Mensen in armoede zeer ongerust over energiefactuur

30/12/2015
Bij mensen in armoede heerst zeer grote onrust over de betaalbaarheid van hun energiefactuur. Dat blijkt uit de eindejaarsbevraging van het Netwerk tegen Armoede bij de 59 verenigingen waar armen het woord nemen. In letterlijk alle verenigingen (100 %) maken mensen zich grote zorgen over de stijgende stroomprijzen. Sterker, er zijn nauwelijks nog gezinnen in armoede die  het mogelijk achten om dit te dragen. Ondertussen blijven de hulpvragen bij verenigingen waar armen het woord nemen stijgen, gemiddeld met 10 %. Dat heeft enerzijds te maken met een stijging van het aantal gezinnen dat hulp nodig heeft en anderzijds met een grotere naambekendheid van de verenigingen zelf. Opvallend is dat verenigingen vooral veel meer mensen met psychische problemen over de vloer krijgen. Armoede en een gebrek aan geestelijke gezondheid gaan meer en meer samen.
 
Door opeenvolgende prijsverhogingen door de federale en Vlaamse regering zal de stroomfactuur volgend jaar gemiddeld met €350 stijgen. Dat raakte eerder al bekend. Mensen in armoede wonen echter vaker dan gemiddeld in slecht geïsoleerde woningen en een aanzienlijk deel verwarmt bovendien met elektrische kachels bij gebrek aan centrale verwarming. Zij zullen de prijsstijgingen nog harder voelen dan het gemiddelde Vlaamse gezin.
 
De onbetaalbaarheid van elektriciteit zal nog meer gezinnen nog dieper in de problemen brengen en het voorbije jaar zagen verenigingen (net als de voorgaande jaren) een toename van het aantal hulpvragen. De verwachting is dat dit in 2016 verder zal stijgen. Een andere grote zorg is overigens de duurdere bustickets, waardoor mensen zich zwaar beperkt zien in de mogelijkheden om zich te verplaatsen.
 
Steeds meer mensen die hulp zoeken, kampen ook met psychische problemen. We zien steeds meer mensen die niet terecht kunnen in de geestelijke gezondheidszorg, daardoor verder in de problemen (ook financiële) komen en uiteindelijk nergens anders meer terecht kunnen dan bij verenigingen waar armen het woord nemen, waar geen voorwaarden opgelegd worden om toegang te krijgen. Een belangrijk signaal voor het beleid. Investeer in toegankelijke en betaalbare geestelijke gezondheidszorg, want anders zal dit nog veel meer mensen onder de armoedegrens doen belanden.
 
Een aantal verenigingen proberen hier zelf een antwoord op te bieden, soms op eigen kracht, soms met (tijdelijke) projectsteun vanuit de Vlaamse overheid. Een eerstelijnspsycholoog in de vertrouwde omgeving van een vereniging kan de drempel voor geestelijke gezondheidszorg bijvoorbeeld al aanzienlijk verlagen. Wij vragen dat de Vlaamse overheid daar veel meer in investeert. De projecten die minister Vandeurzen de voorbije jaren ondersteunde, werpen hun vruchten af.