Gezondheid

Nieuws

Voer derdebetalersregeling bij huisarts in voor iedereen

Voer derdebetalersregeling bij huisarts in voor iedereen

29/06/2017
Laat iedereen die naar de huisarts gaat alleen nog het remgeld betalen, in plaats van te werken met het terugbetalingssysteem via de mutualiteiten. Dat vragen het Netwerk tegen Armoede, het Vlaams Patiëntenplatform en de Gezinsbond.
 
Sinds 1 oktober 2015 geldt voor mensen die het financieel moeilijk hebben en daarom recht hebben op een verhoogde tegemoetkoming (VT), de 'derdebetalersregeling' in de eerstelijnszorg. Ze betalen bij de huisarts enkel nog het remgeld, in de meeste gevallen 1 euro. De rest wordt geregeld tussen de huisarts en de mutualiteit van de patiënt.
 
Alhoewel huisartsen verplicht zijn om deze derdebetalersregeling te respecteren bij patiënten met een VT-statuut, blijkt vandaag uit een rapport van de mutualiteiten dat dit in ongeveer één op de zeven gevallen niet of niet correct gebeurt. "Volgens ons gaat het zelfs nog om een onderschatting van het probleem", zegt Frederic Vanhauwaert, coördinator van het Netwerk tegen Armoede. "Heel wat patiënten zijn niet op de hoogte van de regelgeving, sommigen weten zelfs niet dat ze recht hebben op een verhoogde tegemoetkoming en anderen durven de derdebetalersregeling niet ter sprake te brengen bij hun huisarts."
"Niet alle huisartsen reageren positief op zo'n vraag. En maar weinigen stellen zelf spontaan voor om de derdebetalersregeling toe te passen", stelt Ilse Weeghmans, directeur van het Vlaams Patiëntenplatform. "Nochtans blijkt uit onze ervaringen en contacten dat het systeem wel degelijk bijzonder nuttig is. Patiënten die er een beroep op kunnen doen, zijn veel minder geneigd om een bezoek aan de huisarts uit te stellen. Waardoor er op langere termijn duurdere ingrepen en meerkosten voor de ziekteverzekering vermeden worden."
 
Daarom pleiten het Netwerk tegen Armoede, het Vlaams Patiëntenplatform en de Gezinsbond voor een veralgemening van de derdebetalersregeling. Zodat iedereen bij de huisarts alleen nog maar remgeld moet betalen en ziektebriefjes binnenbrengen bij de mutualiteiten en wachten op de terugstorting eindelijk verleden tijd wordt.  Dat verlaagt de financiële drempel om naar de huisarts te stappen.

Manu Keirse, gezinspolitiek secretaris van de Gezinsbond: "Zo'n veralgemening maakt komaf met stigmatisering en zou ons allemaal heel wat minder tijd en geregel kosten. Bovendien weten we dat niet alleen mensen met het VT-statuut wel eens een bezoek aan de huisarts uitstellen om financiële redenen. Dat gebeurt evengoed bij andere gezinnen die het tijdelijk of structureel moeilijk hebben. Gezinnen met jonge kinderen of chronisch zieken bijvoorbeeld. Het maakt het voor iedereen makkelijker en komt de algemene volksgezondheid ten goede. Wij zien dan ook geen enkele logische reden om de regel niet te veralgemenen."

Lees het artikel in Metro.
Lees meer over "Voer derdebetalersregeling bij huisarts in voor iedereen"
Tandzorg voor kinderen is niet zo gratis als het lijkt

Tandzorg voor kinderen is niet zo gratis als het lijkt

16/05/2017
Het Onafhankelijk Ziekenfonds pakt uit met een onderzoek waaruit blijkt dat kinderen uit kansarme gezinnen te weinig naar de tandarts gaan. Geen verrassing voor het Netwerk tegen Armoede, want financiële drempels lijden tot uitstel van gezondheidszorg en dus ook van tandzorg. Jammer dat het Onafhankelijk Ziekenfonds enkel mikt op sensibilisering. Coördinator Frederic Vanhauwaert van Netwerk tegen Armoede: “Kansarme patiënten hebben niet zozeer behoefte aan informatie en incentives, wel aan een toegankelijke eerstelijnszorg. Met name tandzorg voor kinderen is niet zo gratis als het lijkt.”
 
Preventieve onderzoeken bij de tandarts worden weliswaar volledig terugbetaald tot de leeftijd van 18 jaar. Vaak moeten patiënten (of de kansarme ouders in dit geval) de consultatie wel volledig voorschieten. Bijkomende kosten (voor verdere behandeling) worden niet (of niet volledig) terugbetaald. Bovendien houden heel wat tandartsen zich niet aan de tarieven uit de conventie. Dat maakt het voor kansarme gezinnen heel moeilijk om de kostprijs van een tandartsbezoek vooraf in te schatten. Gratis tandzorg voor kinderen wordt op die manier zeer relatief.
 
De verplichte ziekteverzekering komt, zeker voor mensen in armoede, onvoldoende tussen in de kosten. Extra verzekeringen, bijvoorbeeld voor tandzorg, zijn voor mensen in armoede niet haalbaar, maar ondermijnen wel de verplichte ziekteverzekering. Die extra verzekeringen stimuleren zorgverleners (en dus ook tandartsen) om hun tarieven verder te verhogen en ze maken dat er minder geïnvesteerd wordt in een sterke verplichte ziekteverzekering.
 
Sensibilisering schiet doel voorbij
 
Het maakt dat goed bedoelde maatregelen (een hogere terugbetaling voor wie jaarlijks een preventief tandonderzoek laat uitvoeren, “gratis” tandzorg voor -18-jarigen, een clb dat ouders adviseert om naar de tandarts te gaan) compleet hun doel voorbijschieten.
 
De financiële drempel voor tandzorg moet op verschillende manieren verlaagd worden: Een doordachte toepassing van de derdebetalersregeling in de tandzorg (bijvoorbeeld voor tussenkomst in consultaties), duidelijker tarieven en een verplichte ziekteverzekering die meer bescherming biedt voor de kosten van tandzorg.
Lees meer over "Tandzorg voor kinderen is niet zo gratis als het lijkt"
Internet is een grondrecht

Internet is een grondrecht

3/05/2017
De digitale kloof laat zich steeds nadrukkelijker voelen. Daarom wil minister Schauvlieghe bij nieuwbouw en verbouwingen opleggen dat standaard de mogelijkheid voor internetaansluiting voorzien wordt. Dat zou internet toegankelijker moeten maken, onder andere ook voor huurders. Op zich is daar niets op tegen, maar om de digitale kloof te verkleinen is (veel) meer nodig. Kwetsbare gezinnen hebben vaak niet de middelen om een computer aan te schaffen of een internetaansluiting te betalen. Bovendien kunnen heel wat mensen, en lang niet alleen ouderen, moeilijk omgaan met allerlei digitaal aanbod, ook bijvoorbeeld vanuit school, gemeente of VDAB.

Dat leidt tot nieuwe vormen van uitsluiting. Scholen die oudercontacten enkel nog online laten reserveren via tijdslots, VDAB die Werkwinkels sluit en werkzoekenden doorverwijst naar online begeleiding, of De Lijn die het goedkoopste ticket enkel nog aanbiedt via een smartphone-app. Het zijn maar enkele van vele voorbeelden die maken dat mensen hun rechten (nog) moeilijker kunnen opnemen, wegens geen computer, geen internetaansluiting of een gebrek aan digitale vaardigheden. Daarom pleit het Netwerk tegen Armoede voor een breed toegankelijk sociaal tarief voor internet en bijkomende investeringen in openbare computerruimtes, waar mensen onder begeleiding leren omgaan met internet en digitale toepassingen.

Lees het artikel in De Standaard.

Lees onze uitgebreide nota over digitalisering.
Lees meer over "Internet is een grondrecht"
Overleg over drempels in geestelijke gezondheidszorg

Overleg over drempels in geestelijke gezondheidszorg

25/04/2017
Vandaag ging het Netwerk tegen Armoede, samen met enkele verenigingen waar armen het woord nemen, in overleg met het kabinet van minister Vandeurzen over geestelijke gezondheidszorg. Dat gebeurde in het kader van een verticaal overleg (VPAO). We stonden stil bij recente ervaringen en werk van verenigingen en gingen hierover in dialoog.  Zo vertelde Recht-Op uit Antwerpen over hun projectwerking met eerstelijnspsycholoog en De Springplank uit Sint-Niklaas over hun ‘oog voor elkaar – project’.  We stonden stil bij drempels voor het aanbod en het belang van laagdrempelige ontmoetingsplaatsen.
 
Geestelijke gezondheid is een thema waar het Netwerk tegen Armoede al lang rond werkt en heel wat materiaal over heeft.   In onze publicatie vindt u hier alle info over.
Lees meer over "Overleg over drempels in geestelijke gezondheidszorg"
Kempense gemeenten engageren zich voor armoedebestrijding

Kempense gemeenten engageren zich voor armoedebestrijding

24/04/2017
Acht Kempense gemeenten engageren zich om de komende jaren nog sterker in te zetten op armoedebestrijding. Ze doen dat onder impuls van Spaak, het samenwerkingsverband tussen de 4 Kempense verenigingen waar armen het woord nemen: Al-arm in Geel, Ons Huis in Mol, De Fakkel in Herentals en T'ANtWOORD in Turnhout. Die hadden de gemeenten in novenber tijdens een debat opgeroepen om hierrond een gemeenschappelijke intentieverklaring te tekenen.

Vandaag gebeurde dat formeel. In de verklaring engageren de gemeenten zich onder meer om werk te maken van meer en betere sociale en betaalbare huisvesting, toegankelijke en betaalbare gezondheidszorg en loketfuncties die mensen stimuleren om hulp te zoeken en hun rechten waar te maken. De burgemeesters en/of Ocmw-voorzitters van Herentals, Mol, Turnhout en Geel kwamen hun engagement toelichten. Ondertussen hebben ook Dessel,Vorselaar, Olen en Hoogstraten zich hierbij aangesloten. De vier verenigingen binnen Spaak rekenen erop dat dit inspirerend werkt voor nog meer Kempense gemeenten en zullen dit op de voet volgen.

"Bij alle besturen zijn er acties die betrekking hebben op de bestrijding van kinderarmoede", stelt Marthe Rombouts van T'ANtWOORD vast. "We blijven hierbij echter benadrukken dat kinderarmoede op zich niet bestaat. Kinderen groeien op in een gezin. Een integrale aanpak hierbij is belangrijk en daarom vragen wij aan de verschillende lokale besturen om kinderarmoede vanuit dit perpectief te bestrijden."

"Ziek maakt arm en arm maakt ziek, het is een realiteit die we binnen de verenigingen maar al te goed vanuit de praktijk kennen.", zegt Petra Beyens van Ons Huis. "3 van de 4 gemeenten hebben ook op vlak van gezondheid acties uitgewerkt. Dat stemt ons positief, zeker omdat gezondheid het centrale thema is van het Netwerk tegen Armoede in het kader van 17 oktober, Werelddag van Verzet tegen Armoede."

"De lokale besturen willen de moeilijkheden die mensen in armoede ervaren op vlak van wonen aanpakken", stelt Patricia Janssen van Al-arm vast. "Wonen is een basisbehoefte en een betaalbare, kwaliteitsvolle woning maakt een groot verschil in het leven van mensen in armoede."

"Armoede in de Kempen stijgt", benadrukt Denise Verhaert van De Fakkel. "Ondanks de geleverde inspanningen wordt de groep van mensen die het moeilijk hebben steeds groter. We hopen dat deze acties een verschil zullen maken. Wij blijven het van dichtbij opvolgen, want armoede is en blijft een schande in onze maatschappij."
Lees meer over "Kempense gemeenten engageren zich voor armoedebestrijding"
Veel werk aan de winkel voor staatssecretaris voor Armoedebestrijding Demir

Veel werk aan de winkel voor staatssecretaris voor Armoedebestrijding Demir

15/04/2017
Het Netwerk tegen Armoede ziet positieve punten in de beleidsbrief van staatssecretaris voor Armoedebestrijding Zuhal Demir, maar ook grote lacunes. Ze profileert zich als 'advocaat van de armen' binnen de federale regering en zo hoort het ook voor iemand in haar functie. Mensen in armoede hopen dat die rol snel en daadkrachtig opneemt, want het is meer dan nodig om haar collega's aan te sporen tot investeringen in mensen in armoede. Wij hopen ook dat de staatssecretaris enkele zeer pijnlijke besparingsmaatregelen kan tegenhouden en/of ongedaan maken. Zo mag ze meteen aan de slag om de blokkering van wijkgezondheidscentra van minister De Block te helpen terugdraaien. Als zij een volwaardige 'advocaat van de armen' wil zijn, is een intensieve dialoog op het terrein met mensen in armoede een absolute noodzaak. De 59 verenigingen waar armen het woord nemen binnen het Netwerk tegen Armoede staan klaar om het gesprek aan te gaan.

De staatssecretaris focust in haar beleidsbrief heel erg op de wil van mensen in armoede om kansen te grijpen, met de nodige ondersteuning en motivering. Daarbij gaat ze jammer genoeg voorbij aan het fait dat de laagste inkomensgroepen sinds de start van de Vlaamse en federale regering zich veel kansen zagen ontglippen. Gemiddeld leveren zij €50 per maand in, veel kwetsbare groepen worden zelfs nog zwaarder getroffen.

Mensen die voltijds aan het werk zijn, gaan erop vooruit. Helaas komen mensen in armoede heel vaak terecht in tijdelijke of deeltijdse jobs, die hen niet of nauwelijks uit de armoede halen. Zij krijgen het nog moeilijker, net als mensen die moeten overleven met een uitkering. Zij gaan erop achteruit. Dat vertaalt zich in de recordcijfers van het aantal mensen dat een beroep moet doen op de Voedselbanken. Dat is een goede graadmeter voor het falende armoedebeleid in Vlaanderen en België. Wie moet aanschuiven bij de Voedselbank, doet dat als ultieme redmiddel, omdat hij anders niet meer kan overleven. Het is jammer dat de staatssecretaris aan die realiteit voorbijgaat  en zegt dat de regering op de goede weg is. Er is nood aan veel meer duurzame en kwaliteitsvolle jobs voor kortgeschoolden, aan uitkeringen boven de Europese armoedegrens, aan meer in plaats van minder wijkgezondheidscentra, ...

Positief is dat mevrouw Demir een aantal projecten, die goed werk leveren in de praktijk, herkent en erkent, zoals de burgfiguren in Kortrijk. Hopelijk blijft het daar niet bij onderzoek alleen en kunnen dergelijk goed werkende initiatieven snel structureel ondersteund worden.
Lees meer over "Veel werk aan de winkel voor staatssecretaris voor Armoedebestrijding Demir"
Sanctionering langdurig zieken is een brug te ver

Sanctionering langdurig zieken is een brug te ver

7/04/2017
Vorige week kwam de federale regering er dan toch mee: ‘langdurig’ zieken die ‘onvoldoende meewerken’ aan hun ‘re-integratie’ kunnen een deel van hun ziekte- of invaliditeitsuitkering verliezen. Ondanks fel protest, onder meer van alle grote mutualiteiten en vakbonden. Ook het Netwerk tegen Armoede protesteert met klem.

Kampen met gezondheidsproblemen komt voor steeds meer mensen neer op (over)leven in armoede. Dat komt door de veel te hoge persoonlijke bijdragen voor zorg en medicatie, en de veel te lage minimumuitkeringen in sociale zekerheid en bijstand. Het blijft overigens al lange tijd stil rond het engagement van de federale regering om die op te trekken tot de armoedegrens. Bovendien wordt deze kwetsbare groep nog eens bijkomend getroffen door het besparingsbeleid van verschillende overheden en de stijgende factuur van allerlei basisbehoeften.

Deze groep van mensen met een chronische ziekte en mensen met een beperking voelen, net als andere mensen met een uitkering, al jaren toenemende druk druk vanuit de overheid om minstens gedeeltelijk terug aan het werk te gaan. We hebben het hier ook over de steeds groter wordende groep met gezondheidsproblemen die ‘niet voldoende arbeidsongeschikt’ (66%) wordt bevonden om in aanmerking te komen voor een ziekte- of invaliditeitsuitkering (RIZIV) of een inkomensvervangende tegemoetkoming (FOD Sociale Zekerheid). De vele ervaringen die we daarover binnen krijgen bij het Netwerk tegen Armoede leren ons dat het oordeel van de ‘controlearts’ over de ‘arbeidsgeschiktheid’ van mensen wel érg streng (en onvoldoende kwalitatief) is geworden en dat ook bij ernstige gezondheidsproblemen steeds vaker toch de uitkering geweigerd of geschrapt wordt.

Als gevolg daarvan valt deze groep terug op de –door de vorige én huidige regering sterk degressief gemaakte- werkloosheidsuitkering of zelfs het leefloon, gekoppeld aan een steeds strengere controle door VDAB of OCMW (denk aan de nieuwe procedure voor controle op beschikbaarheid bij VDAB, aan de verstrengde eisen rond het sociaal onderzoek bij OCMW, het verplichte GPMI…) Zij kunnen veel minder rekenen op verhoogde aandacht of specifieke begeleiding. Mensen komen terecht in onaangepaste jobs die ze niet volhouden, krijgen te maken met een vorm van ‘vrijwilligerswerk onder zachte dwang’, moeten het doen met wat zij vaak als bezigheidstherapie of ‘gratis arbeid’ ervaren (arbeidszorg…), verliezen zelfs regelmatig simpelweg hun uitkering.

Maar ook voor wie ‘het geluk heeft’ te kunnen terugvallen op een ziekte- of invaliditeitsuitkering blijven er veel problemen. Ook zij zijn steeds vaker het slachtoffer van de rigide aanpak van adviserend geneesheren om mensen (al dan niet deeltijds) terug aan de slag te laten gaan. Mensen worden maar al te vaak aan hun lot overgelaten en moeten het zelf maar uitzoeken: zonder noemenswaardige ondersteuning toch werk zoeken of terugvallen op werkloosheid. Maar ook als de adviserend geneesheer mee zoekt naar een aangepaste oplossing, staan patënten er vaak alleen voor. Want hoe schat je in of je een job wel zal aankunnen? Wat als je hervalt? Wat met een tijdelijke job? Wat betekent de combinatie van je uitkering met je loon fiscaal, zal je nog je tussenkomst hebben voor openbaar vervoer, je verhoogde tegemoetkoming… Zal je uitkering niet dalen als je volledig moet terugkeren naar de ziekte- of invaliditeitsuitkering (iets wat met de recente hervorming van de berekening van de uitkering steeds vaker speelt, gezien hertewerkstelling niet zelden gebeurt in een job met een minder interessant loon als dat wat je had vóór je ziek werd)…?

Laat er geen twijfel over bestaan: de overgrote meerderheid van de mensen die op ‘non actief’ staat wegens gezondheidsproblemen wíl niets liever dan terug aan de slag kunnen. Werken betekent –los van de kans op iets meer financiële ademruimte- ook dat mensen zich nuttig voelen, dat ze ‘erbij horen’, iets om handen hebben –zoals een van onze mensen het ooit treffend verwoordde ‘thuis komen de muren op mij af’… Alleen moeten ook zij de eindjes aan elkaar zien te knopen, als verder inkomensverlies dreigt en je moet in een onzeker verhaal stappen…

Hét struikelblok blijkt echter telkens opnieuw bij de werkgevers te liggen. Hoeveel van hen zitten op deze groep te wachten en zijn bereid om aangepast werk te voorzien? Zelfs in de sociale economie wordt steeds vaker gekozen voor ‘sterkere profielen’, want ook daar is de druk om te presteren niet voor iedereen haalbaar .

Het Netwerk tegen Armoede benadrukt dat tewerkstelling op het ritme van de betrokkene moet gebeuren. Wie ziek is of een beperking heeft en niet kán werken, moet met rust gelaten worden. Wie wel nog kan, mag niet de arm worden omgewrongen, moet zélf en los van elke druk de juiste keuzes kunnen maken.

Het in december goedgekeurde  ‘re-integratieplan’ voor ‘langdurig’ zieken roept op al die punten nog veel vragen op. Waar zijn de jobs? Wordt de betrokkene gehoord, bekijkt men de situatie vanuit zijn mogelijkheden? Niets garandeert dat de adviserend geneesheer zijn werk nu plots beter zal gaan doen, namelijk een realistisch re-integratieplan opstellen als iemand werkloos was en nu ziek is. Zullen mensen niet  nodeloos naar de arbeidsgeneesheer gestuurd worden als ze voordien werkten en hoe zit het dan met die arbeidsgeneesheer? Hoe zal die zich gedragen? Hoe zal de behandelende arts hierbij betrokken worden? Net die behandelende arts kent de patiënt het best.

Ook werkgevers zullen gaandeweg de mogelijkheid krijgen om hun zieke werknemers naar de arbeidsgeneesheer te sturen. Wie zorgt ervoor dat zij niet opzettelijk en massaal zullen aansturen op ontslag wegens medische overmacht en hun zieke werknemers –zonder opzegperiode en eventuele andere rechten die zij nog hebben- van de ene dag op de andere naar een ziekte-uitkering zullen verwijzen?

De nieuwe wetgeving is nog maar enkele maanden van kracht, is voorlopig ook enkel van toepassing op werknemers en uitkeringsgerechtigde werklozen die na 1 januari 2016 op ziekte of invaliditeit terecht kwamen en zou nog worden geëvalueerd vooraleer hij in 2018 ook op alle andere mensen met een ziekte- of invaliditeitsuitkering van toepassing wordt. En dan zijn daar nu al de financiële sancties.

Wie het hem na 2 maanden ziekte toegestuurde formulier om de procedure in gang te zetten niet invult, verliest eenmalig 5% op zijn uitkering. Wie niet komt opdagen wanneer hij wordt opgeroepen voor controle eenmalig 10%. De regering kondigt nu al aan dat dat na evaluatie meer kan worden…

5% op een minimumuitkering is voor een alleenstaande al gauw 40 euro, 10%… dat zijn stevige bedragen voor wie met nog geen 900 euro het eind van de maand moet halen. En we weten uit ervaring hoe snel het fout loopt als mensen hun rechten niet kennen, verloren lopen in het administratieve doolhof… En ja, er zijn ook boetes voorzien voor werkgevers die niet meewerken, maar wat zal dat concreet inhouden, dat ‘meewerken’? De procedure voor boetes aan werkgevers is meteen zó ingewikkeld gemaakt dat alles nu al laat uitschijnen dat zij nauwelijks zullen betalen en dus ook nauwelijks onder druk komen om mee te werken aan de re-integratie van langdurig zieke (kandidaat)werknemers.

Conclusie: deze hele hervorming legt de druk opnieuw eenzijdig bij een zeer kwetsbare groep in onze samenleving en dreigt verder bij te dragen tot uitsluiting en armoede. Het Netwerk tegen Armoede vraagt daarom een grondige bijsturing: het is tijd voor échte kansen op re-integratie - waardige en aangepaste jobs voor al wie dat aan kan, een menselijke behandeling en de garantie op een waardig inkomen voor iedereen. Wat de financiële en andere sancties betreft: hoe sneller die weer verdwijnen hoe liever wij het zien.
 
Lees meer over "Sanctionering langdurig zieken is een brug te ver"
Blokkering nieuwe wijkgezondheidscentra schendt recht op gezondheidszorg

Blokkering nieuwe wijkgezondheidscentra schendt recht op gezondheidszorg

30/03/2017
Het Netwerk tegen Armoede roept minister van Volksgezondheid Maggie De Block op om snel een einde te maken aan de blokkering van nieuwe wijkgezondheidscentra. “Verschillende centra zijn klaar om van start te gaan, andere om aan de bouw te beginnen. De blokkering schendt het recht op gezondheidszorg van mensen die in het werkingsgebied van die centra wonen. Wij roepen de minister op om de besparingen terug te draaien.” Dat zegt coördinator Frederic Vanhauwaert van het Netwerk tegen Armoede. In verschillende regio’s dreigen de plannen voor een nieuw wijkgezondheidscentrum in het water te vallen. Minister de Block voerde een moratorium in in afwachting van een audit, maar die laat lang op zich wachten.
 
Wijkgezondheidscentra zijn buurtgerichte centra waar mensen terecht kunnen voor kwalitatieve eerstelijnszorg zonder financiële drempel. Vaak is dat niet alleen de huisarts, maar is er ook kine, tandzorg of psychologische ondersteuning. Daarmee vullen de wijkgezondheidscentra een heel concrete, vaak acute behoefte in voor mensen met een laag inkomen. Patiënten met recht op verhoogde tegemoetkoming kunnen in principe ook bij een klassieke huisarts terecht onder de derdebetalersregeling (waardoor ze maar €1 per consultatie betalen), maar als er dan een doorverwijzing moet gebeuren naar bijvoorbeeld een kinesitherapeut, loopt het vaak mis. Daar geldt de regeling niet en dus blijven voorschriften ongebruikt op de kast liggen omdat mensen de behandeling niet kunnen betalen. Bovendien wordt die ‘sociale derdebetaler’ bij de huisarts nog niet overal even vlot toegepast. 
 
In een wijkgezondheidscentrum kan die doorverwijzing onmiddellijk gebeuren en zonder bijkomende kost per patiënt. Zij werken met een vaste financiering van de patiënt, ongeacht hoe vaak die langs komt. De patiënt verbindt er zich toe om voor eerstelijnszorg en doorverwijzingen een beroep te doen op het wijkgezondheidscentrum en niet te gaan shoppen tussen verschillende zorgverstrekkers. Daardoor zijn wijkgezondheidscentra net goedkoper voor de ziekteverzekering. Ze hebben er geen belang bij om het aantal prestaties of onderzoeken op te drijven, want het brengt hen financieel niets op. Bij klassieke gezondheidszorg zien we dat nog (te) vaak gebeuren.
 
De wijkgezondheidscentra werken buurtgericht in vaak dichtbevolkte wijken met een groot kansarm publiek, maar zijn toegankelijk voor iedereen, ongeacht het inkomen. Belangrijk, want niemand wil een aparte gezondheidszorg voor armen. Tegelijk kunnen daardoor ook patiënten bij de wijkgezondheidscentra terecht die met schulden kampen of net boven de inkomensgrens voor verhoogde tegemoetkoming vallen. Voor de derdebetalersregeling bij klassieke huisartsen geldt dat niet.
 
Minister De Block wil nu eerst een audit bestellen vooraleer nieuwe centra te erkennen. De procedure daarvoor sleept lang aan, waardoor kwetsbare mensen het recht betaalbare gezondheidszorg ontzegd wordt. Het Netwerk tegen Armoede denkt dat de meerwaarde van wijkgezondheidscentra voldoende is aangetoond en vraagt zich af waarom nieuwe erkenningen in de wacht worden gezet in functie van deze audit. 
Lees meer over "Blokkering nieuwe wijkgezondheidscentra schendt recht op gezondheidszorg"
Stijgende vraag Voedselbanken is graadmeter van falend armoedebeleid

Stijgende vraag Voedselbanken is graadmeter van falend armoedebeleid

26/02/2017
De Voedselbanken boekten andermaal een recordjaar in 2016. Meer dan 143.000 mensen zagen zich genoodzaakt er een beroep op te doen. Een triest record, want wie zich tot de voedselbedeling wendt, verkeert in zware nood. Het Netwerk tegen Armoede is verontrust, maar niet verbaasd door de stijgende cijfers. Wij zien op het terrein in onze verenigingen ook dat meer mensen het steeds moeilijker krijgen. Het beleid, zowel op Vlaams als federaal niveau, moet dringend een versnelling hoger schakelen.

Dat de armoede in ons land elk jaar blijft toenemen, heeft verschillende oorzaken. De meeste uikeringen liggen nog altijd ver onder de Europese armoedegrens. Nochtans heeft de federale regering zich voorgenomen om ze op te trekken tot die armoedegrens. Ondertussen is er een lichte stijging geweest van bijvoorbeeld het leefloon, maar tegelijk stegen prijzen voor basisbehoeften (voedsel, energie, wonen) veel sneller. Met name de energiefactuur is de voorbije jaren geëxplodeerd. Mensen raken daardoor in energieschulden, moeten andere facturen laten liggen om hun energiefactuur te betalen, of gaan over tot zeer zwaar ondergebruik. Dat laatste is nefast voor de kwaliteit van de woning, maar vooral voor de gezondheid van de mensen die er wonen.

Ook medische kosten brengen mensen in de problemen. Nog altijd stelt 1 op 5 mensen met een laag inkomen doktersbezoek uit om financiële redenen. Dat kost op termijn net meer, zowel aan de patiënt als aan de samenleving. Wie niet naar de huisarts kan gaan, krijgt zwaardere gezondheidsproblemen die een grotere financiële impact hebben voor de patiënt en voor de ziekteverzekering.

Bekijk de reporgage in het VRT-journaal
Lees meer over "Stijgende vraag Voedselbanken is graadmeter van falend armoedebeleid"
Armoede is een dagelijks gevecht om te overleven

Armoede is een dagelijks gevecht om te overleven

25/01/2017
N-VA-senator Danny Pieters beweert vandaag in Knack dat mensen in armoede in ons land best wel een 'treffelijk' leven kunnen leiden. Een slag in het gezicht van de honderdduizenden mensen die elke dag moeten vechten om te overleven.

Lees hier onze reactie.
Lees meer over "Armoede is een dagelijks gevecht om te overleven"
De RuimteVaart wint allereerste Megafoon-prijs

De RuimteVaart wint allereerste Megafoon-prijs

13/01/2017
De RuimteVaart, de Leuvense vereniging binnen het Netwerk tegen Armoede, en Beschut Wonen Pastya worden bekroond met de allereerste Megafoon-prijs. De prijs is een initiatief van Oikonde Leuven. Met 'Ruimte maken voor mensen: hier, daar en onderweg naar elkaar' werden ze gekozen uit maar liefst 44 initiatieven uit heel Vlaanderen en Brussel. De RuimteVaart en Beschut Wonen Pastya slagen erin mensen in armoede en mensen met psychische moeilijkheden samen te brengen. Ze zorgen volgens de jury voor een plek waar ontmoeting in een vrijblijvende, veilige sfeer aangeboden wordt in een gedeelde visie op kwetsbaarheid, solidariteit en verbondenheid. De centrale rol van de vrijwilliger sprong daarbij vooral in het oog van de juryleden.
 
Naast een mooie erkenning, ontvangen ze een prijs van € 15.000 en een kunstwerk van Roeland Kotsch.  Meer info vindt u hier.

Lees het interview op sociaal.net
Lees meer over "De RuimteVaart wint allereerste Megafoon-prijs"
Netwerk tegen Armoede blij met steun Crevits en Vandeurzen tegen frisdrankautomaten op school

Netwerk tegen Armoede blij met steun Crevits en Vandeurzen tegen frisdrankautomaten op school

29/11/2016
De onderwijskoepels en de voedingsindustrie engageren zich om frisdrankautomaten en snoep te bannen op scholen, op aangeven van ministers Crevits van Onderwijs en Vandeurzen van Welzijn.  Hoewel het slechts een engagementsverklaring is,  is het Netwerk tegen Armoede tevreden dat scholen en producenten aan de slag gaan met een van haar aanbevelingen vanuit mensen in armoede.  Doordachte algemene maatregelen kunnen immers – veel meer dan affiches en brochures – het verschil maken in de strijd tegen de gezondheidskloof.  

Lees het opiniestuk op deredactie.be.
Lees meer over "Netwerk tegen Armoede blij met steun Crevits en Vandeurzen tegen frisdrankautomaten op school"
Netwerk tegen Armoede steunt Witte Woede

Netwerk tegen Armoede steunt Witte Woede

24/11/2016
Het Netwerk tegen Armoede liep gisteren mee in de betoging van het personeel uit de non-profit tegen de besparingen in de zorgsector. Vooral de bezuinigingen bij de wijkgezondheidscentra zetten veel kwaad bloed bij mensen in armoede. Net die centra zorgen ervoor dat mensen met een laag inkomen betaalbare, kwaliteitsvolle gezondheidszorg krijgen. De centra werken in een forfaitair systeem. De artsen worden vergoed per patiënt en niet per prestatie, waardoor zij ook minder kosten aan de ziekteverzekering. Op termijn zal dit dus geld kosten aan de sociale zekerheid. Wie niet terecht kan in een wijkgezondheidscentrum, dreigt zorg uit te stellen, waardoor aandoeningen ernstiger worden en de kosten voor patiënt én ziekteverzekering toenemen.

Stafmedewerker armoedebeleid Hilde Linssen legt uit waarom het Netwerk tegen Armoede de Witte Woede steunt.
Lees meer over "Netwerk tegen Armoede steunt Witte Woede"
Medische regularisatie: knelpunten in kaart gebracht

Medische regularisatie: knelpunten in kaart gebracht

17/11/2016
De federale Ombudsman heeft een onderzoek uitgevoerd naar de werking van de afdeling 9ter van de Dienst Vreemdelingenzaken. Die afdeling behandelt de aanvragen voor een verblijfsvergunning om medische redenen.  Het onderzoek bevestigt heel wat knelpunten die we reeds kennen uit de ervaringskennis van deze uiterst kwetsbare doelgroep, zoals de soms lange wachttijden en het gevoel van willekeur.  We hopen dan ook dat de aanbevelingen ter harte worden genomen.

Lees hier het volledige rapport.

Lees hier de samenvatting.
Lees meer over "Medische regularisatie: knelpunten in kaart gebracht"
Geen nieuwe wijkgezondheidscentra meer?

Geen nieuwe wijkgezondheidscentra meer?

19/10/2016
De wijkgezondheidscentra trekken aan de alarmbel. Het federale begrotingsakkoord zou een voorstel bevatten om geen nieuwe wijkgezondheidscentra te erkennen.  Het Netwerk tegen Armoede vraagt echter al jaren dat er net meer wijkgezondheidscentra komen.  Door de manier waarop deze centra zijn uitgebouwd slagen ze er immers erg goed in om ook voor mensen in armoede kwalitatieve eerstelijnsgezondheidszorg toegankelijk te maken.  Cijfers genoeg (over de gezondheidskloof, het uitstel van medische zorgen omwille van financiële redenen,…) die de nood aan toegankelijke eerstelijnsgezondheidszorg illustreren. Indien Minister De Block haar stelling – dat de patiënt de besparingen in de gezondheidszorg niet zal voelen – wilt hard maken, moet ze haar voorstel om geen nieuwe wijkgezondheidscentra te erkennen terugnemen. 

Lees het artikel in De Morgen.

Lees het artikel in DeWereldMorgen.
Lees meer over "Geen nieuwe wijkgezondheidscentra meer?"
Geert Bourgeois geeft fouten toe in Alternatieve Septemberverklaring

Geert Bourgeois geeft fouten toe in Alternatieve Septemberverklaring

26/09/2016
In een ironische speech geeft een lookalike van Vlaams Minister-President Geert Bourgeois de fouten toe van zijn regering. De privatiseringen in de zorgsector, het gebrek aan investeringen in sociale woningbouw, het komt allemaal aan bod in deze bitterzoete persiflage.

Bekijk de speech.
Lees meer over "Geert Bourgeois geeft fouten toe in Alternatieve Septemberverklaring"
Bewegen op verwijzing

Bewegen op verwijzing

20/06/2016
Vanaf vandaag kunnen lokale besturen en andere lokale organisaties een aanvraagdossier indienen bij het Vlaams Instituut voor Gezondheidspromotie en Ziektepreventie (VIGeZ) voor het project ‘Bewegen op Verwijzing’. Na goedkeuring van het dossier kunnen de aanvragers in hun regio een ‘BOV-coach’ ter beschikking stellen. Die coach helpt Vlamingen met gezondheidsrisico’s om meer te bewegen.

Dankzij het project ‘Bewegen op Verwijzing’ kunnen huisartsen in het najaar hun patiënten met een gezondheidsrisico doorverwijzen naar een ‘BOV-coach’. Die coach motiveert de doorverwezen patiënten om meer te bewegen. Samen stellen ze een beweegplan op: van een dagelijkse fietstocht naar het werk tot een wekelijks dans- of zwemuurtje in de buurt. Bedoeling is dat de patiënten hun weg naar een actiever leven op termijn zelfstandig kunnen verderzetten.

Focus op kwetsbare groepen

Gemeenten kunnen samen met verschillende lokale organisaties in hun regio een BOV-coach tewerkstellen. Hiervoor dienen ze samen een aanvraagdossier in bij het VIGeZ. Dit kan op 3 verschillende momenten: 15 juli 2016, 30 september 2016 en 31 december 2016. Ook in 2017 en 2018 kunnen de geïnteresseerden nog een aanvraag indienen, zodat elke gemeente de kans heeft om een BOV-coach tewerk te stellen.  

“In dat dossier geven ze onder meer aan wie als BOV-coach aan de slag kan, hoe ze de huisartsen hierover zullen informeren en hoe ze dit initiatief ook voor de meer kwetsbare groepen toegankelijk zullen maken,” zegt Luc Lipkens, stafmedewerker bij het VIGeZ.

Organisaties die vooral met kwetsbare groepen samenwerken zoals Samenlevingsopbouw en Netwerk tegen Armoede, zijn dan ook belangrijke partners in dit verhaal:
“Kostprijs, verplaatsingen, gebrek aan zelfvertrouwen,… Door deze drempels vinden mensen in armoede vaak moeilijk toegang tot projecten als deze. Onze verenigingen waar armen het woord nemen kunnen die drempels in kaart brengen en advies geven over hoe je die drempels kan verlagen”, zegt Frederic Vanhauwaert, algemeen coördinator van het Netwerk tegen Armoede.  

4,5 miljoen euro

In totaal maakte Vlaams minister Jo Vandeurzen voor ‘Bewegen op Verwijzing’ eind 2015 4,5 miljoen euro vrij. Hiermee wordt een groot deel van de consultaties bij de BOV-coach terugbetaald.

Jo Vandeurzen, Vlaams minister voor Volksgezondheid, Welzijn en Gezin: “In Leuven loopt het pilootproject al 6 jaar, met het Wijkgezondheidscentrum Ridderbuurt als initiatiefnemer. Uit de evaluatie bleek dat de patiënten erin slaagden om dagelijks meer te bewegen, ook de meer kwetsbare groepen. Ik zou daarom alle lokale besturen en andere lokale organisaties willen aanmoedigen om in dit project mee te stappen. Voldoende beweging draagt namelijk bij tot een goede gezondheid, daarom dat we dit thema ook op de gezondheidsconferentie in het najaar uitvoerig zullen bespreken”  

De deelnemer mag het aantal consultaties bij de BOV-coach zelf bepalen. Er ligt een maximum op 7 uur begeleiding. Voor één uur begeleiding betalen kwetsbare groepen 4 euro; andere deelnemers 20 euro.

Finale goedkeuring in september

In juli en augustus beoordeelt het VIGeZ de ingediende aanvragen op basis van een aantal criteria; daarna gebeurt de finale goedkeuring door de Vlaamse stuurgroep ‘Bewegen op Verwijzing’ en het Agentschap Zorg en Gezondheid. Van zodra de dossieraanvragen in september groen licht krijgen, gaan de eerste BOV-coaches aan de slag.
Ook in de periode erna krijgen gemeenten of lokale organisaties opnieuw de kans om in te stappen in het ‘Bewegen op Verwijzing’-project.

Voor meer informatie:
 
www.bewegenopverwijzing.be
Lees meer over "Bewegen op verwijzing"
Eerstelijnspsychologen boeken succes

Eerstelijnspsychologen boeken succes

31/05/2016
Onderzoek toont de meerwaarde aan van een eerstelijnspsycholoog.  Het Netwerk tegen Armoede is tevreden dat minister Vandeurzen deze pilootprojecten eerstelijnspsychologische functie mogelijk maakte en hoopt dat er een verdere uitrol van dit soort initiatieven zal volgen.  Een belangrijke aanbeveling daarbij is dat eerstelijnspsychologen een voldoende duidelijke taak hebben als ze met mensen in armoede werken.
 
Verdere aanbevelingen en meer informatie over armoede en geestelijke gezondheid vindt u in onze publicatie
Lees meer over "Eerstelijnspsychologen boeken succes"
Andere minimumuitkeringen moeten mee omhoog met leefloon

Andere minimumuitkeringen moeten mee omhoog met leefloon

26/05/2016
Op 1 april kwam de federale regering met een ‘sociale correctie’ op de tax shift: 2 van de laagste uitkeringen die nog altijd ver onder de Europese armoedegrens liggen, nl. het leefloon en de minimumuitkering in de ziekteverzekering (onregelmatig werkende vanaf de 7e maand), stegen met 2%. Om een idee te geven: een alleenstaande ging er een luttele 17 euro op vooruit en komt nu uit op om en bij de 850 euro per maand. Daarnaast kreeg een héél beperkte groep rechthebbenden op het minimumpensioen eveneens een verhoging met 2%.  
 
Als ‘sociale correctie’ niet bepaald een enorme inspanning, gezien de vele miljarden die eerder bespaard werden op de zwakste schouders en gezien er met deze verhoging slechts een bedrag van 50 miljoen euro gemoeid was. In het licht van de belofte van de federale regering bij haar aantreden om tegen 2019 de laagste uitkeringen in sociale zekerheid en bijstand –al dan niet in aanvulling op te lage lonen uit deeltijdse of interimarbeid- minstens op te trekken tot de Europese armoedegrens, was deze ‘verhoging’ zelfs ronduit beschamend.
 
Het Netwerk tegen Armoede blijft hier op haar honger zitten. Als we vandaag in de pers lezen dat bij de begrotingsbesprekingen voor 2017 einde juni een ‘derde tax shift’ op het programma zou staan, waarbij vermogenden eindelijk een eerlijker deel van de lasten zouden gaan dragen, rekenen wij er op dat de regering dat geld niet opnieuw gebruikt voor de sterksten, maar haar belofte nakomt en van dit momentum gebruik maakt om eindelijk ook het geld te voorzien voor het optrekken van de minimumuitkeringen tot de Europese armoedegrens.
 
Intussen en in afwachting daarvan sluiten wij ons aan bij het protest van andere middenveldorganisaties. Het kan voor het Netwerk tegen Armoede niet dat men voor de ene persoon in armoede een kleine verhoging doorvoert en daarbij de andere vergeet. Deze onrechtvaardigheid moet onmiddellijk worden rechtgetrokken. Concreet vragen wij dat ook personen met een beperking (inkomensvervangende tegemoetkoming), uitkeringsgerechtigde werklozen met een uitkering onder de armoedegrens, bejaarden met een bijstandsuitkering (inkomensgarantie voor ouderen) en de weinige jongeren die nog kunnen aanspraak maken op een inschakelingsuitkering nu al 2% verhoging krijgen van hun uitkering en dit graag met terugwerkende kracht vanaf 1 april.
Lees meer over "Andere minimumuitkeringen moeten mee omhoog met leefloon"
Blikvangers uit 2015 en vooruitblik naar 2016

Blikvangers uit 2015 en vooruitblik naar 2016

3/05/2016
Het Netwerk tegen Armoede heeft zijn werkingsverslag voor 2015 afgewerkt en ingediend. Geen jaar om vrolijk van te worden voor mensen in armoede. Het beleid gaf al te vaak niet thuis, maar toch wist het Netwerk tegen Armoede in verschillende dossiers het verschil te maken, werkten mensen in armoede aan concrete beleidsaanbevelingen en werden verenigingen stevig ondersteund, onder andere in vormingen voor externe partners. Meteen werden ook de lijnen uitgezet voor de komende jaren. Vanaf 2016 werkt het Netwerk tegen Armoede aan partnerschappen met het bedrijfsleven en is er een nieuwe, ambitieuze meerjarenovereenkomst met de Vlaamse regering tot 2020.

Hier lees je de blikvangers uit 2015 in een notendop
Lees meer over "Blikvangers uit 2015 en vooruitblik naar 2016"
Kenniscentrum toont nood aan eerstelijns psychologische zorg

Kenniscentrum toont nood aan eerstelijns psychologische zorg

20/04/2016
Het Federaal Kenniscentrum voor de Gezondheidszorg publiceerde een rapport over een organisatie- en financieringsmodel voor de psychologische zorg.  Het Netwerk tegen Armoede is tevreden over het feit dat het rapport wijst op de noodzaak aan een eerste algemeen niveau in psychologische zorg dat breed toegankelijk moet zijn. Dit sluit aan bij de vraag van mensen in armoede om een eerstelijnspsychologische functie uit te bouwen.  Het Netwerk roept op om ervoor te zorgen dat dit eerste algemeen niveau ook voor mensen in armoede voldoende toegankelijk dient te zijn.  We denken dan niet alleen aan de financiële toegankelijkheid, maar ook aan het feit dat de psychologen die er werken inzicht hebben in armoede en een voldoende duidelijk de taak moeten krijgen om mensen in armoede te bereiken.
 
Hier vindt u de synthese van het rapport.
 
Hier vindt u de publicatie van het Netwerk tegen Armoede over toegankelijkheid van geestelijke gezondheidszorg.

Lees meer over "Kenniscentrum toont nood aan eerstelijns psychologische zorg"
Lokaal sociaal beleid: het ene Ocmw is het andere niet

Lokaal sociaal beleid: het ene Ocmw is het andere niet

26/02/2016
Het Netwerk tegen Armoede werd uitgenodigd op het kabinet van Vlaams minister van Welzijn Vandeurzen ter voorbereiding van het nieuwe decreet lokaal sociaal beleid.  Voor het Netwerk is het cruciaal dat de doelstelling van dit decreet gaat over het waarborgen van grondrechten.  Verder moeten lokale besturen ondersteund worden om meer behoeftegericht te werken. Dat betekent dat zij vertrekken van de noden van cliënten en daar het aanbod en de hulpverlening laten op aansluiten in plaats van andersom.

Het Netwerk tegen Armoede vindt het verder zeer belangrijk dat het beleid geëvalueerd wordt via een gerichte monitoring: in welke mate zorgt het lokaal beleid ervoor dat mensen een menswaardig bestaan leiden? Door een aantal facturen en beslissingen op Vlaams niveau kunnen lokale besturen immers meer dan ooit eigen accenten leggen; inkanteling OCMW in gemeente, financiering via gemeentefonds,…
 
De actualiteit illustreert de verschillen tussen lokale besturen. Zo besliste het OCMW Antwerpen om de bijdrage voor zorgverzekering en aanvullende verzekering van hun cliënten niet langer ten laste te nemen.  De OCMW’s van Mol, Balen, Retie en Dessel daarentegen gingen op zoek naar projectmiddelen om samen extra te kunnen inzetten op toegankelijkheid van gezondheidszorg. Lokaal beleid dus met erg verschillende effecten op het leven van mensen in armoede. 
Lees meer over "Lokaal sociaal beleid: het ene Ocmw is het andere niet"
Vlaams preventief gezondheidsbeleid bereikt te weinig mensen in armoede

Vlaams preventief gezondheidsbeleid bereikt te weinig mensen in armoede

24/02/2016
Het Rekenhof onderzocht of de uitvoering van het Vlaams preventief gezondheidsbeleid goed is uitgewerkt, of de concrete uitwerking door de uitvoeringsorganisaties kwaliteitsvol gebeurt en in hoeverre er bijzondere aandacht is voor kansarmoede. Het rapport stelt onder andere dat er nood is aan ondersteuning op het terrein, dat er een gebrek aan deskundigheid over armoede is bij veel van de uitvoeringsorganisaties, en dat veel campagnes en interventies mensen in armoede niet bereiken. 

Lees hier het persbericht van het Rekenhof.

Lees hier het volledige rapport
 
Het Netwerk tegen Armoede werkte mee aan deze audit en ziet dat heel wat van haar verzuchtingen bevestiging krijgen.  We hopen dan ook dat het beleid en het uitvoeringslandschap de inhoud van dit rapport ter harte nemen. Wij zijn meer dan bereid om onze expertise in te zetten.
Lees meer over "Vlaams preventief gezondheidsbeleid bereikt te weinig mensen in armoede"
Mensen in armoede zeer ongerust over energiefactuur

Mensen in armoede zeer ongerust over energiefactuur

30/12/2015
Bij mensen in armoede heerst zeer grote onrust over de betaalbaarheid van hun energiefactuur. Dat blijkt uit de eindejaarsbevraging van het Netwerk tegen Armoede bij de 59 verenigingen waar armen het woord nemen. In letterlijk alle verenigingen (100 %) maken mensen zich grote zorgen over de stijgende stroomprijzen. Sterker, er zijn nauwelijks nog gezinnen in armoede die  het mogelijk achten om dit te dragen. Ondertussen blijven de hulpvragen bij verenigingen waar armen het woord nemen stijgen, gemiddeld met 10 %. Dat heeft enerzijds te maken met een stijging van het aantal gezinnen dat hulp nodig heeft en anderzijds met een grotere naambekendheid van de verenigingen zelf. Opvallend is dat verenigingen vooral veel meer mensen met psychische problemen over de vloer krijgen. Armoede en een gebrek aan geestelijke gezondheid gaan meer en meer samen.
 
Door opeenvolgende prijsverhogingen door de federale en Vlaamse regering zal de stroomfactuur volgend jaar gemiddeld met €350 stijgen. Dat raakte eerder al bekend. Mensen in armoede wonen echter vaker dan gemiddeld in slecht geïsoleerde woningen en een aanzienlijk deel verwarmt bovendien met elektrische kachels bij gebrek aan centrale verwarming. Zij zullen de prijsstijgingen nog harder voelen dan het gemiddelde Vlaamse gezin.
 
De onbetaalbaarheid van elektriciteit zal nog meer gezinnen nog dieper in de problemen brengen en het voorbije jaar zagen verenigingen (net als de voorgaande jaren) een toename van het aantal hulpvragen. De verwachting is dat dit in 2016 verder zal stijgen. Een andere grote zorg is overigens de duurdere bustickets, waardoor mensen zich zwaar beperkt zien in de mogelijkheden om zich te verplaatsen.
 
Steeds meer mensen die hulp zoeken, kampen ook met psychische problemen. We zien steeds meer mensen die niet terecht kunnen in de geestelijke gezondheidszorg, daardoor verder in de problemen (ook financiële) komen en uiteindelijk nergens anders meer terecht kunnen dan bij verenigingen waar armen het woord nemen, waar geen voorwaarden opgelegd worden om toegang te krijgen. Een belangrijk signaal voor het beleid. Investeer in toegankelijke en betaalbare geestelijke gezondheidszorg, want anders zal dit nog veel meer mensen onder de armoedegrens doen belanden.
 
Een aantal verenigingen proberen hier zelf een antwoord op te bieden, soms op eigen kracht, soms met (tijdelijke) projectsteun vanuit de Vlaamse overheid. Een eerstelijnspsycholoog in de vertrouwde omgeving van een vereniging kan de drempel voor geestelijke gezondheidszorg bijvoorbeeld al aanzienlijk verlagen. Wij vragen dat de Vlaamse overheid daar veel meer in investeert. De projecten die minister Vandeurzen de voorbije jaren ondersteunde, werpen hun vruchten af.
Lees meer over "Mensen in armoede zeer ongerust over energiefactuur"
5 concrete pistes om kinderarmoede terug te dringen

5 concrete pistes om kinderarmoede terug te dringen

3/12/2015
De kinderarmoede blijft in ons land schrikbarend hoge toppen scheren. Dat blijkt uit nieuwe cijfers van Oases (Universiteit Antwerpen) naar aanleiding van het Jaarboek Armoede en Uitsluiting. Pijnlijke cijfers, die helaas niet verrassen. Pijnlijk ook, omdat zowel de federale als de Vlaamse regering perfect weten wat hen te doen staat. Het goede nieuws is dat het wel degelijk mogelijk is om de kinderarmoede terug te dringen, maar dan moet de armoedebestrijding in Vlaanderen én België dringend een versnelling hoger schakelen. Het Netwerk tegen Armoede lanceert vijf concrete pistes:
 
-          Verhoog de uitkeringen en inkomens tot boven de Europese armoedegrens en garandeer een reële koopkrachtverhoging
Alle regeringspartijen engageerden zich hiertoe in aanloop naar de vorige verkiezingen. Het leefloon is inmiddels ook verhoogd met 2 %, alleen maken de besparingsmaatregelen op federaal en Vlaams niveau die verhoging meer dan ongedaan. Gezinnen in armoede zien hun koopkracht sterk dalen, door besparingen en facturen (oa. de turteltaks) op Vlaams niveau en onder meer de indexsprong op federaal niveau. Die koopkrachtverhoging is cruciaal, want zonder blijven andere maatregelen niet meer dan symptoombestrijding.
 
-          Garandeer de indexering van de kinderbijslag en voorzie sterke sociale correctie bij hervorming
Dit jaar kregen gezinnen al een indexsprong voor de kinderbijslag te slikken (bovenop de indexsprong voor alle lonen, uitkeringen en vervangingsinkomens). Over de indexering voor 2016 heerst nog grote onduidelijkheid. Bovendien staat een grote hervorming van de kinderbijslag op stapel, nu dit een Vlaamse bevoegdheid geworden is. Netwerk tegen Armoede pleitte eerder al voor een gemeenschappelijke sokkel met stevige sociale correcties voor een voldoende ruime groep. Lees hier ons uitgebreide standpunt.
 
-          Investeer in betaalbare woningen
De wachtlijsten voor sociale huurwoningen blijven lang en ondertussen moeten mensen overleven op de private huurmarkt. Meer dan de helft van de private huurders besteedt daar meer dan 30% van het inkomen aan huur. De kwaliteit laat vaak te wensen over. Overleven in slechte woonomstandigheden heeft grote invloed op huurders en hun kinderen. Blijven investeren in ondersteuning van kwetsbare huurders via een uitgebreidere huursubsidie, een verhoogde inzet op Sociale Verhuurkantoren en  extra inspanningen voor sociale huur is dus noodzakelijk.
 
 
-          Breid maximumfactuur uit naar secundair onderwijs
Kosten in het secundair onderwijs lopen hoog op, vooral in technische en beroepsrichtingen. De maximumfactuur in het lager onderwijs heeft haar nut al ruimschoots bewezen en scholen doen nadenken over een kostenbewust beleid. Die lijn doortrekken naar het secundair onderwijs zal financiële ruimte voor gezinnen met schoolgaande kinderen aanzienlijk doen toenemen en meer schoolkansen bieden aan kwetsbare kinderen.
 
-          Veralgemeende derdebetalersregeling in de eerstelijnsgezondheidszorg, inclusief tandzorg
Op dat vlak is er sinds 1 oktober al een grote stap vooruit gezet, met de verplichte derdebetalersregeling voor patiënten met een verhoogde tegemoetkoming. Voor het Netwerk tegen Armoede is dit een stap richting een veralgemeende en automatisch toegekende derdebetalersregeling. Een standpunt waar we samen met het Vlaams Patiëntenplatform en de Gezinsbond al langer voor ijveren.
 
-          Verdere uitrol Uitpas
Cultuurnet Vlaanderen werkte de Uitpas onder de vorige regering uit in samenwerking met het Netwerk tegen Armoede. Het is een kortingssysteem waarbij mensen in armoede op een niet stigmatiserende manier kunnen deelnemen aan culturele activiteiten en andere vrijetijdsinitiatieven, gekoppeld aan toeleiding en groepsvorming. Nu wordt de Uitpas geleidelijk verder uitgerold in Vlaanderen (nu al in 10 regio’s). Lokale besturen moeten die Uitpas ook gebruiken om jeugdwerk en sportclubs toegankelijker te maken.
Lees meer over "5 concrete pistes om kinderarmoede terug te dringen"
Samenwerking voor toegankelijke geestelijke gezondheidszorg

Samenwerking voor toegankelijke geestelijke gezondheidszorg

3/12/2015
Op 3 december presenteerden 6 lokale trio’s hun acties en plannen om te werken aan de toegankelijkheid van welzijn en geestelijke gezondheidszorg.  De trio’s bestaan telkens minimaal uit een Centrum Geestelijke Gezondheidszorg (CGG), Centrum Algemeen Welzijnwerk (CAW) en een vereniging waar armen het woord nemen en situeren zich in Brussel, Halle-Vilvoorde, Maasmechelen, Leopoldsburg, Oostende en Sint-Niklaas. De projecten krijgen steun van Cera, Federatie van Diensten voor Geestelijke Gezondheid (FDGG), KEIK - Mensen in Beweging, Netwerk tegen Armoede, Federatie van Sociale Ondernemingen (SOM), Zorgnet Vlaanderen en de Vlaamse overheid.

Elke sector formuleerde reeds een aanbeveling voor de overheid.  De verenigingen waar armen het woord nemen stelden dat de opdracht dat CGG’s en CAW’s er moeten zijn voor mensen in armoede duidelijker en meer afdwingbaar moet zijn. Inspraak van mensen in armoede in de uitwerking hiervan is belangrijk.
Meer informatie over dit onderwerp op de website van Cera en via onze publicatie.
Lees meer over "Samenwerking voor toegankelijke geestelijke gezondheidszorg"
Als je hoofd vol zit

Als je hoofd vol zit

13/11/2015
Armoede verstekt psychische problemen en omgekeerd. En laat geestelijke gezondheidszorg nu net heel moeilijk toegankelijk zijn voor mensen met een laag inkomen. Er is de mentale en financiële drempel, maar geestelijke gezondheidszorg is ook te weinig aanwezig daar waar kwetsbare mensen wonen en leven. Hamza El Moukhtari, eerstelijnspsycholoog bij Recht-Op in Antwerpen, probeert het tij te keren. Hij probeert mensen daar te helpen waar ze zich thuis voelen, met laagdrempelige therapeutische sessies. Recht-Op is een vereniging binnen het Netwerk tegen Armoede en Hamza werkt in het kader van het project Als je hoofd vol zit.

Lees het interview met Hamza El Moukhtari op sociaal.net.
Lees meer over "Als je hoofd vol zit"
Oproep - Informeer patiënten over derdebetaler

Oproep - Informeer patiënten over derdebetaler

17/10/2015
Het Vlaams Patiëntenplatform, het Netwerk tegen Armoede en de Gezinsbond roepen huisartsen op om patiënten te informeren over de derdebetalersregeling en ze loyaal toe te passen. Eerder verspreidden de drie organisaties al een affiche waarmee huisartsen de patiënt kunnen informeren over de uitbreiding van de derdebetalersregeling. Veel huisartsen zijn hier ook voor gewonnen, maar een deel blijft zich verzetten. Wij roepen de huisartsen op om mee de gezondheidskloof te dichten en mensen die recht hebben op een verhoogde tegemoetkoming de derdebetalersregeling toe te kennen.
 
Gebrek aan informatie
 
Regelmatig krijgen het Vlaams Patiëntenplatform, het Netwerk tegen Armoede en de Gezinsbond signalen van hun achterban dat er veel verwarring heerst: hoe werkt die derdebetaler precies, wie heeft er recht op, is dat goedkoper…? Sommige rechthebbende patiënten melden dat hun huisarts weigert om de derdebetaler bij hen toe te passen. Bovendien zijn er heel wat mensen die nood hebben aan de derdebetalersregeling, maar er niet naar durven vragen. Niet iedereen voelt zich immers comfortabel bij het bespreken van zijn financiële situatie met zijn dokter.
 
Affiche voor huisartsen
 
Het Vlaams Patiëntenplatform, het Netwerk tegen Armoede en de Gezinsbond lanceren samen een oproep aan alle huisartsen om hun patiënten te informeren over de derdebetalersregeling. “Daarom hebben we een eenvoudige affiche ontworpen voor in de wachtzaal. Met deze actie willen we patiënten in de eerste plaats informeren over hun rechten, maar ook de drempel verlagen om effectief gebruik te maken van die rechten. Een huisarts geeft met deze affiche in de wachtzaal immers het signaal aan zijn patiënten dat hij bereid is om de maatregel toe te passen wanneer een patiënt erom vraagt”, zegt Ilse Weeghmans van het Vlaams Patiëntenplatform. 
 
Naar algemene derdebetaler
 
Zolang er patiënten zijn die gebaat zijn bij de derdebetaler maar er geen gebruik van kunnen maken, zullen het Vlaams Patiëntenplatform, het Netwerk tegen Armoede en de Gezinsbond blijven streven naar een algemene en automatische derdebetaler. Het feit dat huisartsen de toepassing nog steeds kunnen weigeren voor een groot deel van de rechthebbenden en dat dit in praktijk ook effectief gebeurt, toont aan dat de huidige regelgeving nog te weinig garanties biedt voor de patiënt. Met deze informatiecampagne willen de organisaties alvast patiënten met financiële moeilijkheden en bereidwillige huisartsen dichter bij elkaar brengen.
 
Meer informatie
 
Download hier de affiche.

Herbeluister het debat in De Ochtend op Radio 1.

Bekijk de reportage in het VRT-journaal.

Lees het artikel in Het Nieuwsblad.

Bekijk het debat in De Zevende Dag.
Lees meer over "Oproep - Informeer patiënten over derdebetaler"
Toegankelijke huisarts kan spoeddiensten ontlasten

Toegankelijke huisarts kan spoeddiensten ontlasten

4/09/2015
Artsen willen patiënten laten betalen op spoeddiensten om zo de toevloed een halt toe te roepen, zo blijkt uit een bevraging door de Artsenkrant. Voor het Netwerk tegen Armoede, het Vlaams Patiëntenplatform en de Gezinsbond is dat geen goede oplossing. Beter is het om de eerstelijnszorg, de huisarts, toegankelijker te maken via een veralgemeende derdebetalersregeling en laagdrempelige huisartsenpraktijken. Wij zijn verwonderd dat die oplossing niet door de artsen zelf naar voren geschoven wordt.
 
Vandaag stellen we vast dat nog altijd 1 op 5 mensen in armoede gezondheidszorg uitstellen om financiële redenen. Als ze naar de spoeddienst gaan, heeft dat verschillende redenen, zo blijkt uit een enquête uit 2012 van het Netwerk tegen Armoede bij zijn achterban. In sommige wijken, zeker in grootsteden zijn er relatief weinig huisartsen beschikbaar, waardoor de drempel verhoogt. Bovendien verwijzen huisartsen zelf vaak snel door naar de spoeddienst en zijn praktische zaken zoals de betaling, vaak het laatste van de mensen hun zorgen wanneer ze op de spoed terecht komen. Tot slot is er ook het financiële argument. Doordat huisartsbezoek voor veel mensen nog altijd teveel kost, wijken kwetsbare patiënten soms noodgedwongen uit naar de spoeddienst, waar ze op het moment zelf niets moeten betalen.
 
Uit een recente bevraging van het Vlaams Patiëntenplatform (juni 2015) bij 385 patiënten blijkt bovendien dat 60,3% van de respondenten af en toe of regelmatig gezondheidszorg uitstelt om financiële redenen. 34,5% van hen gaat hierdoor niet naar de huisarts op het moment dat het wel nodig is. De respondenten geven duidelijk aan dat het gebruik van de derdebetalersregeling voor hen de zorg meer toegankelijk zou maken. Dat geldt ook voor jongeren.

Veralgemeende derdebetalersregeling

Daarom pleiten Netwerk tegen Armoede, Vlaams Patiëntenplatform en Gezinsbond al langer voor een veralgemeende en automatisch toegekende derdebetalersregeling. Dat zou betekenen dat patiënten enkel nog het (verlaagde remgeld) bij de huisarts betalen en niet het volledige tarief moeten voorschieten. De rest van het bedrag wordt dan rechtstreeks afgerekend tussen ziekenfonds en huisarts. Het is alvast een stap in de goede richting dat vanaf 1 oktober de derdebetalersregeling verplicht toegekend wordt aan patiënten met een verhoogde tegemoetkoming. Wij blijven ijveren voor een veralgemeende derdebetalersregeling, waarbij ook de administratieve last voor de huisarts tot een minimum beperkt moet worden en de betaling via de ziekenfondsen vlot moet verlopen.
 
Waar er toegankelijke huisartsenpraktijken of wijkgezondheidscentra zijn, waar ook financiële drempels laag gehouden worden, merken we dat het gebruik van de spoeddiensten daalt. Een toegankelijke eerstelijnszorg zal de spoeddiensten dus ontlasten. Mensen laten betalen voor verzorging op de spoeddienst zal er alleen maar toe leiden dat mensen in armoede zelfs die essentiële zorg moeten missen. 
Lees meer over "Toegankelijke huisarts kan spoeddiensten ontlasten"
Netwerk tegen Armoede sceptisch over gemeentelijke autonomie voor lokale diensten

Netwerk tegen Armoede sceptisch over gemeentelijke autonomie voor lokale diensten

4/06/2015
De Vlaamse regering wil subsidies voor jeugd, sport, cultuur en welzijn onderbrengen in het Gemeentefonds en die middelen niet langer 'oormerken'. Concreet zouden gemeenten het geld kunnen besteden naar eigen goeddunken. Daarmee valt de garantie weg dat ze die zouden inzetten voor vrijetijdsparticipatie, laagdrempelig jeugdwerk of bestrijding van kinderarmoede. Het Netwerk tegen Armoede reageert sceptisch en maakte dat ook duidelijk tijdens de hoorzitting voor de commissie Cultuur van het Vlaams Parlement. Die kwam er na een succesvolle petitie-actie van Hart boven Hard.

Het Netwerk tegen Armoede vraagt uitdrukkelijk dat er een armoedetoets wordt uitgevoerd op de regeringsplannen. Die vraag werd ook al expliciet gesteld aan minister van Armoedebestrijding Homans. Een antwoord kwam er nog niet.

Verder vragen wij dat er een participatiegarantie komt, met name in de adviesraden die de verschillende beleidsdomeinen lokaal opvolgen vanuit het middenveld. Dat kan door te investeren in de kwaliteit ervan of door een verplicht luik participatie te voorzien in de meerjarenplannen.

Monitoring

Het Netwerk tegen Armoede vraagt dat er minstens een zichtbare toewijzing komt van de middelen, dat ze met andere worden gekoppeld worden aan concrete beleidsdoelstellingen, zelfs als ze niet langer geoormerkt zijn. Een andere piste is om een deel van de middelen te laten beheren door de Vlaamse overheid zelf. Tot slot moet er een doorgedreven monitoring komen van het lokale beleid. Dat betekent dan wel dat lokale beleidsdoelstellingen beter omschreven moeten worden in de BBC.

Lees hier de uitgebreide nota die toegelicht werd tijdens de hoorzitting.

Lees het artikel in DeWereldMorgen.
Lees meer over "Netwerk tegen Armoede sceptisch over gemeentelijke autonomie voor lokale diensten"
Nood aan toegankelijke gezondheidszorg voor mensen zonder wettig verblijf

Nood aan toegankelijke gezondheidszorg voor mensen zonder wettig verblijf

2/06/2015
Het UZ Gent neemt initiatief om mensen zonder wettig verblijf op weg te helpen naar medische zorgen. De praktijk toont immers aan dat er voor deze groep een grote nood is aan een duidelijkere en snellere procedure die het recht op gezondheid garandeert. Hoe positief het initiatief van het ziekenhuis ook is, een meer toegankelijke eerstelijnszorg moet de toegangspoort zijn naar gezondheidszorg. Ook voor mensen zonder wettig verblijf. Nu springt het Gentse UZ in de bres waar de overheid dat nalaat.

De groep van mensen zonder wettig verblijf wordt uitgesloten van zowat alle grondrechten, wat hen extreem kwetsbaar maakt. ‘Dringende medische hulp’ is één van de weinige rechten waarop zij wel een beroep kunnen doen. In deze procedure komt een OCMW tussen in de medische kosten van iemand die zonder wettig verblijf in ons land is. Toch blijft toegang tot gezondheidszorg zeer problematisch voor deze groep. Het feit dat een ziekenhuis hier het initiatief moet nemen, toont dat heel duidelijk aan.

Tal van drempels blijven gezondheidszorg in de weg staan voor mensen zonder wettig verblijf. Er is de angst voor het sociaal onderzoek van het OCMW,  de administratieve rompslomp van wachten op een waarborg en het feit dat men elke consultatie elke keer weer apart moet aanvragen. De werkwijze verschilt bovendien van OCMW tot OCMW, mensen worden vaak heen en weer gestuurd tussen zorgverstrekkers en het OCMW en zo zijn er nog meer knelpunten op te noemen.

Het Netwerk tegen Armoede vindt het bewonderenswaardig dat UZ Gent hier zijn verantwoordelijkheid neemt en de drempels die het voor mensen zonder wettig verblijf rond medische zorg ervaart, wil wegwerken. Het stemt ook hoopvol dat de federaal minister van Maatschappelijke Integratie Borsus enthousiast reageert op  dit initiatief. Misschien kan dit een eerste stap zijn in een duidelijkere en snellere procedure die het recht op gezondheid voor deze kwetsbare groep garandeert, gekoppeld aan een toegankelijke eerstelijnszorg? Want hoe positief het initiatief van het UZ Gent ook is, de toegang tot gezondheidszorg zou daar niet mogen van afhangen. Op die manier blijven veel mensen achter zonder broodnodige medische zorgen. 

Lees het artikel in De Standaard.
Lees meer over "Nood aan toegankelijke gezondheidszorg voor mensen zonder wettig verblijf"
Afschaffing ziekte-uitkering gedetineerden bemoeilijkt hun reïntegratie

Afschaffing ziekte-uitkering gedetineerden bemoeilijkt hun reïntegratie

31/05/2015
De federale regering kwam een tijd geleden met het idee, minister van Volksgezondheid Maggie De Block wil er nu blijkbaar werk van maken: gedetineerden met een ziekte- of invaliditeitsuitkering zouden die binnenkort verliezen. Het is een bijzonder slecht idee, waar het Netwerk tegen Armoede zich al eerder tegen verzette, samen met een grote groep partnerorganisaties uit zowel het veld van de armoedebestrijding als de hulpverlening aan gedetineerden.

Nu al hebben veel gedetineerden geen inkomen, wat hun re-integratie in de maatschappij ernstig bemoeilijkt (herstelbetalingen aan slachtoffers kunnen niet, gedetineerden kunnen vaak kleine uitgaven binnen de gevangenis niet betalen, zich niet voorbereiden op hun vrijlating door bv. te sparen voor huisvesting...) De zieken en invaliden zijn daar tot op vandaag een gelukkige uitzondering op. Deze maatregel is daarom enkel contraproductief en weinig doordacht te noemen, zelfs met uitzonderingen voor geïnterneerden of invalide of zieke gedetineerden met een gezin dat financieel van hen afhankelijk is. Andere zieke of invalide gedetineerden hoeven dus niet gereïntegreerd in de maatschappij?

De uitleg van de minister dat hier een gelijkschakeling wordt nagestreefd met gedetineerden die hun leefloon of werkloosheidsvergoeding hebben verloren is bovendien bijzonder pijnlijk. Ipv een bestaand probleem op te lossen voor één groep gedetineerden, creëert men er een nieuw voor een bijkomende groep. De maatregel staat ook in contrast met het in het Vlaams Actieplan Armoedebestrijding aangekondigde beleid van Vlaams minister van Welzijn Jo Vandeurzen rond een betere preventie van armoede en dakloosheid bij ex-gedetineerden.

Het gezamenlijke standpunt van de verschillende middenveldorganisaties vindt u nog eens hier.
Lees meer over "Afschaffing ziekte-uitkering gedetineerden bemoeilijkt hun reïntegratie"
Armoede groeit door federaal beleid

Armoede groeit door federaal beleid

24/03/2015
Het beleid van de vorige en huidige federale regering slaagt er niet in om de armoede in België te doen dalen. Integendeel, met de huidige besparingen verwachten we dat het armoedecijfer nog verder de hoogte in gaat. 1 op 7 Belgen leeft vandaag onder de armoedegrens. Voor Vlaanderen is dat 1 op 10. En toch worden de meest kwetsbare mensen (opnieuw) zwaar getroffen. Dat blijkt uit het Jaarboek Armoede in België 2015.

Armoede is schrijnend, ook in België. Van de 15 % Belgen onder de armoedegrens leeft 1/3 in 'ernstige materiële deprivatie'. Dat betekent dat ze onvoldoende inkomen hebben om facturen en huur te betalen, dat ze hun woning niet voldoende kunnen verwarmen en dat ze zich maar om de 2 dagen een warme maaltijd kunnen veroorloven met vlees, kip of vis. Ze hebben ook geen wasmachine, televisietoestel, telefoon of auto.

De vorige regering onder Di Rupo deed het al: overal verkondigen dat de armoede bestreden zou worden, maar tegelijk de uitsluiting verscherpen. Zo verlaagde ze de werkloosheidsuitkeringen, werd de toegang tot SWT, de inschakelingsuitkering verscherpt, werd er al wat gemorreld aan de index… De huidige regering Michel I schakelt nog een versnelling hoger. Niet alleen is er de indexsprong, die dit en volgend jaar de zogenaamde ‘verhoging’ van de laagste uitkeringen volledig teniet doet, in de jaren daarna stijgen die uitkeringen door besparingen zelfs trager dan tot nu het geval was. Van de aangekondigde inhaaloperatie van de laagste uitkeringen tot de armoedegrens is geen sprake, integendeel. De huur wordt wel geïndexeerd, de accijnzen op brandstof stijgen, de remgelden voor de specialist stijgen… Samen met de besparingen van de Vlaamse regering (water, energie, onderwijs, kinderopvang, zorg, ...) gaan zowat alle uitkeringsgerechtigden er vandaag op achteruit in plaats van vooruit. De beloofde sociale correcties zijn minimaal en zullen helemaal niet volstaan om de meest kwetsbaren vooruit te helpen.

Veel werkzoekende, weinig vacatures

Tegelijk wil ook deze regering werkzoekenden (nog) strenger aanpakken. Door hen hun uitkering af te nemen of er het hakmes in te zetten (inschakelingsuitkeringen voor jongeren, inkomensgarantie-uitkering voor onvrijwillig deeltijds werkenden, anciënniteitstoeslag en SWT voor oudere werklozen), door hen extra voorwaarden op te leggen (gemeenschapsdienst, beschikbaarheid). Zelfs invalide en zieke mensen komen steeds meer onder druk te staan. Totaal zinloos, want er zijn niet eens jobs voor deze mensen. Bij de VDAB staan vandaag 99.326 vacatures open, inclusief dubbeltellingen en nepvacatures. In totaal zijn er in Vlaanderen 237.201 werkzoekenden. Van de openstaande vacatures zijn er maar 28.621 die zich richten naar mensen met enkel een diploma secundair onderwijs. Voor wie geen middelbaar diploma heeft, blijven er amper 1.988 jobaanbiedingen over. Wie laaggeschoold is, maakt dus zeer weinig kans op een job, terwijl werkloosheidsuitkeringen verder afgebouwd worden. Dat is de kortste weg richting stijgende armoede.

Staatssecretaris Elke Sleurs reageerde deze morgen op de cijfers van het Jaarboek met de aankondiging van een nieuw federaal armoedebestrijdingsplan. Dweilen heeft natuurlijk weinig zin als men eerst zelf de kraan wijd open heeft gezet. Deze regering jaagt op dit moment zelf grote groepen mensen de armoede in. Hoog tijd voor socialere keuzes dus. 

Bekijk de reportage in het VRT-journaal.

Beluister het interview op Radio 2 Antwerpen met Marie-Louise De Croock van Sta-An.
Lees meer over "Armoede groeit door federaal beleid"
Besparingen treffen kwetsbaarste gezinnen

Besparingen treffen kwetsbaarste gezinnen

8/01/2015
De besparingen van de Vlaamse en federale regering kosten kwetsbare gezinnen tot 70 euro per maand. Dat blijkt uit berekeningen van Decenniumdoelen, een samenwerkingsverband waarvan Netwerk tegen Armoede een van de partners is. Gezinnen met een laag inkomen zullen het vanaf volgend jaar gemiddeld met 735 euro minder moeten doen. Zij die al het zwaarst getroffen zijn door de crisis, krijgen andermaal de rekening gepresenteerd. Beide regeringen beloofden wel sociale correcties, maar het is zeer onduidelijk hoe ver die zullen gaan en hoe groot de groep is die men een correctie wil toekennen.

Lees het artikel op deredactie.be
Lees meer over "Besparingen treffen kwetsbaarste gezinnen"
GO! for life schenkt 21.776,49 euro aan Netwerk tegen Armoede tijdens Music for Life

GO! for life schenkt 21.776,49 euro aan Netwerk tegen Armoede tijdens Music for Life

23/12/2014
GO! for Life, de overkoepelende actie van het GO! voor Music for Life, heeft 21.776,49  euro opgebracht. Dat heeft afgevaardigd bestuurder Raymonda Verdyck vandaag bekend gemaakt in De Schorre in Boom.
Die opbrengst gaat naar het Netwerk tegen Armoede. Wij gebruiken het bedrag voor de verdere uitbouw van spelotheken en vorming in scholen over schoolkosten en communicatie met kwetsbare gezinnen.
 
Ook de vijfde editie van GO! for Life was een succes.  “Net zoals de vorige jaren waren onze leerkrachten en leerlingen meteen enthousiast,” zegt Raymonda Verdyck. “Onze scholen hebben in korte tijd bijna 10.000 knuffelkonijntjes verkocht en samen met hun eigen acties leverde dat een mooi bedrag op. Ik ben enorm fier op al die geëngageerde leerlingen en collega’s.”
 
“We zijn hier erg blij mee,” zegt Frederic Vanhauwaert van Netwerk tegen Armoede. “We gaan het ingezamelde geld investeren in spelotheken en in nog meer vorming voor leerlingen, leerkrachten en directies in het GO!. Maar deze actie is niet alleen financieel een grote opsteker. Even belangrijk is de boodschap van armoedebestrijding vanuit de kennis en ervaring van mensen in armoede zelf. Het GO! geeft met deze actie dan ook een heel belangrijk maatschappelijk signaal.”

Dank ook aan de Jongsocialisten en SP.A die met de verkoop van brooddozen al meer dan 5.000 euro inzamelden voor het Netwerk tegen Armoede. Dank ook aan de vele individuele schenkers. Het doet deugd om te kunnen rekenen op zoveel solidariteit. We hopen binnenkort een eindbalans van Music for Life te kunnen opmaken.
Lees meer over "GO! for life schenkt 21.776,49 euro aan Netwerk tegen Armoede tijdens Music for Life"
Sociale bescherming wordt net met steeds grotere mazen

Sociale bescherming wordt net met steeds grotere mazen

15/12/2014
De toegankelijkheid van onze zorg gaat er allesbehalve op vooruit. Eerder dit jaar werden dramatisch slechte cijfers de wereld in gestuurd over het uitstel van gezondheidszorg om financiële redenen. 8,6 % van de Belgen zit in die situatie, bleek toen uit een onderzoek op vraag van de Europese Commissie. In een vergelijkende studie met 30 landen belandt België op een schamele 20ste plaats. Bij mensen met een laag inkomen schiet het cijfer zelfs naar omhoog tot 20 %, 1 op 5 dus. Zonder meer alarmerend.

Lees het volledige artikel van het Netwerk tegen Armoede in De Nieuwe Gemeenschap, het tijdschrift van het August Vermeylenfonds.
Lees meer over "Sociale bescherming wordt net met steeds grotere mazen"
Beste leden van de commissie armoedebestrijding van het Vlaams Parlement

Beste leden van de commissie armoedebestrijding van het Vlaams Parlement

27/11/2014
Beste leden van de commissie armoedebestrijding van het Vlaams Parlement,
 
Vandaag bespreken jullie de beleidsnota armoedebestrijding. Naar aanleiding hiervan willen wij als Netwerk tegen Armoede (die 60 organisaties van mensen in armoede verenigt in Vlaanderen en Brussel) een positieve oproep doen. Mensen in armoede zijn bijzonder ongerust over hoe hun situatie de komende maanden zal evolueren. Er ligt immers een heel sterke nadruk op besparingen, waarvan duidelijk is dat ze ook mensen in armoede of mensen die nu net rondkomen zullen raken. Anderzijds horen we veel te weinig waar echt in armoedebestrijding zal geïnvesteerd worden de komende jaren.
Daarom volgende oproep:
1.     Wij vragen de parlementsleden om mee toe te zien op het consequent en degelijk uitvoeren van armoedetoetsen op beleidsmaatregelen, en met de resultaten dan ook rekening te houden. In de praktijk merken we dat er al heel wat beslissingen genomen werden (bv. optrekken maximumfactuur in het onderwijs, optrekken van de tarieven van De Lijn, …) waar deze armoedetoets niet op uitgevoerd werd.
2.     Vlaanderen beschikt met de 6de staatshervorming over heel wat meer hefbomen inzake armoedebestrijding. Terecht stelt het regeerakkoord dat er bij alle nieuwe bevoegdheden moet bekeken worden welke impact ze op armoedebestrijding hebben en dat deze dan ook maximaal moeten ingezet worden in de strijd tegen armoede. Wij roepen de parlementsleden op om deze doelstelling uit het regeerakkoord in alle commissies en bij alle beleidsnota’s nadrukkelijk op de voorgrond te plaatsen. Inzake kinderbijslag, woonbonus, aspecten binnen het werkgelegenheidsbeleid, de eerstelijns juridische hulpverlening, … zijn er cruciale hefbomen om de situatie van mensen in armoede structureel te verbeteren en zo de armoededoelstellingen van het Pact 2020 waar te maken.
3.     We roepen op om de problematiek van ‘gekleurde armoede’  meer aandacht te geven.
4.     Tot slot roepen we parlementsleden (naast de Vlaamse Regering uiteraard) op om op het terrein naar de grote ongerustheid van mensen in armoede te luisteren en hen antwoorden op hun vragen te geven. Deze dialoog is bovendien van grote waarde in het verder vorm geven van beleid.
 
Alvast dank en een goede bespreking toegewenst en uitkijkend naar een stevig armoedebestrijdingsbeleid de komende jaren,
Lees meer over "Beste leden van de commissie armoedebestrijding van het Vlaams Parlement"
Hoe mensen in armoede de gezondheidskloof willen dichten

Hoe mensen in armoede de gezondheidskloof willen dichten

3/11/2014
Gezondheid is een kostbaar goed, voor alle lagen van de bevolking. Niemand die daaraan twijfelt. Ons welzijn en welbevinden hangt voor een groot deel af van hoe gezond we ons voelen en, als dat niet zo is, van welke zorg we gebruik kunnen maken. Laat nu net in Vlaanderen, toch een van de welvarendste regio's ter wereld, een diepe gezondheidskloof gapen. Het Netwerk tegen Armoede schreef hierover een uitgebreid artikel in de 21ste uitgave van Welzijn en zorg in Vlaanderen 2014-2015, een naslagwerk over de socio-profitsector.

U kunt het boek hier bestellen.
Lees meer over "Hoe mensen in armoede de gezondheidskloof willen dichten"
Netwerk tegen Armoede plaatst kanttekeningen bij schrapping ziekte-uitkering voor gedetineerden

Netwerk tegen Armoede plaatst kanttekeningen bij schrapping ziekte-uitkering voor gedetineerden

24/10/2014
De regering Michel I overweegt de ziekte-uitkering te schrappen voor gedetineerden, zo was gisteren te lezen in de pers (DS 23/10/14). Caritas Vlaanderen, Welzijnszorg, Netwerk tegen Armoede en heel wat andere organisaties plaatsen ernstige kanttekeningen bij dit voornemen.
 
Tussen criminaliteit en armoede bestaat een duidelijke correlatie. Heel wat ex-gedetineerden belanden in armoede na het uitzitten van hun straf. Daarnaast zijn er ook mensen in armoede die (kleinere) criminele feiten plegen. Zij kennen bovendien vaak de rechtsprocedures niet en kunnen evenmin een advocaat betalen. Dit maakt dat er sprake is van een groot aandeel mensen in armoede in de Belgische gevangenissen en een groot aandeel mensen die de gevangenis verlaten in armoede.

Een veroordeling tot een gevangenisstraf is zeer ingrijpend. Je wordt gestraft voor een misdrijf. Je straf bestaat uit vrijheidsberoving, eventueel samen met een boete en/of schadevergoeding. Het doel van de straf bestaat o.a. uit een na te streven herstel tussen dader en slachtoffer, de rehabilitatie van de dader en de re-integratie in de vrije samenleving na afloop van de straf. Op een ondoordachte wijze ingrijpen in de financiële situatie van (ex-)gedetineerden kan een ernstige hypotheek plaatsen op dit laatste.
 
Vandaag zien we al een zeer dubbelzinnig beleid: bepaalde uitkeringen worden geschorst, de schaarse gevangenisarbeid levert slechts een fractie van het minimumloon op en tegelijk sta je als gedetineerde in voor eigen kosten én de vergoeding die aan slachtoffers betaald moet worden.
 
Het voornemen van de regering om tot een logische regeling te komen wat betreft de verschillende soorten vervangingsinkomens voor gedetineerden ondersteunen wij ten zeerste. Vandaag worden pensioenen nog tijdelijk en ziekte-uitkeringen voor de ene gedetineerde wel en de andere niet verder uitbetaald. We vragen echter wel deze stroomlijning op een billijke wijze gebeurd, met aandacht voor het uiteindelijke objectief van de gevangenisstraf, met name de re-integratie van de (ex)gedetineerde in de samenleving, met de grootst mogelijke kans op slagen.
 
Maar er staat meer op het spel dan dat. Een gevangenisstraf moet in de eerste plaats bedoeld zijn om mensen die een misdrijf gepleegd hebben, opnieuw op het rechte pad te krijgen. Het is duidelijk dat het ondoordacht schorsen van uitkeringen veel ex-gedetineerden veroordeelt tot de vicieuze cirkel van armoede. Indien mensen schulden opbouwen bij hun verblijf in de gevangenis, indien zij nog vóór hun vrijlating al zonder een minimum aan financiële ademruimte vallen, vergroot bovendien het risico op mislukking van re-integratie na hun vrijlating. Met nadelige gevolgen voor de samenleving. Ook de slachtoffers zijn niet gebaat met zo’n maatregel, integendeel, zij riskeren zo nooit de schadevergoeding te krijgen waar ze recht op hebben.
 
Hoe moeilijk dit binnen deze thematiek ook is, we mogen ons niet laten leiden door wrok of verbittering. Indien deze regering het voornemen heeft een regeling uit te werken die zowel de rechten van slachtoffers als die van daders respecteert én die het algemeen belang dient, dan is een evenwichtiger aanpak van deze kwestie nodig. Eenzijdig de ziekte-uitkering ontnemen tijdens de gevangenschap is niet de juiste weg.

Wij roepen de regering op hierover dringend het overleg aan te gaan met alle partners op het terrein. Als middenveldorganisaties actief op het vlak van armoedebestrijding en welzijnswerk worden wij daar graag bij betrokken. 

Lees het artikel in De Morgen.

Lees het artikel op DeWereldMorgen.
Lees meer over "Netwerk tegen Armoede plaatst kanttekeningen bij schrapping ziekte-uitkering voor gedetineerden"
Netwerk tegen Armoede en Cera stellen publicatie over armoede en geestelijke gezondheid voor

Netwerk tegen Armoede en Cera stellen publicatie over armoede en geestelijke gezondheid voor

25/06/2014
Willen we geestelijke gezondheid beter toegankelijk en bespreekbaar maken, dan moeten psychologen veel meer ingezet worden op laagdrempelige plaatsen. Dat is een van de belangrijkste conclusie van de brochure ‘Oog voor elkaar, ook met elkaar; naar een beter toegankelijke geestelijke gezondheidszorg voor mensen in armoede’. De brochure kwamt tot stand uit het gelijknamige project dat in 2012 opgestart werd door Cera, Vlaams minister van Welzijn, Volksgezondheid en Gezin Vandeurzen en het Netwerk tegen Armoede.

Ze selecteerden vier pilootprojecten waarin telkens minstens een CGG (Centrum voor Geestelijke Gezondheidszorg), CAW (Centrum voor Algemeen Welzijnswerk) en een vereniging waar armen het woord nemen samen aan de slag gingen. Deze projecten werden ondersteund om te werken rond toegankelijkheid van geestelijke gezondheidszorg voor mensen in armoede en rond beeldvorming.  De bevindingen en aanbevelingen voor beleidsmakers en werkveld  werden gebundeld in de gloednieuwe publicatie: ‘Oog voor elkaar, ook met elkaar’.

1 op 4 mensen in ons land krijgt vroeg of laat te maken met psychische problemen. Die hebben een grote impact op het individu en op de samenleving. Voor wie in armoede leeft, is die impact nog veel groter. Ze hebben veel vaker dan gemiddeld te kampen met psychische problemen en vinden (nog) veel moeilijker de weg naar geschikte zorg. De pilootprojecten ‘Oog voor elkaar, ook met elkaar’ tonen dat het kan; een geestelijke gezondheidszorg die ook voor mensen in armoede toegankelijk is.
Een van de belangrijkste conclusies is dat de inzet van een psycholoog op laagdrempelige plaatsen geestelijke gezondheidszorg beter toegankelijk en bespreekbaar maakt. Momenteel is er geen duidelijk aanbod aan geestelijke gezondheidszorg in de eerste lijn.  Sommige CAW’s (centra voor algemeen welzijnswerk) en huisartsenpraktijken ontwikkelen hier wel een aanbod. Dat is echter erg ongelijk gespreid en vaak moeilijk toegankelijk voor mensen in armoede. We moeten dringend werk maken van een aanbod aan psychologische zorg op meer laagdrempelige plaatsen, zoals wijkgezondheidscentra en inloopcentra.  

Het viel op dat hulpverleningsorganisaties elkaars aanbod en manier van werken onvoldoende kennen. Zicht hebben op elkaars aanbod en werking is een voorwaarde om correct te kunnen doorverwijzen en te vermijden dat mensen aan hun lot worden overgelaten.  Frederic Vanhauwaert, coördinator van het Netwerk tegen Armoede: “Veel mensen in armoede hebben het gevoel nergens echt geholpen te worden. Goedbedoelde regels en procedures – bijvoorbeeld over aanmelding – mogen niet als effect hebben dat mensen niet de nodige zorg krijgen.  Voor hulpverleners is een goede basishouding als hulpverlener en inzicht in armoede essentieel. Therapie of hulp moet aangepast zijn aan de cliënt en niet andersom. Al te vaak stellen we vast dat mensen geen zorg krijgen omdat ze niet passen ‘in het profiel van de instelling’. Investeer daarom meer in vraaggerichte hulpverlening en minder in het uitbouwen van een standaard aanbod."

Investeren in vraaggerichte hulpverlening in plaats van standaard aanbod

Verder geeft de publicatie achtergrondinformatie en inzichten mee  over geestelijke gezondheidszorg en armoede. De geestelijke gezondheidszorg is in volle evolutie. Wat zijn sterke punten en pijnpunten? Hoe kijken naar armoede en wat is de link met geestelijke gezondheid? Welke drempels spelen er met betrekking tot toegankelijkheid van geestelijke gezondheidszorg?

De publicatie en de draaiboeken van de vier lokale projecten kan je downloaden via http://netwerktegenarmoede.be/documents/Gezondheid_dossier_publicatie-oog-voor-elkaar.pdf
Lees meer over "Netwerk tegen Armoede en Cera stellen publicatie over armoede en geestelijke gezondheid voor"
Armoedetoets houdt dicriminerende regelgeving voor mensen in armoede tegen

Armoedetoets houdt dicriminerende regelgeving voor mensen in armoede tegen

14/03/2014
Vandaag besliste de Vlaamse Regering, op initiatief van minister Lieten, de armoedetoets definitief te verankeren in het Vlaams beleid.  De armoedetoets moet ervoor zorgen dat mensen in armoede niet meer gediscrimineerd worden door nieuwe regelgeving. 

Tijdens het draaien van de armoedetoets wordt er een dialoog opgestart tussen mensen met ervaringskennis uit armoedeorganisaties en de actoren uit het wetenschappelijke veld. Het Netwerk tegen Armoede en het Vlaams Steunpunt Armoedebestrijding (VLAS) spelen hierbij een cruciale rol. Concreet wordt de input van die beide soorten ‘kennis’ bijeengebracht in een document dat bij het voorstel van beslissing wordt gevoegd, zodat de toets mee onderwerp wordt van het publieke debat.

Frederic Vanhauwaert, algemeen coördinator van het Netwerk tegen Armoede, is blij dat deze belangrijke prioriteit uit het Vlaams Actieplan Armoedebestrijding helemaal afgerond is.  “Met het structureel maken van de armoedetoets gaan beleidsmakers reeds voor het nemen van de beslissing weten of hun maatregel effectief armoedebestrijdend is.”

Lees het artikel in De Morgen.
Lees meer over "Armoedetoets houdt dicriminerende regelgeving voor mensen in armoede tegen"
Voer veralgemeende derdebetalersregeling in bij de huisarts

Voer veralgemeende derdebetalersregeling in bij de huisarts

27/02/2014
De derdebetalersregeling blijft een belangrijke eis van het Netwerk tegen Armoede, de Gezinsbond en het Vlaams Patiëntenplatform vzw. Deze regeling kan een antwoord bieden voor de steeds groter wordende groep mensen die gezondheidszorg uitstelt omwille van financiële redenen.  Het Netwerk tegen Armoede, de Gezinsbond en het Vlaams Patiëntenplatform pleiten voor een automatische en algemene derdebetalersregeling bij de huisarts, om definitief komaf te maken met de discussie wie allemaal recht zou hebben op deze regeling.  In de toekomst is zo'n automatische derdebetalersregeling zelfs wenselijk zijn binnen de volledige eerstelijnszorg.
 
Geen groep proberen af te bakenen

Een automatische en algemene derdebetalersregeling bereikt iedereen die het nodig heeft. De groep mensen die gezondheidszorg nu uitstelt laat zich niet makkelijk afbakenen.

Mensen met een verhoogde tegemoetkoming betalen minder remgeld, maar nog niet de helft van wie hier recht op heeft, vraagt dit statuut effectief aan. Onwetendheid speelt een rol. Verder vormen ook schaamte, het papierwerk, een hoofd vol andere zorgen... drempels.

Er zijn alleenstaande ouders, personen met hoge medische kosten en andere gezinnen die het moeilijk hebben op het einde van de maand. Hun inkomen lijkt niet zo laag en ze hebben geen ‘sociaal statuut’ maar het besteedbaar inkomen ligt na eventuele afbetaling van schulden, huur- en energiekosten dikwijls een flink stuk lager. Wanneer zij bij de dokter enkel het remgeld moeten betalen zijn zij dus zeker geholpen.
Tenslotte zullen ook de mensen die  nu probleemloos kunnen betalen ook gebaat zijn met een eenvoudiger regeling: zo hoeven ze het terugbetaalde deel niet meer voor te schieten.

Een van de voordelen van een algemene derdebetalersregeling is dat je stigmatisering vermijdt. Iedereen betaalt dan enkel het remgeld bij de dokter. Vele mensen willen immers de stempel ‘arm' niet krijgen of willen niet dat hun zorgverstrekker weet dat ze het financieel moeilijk hebben. Dit is meteen een van de verklaringen voor het feit dat mensen nu niet naar de toepassing van het derdebetalerssysteem vragen.

Prioriteit aan een toegankelijke eerste lijn !

Iedereen moet gewoon naar de dokter kunnen gaan wanneer dat nodig is. De eerstelijnsgezondheidszorg moet voelbaar toegankelijker worden. De overheid geeft met de derdebetalersregel het signaal dat de eerstelijnsgezondheidszorg en niet de spoed of de specialist de toegangspoort is tot gezondheidszorg. België is een van de weinige landen waar de derdebetalersregeling niet algemeen wordt toegepast. Nochtans vermijd je toekomstige hogere kosten indien mensen hun eerste doktersadvies bij de huisarts krijgen, en niet noodzakelijk bij de gespecialiseerde arts die ze misschien niet nodig hebben. Voorbeelden uit onze buurlanden leren ons eveneens dat de invoering van een derdebetalerssysteem niet leidt tot overconsumptie, in tegenstelling tot wat critici beweren.

Minder administratieve rompslomp

De kritiek van artsen en gebruikers op het huidige derdebetalerssysteem  is voor een deel terecht. De artsen klagen over ‘onduidelijke regels', ‘laattijdige betaling' en ‘teveel administratief werk'. Een algemene, automatische derdebetalersregeling vermindert het administratief werk voor iedereen: artsen én gebruikers. Willekeur wordt vermeden. Patiënten zullen het klevertjes plakken en het binnenbrengen van attesten bij de mutualiteit niet missen. En voor de betaalbaarheid van het systeem maakt het geen verschil.

Opgelost op 1 januari 2015?

Vanaf 1 januari 2015 zou de federale regelgeving er voor zorgen dat alle mensen met een verhoogde tegemoetkoming via de derdebetalersregeling geholpen worden.  Ook in Vlaanderen werkt men aan regelgeving om binnen de eerste lijn systematisch de derdebetalersregeling (of het forfaitair systeem) toe te passen voor mensen met een verhoogde tegemoetkoming. Bij deze roepen het Netwerk tegen Armoede, de Gezinsbond en het Vlaams Patiëntenplatform dan ook nogmaals op om in onze eerstelijnsgezondheidszorg voor iedereen via een automatische derdebetalersregeling te werken!

Beluister de reportage in Vandaag op Radio 1.
Lees meer over "Voer veralgemeende derdebetalersregeling in bij de huisarts"
Sociaal isolement en eenzaamheid bij ouderen in armoede

Sociaal isolement en eenzaamheid bij ouderen in armoede

18/02/2014
Sociaal isolement en eenzaamheid is een dagelijkse realiteit, zeker bij ouderen in armoede. Dit thema kwam bij PSC-Open Huis in Antwerpen aan bod in november 2010. De aanleiding was een artikel uit Gazet van Antwerpen over een man die 2 jaar na zijn overlijden pas gevonden werd in zijn appartement op het Kiel. Hoe kon dit gebeuren, stelde iedereen zich de vraag.
 
Daarna bracht VTM naar aanleiding van het artikel een reportage over sociaal isolement en eenzaamheid bij ouderen. Daarin werd de moeder van een van de deelnemers aan onze werkgroep geïnterviewd. De moeder zei voor de camera dat ze zich eenzaam voelt, nochtans krijgt ze iedere dag bezoek van haar dochter...
 
Eenzaamheid en sociaal isolement bij ouderen in armoede, het werd een projectthema bij Open Huis. 2 jaar lang bespraken ze met de groep dit thema, hadden ze het over knelpunten en aanbevelingen, maar keken ze ook naar de eigen buurt en stad en wat een vereniging als Open Huis daarin kon betekenen.

Lees hier het volledige projectverslag.
 
Lees meer over "Sociaal isolement en eenzaamheid bij ouderen in armoede"
Hoe denken mensen in armoede na over later?

Hoe denken mensen in armoede na over later?

17/02/2014
In het kader van de campagne Vroeger nadenken over later van de Koning Boudewijnstichting, ging het Netwerk tegen Armoede na hoe mensen in armoede denken over later. Uit de bevragingen kwamen een aantal duidelijke tendensen naar voren. Denken aan later of plannen voor de toekomst is iets dat niet los gezien kan worden van de armoedesituatie waarin mensen leven. Heel wat mensen in armoede zien weinig positiefs aan ouder worden en kunnen zich moeilijk een ‘geslaagde oude dag’ voorstellen.

Wie voortdurend moet overleven, kan niet plannen op middellange of op lange termijn: er is geen budget om effectief dingen te plannen voor later en ook geen ruimte omdat men dagdagelijks aan andere problemen het hoofd moet bieden. Wat niet betekent dat ‘later’ hen geen schrik aanjaagt, integendeel. Wanneer mensen wel denken aan later, maken ze zich zorgen over wonen, gezondheid, inkomen, kinderen, eenzaamheid en hun uitvaart. De meesten zijn er niet van overtuigd dat plannen voor later een betere ‘oude dag’ garandeert.

Lees hier het volledige rapport.
Lees meer over "Hoe denken mensen in armoede na over later?"
Dringende medische zorg is een recht, ook voor mensen zonder papieren

Dringende medische zorg is een recht, ook voor mensen zonder papieren

24/01/2014
Het Netwerk tegen Armoede reageert verontwaardigd op de houding van het Oostendse stadsbestuur tegenover de geplande medische antennepost voor mensen zonder papieren. Dokters Van De Wereld en CAW willen in de kuststad zo'n medische post uitbouwen omdat veel mensen, vaak zonder papieren, er anders geen toegang hebben tot broodnodige medische zorg. Meerderheidspartijen SP.A en Open VLD vrezen een aanzuigeffect, maar dat is een drogreden.

Mensen zoeken medische hulp omdat ze ernstig ziek zijn en niet andersom. Mensen zonder papieren zakken niet af naar Oostende vanwege de dringende medische hulp die ze er krijgen. Ze hebben die gewoon nodig en hebben er ook recht op. Het Netwerk tegen Armoede roept het beleid in Oostende op om de antennepost te steunen in plaats van te dreigen met (financiële) sancties. Helaas is de situatie in Oostende geen alleenstaand geval. Ook in steden als Brussel en Antwerpen stellen we vast dat dringende medische zorg aan mensen ontzegd wordt of dat men onmogelijke voorwaarden oplegt, zoals de toezegging om terug te keren naar het land van herkomst. Zo leg je mensen die zwaar ziek zijn een onmenselijke keuze op.

SDV, een vereniging van het Netwerk tegen Armoede die in Oostende veel werkt met mensen zonder wettig verblijf, stelde een nota op over haar werk met mensen zonder wettig verblijf. U kunt de nota hier lezen.
Lees meer over "Dringende medische zorg is een recht, ook voor mensen zonder papieren"
Netwerk tegen Armoede geeft advies over invaliditeit en participatie

Netwerk tegen Armoede geeft advies over invaliditeit en participatie

27/11/2013
Arm maakt ziek, ziek maakt arm. Veel mensen in armoede kampen op een bepaald moment in hun leven wel met gezondheidsproblemen, fysieke beperkingen en/of psychologische problemen. Het is dan ook niet verwonderlijk dat een beduidend deel van mensen in armoede uit de verenigingen ooit op invaliditeit hebben gestaan of er nog op staan. Hoewel een invaliditeitsuitkering mensen verzekert van een inkomen, plaatsen mensen in armoede kanttekeningen tegenover invaliditeit.

Mensen op invaliditeit[1] geven immers aan zich actief te willen inzetten voor zichzelf maar ook voor de maatschappij. Dit blijkt echter niet altijd zonder slag of stoot te gaan. De overleggroep werk en sociale economie heeft dit daarom verder onderzocht en is tot een advies gekomen met aanbevelingen die de maatschappelijke participatie van mensen in armoede met een invaliditeitsstatuut kunnen ondersteunen en bevorderen. Voor meer info kunt u terecht bij Samira Castermans.

Lees hier het volledige advies.


[1] We beperken ons in deze nota enkel tot personen met een invaliditeitsuitkering.  Naast een invaliditeitsuitkering, bestaat er immers ook nog inkomensvervangende tegemoetkoming. Dit is bedoeld voor personen die ook erkend zijn als ‘arbeidsongeschikt’, maar geen recht hebben op een invaliditeitsuitkering.
Lees meer over "Netwerk tegen Armoede geeft advies over invaliditeit en participatie"
Dringende medische hulp: stop de ping-pong tussen zorgverstrekkers en ocmw's

Dringende medische hulp: stop de ping-pong tussen zorgverstrekkers en ocmw's

8/10/2013
Het Brussels OCMW geeft alleenstaanden zonder papieren dringende medische zorg. Maar die hulp geldt niet voor gezinnen met kinderen die in Brussel wonen. Het probleem beperkt zich niet tot de hoofdstad. Wij krijgen geregeld gelijkaardige signalen vanuit onze verenigingen, verspreid over Vlaanderen. Er is dringend nood aan een duidelijkere en snellere procedure die het recht op gezondheid vooropstelt.

Lees het opiniestuk van Netwerk tegen Armoede en Pigment op knack.be
Lees meer over "Dringende medische hulp: stop de ping-pong tussen zorgverstrekkers en ocmw's"

Nota noodhulp

18/08/2009
Steeds meer mensen moeten een beroep doen op noodhulp. Bij noodhulp denken we bijvoorbeeld aan organisaties die voedselpakketten of kledij uitdelen, sociale kruideniers,... Het Vlaams Netwerk van verenigingen waar armen het woord nemen vindt dat noodhulp eigenlijk niet zou mogen bestaan. Het Vlaams Netwerk vraagt structurele oplossingen tegen armoede. Oplossingen zoals een voldoende hoog inkomen. In afwachting van deze structurele maatregelen is noodhulp een noodzakelijk kwaad. In deze tekst bekijken we hoe noodhulp op een zo menselijk mogelijke manier kan gebeuren en hoe noodhulp meer kan doen dan brandjes blussen.
Lees meer over "Nota noodhulp"