Armoede terugdringen kan niet zonder uitkeringen boven Europese armoedegrens

8/10/2017
Het Netwerk tegen Armoede reageert bijzonder ontgoocheld en verbaasd over de verklaringen van staatssecretaris Zuhal Demir. In De Zevende Dag op één gooide ze de belofte van de federale regering overboord om de uitkeringen op te trekken tot de Europese armoedegrens. Deze regering schoof armoedebestrijding naar voor als absolute topprioriteit. Een loze verklaring, zo blijkt. Want armoede terugdringen kan niet zonder ook die uitkeringen op te trekken. 

Gaat de strijd tegen armoede dan enkel over hogere uitkeringen? Wel integendeel. Mensen in armoede kampen met heel veel drempels, om betaalbare gezondheidszorg te krijgen, om een woning te vinden, om schoolkosten te betalen, om een duurzame job te vinden, ... Al die drempels moeten aangepakt worden, maar dat lukt nooit met uitkeringen en inkomens die mensen ternauwernood laten overleven. 

De armoedegrens, het inkomen dat iemand nodig heeft om waardig te kunnen leven, ligt momenteel op €1.115 per maand voor een alleenstaande en op €2.341 voor een gezin met twee kinderen. Ter vergelijking:  het leefloon, de minimumuitkering bij ziekte of invaliditeit en de bijstandsuitkering voor een persoon met een handicap liggen voor een alleenstaande op +- € 893, die van een gezinshoofd, ongeacht het aantal kinderen, op +- € 1.191. De laagste uitkeringen bij werkloosheid zitten daar maar enkele tientallen euro boven. Mijlenver onder de armoedegrens dus

De staatssecretaris stelt dat 'we niet alles moeten verwachten van uitkeringen' en wil inzetten op activering. Dat is een verhaal dat al langer verteld wordt. Mensen kunnen pas duurzaam geactiveerd worden als ze een menswaardig inkomen hebben. Wie nu onder de armoedegrens leeft, is vooral bezig met overleven en heeft geen ruimte, financieel of mentaal, om zijn leven terug in handen te nemen. Een laag zelfbeeld, geen budget voor basisbehoeften. Dat belet mensen net om bijvoorbeeld toegang te krijgen tot de arbeidsmarkt. Daarnaast zijn de jobs die momenteel gecreëerd worden zijn vooral tijdelijke of deeltijdse jobs. Ook daar bouwen mensen dus geen duurzaam inkomen op om hun situatie ten gronde te verbeteren.

Deze gebroken belofte komt bovenop de besparingen, onder andere in de gezondheidszorg, en prijsverhogingen (vooral van energie), waardoor mensen met een laag inkomen al elke maand zeker €50 inleveren (berekeningen Decenniumdoelen, afhankelijk van de gezinssituatie kan het inkomensverlies veel hoger oplopen).
 
We roepen de regering op om de belofte uit het regeerakkoord aangaande het optrekken van uitkeringen tot de armoedegrens waar te maken.