Mensen in armoede worden voortdurend geconfronteerd met vooroordelen. Ze willen niet werken, hebben de nieuwste gsm, staan met een mooie auto voor de deur van hun sociale woning, ... . Op deze blog doorprikken we die vooroordelen met verhalen en voorbeelden uit de praktijk. Verhalen die de dagelijkse strijd om te overleven van mensen in armoede heel tastbaar maken. De blog moet leiden tot meer respect en luisterbereidheid tegenover mensen in armoede.

Nederlands leren om met je kinderen over school te kunnen meepraten

6/9/2017
Ook wie hier geboren en getogen is, kan geconfronteerd worden met een moeilijk te overbruggen taalbarrière. Albert, Bart en Marie-Louise kunnen ervan meespreken. Zij volgen al ruim 5 jaar Nederlandse les bij Ons Huis in Mol. Gosha is van Poolse afkomst en vond het ook belangrijk om zich te verdiepen in het Nederlands. Allemaal hebben ze hun eigen reden en motivatie: om je kinderen te kunnen opvolgen op school, om brieven te kunnen lezen, om je naam onder een document te durven zetten, …
 
De lessen zijn heel laagdrempelig opgevat en vertrekken vanuit de leefwereld van de cursisten. “We gebruiken teksten die letterlijk en figuurlijk uit het leven gegrepen zijn,” zegt lesgever Claudette. “We zoeken naar moeilijke woorden en proberen er samen achter te komen wat hun betekenis is.”
 
“Ik heb van thuis uit weinig leesvaardigheid meegekregen”, vertelt Marie-Louise. “En dan komt die nieuwe spelling er nog bij. Vroeger durfde ik nauwelijks een document te ondertekenen. Zo bang was ik om een fout te maken en te moeten toegeven dat ik eigenlijk niet zo goed kon lezen en schrijven. Door mijn kennis hier bij te spijkeren, heb ik veel meer zelfvertrouwen gekregen. Het maakt dat ik veel minder schrik heb en uit mijn isolement kon treden.”
 
Bart wilde vooral zijn dochter beter kunnen opvolgen op school. “Als je zelf moeite hebt met lezen, is dat onbegonnen werk. Nu kan ik haar huiswerk goed opvolgen. Ze zit nu in het zesde leerjaar. Het geeft ons allebei veel meer voldoening. Ik voel me nu sowieso ook veel meer betrokken bij school.”
 
“Brieven die je krijgt van belastingen of andere overheidsdiensten zijn vaak in heel moeilijke taal geschreven. Ik begreep er vaak niets van.” Dat was de motivatie voor Albert om zijn Nederlands bij te schaven. “Je hebt toch voortdurend schrik dat je verkeerd reageert op een brief of niet op tijd. Nu kan ik dat allemaal veel beter beheersen.”
 
Gosha sprak geen woord Nederlands toen ze in ons land aankwam. Nu trekt ze zich heel vlot uit de slag. “Eerst heb ik het op mezelf geprobeerd, door naar Samson te kijken”, vertelt ze. “Als eerste stap lukte dat wel, maar ik wilde me echt vlot kunnen uitdrukken. Daarom ben ik hier les beginnen volgen. Uitspraak en woordvolgorde, dat blijft heel moeilijk aan het Nederlands, maar dankzij de lessen in Ons Huis lukt het wel.”
 
Voorzitter Gust Van Dongen zette van bij het begin zijn schouders onder het initiatief. “Onze lessen Nederlands zijn gegroeid uit de computerlessen die we eerder al organiseerden. We merkten dat mensen soms heel veel schroom hadden om zich in onze groep te uiten. Dat had vaak ook te maken met een gebrekkige taalkennis. Sommige mensen hebben het echt bijna van nul weer moeten oppikken.”
 
De lessen gebeurden aanvankelijk met actieve steun van het Centrum voor Basiseducatie. “Mensen kunnen ook bij hen les gaan volgen, maar dat moet dan in Geel of Turnhout en dat is niet echt haalbaar voor hen. Vandaar dat we het hier organiseren. We organiseren de lessen nu zelf, maar we krijgen nog altijd veel hulp van Basiseducatie, onder meer onder de vorm van lesmateriaal.”
Sommige leerlingen hebben de smaak echt te pakken gekregen en wilden een versnelling hoger schakelen. “Daarom starten we nu met een groep niveau 2, waar de lessen een stukje sneller en moeilijker zijn. Zo kunnen we iedereen op zijn eigen tempo vooruit helpen. Het mooiste resultaat is toch dat mensen veel mondiger zijn geworden. Ze zeggen nu ook tegen ons. Als je een tekst schrijft, zorg dan dat ik hem versta. Het is iets wat we heel erg ter harte nemen. Een permanent aandachtspunt, want het is veel gemakkelijker om je tekst vol te stouwen met moeilijke termen dan om iets helder te verwoorden.”
Nog meer weten, klik hier door naar ons vormingsaanbod, mee gegeven door mensen in armoede.