Rasha (brugfiguur): "Ouders moeten voor 1 september weten wat een schooljaar hen zal kosten"

“Je houdt het niet voor mogelijk hoeveel kopbrekens de schoolfactuur gezinnen bezorgt. En niet alleen de kosten op zich, die inderdaad vaak te hoog zijn om in één keer te betalen, maar ook de onduidelijkheid over wat men wanneer moet betalen. Een school zou toch voor 1 september aan ouders moeten kunnen vertellen wat een schooljaar hen zal kosten. Dat zou al veel stress en onzekerheid wegnemen. Maar dan nog blijft de betaalbaarheid een groot probleem.”
 
Dat zegt Rasha Al-Asadi van onze vereniging Erm ’n Erm in Tienen. Zij werkt er als brugfiguur, voornamelijk met ouders met kinderen in het lager onderwijs, maar ze zit ook veel samen met middelbare scholen en ouders wiens kinderen daar les volgen. “Zo ken ik een meisje dat haartooi wilde volgen, een van de duurste richtingen in het secundair onderwijs, vanwege het vele materiaal dat je moet kopen of huren. De mama vroeg of ze gespreid kon betalen of het materiaal eventueel tweedehands kon aankopen. Nu zijn we aan het kijken of er via het Huis van het Kind toch gespreide betaling mogelijk is. Momenteel is er voor het meisje nog geen materiaal besteld. Dat is bijzonder pijnlijk. Zo hypothekeer je de toekomst van jonge mensen. Het is ook een enorme verspilling van talent.”
 
Een ander meisje was al ingeschreven in het eerste middelbaar, de boeken waren besteld, toen bleek dat men een vergissing had gemaakt en ze in die richting niet mocht starten. We zaten met onze handen in het haar. Wat nu? Tweedehands? Konden we de boeken terugbrengen? Tweedehands doorverkopen bleek niet mogelijk. Er zaten ook nogal wat invulboeken bij. Uiteindelijk hebben de ouders ze toch terug kunnen inleveren bij het gemeenschapsonderwijs, na bemiddeling door het Huis van het Kind. Daar hangt veel van af. Ouders die individueel naar de schools stappen, hebben meer moeite om iets gedaan te krijgen dan als dat gebeurt met mij of met het Huis van het Kind.”
 
Invulboeken, dat brengt ons bij een van de oorzaken van de stijgende schoolfacturen. Het gebruik van invulboeken is ondertussen zo wijd verspreid dat tweedehands doorverkopen nauwelijks nog mogelijk is. Bovendien krijg je soms zeer onvolledige info van de school. “Nu pas weet ik dat je een atlas zes jaar lang kan blijven gebruiken.  Ik heb voor mijn kinderen een paar jaar telkens een nieuwe gekocht, terwijl dat helemaal niet nodig was. Niemand die mij daarop wees. Daarom is een brugfiguur ook zo belangrijk, enerzijds om ouders wegwijs te maken in de doolhof die een school soms toch letterlijk en figuurlijk is. Anderzijds om ouders ook meer te betrekken bij het schoolgebeuren.”
 
Ouders met een migratieachtergrond krijgen vaak het verwijt dat ze onvoldoende interesse tonen in de schoolcarrière van hun kinderen en dat ze bijvoorbeeld veel minder komen opdagen bij oudercontacten. “Ik kom zelf uit Irak en in veel Arabische landen staat school gelijk met macht en staat ze tegelijk heel ver van de ouders. Ouders hebben er schrik van. Je levert je kinderen er ’s morgens af en komt ze ’s avonds weer ophalen, maar het is absoluut niet gebruikelijk om veel contact te hebben met de school. Wanneer de school ouders daar contacteert, is het omdat er problemen zijn. Vandaar dat zij uit zichzelf afstand proberen te houden. Het vraagt veel uitleg en begeleiding om hen ervan te overtuigen dat het er hier helemaal anders aan toe gaat. Het heeft dus vooral te maken met onwetendheid, niet met onwil.”
Zowel ouders als scholen weten Rasha ondertussen te vinden. “Ik begeleid ouders bij ontmoetingsmomenten, oudercontacten, info-avonden, en niet enkel om te vertalen maar ook om mensen op hun gemak te stellen. Zij vertrouwen mij en ik ben vertrouwd met de school. Zo bouw je bruggen.”