Vereniging in beeld

"Mensen beseffen niet wat leven in armoede mentaal met je doet". Dat zeggen drie kranige vrouwen bij De Schakel in Puurs.

Lees meer over onze verenigingen
Vereniging in beeld

Doe een gift

Actie

Concreet plan van aanpak nodig voor zorgvragen op school

Naar aanleiding van het rapport van het departement Onderwijs en Vorming over het ondersteuningsmodel, wil het Netwerk tegen Armoede  een bezorgdheid onder de aandacht brengen die de laatste maanden is gegroeid vanuit ons beleidswerk met mensen in armoede rond ‘zorg’ in het onderwijs.

Uit de eerste ervaringen met de ondersteuningsnetwerken blijkt dat deze netwerken vragen krijgen om zorgtaken op te nemen die in het continuüm vallen onder verhoogde zorg – zorg/ondersteuning dus die de school zelf moet kunnen bieden. Het feit dat de netwerken deze vragen krijgen, is alarmerend om een aantal redenen: scholen weten blijkbaar niet welke ondersteuningsnoden door hen moeten beantwoord worden, of ze hebben niet de tools om deze ondersteuning te bieden.

Bovendien nemen de netwerken dit niet op aangezien zij andere taken hebben, waardoor de zorgvraag onbeantwoord blijft.
Het Netwerk tegen Armoede wordt betrokken bij verschillende dossiers en we zijn daar uiteraard blij mee. Tijdens recente overleggen zagen en hoorden wij het belang van het zorgbeleid op school steeds terugkomen. Hiernaar wordt verwezen in het kader van de hervorming van de leerlingenbegeleiding, uiteraard, maar ook in het dossier duaal leren, het M-decreet, en dus het ondersteuningsmodel. Zelfs als we naar projecten rond diversiteit kijken, stoten we hier vaak op: o.i. kan er immers geen echt goed zorgbeleid gevoerd worden, als er niet met de diversiteit van de leerlingenpopulatie rekening gehouden wordt.

Versnippering

De versnippering van de hervormingen die in het onderwijs worden doorgevoerd, leidt ook niet per se tot duidelijkheid bij scholen. Zo zullen ze bijvoorbeeld pas nadat het decreet over de hervormde leerlingenbegeleiding in voege is gegaan, verantwoordelijk zijn voor hun zorgbeleid, maar nu moeten wel al samenwerkingen zijn aangegaan binnen ondersteuningsnetwerken. Bij de armoedetoets op het decreet duaal leren kwam zeer sterk de nood aan begeleiding en ondersteuning naar boven (heel vaak zitten momenteel in de systemen leren & werken leerlingen met zorgnoden: gedragsproblemen, psychosociale moeilijkheden…) waarop als antwoord werd gegeven dat die ondersteuning de verantwoordelijkheid van de school zal zijn (met verwijzing naar het decreet over de leerlingenbegeleiding). (We stellen ons terzijde ook de vraag in hoeverre de begeleider op de werkvloer hierin geprofessionaliseerd zal zijn/is.) In het kader van het M-decreet merken we dat veel ouders buitenschoolse hulp moeten zoeken voor hun kind. Voor kwetsbare ouders is dit niet gemakkelijk, en de begeleiding door school en clb loopt zeker niet altijd van een leien dakje. Als zij dan ook nog te horen krijgen dat logopedie die op school wordt aangeboden, niet meer onder de derdebetalersregeling mag vallen, is dat nog een drempel naar inclusie erbij.

De rol van de school, van de individuele (zorg)leerkracht zelfs, blijkt in veel ervaringen erg bepalend. Maar een goed zorgbeleid zou niet daarvan alleen afhankelijk mogen zijn. Wij denken dat er dringend een zo concreet mogelijk plan van aanpak moet komen voor scholen, waarin zij ondersteund worden om een goed, compleet en gedragen zorgbeleid uit te werken, met aandacht voor alle noden die zich vandaag onverminderd stellen met betrekking tot inclusie, diversiteit, moderniseringen, gelijke onderwijskansen… Goede praktijken moeten worden opgespoord en er moeten tools worden aangereikt, en mankracht worden beschikbaar gesteld opdat (begeleiders van) scholen deze opdracht kunnen waarmaken. Anders dreigen alle positieve effecten van een aantal lopende hervormingen teniet gedaan te worden en zullen, alle goede bedoelingen ten spijt, de gelijke kansen in het onderwijs zeker niet toenemen – met alle gevolgen van dien, zéker voor de meest kwetsbare leerlingen.
Lees meer over onze acties

Steeds meer mensen met en zonder migratieachtergrond dreigen uit sociaal vangnet te vallen

18/10/2017
Het Minderhedenforum, Brussels Platform Armoede en Netwerk tegen Armoede maken zich zorgen. Recent werd vastgesteld dat er een sterke aangroei van leefloners is, mede door de uitval in de sociale zekerheid. Nu wordt gefocust op het hoge aandeel mensen met migratieachtergrond onder de leefloners. Wij zien verschillende oorzaken.
 
Armoede bij mensen met migratieachtergrond hoog
Het verhoogde  armoederisico bij mensen met migratieachtergrond is een realiteit. De achterstelling waar ook andere mensen in armoede mee te maken krijgen, in het onderwijs, de arbeidsmarkt, huisvesting en andere levensdomeinen, wordt bij deze groep nog versterkt door discriminatie op basis van huidskleur en etnisch-culturele achtergrond. Als de armoede en het armoederisico onder personen met migratieachtergrond  groter is dan onder de totale bevolking, dan moet het ook  niet verwonderen dat zij in verhouding ook meer terug te vinden zijn in het laagste vangnet van de sociale bescherming.
 
Grote steden
Bovendien mogen we de demografische evoluties niet vergeten: Brussel –en ook de andere grote steden- zijn  superdivers en etnisch-culturele minderheden vormen er een zeer groot deel van de bevolking. Dat de armoede er gekleurd is, zou niet mogen verbazen.
 
Discriminatie
Evenzeer vormt discriminatie een hardnekkig probleem. De recente invoering van praktijktesten in Brussel kan een goed wapen zijn tegen discriminatie op de arbeidsmarkt. In de rest van het land weerklinkt de roep voor de invoering van praktijktesten als opsporingsinstrument om discriminatie te bestrijden steeds luider.
 
Nieuwkomers versus oudkomers?
 We stellen vast dat de toegang tot het leefloon stelselmatig bemoeilijkt wordt voor mensen die al langer in ons land verblijven, met en zonder migratieachtergrond. Er worden steeds meer bijkomende voorwaarden gesteld. Rechten worden steeds vaker niet toegekend, waardoor de onderbescherming toeneemt.
 
Enerzijds is het leefloon voor nieuwkomers heel vaak de enig mogelijke opstap, aangezien zij nog geen andere rechten konden opbouwen. Anderzijds zien we steeds meer mensen uit de sociale zekerheid vallen omdat ook daar de voorwaarden steeds strenger worden. Gevolg is dat veel mensen verarmen, maar niet eens bij het OCMW  terecht kunnen of durven. De onderbescherming blijft onder de oppervlakte, maar is een nog schrijnender problemen: mensen en gezinnen die zonder enige bron van inkomsten vallen
 
Geen losse maatregelen, maar een daadkrachtig beleid
Het Minderhedenforum, Brussels Platform Armoede en Netwerk tegen Armoede roepen àlle beleidsmakers op om werk te maken van een globaal, effectief en daadkrachtig armoedebestrijdingsbeleid waarin structurele maatregelen worden opgenomen om armoede bij alle kansengroepen te bestrijden en dit vanuit verschillende beleidsdomeinen. Armoede is een transversale problematiek en zou ook vanuit verschillende beleidsdomeinen bestreden moeten worden. Losse maatregelen die zonder enige afstemming of coördinatie worden geïmplementeerd, dreigen een maat voor niets te worden als het grotere plaatje buiten beschouwing wordt gelaten. Het hoge aantal leefloners met migratieachtergrond moet in dit licht gezien worden. 

Blijf op de
hoogte

Via onze nieuwsbrief

Indien u via e-mail op de hoogte wenst te blijven, kan u zich hier inschrijven voor onze nieuwsbrief.

Via Facebook

Via Twitter