Vereniging in beeld

"Mensen beseffen niet wat leven in armoede mentaal met je doet". Dat zeggen drie kranige vrouwen bij De Schakel in Puurs.

Lees meer over onze verenigingen
Vereniging in beeld

Doe een gift

Actie

Beleid moet prioritair werk maken van betaalbaar wonen en medische kosten

Voor de lokale besturen ligt er veel werk op de plank om wonen en gezondheidszorg betaalbaar te maken voor mensen in armoede. Dat blijkt uit de eindejaarsbevraging van het Netwerk tegen Armoede bij zijn 60 verenigingen waar armen het woord nemen in Vlaanderen en Brussel.
 
Jaarlijks peilen we naar de evolutie van het aantal hulpvragen. Na jaarlijkse (sterke) stijgingen in 2014, 2015 en 2016 bleef het aantal hulpvragen in 2017 stabiel. Een kleine helft van de verenigingen stelde een stagnering vast. Iets meer dan de helft zag de hulpvragen nog verder stijgen, zij het licht, en bij enkele verenigingen was er een lichte daling te zien. De stijging van de voorbije jaren was enerzijds gelinkt aan de stijgende armoedecijfers, anderzijds ook aan een betere naambekendheid van het Netwerk en zijn verenigingen.
 
We stellen wel een verschuiving vast in het profiel van de mensen die bij onze verenigingen komen aankloppen. Een aantal groepen komen jaar na jaar meer hulp zoeken: erkende vluchtelingen, mensen zonder wettig verblijf, en vooral alleenstaanden (met en zonder kinderen) en mensen met psychische problemen. Die laatste twee groepen stijgen in meer dan de helft van onze verenigingen. In kleinere centrumsteden zien we ook een toename van het aantal (jonge) dak- en thuislozen. Vaak geven deze mensen aan dat ze nergens anders terecht kunnen. Het wijst op toenemende drempels voor kwetsbare groepen om hulp te zoeken en te vinden. Verenigingen waar armen het woord nemen zijn voor hen de enige plekken waar ze nog zonder voorwaarden terecht kunnen.
 
Het Netwerk tegen Armoede peilt ook elk jaar naar de problemen die mensen in armoede aankaarten. Inkomen, huisvesting en medische kosten springen daar torenhoog bovenuit. In nagenoeg al onze verenigingen zijn dat de grootste uitdagingen voor mensen in armoede. Niet toevallig waren dat de voorbije jaren ook onze centrale thema’s op 17 oktober, Werelddag van Verzet tegen Armoede. Mensen in armoede krijgen het steeds moeilijker om met een inkomen onder de armoedegrens basisbehoeften zoals huisvesting en zorg te financieren.
 
We vroegen aan onze verenigingen ook waar zij willen dat hun lokaal bestuur meer in investeert. Ook daar komen huisvesting en medische kosten duidelijk als prioriteiten naar boven. Rond huisvesting vragen zijn dat lokale besturen werk maken van sterkere sociale verhuurkantoren, ruimte voor sociale woningbouw en tussenkomsten in de huur voor kwetsbare huurders. Zij vragen dat het lokaal bestuur actie onderneemt bij immokantoren tegen discriminatie op de huurmarkt.
 
Rond medische kosten moeten gemeenten blijven of net meer investeren in wijkgezondheidscentra en in tussenkomsten in medische kosten. Voor mensen zonder wettig verblijf blijft de toegang tot dringende medische hulp een groot probleem.
 
Gevraagd naar succesvolle lokale recepten wordt opnieuw verwezen naar wijkgezondheidscentra. Zij zorgen ervoor dat mensen met een laag inkomen doktersbezoek minder uitstellen. Ook de Uitpas wordt zeer positief geëvalueerd in de gemeenten waar hij al ingevoerd is. Met de Uitpas kunnen alle inwoners van een gemeente tickets kopen voor culturele evenementen, maar vaak ook lidgeld voor sportclubs, jeugdwerk en ander vrijetijdsaanbod. Aan de Uitpas is een puntensysteem gekoppeld, waarmee je extra aanbod en kortingen krijgt. Voor mensen met een laag inkomen geldt een specifieke korting (80 %), geïntegreerd in de Uitpas, waardoor stigmatisering vermeden wordt.
 
Het Netwerk tegen Armoede zal hierover in het voorjaar van 2018 de mensen in onze verenigingen verder bevragen.

Lees het artikel op vrtnws.be
Lees meer over onze acties

Armoede terugdringen kan niet zonder uitkeringen boven Europese armoedegrens

8/10/2017
Het Netwerk tegen Armoede reageert bijzonder ontgoocheld en verbaasd over de verklaringen van staatssecretaris Zuhal Demir. In De Zevende Dag op één gooide ze de belofte van de federale regering overboord om de uitkeringen op te trekken tot de Europese armoedegrens. Deze regering schoof armoedebestrijding naar voor als absolute topprioriteit. Een loze verklaring, zo blijkt. Want armoede terugdringen kan niet zonder ook die uitkeringen op te trekken. 

Gaat de strijd tegen armoede dan enkel over hogere uitkeringen? Wel integendeel. Mensen in armoede kampen met heel veel drempels, om betaalbare gezondheidszorg te krijgen, om een woning te vinden, om schoolkosten te betalen, om een duurzame job te vinden, ... Al die drempels moeten aangepakt worden, maar dat lukt nooit met uitkeringen en inkomens die mensen ternauwernood laten overleven. 

De armoedegrens, het inkomen dat iemand nodig heeft om waardig te kunnen leven, ligt momenteel op €1.115 per maand voor een alleenstaande en op €2.341 voor een gezin met twee kinderen. Ter vergelijking:  het leefloon, de minimumuitkering bij ziekte of invaliditeit en de bijstandsuitkering voor een persoon met een handicap liggen voor een alleenstaande op +- € 893, die van een gezinshoofd, ongeacht het aantal kinderen, op +- € 1.191. De laagste uitkeringen bij werkloosheid zitten daar maar enkele tientallen euro boven. Mijlenver onder de armoedegrens dus

De staatssecretaris stelt dat 'we niet alles moeten verwachten van uitkeringen' en wil inzetten op activering. Dat is een verhaal dat al langer verteld wordt. Mensen kunnen pas duurzaam geactiveerd worden als ze een menswaardig inkomen hebben. Wie nu onder de armoedegrens leeft, is vooral bezig met overleven en heeft geen ruimte, financieel of mentaal, om zijn leven terug in handen te nemen. Een laag zelfbeeld, geen budget voor basisbehoeften. Dat belet mensen net om bijvoorbeeld toegang te krijgen tot de arbeidsmarkt. Daarnaast zijn de jobs die momenteel gecreëerd worden zijn vooral tijdelijke of deeltijdse jobs. Ook daar bouwen mensen dus geen duurzaam inkomen op om hun situatie ten gronde te verbeteren.

Deze gebroken belofte komt bovenop de besparingen, onder andere in de gezondheidszorg, en prijsverhogingen (vooral van energie), waardoor mensen met een laag inkomen al elke maand zeker €50 inleveren (berekeningen Decenniumdoelen, afhankelijk van de gezinssituatie kan het inkomensverlies veel hoger oplopen).
 
We roepen de regering op om de belofte uit het regeerakkoord aangaande het optrekken van uitkeringen tot de armoedegrens waar te maken.

Blijf op de
hoogte

Via onze nieuwsbrief

Indien u via e-mail op de hoogte wenst te blijven, kan u zich hier inschrijven voor onze nieuwsbrief.

Via Facebook

Via Twitter