Vereniging in beeld

De Nieuwe Voksbond heeft een belangrijke plek veroverd in het leven van veel mensen in armoede in Tongeren.

Lees meer over onze verenigingen
Vereniging in beeld

Doe een gift

Met de
steun van

Logo Vlaanderen Logo Koning Boudewijnstichting Logo CERA Logo ESF
 

Actie

Elk talent telt: actie voor maximumfactuur in secundair onderwijs




Vandaag 17 oktober, Werelddag van Verzet tegen Armoede, kwamen onze verenigingen massaal naar buiten om actie te voeren voor een maximumfactuur in het secundair onderwijs. Met een petitie, een actie voor het langste schoolbord en tal van lokale acties op en rond 17 oktober. Omdat elk talent telt. Met de petitie hebben we inmiddels ongeveer 3.000 handtekeningen ingezameld. Daar moeten nog de papieren petities bijgeteld worden. Die worden de komende dagen verzameld en meegenomen in ons verdere overleg met bevoegd minister Weyts. We zien al te vaak dat jongeren uit kwetsbare gezinnen in het middelbaar een richting kiezen in functie van de schoolkosten en niet in functie van hun talenten en interesses. Een onaanvaardbare verspilling van talent én een van de grote oorzaken van latere kansarmoede. Het basisonderwijs werkt al langer met een maximumfactuur. Het probleem van betaalbaarheid stelt zich daar dan ook minder, maar wel steeds meer in het secundair onderwijs. De kosten daar lopen sterk uit elkaar en zijn schoolafhankelijk, maar vanaf het 3de leerjaar ook afhankelijk van de studierichting. 

De resultaten van de studiekostenmonitor (eerste graad SO) werden dit voorjaar (eindelijk) vrijgegeven. Daaruit blijken enorme verschillen tussen scholen in de kosten die ze doorrekenen aan de ouders per schooljaar. Sommige scholen maken duidelijk en effectief werk van kostenbeheersend beleid, maar dat doen ze lang nog  niet allemaal. Een maximumfactuur wordt ook door de onderzoekers gezien als een manier om scholen te dwingen hun kostenbeleid onder de loep te nemen. Bovendien is dit een maatregel die alle ouders ten goede komt, dus niet alleen gezinnen in armoede, en  die hen duidelijkheid biedt over de totale kost van een schooljaar.

Uiteraard kosten sommige studierichtingen, vanaf de tweede graad dus, meer dan andere. We pleiten dan ook niet voor één vast bedrag voor alle leerjaren en studierichtingen, maar voor een gedifferentieerde maximumfactuur.  In de eerste graad moet één bedrag dan weer wél kunnen volstaan.
De monitor wees bovendien uit dat er steeds minder leerlingen deelnemen aan meerdaagse uitstappen in de eerste graad, dat de kosten hiervoor erg hoog zijn in vergelijking met het basisonderwijs, en dat het gebruik samenhangt met SES-kenmerken van een leerling. Daarom pleiten we naast een scherpe maximumfactuur voor de bijdrageregeling, ook voor een minder scherpe maximumfactuur als plafond voor uitstappen. Iedere leerling moet de kans krijgen om deel te nemen aan deze uitstappen.

Nu we weten hoeveel een schooljaar gemiddeld kost, moeten we bovendien besluiten dat de schooltoelagen deze kost allesbehalve dekken. Zelfs de maximale toelage (waar slechts weinig leerlingen recht op hebben) ligt nog enkele honderden euro onder de gemiddelde studiekost. Het wordt dus hoog tijd dat deze bedragen opnieuw bekeken worden. Ook hier vragen we dat er aangepaste bedragen komen naargelang de studierichting, zodat de kostprijs geen drempel is voor jongeren om hun droomjob na te jagen.
Meer info over de studiekostenmonitor vindt u op https://hiva.kuleuven.be/nl/nieuws/docs/sono-2018-ol3-3-1-website.pdf

-Op zoek naar hoe u als school kosten kunt beperken en op een open, positieve manier met kwetsbare gezinnen kunt communiceren? Download hier onze brochure.

Download hier de papieren petitie.

Lees het artikel in De Morgen.

Lees het verhaal van Indra in De Morgen.

Bekijk de reportage in het VRT-journaal.

Beluister de reportage in De Ochtend op Radio 1

Lees het artikel in De Standaard.

Lees het artikel in Gazet Van Antwerpen.

Bekijk de reportage op WTV-Focus.

Beluister de reportage met jongeren van Betonne Jeugd in De Ochtend op Radio 1.

Bekijk de reportage in Karrewiet op Ketnet.

Beluister het interview met ervaringsdeskundige Cindy Van Geldorp bij Eva De Roo op Studio Brussel.


 
Lees meer over onze acties

Armoedebarometer kleurt donkerrood

13/11/2019
Alle armoedecijfers staan op rood in Vlaanderen en dat is zonder meer alarmerend, zeker wanneer deze regering het armoedeprobleem onder mat lijkt te willen schuiven. De Vlaamse armoedecijfers blijven hangen op 10,4%, en dit na zoveel jaren armoedebeleid; de kinderarmoede steeg tot 15%; het aantal leefloners blijft stijgen tot meer dan 41.000 Vlamingen; de wachtlijst voor sociale woningen blijft aangroeien tot 154.000 wachtenden; de voedselbanken breken alle records: 160.000 mensen vroegen een voedselpakket; meer dan 680.000 Vlamingen leven vandaag in armoede; de uitstroom zonder diploma stijgt opnieuw; de klachten inzake discriminatie en racisme blijven stijgen; de leefkosten (voor energie, openbaar vervoer, …) blijven stijgen; …
 
De 12de Armoedebarometer is onthutsend voor het Vlaamse en federale beleid.
De 12de Armoedebarometer toont tegelijkertijd aan dat de afwezigheid van stevig beleid armoede doet stijgen. Er is amper beleid voor eenoudergezinnen, voor huurders, mensen met een migratieachtergrond of werklozen. Integendeel, er zijn meer bestraffende dan structurele maatregelen.
 
Het Vlaamse regeerakkoord negeert niet enkel deze rode lichten, het is bovendien een opsomming van maatregelen om de eigen verantwoordelijkheid te verbergen. Het sanctioneert in plaats van armoede aan te pakken.
 
  • Er zijn geen doelen meer. Zo kunnen de ministers ook niet afgerekend worden op hun beloften en afspraken. Maar zonder doelen heeft deze regering ook geen ijkpunt meer.
  • Er komt een andere definitie van armoede. Uit de warrige toelichting van minister-president Jambon op Terzake[1] blijkt vooral de bekommernis om te tonen hoe goed het hier in Vlaanderen gaat. Als het hier goed gaat, moet je ook niets meer doen. Besparen gebeurt wel, zelfs op de kinderbijslag. Zo worden grotere gezinnen extra getroffen. Ook het openbaar vervoer wordt getroffen, vervoersarmoede kan enkel toenemen.
  • Het regeerakkoord bevat een reeks maatregelen om wachtlijsten te doen verminderen. Kleinere wachtlijsten betekenen voor deze regering lagere armoedecijfers. Dit doen ze niet met meer investeringen, maar wel met het verhogen van drempels. De reeks maatregelen om de wachtlijst voor een sociale woning uit te zuiveren spreekt boekdelen. Muren worden gezet rond sociale woningen: de lokale binding sluit mensen tientallen jaren uit;  sociale huurders worden verdacht van fraude; taal- en werkvereisten worden voorwaarden voor een sociale woning; …
  • Zo scheidt het regeerakkoord het kaf van het koren: enkel ‘goede’ mensen in armoede krijgen sympathie en verdienen ondersteuning . De andere, de ‘slechte’ mensen in armoede, zij die niet hun best doen, krijgen sancties en beperkingen. Handhaving staat voorop. De arme is zelf verantwoordelijk voor zijn armoede. Vooral mensen met een migratieachtergrond worden geviseerd. Zelfs een sociale woning is hen niet gegund.
  • Het regeerakkoord legt bijna alle verantwoordelijkheid op de schouders van de gemeenten, maar er is geen woord over de bijkomende middelen en ruimte voor een gemeentelijk armoedebeleid. De gemeenten zullen zonder duidelijk kader, middelen en kompas het zelf moeten doen.
  • Het Vlaams regeerakkoord is een slag in het gezicht van velen die hard werken om een warme samenleving te creëren. Participatie dreigt geïnstrumentaliseerd te worden, advisering wordt herleid tot pure individuele consultaties op consultatieplatformen, vrijwilligerswerk dreigt herleid te worden tot enkel caritatief werk. Hiermee wil deze regering de stem van velen smoren in een chaos van individuele opmerkingen. Zo verdwijnt armoede uit het gezichtsveld en dreigt armoede herleid te worden tot anekdotische en individuele verhalen.
  • Door enkel nog in te zetten op jobs, jobs, jobs wordt haar verantwoordelijkheid beperkt tot het activeren van mensen via onder meer een fiscale tegemoetkoming en handhaving. Wie niet meekan wacht de verplichte gemeenschapsdienst.
 
De zorg voor mensen in armoede is blijkbaar weinig belangrijk. Wie arm is, is schuldig verklaard en zal het voelen.
 
De Armoedebarometer van Decenniumdoelen brengt opnieuw rode cijfers. Tegelijkertijd schuift deze Armoedebarometer oplossingen naar voor. Rode cijfers zeggen immers dat er harder gewerkt moet worden, vooral door onze regeringen. Vlaanderen en België moeten dus beter hun best doen.

Meer info vindt u hier.



Blijf op de
hoogte

Via onze nieuwsbrief

Indien u via e-mail op de hoogte wenst te blijven, kan u zich hier inschrijven voor onze nieuwsbrief.

Via Facebook

Via Twitter