Inkomen

Nieuws

Veel werk aan de winkel voor staatssecretaris voor Armoedebestrijding Demir

Veel werk aan de winkel voor staatssecretaris voor Armoedebestrijding Demir

15/04/2017
Het Netwerk tegen Armoede ziet positieve punten in de beleidsbrief van staatssecretaris voor Armoedebestrijding Zuhal Demir, maar ook grote lacunes. Ze profileert zich als 'advocaat van de armen' binnen de federale regering en zo hoort het ook voor iemand in haar functie. Mensen in armoede hopen dat die rol snel en daadkrachtig opneemt, want het is meer dan nodig om haar collega's aan te sporen tot investeringen in mensen in armoede. Wij hopen ook dat de staatssecretaris enkele zeer pijnlijke besparingsmaatregelen kan tegenhouden en/of ongedaan maken. Zo mag ze meteen aan de slag om de blokkering van wijkgezondheidscentra van minister De Block te helpen terugdraaien. Als zij een volwaardige 'advocaat van de armen' wil zijn, is een intensieve dialoog op het terrein met mensen in armoede een absolute noodzaak. De 59 verenigingen waar armen het woord nemen binnen het Netwerk tegen Armoede staan klaar om het gesprek aan te gaan.

De staatssecretaris focust in haar beleidsbrief heel erg op de wil van mensen in armoede om kansen te grijpen, met de nodige ondersteuning en motivering. Daarbij gaat ze jammer genoeg voorbij aan het fait dat de laagste inkomensgroepen sinds de start van de Vlaamse en federale regering zich veel kansen zagen ontglippen. Gemiddeld leveren zij €50 per maand in, veel kwetsbare groepen worden zelfs nog zwaarder getroffen.

Mensen die voltijds aan het werk zijn, gaan erop vooruit. Helaas komen mensen in armoede heel vaak terecht in tijdelijke of deeltijdse jobs, die hen niet of nauwelijks uit de armoede halen. Zij krijgen het nog moeilijker, net als mensen die moeten overleven met een uitkering. Zij gaan erop achteruit. Dat vertaalt zich in de recordcijfers van het aantal mensen dat een beroep moet doen op de Voedselbanken. Dat is een goede graadmeter voor het falende armoedebeleid in Vlaanderen en België. Wie moet aanschuiven bij de Voedselbank, doet dat als ultieme redmiddel, omdat hij anders niet meer kan overleven. Het is jammer dat de staatssecretaris aan die realiteit voorbijgaat  en zegt dat de regering op de goede weg is. Er is nood aan veel meer duurzame en kwaliteitsvolle jobs voor kortgeschoolden, aan uitkeringen boven de Europese armoedegrens, aan meer in plaats van minder wijkgezondheidscentra, ...

Positief is dat mevrouw Demir een aantal projecten, die goed werk leveren in de praktijk, herkent en erkent, zoals de burgfiguren in Kortrijk. Hopelijk blijft het daar niet bij onderzoek alleen en kunnen dergelijk goed werkende initiatieven snel structureel ondersteund worden.
Lees meer over "Veel werk aan de winkel voor staatssecretaris voor Armoedebestrijding Demir"
Sanctionering langdurig zieken is een brug te ver

Sanctionering langdurig zieken is een brug te ver

7/04/2017
Vorige week kwam de federale regering er dan toch mee: ‘langdurig’ zieken die ‘onvoldoende meewerken’ aan hun ‘re-integratie’ kunnen een deel van hun ziekte- of invaliditeitsuitkering verliezen. Ondanks fel protest, onder meer van alle grote mutualiteiten en vakbonden. Ook het Netwerk tegen Armoede protesteert met klem.

Kampen met gezondheidsproblemen komt voor steeds meer mensen neer op (over)leven in armoede. Dat komt door de veel te hoge persoonlijke bijdragen voor zorg en medicatie, en de veel te lage minimumuitkeringen in sociale zekerheid en bijstand. Het blijft overigens al lange tijd stil rond het engagement van de federale regering om die op te trekken tot de armoedegrens. Bovendien wordt deze kwetsbare groep nog eens bijkomend getroffen door het besparingsbeleid van verschillende overheden en de stijgende factuur van allerlei basisbehoeften.

Deze groep van mensen met een chronische ziekte en mensen met een beperking voelen, net als andere mensen met een uitkering, al jaren toenemende druk druk vanuit de overheid om minstens gedeeltelijk terug aan het werk te gaan. We hebben het hier ook over de steeds groter wordende groep met gezondheidsproblemen die ‘niet voldoende arbeidsongeschikt’ (66%) wordt bevonden om in aanmerking te komen voor een ziekte- of invaliditeitsuitkering (RIZIV) of een inkomensvervangende tegemoetkoming (FOD Sociale Zekerheid). De vele ervaringen die we daarover binnen krijgen bij het Netwerk tegen Armoede leren ons dat het oordeel van de ‘controlearts’ over de ‘arbeidsgeschiktheid’ van mensen wel érg streng (en onvoldoende kwalitatief) is geworden en dat ook bij ernstige gezondheidsproblemen steeds vaker toch de uitkering geweigerd of geschrapt wordt.

Als gevolg daarvan valt deze groep terug op de –door de vorige én huidige regering sterk degressief gemaakte- werkloosheidsuitkering of zelfs het leefloon, gekoppeld aan een steeds strengere controle door VDAB of OCMW (denk aan de nieuwe procedure voor controle op beschikbaarheid bij VDAB, aan de verstrengde eisen rond het sociaal onderzoek bij OCMW, het verplichte GPMI…) Zij kunnen veel minder rekenen op verhoogde aandacht of specifieke begeleiding. Mensen komen terecht in onaangepaste jobs die ze niet volhouden, krijgen te maken met een vorm van ‘vrijwilligerswerk onder zachte dwang’, moeten het doen met wat zij vaak als bezigheidstherapie of ‘gratis arbeid’ ervaren (arbeidszorg…), verliezen zelfs regelmatig simpelweg hun uitkering.

Maar ook voor wie ‘het geluk heeft’ te kunnen terugvallen op een ziekte- of invaliditeitsuitkering blijven er veel problemen. Ook zij zijn steeds vaker het slachtoffer van de rigide aanpak van adviserend geneesheren om mensen (al dan niet deeltijds) terug aan de slag te laten gaan. Mensen worden maar al te vaak aan hun lot overgelaten en moeten het zelf maar uitzoeken: zonder noemenswaardige ondersteuning toch werk zoeken of terugvallen op werkloosheid. Maar ook als de adviserend geneesheer mee zoekt naar een aangepaste oplossing, staan patënten er vaak alleen voor. Want hoe schat je in of je een job wel zal aankunnen? Wat als je hervalt? Wat met een tijdelijke job? Wat betekent de combinatie van je uitkering met je loon fiscaal, zal je nog je tussenkomst hebben voor openbaar vervoer, je verhoogde tegemoetkoming… Zal je uitkering niet dalen als je volledig moet terugkeren naar de ziekte- of invaliditeitsuitkering (iets wat met de recente hervorming van de berekening van de uitkering steeds vaker speelt, gezien hertewerkstelling niet zelden gebeurt in een job met een minder interessant loon als dat wat je had vóór je ziek werd)…?

Laat er geen twijfel over bestaan: de overgrote meerderheid van de mensen die op ‘non actief’ staat wegens gezondheidsproblemen wíl niets liever dan terug aan de slag kunnen. Werken betekent –los van de kans op iets meer financiële ademruimte- ook dat mensen zich nuttig voelen, dat ze ‘erbij horen’, iets om handen hebben –zoals een van onze mensen het ooit treffend verwoordde ‘thuis komen de muren op mij af’… Alleen moeten ook zij de eindjes aan elkaar zien te knopen, als verder inkomensverlies dreigt en je moet in een onzeker verhaal stappen…

Hét struikelblok blijkt echter telkens opnieuw bij de werkgevers te liggen. Hoeveel van hen zitten op deze groep te wachten en zijn bereid om aangepast werk te voorzien? Zelfs in de sociale economie wordt steeds vaker gekozen voor ‘sterkere profielen’, want ook daar is de druk om te presteren niet voor iedereen haalbaar .

Het Netwerk tegen Armoede benadrukt dat tewerkstelling op het ritme van de betrokkene moet gebeuren. Wie ziek is of een beperking heeft en niet kán werken, moet met rust gelaten worden. Wie wel nog kan, mag niet de arm worden omgewrongen, moet zélf en los van elke druk de juiste keuzes kunnen maken.

Het in december goedgekeurde  ‘re-integratieplan’ voor ‘langdurig’ zieken roept op al die punten nog veel vragen op. Waar zijn de jobs? Wordt de betrokkene gehoord, bekijkt men de situatie vanuit zijn mogelijkheden? Niets garandeert dat de adviserend geneesheer zijn werk nu plots beter zal gaan doen, namelijk een realistisch re-integratieplan opstellen als iemand werkloos was en nu ziek is. Zullen mensen niet  nodeloos naar de arbeidsgeneesheer gestuurd worden als ze voordien werkten en hoe zit het dan met die arbeidsgeneesheer? Hoe zal die zich gedragen? Hoe zal de behandelende arts hierbij betrokken worden? Net die behandelende arts kent de patiënt het best.

Ook werkgevers zullen gaandeweg de mogelijkheid krijgen om hun zieke werknemers naar de arbeidsgeneesheer te sturen. Wie zorgt ervoor dat zij niet opzettelijk en massaal zullen aansturen op ontslag wegens medische overmacht en hun zieke werknemers –zonder opzegperiode en eventuele andere rechten die zij nog hebben- van de ene dag op de andere naar een ziekte-uitkering zullen verwijzen?

De nieuwe wetgeving is nog maar enkele maanden van kracht, is voorlopig ook enkel van toepassing op werknemers en uitkeringsgerechtigde werklozen die na 1 januari 2016 op ziekte of invaliditeit terecht kwamen en zou nog worden geëvalueerd vooraleer hij in 2018 ook op alle andere mensen met een ziekte- of invaliditeitsuitkering van toepassing wordt. En dan zijn daar nu al de financiële sancties.

Wie het hem na 2 maanden ziekte toegestuurde formulier om de procedure in gang te zetten niet invult, verliest eenmalig 5% op zijn uitkering. Wie niet komt opdagen wanneer hij wordt opgeroepen voor controle eenmalig 10%. De regering kondigt nu al aan dat dat na evaluatie meer kan worden…

5% op een minimumuitkering is voor een alleenstaande al gauw 40 euro, 10%… dat zijn stevige bedragen voor wie met nog geen 900 euro het eind van de maand moet halen. En we weten uit ervaring hoe snel het fout loopt als mensen hun rechten niet kennen, verloren lopen in het administratieve doolhof… En ja, er zijn ook boetes voorzien voor werkgevers die niet meewerken, maar wat zal dat concreet inhouden, dat ‘meewerken’? De procedure voor boetes aan werkgevers is meteen zó ingewikkeld gemaakt dat alles nu al laat uitschijnen dat zij nauwelijks zullen betalen en dus ook nauwelijks onder druk komen om mee te werken aan de re-integratie van langdurig zieke (kandidaat)werknemers.

Conclusie: deze hele hervorming legt de druk opnieuw eenzijdig bij een zeer kwetsbare groep in onze samenleving en dreigt verder bij te dragen tot uitsluiting en armoede. Het Netwerk tegen Armoede vraagt daarom een grondige bijsturing: het is tijd voor échte kansen op re-integratie - waardige en aangepaste jobs voor al wie dat aan kan, een menselijke behandeling en de garantie op een waardig inkomen voor iedereen. Wat de financiële en andere sancties betreft: hoe sneller die weer verdwijnen hoe liever wij het zien.
 
Lees meer over "Sanctionering langdurig zieken is een brug te ver"
Netwerk tegen Armoede vraagt om Vlaams Actieplan Armoedebestrijding stevig bij te sturen

Netwerk tegen Armoede vraagt om Vlaams Actieplan Armoedebestrijding stevig bij te sturen

4/04/2017
Bij de tussentijdse rapportage over het Vlaams Actieplan Armoedebestrijding (VAPA) bracht de Vlaamse overheid de Armoedemonitor 2017 naar buiten. De cijfers tonen aan dat er geen verbetering is wat armoede betreft. Nochtans heeft Vlaanderen voor 2020 stevige ambities naar voor geschoven, niet in het minst de halvering van het aantal kinderen in armoede. Voor juli moet coördinerend minister Homans een evaluatie en bijsturing van dit VAPA aan de Vlaamse Regering voorleggen. Het Netwerk tegen Armoede zet de komende weken volop in om vanuit de dialoog met mensen in armoede tot aanpassingen te komen. Er is nood aan een grondige bijsturing van het plan en aan de nodige budgetten om de ambities waar te maken. De bijsturing zal nodig zijn op verschillende domeinen.
 
In het woonbeleid:
Minister Homans kan in haar eigen bevoegdheden voor veel gezinnen echt het verschil maken. De wooncrisis in Vlaanderen woedt al vele jaren en heeft een grote impact op kwetsbare gezinnen en kinderen. Kinderen die opgroeien in te dure woningen van slechte kwaliteit zijn de generatiearmen van morgen. De minister herhaalde het eerdere engagement (van de vorige Vlaamse regering) om 23.000 extra sociale woningen bij te bouwen. De deadline werd daarvoor al bijgesteld van 2020 naar 2025. We roepen de regering dan ook op tot een ambitieuzer en socialer woonbeleid. Wachtlijsten voor sociale woningen en bij sociale verhuurkantoren blijven groeien, huursubsidies bereiken nog steeds slechts een erg beperkte groep huurders. Ondertussen blijven de betaalbaarheidsproblemen bij die groep toenemen. Er is dringend nood aan een herverdeling van het woonbudget, dat nu voornamelijk eigenaars bereikt.

In sociale correcties:
Decenniumdoelen berekende dat mensen uit de laagste inkomensgroepen gemiddeld minstens 50 euro per maand meer bijdragen sinds de start van de Vlaamse en Federale regering. Deze gezinnen hadden het voordien al heel moeilijk. De regering heeft altijd vooropgesteld dat er sociale correcties  voorzien werden bij besparingsmaatregelen. Het Netwerk tegen Armoede roept op om hier eindelijk werk van te maken zodat de balans omgedraaid wordt, dat er geïnvesteerd wordt in de laagste inkomensgroepen, dat deze mensen er op het einde van de maand op vooruitgaan. De plannen van de Vlaamse regering om de energiefactuur naar beneden te halen bieden een kans om prioritair de meest kwetsbaren een sociale correctie toe te kennen.
 
In de kinderbijslag:
De ambitie om na deze hervorming 1% van de Vlaamse kinderen uit armoede te halen stelt teleur. Binnen het beschikbare budget is veel meer mogelijk. De kinderbijslag is een van de belangrijkste bevoegdheden die Vlaanderen nu zelf in handen heeft om een verschil te maken. Het Netwerk tegen Armoede rekent er dan ook op dat de Vlaamse regering alsnog de kans aangrijpt om alternatieve scenario’s (een lager standaardbedrag en meer budget voor gezinnen die het nodig hebben) te onderzoeken en in werking te zetten.

In rechtentoekenning:
Veel mensen in armoede nemen niet al hun rechten op. Een voorbeeld bij uitstek is het recht op verhoogde tegemoetkoming. Het Netwerk tegen Armoede gelooft sterk in automatisering van rechten en in een proactieve werking van alle hulp- en dienstverleners op de eerste lijn. Net zij dienen bij iedereen die bij hen over de vloer komt sterker in te zetten op rechtentoekenning. We vragen de Vlaamse Regering om iedereen op de eerste lijn hier meer toe aan te zetten. De plannen van minister Vandeurzen rond breed geïntegreerd onthaal zijn hiertoe een goede start.
Lees meer over "Netwerk tegen Armoede vraagt om Vlaams Actieplan Armoedebestrijding stevig bij te sturen"
Stijgende vraag Voedselbanken is graadmeter van falend armoedebeleid

Stijgende vraag Voedselbanken is graadmeter van falend armoedebeleid

26/02/2017
De Voedselbanken boekten andermaal een recordjaar in 2016. Meer dan 143.000 mensen zagen zich genoodzaakt er een beroep op te doen. Een triest record, want wie zich tot de voedselbedeling wendt, verkeert in zware nood. Het Netwerk tegen Armoede is verontrust, maar niet verbaasd door de stijgende cijfers. Wij zien op het terrein in onze verenigingen ook dat meer mensen het steeds moeilijker krijgen. Het beleid, zowel op Vlaams als federaal niveau, moet dringend een versnelling hoger schakelen.

Dat de armoede in ons land elk jaar blijft toenemen, heeft verschillende oorzaken. De meeste uikeringen liggen nog altijd ver onder de Europese armoedegrens. Nochtans heeft de federale regering zich voorgenomen om ze op te trekken tot die armoedegrens. Ondertussen is er een lichte stijging geweest van bijvoorbeeld het leefloon, maar tegelijk stegen prijzen voor basisbehoeften (voedsel, energie, wonen) veel sneller. Met name de energiefactuur is de voorbije jaren geëxplodeerd. Mensen raken daardoor in energieschulden, moeten andere facturen laten liggen om hun energiefactuur te betalen, of gaan over tot zeer zwaar ondergebruik. Dat laatste is nefast voor de kwaliteit van de woning, maar vooral voor de gezondheid van de mensen die er wonen.

Ook medische kosten brengen mensen in de problemen. Nog altijd stelt 1 op 5 mensen met een laag inkomen doktersbezoek uit om financiële redenen. Dat kost op termijn net meer, zowel aan de patiënt als aan de samenleving. Wie niet naar de huisarts kan gaan, krijgt zwaardere gezondheidsproblemen die een grotere financiële impact hebben voor de patiënt en voor de ziekteverzekering.

Bekijk de reporgage in het VRT-journaal
Lees meer over "Stijgende vraag Voedselbanken is graadmeter van falend armoedebeleid"
Netwerk tegen Armoede vraagt grondige bijsturing armoedebeleid

Netwerk tegen Armoede vraagt grondige bijsturing armoedebeleid

6/02/2017
Het Netwerk tegen Armoede betreurt dat ht armoedebeleid andermaal ondergesneeuwd wordt door dicussies over cijfers nadat minister Homans probeerde aan te tonen dat zowel de globale als de kinderarmoede sterk zouden dalen in Vlaanderen. Op het terrein stellen wij in ieder geval geen kentering vast bij de gezinnen die wij bereiken. Hoge energiefacturen, een groot tekort aan betaalbare kwaliteitsvolle woningen en inkomens die nog altijd ver onder de armoedegrens liggen. Mensen in armoede krijgen het jaar na jaar moeilijker. Dat wordt bovendien bevestigd door de cijfers over het sterk stijgende aantal mensen dat een beroep moet doen op steun van het Ocmw.

Daarom vragen wij om het beleid echt grondig bij te sturen. Voor 1 april moet de Vlaamse regering een bijgestuurd Vlaams Actieplan Armoedebestrijding goedkeuren. Wij vragen om dit grondig te doen op basis van recente cijfers en ervaringskennis van mensen in armoede. Vanuit het Netwerk tegen Armoede gaan we alvast de nodige voorstellen vanuit mensen in armoede overmaken.

Lees het artikel in De Morgen over de armoedecijfers in Vlaanderen.

Lees het artikel in De Morgen over het stijgende aantal leefloners.
Lees meer over "Netwerk tegen Armoede vraagt grondige bijsturing armoedebeleid"
Netwerk tegen Armoede buigt zich over inkomen

Netwerk tegen Armoede buigt zich over inkomen

1/12/2016
138 mensen in armoede kwamen vandaag ervaringen uitwisselen rond (problemen met) inkomen. Wat als je verhuist, scheidt, gaat samenwonen of terugkomt uit het ziekenhuis, de psychiatrie of de gevangenis? En wat als je hier als vluchteling leeft, al dan niet met papieren? Er kwamen zeer veel beklijvende, soms hartverscheurende verhalen naar boven. De rode lijn is dat keuzes in het leven van mensen in armoede altijd een grote invloed hebben op hun inkomen, vaak negatief en heel vaak moeilijk in te schatten. Iemand die een kennis uit de nood helpt door hem tijdelijk in huis te nemen en daar financieel voor afgestraft wordt. Of iemand die zeer zwaar bespaart op zijn energiegebruik en daarom valselijk beschuldigd wordt van domiciliefraude. Het zijn maar enkele voorbeelden van hoe mensen worstelen met hun inkomen. Het Netwerk tegen Armoede gaat nu aan de slag met de vele ingebrachte ervaringen om de standpunten rond inkomen verder te verfijnen.
Lees meer over "Netwerk tegen Armoede buigt zich over inkomen"
Federale begroting is droevig nieuws aan de vooravond van 17 oktober

Federale begroting is droevig nieuws aan de vooravond van 17 oktober

15/10/2016
De federale begroting bracht veel slecht nieuws voor mensen in armoede, uitgerekend op het moment dat zij volop actie voerden naar aanleiding van de Werelddag van Verzet tegen Armoede op 17 oktober. Besparingen op kap van de laagste uitkeringen én zware besparingen in de gezondheidszorg zorgen ervoor dat de kloof tussen arm en rijk verder zal groeien in plaats van verkleinen. De ambitie om armoede te bestrijden blijkt er vooral een van woorden en niet van daden.
 
De plannen van de federale regering om de welvaartsenveloppe maar voor 75 % aan te wenden, zal vele gezinnen opnieuw verder weg duwen van de armoedegrens. Opmerkelijk gezien de belofte van de federale regering om de laagste inkomens op te trekken tot die Europese armoedegrens. Het Netwerk tegen Armoede vindt dat, naast nieuwe besparingen in ondermeer de gezondheidszorg, onbegrijpelijk nadat de lage inkomens al zwaar ingeleverd hebben: via duurdere energie, de indexsprong en allerlei prijsverhogingen.
 
De welvaartsenveloppe moet dienen om uitkeringen gelijke tred te laten houden met de gemiddelde koopkracht van elke Belg. Ze dient dus als garantie om de welvaartskloof niet groter te laten worden. Om de kloof te verkleinen zouden nog extra inspanningen nodig zijn. Vandaag stellen we vast dat zelfs de ambitie om de kloof niet te vergroten, losgelaten wordt. 
 
Het Netwerk tegen Armoede voerde in 2014, in aanloop naar de verkiezingen toen, campagne voor het optrekken van alle inkomens en uitkeringen tot de armoedegrens. Alle regeringspartijen stelden toen daar werk te willen van maken en in het federaal regeerakkoord kwam die belofte terug. Vandaag blijkt die belofte niet veel waard te zijn, terwijl de sterkste schouders grotendeels ongemoeid gelaten worden.
 
In diezelfde begroting stellen we vast dat in de gezondheidszorg de meest kwetsbare patiënten getroffen worden. De erkenningsstop voor wijkgezondheidscentra maakt dat mensen in armoede verstoken blijven van gezondheidszorg die voor hen betaalbaar is en op hun maat georganiseerd is. In die centra kunnen mensen zonder financiële drempel terecht voor kwaliteitsvolle, multidisciplinaire zorg. Naast huisartsen werken er vaak ook kinesitherapeuten, psychologen, tandartsen, verpleegkundigen en andere zorgverstrekkers. Zij bieden brede, toegankelijke zorg en zijn heel goed ingebed in de buurt waar ze gevestigd zijn.
 
Lees het artikel in De Morgen.

Bekijk de reportage in het VRT-journaal.

Lees het bericht van Radio 1.

Lees het artikel in Metro.

Lees het artikel in Gazet Van Antwerpen.


Lees meer over "Federale begroting is droevig nieuws aan de vooravond van 17 oktober"
Netwerk tegen Armoede vraagt snelle en grondige bijsturing van Vlaams armoedebestrijdingsbeleid

Netwerk tegen Armoede vraagt snelle en grondige bijsturing van Vlaams armoedebestrijdingsbeleid

30/06/2016
De kinderarmoede in Vlaanderen is vorig jaar gestegen naar een recordhoogte van 12 %. Dat blijkt uit cijfers van Kind en Gezin. Kinderarmoede blijft al meer dan 10 jaar op rij verder  toenemen in een rijke regio als Vlaanderen. Het Netwerk tegen Armoede vraagt de Vlaamse Regering om snel en grondig het Vlaams armoedebestrijdingsbeleid bij te sturen. We rekenen hiervoor sterk op coördinerend minister van Armoedebestrijding Liesbeth Homans, die zich onlangs sterk maakte de kinderarmoede snel te halveren.
Samen met mensen in armoede en hun kennis en ervaring wil het Netwerk tegen Armoede ten volle meewerken aan de evaluatie en bijsturing van het Vlaams Actieplan Armoedebestrijding. Het Netwerk tegen Armoede ziet alvast 3 speerpunten waar Vlaanderen enkele versnellingen hoger kan schakelen:

In de kinderbijslag:
Over de recent aangekondigde hervorming is nog veel onduidelijk: zal ze de armoede bij gezinnen met kinderen doen dalen en zo ja, voor wie en hoe sterk? De ambitie om na deze hervorming 1% van de Vlaamse kinderen uit armoede te halen stelt in elk geval teleur. Binnen het beschikbare budget is veel meer mogelijk. De kinderbijslag is een van belangrijkste bevoegdheden die Vlaanderen nu zelf in handen heeft om een verschil te maken. Het Netwerk tegen Armoede rekent er dan ook op dat de Vlaamse regering daar ook echt gebruik van maakt en deze kans niet laat liggen.   Het Netwerk tegen Armoede verwacht dan ook veel van de grondige armoedetoets op de hervormingsplannen die bevoegd minister Vandeurzen aankondigde.

In het woonbeleid:
Minister Homans kan in haar eigen bevoegdheden voor veel gezinnen echt het verschil maken. De wooncrisis in Vlaanderen woedt al vele jaren en heeft een grote impact op kwetsbare gezinnen en kinderen. Kinderen die opgroeien in te dure woningen van slechte kwaliteit zijn de generatiearmen van morgen. De minister herhaalde vorige week het eerdere engagement (van de vorige Vlaamse regering) om 23.000 extra sociale woningen bij te bouwen. De deadline werd daarvoor al bijgesteld van 2020 naar 2025. We roepen de regering dan ook op tot een ambitieuzer en socialer woonbeleid. Wachtlijsten bij sociale verhuurkantoren blijven groeien, huursubsidies bereiken nog steeds slechts een erg beperkte huurders, terwijl de betaalbaarheidsproblemen bij die groep jaar na jaar toenemen. Herverdeling van het woonbudget dat nu voornamelijk eigenaars bereikt is hiervoor de in te slagen weg.

In rechtentoekenning:
Veel mensen in armoede nemen niet al hun rechten op. Een voorbeeld bij uitstek is het recht op verhoogde tegemoetkoming. Het Netwerk tegen Armoede gelooft sterk in automatisering van rechten en in een proactieve werking van alle hulp- en dienstverleners op de eerste lijn. Net zij dienen bij iedereen die bij hen over de vloer komt sterker in te zetten op rechtentoekenning. We vragen de Vlaamse Regering om iedereen op de eerste lijn hier meer toe aan te zetten. De plannen van minister Vandeurzen rond breed geïntegreerd onthaal zijn hiertoe een goede start.
 
Lees meer over "Netwerk tegen Armoede vraagt snelle en grondige bijsturing van Vlaams armoedebestrijdingsbeleid"
Contract en gemeenschapsdienst voor leefloners dreigt onze bijstand verder uit te hollen

Contract en gemeenschapsdienst voor leefloners dreigt onze bijstand verder uit te hollen

8/06/2016
Het Netwerk tegen Armoede is meer dan ongerust over de uitbreiding van ‘GPMI’ –een contract dat nu al geldt voor jongeren- naar alle leefloners en de mogelijkheid om in dat contract een ‘gemeenschapsdienst’ te voorzien. Die zou ‘niet verplicht’ zijn maar eens –onder zachte dwang- in het contract wel afdwingbaar. Het is maar hoe je het bekijkt.
 
Vandaag wordt dit wetsontwerp van minister Borsus besproken in de federale commissie Volksgezondheid. Coördinator Frederic  Vanhauwaert: “Wij stellen vast dat minister Borsus weinig rekening houdt met kritische bedenkingen uit wetenschappelijk onderzoek.  Daaruit blijkt duidelijk dat een draagvlak voor deze maatregelen ook bij de OCMW’s zelf ontbreekt. Dat kan ook niet verwonderen. De gemeenschapsdienst levert geen meerwaarde om mensen aan het werk te krijgen, er is de administratieve rompslomp, de hulpverlener wordt nog meer in de rol van controleur geduwd, er is een ernstig risico op verdere uitsluiting en non take up van rechten”.
 
Het leefloon is een bijstandsuitkering, een vangnet onder onze sociale zekerheid.  Steeds meer mensen moeten een beroep doen op die bijstand (bijvoorbeeld door strengere regels in de sociale zekerheid bij de toegang tot minimumpensioen, wachtuitkering enz.)  Onder het mom van responsabilisering wordt dit noodzakelijke vangnet echter meer en meer uitgehold. Op zich is het leefloon (vanaf 1 juni €867,40 /maand voor een alleenstaande) ook onvoldoende om waardig van te leven. Het ligt nog steeds ruim onder de Europese armoedegrens.
 
Er zijn nu al veel voorbeelden van mensen wiens leefloon wordt gekoppeld aan dwingende voorwaarden die niet altijd haalbaar zijn (een betaalbare woning vinden (met een leefloon???), in eerste zittijd slagen op school,…). Er zijn heel wat stopzettingen van leefloon waarbij vragen te stellen vallen.  We weten ook dat net deze groep mensen hiertegen zelden in beroep zal gaan.  Het valt te vrezen dat die trend zich nu alleen maar verder zal doorzetten.
 
Van mensen in armoede weten we dat ze hulpverlening eerder als controle dan steun ervaren en omwille van vele negatieve ervaringen wantrouwig staan ten aanzien van de samenleving.  De kans dat een contract dit alles versterkt is groot.  De kans is klein dat mensen in armoede echt inspraak krijgen bij het opstellen van dit ‘contract’ en de keuze voor gemeenschapsdienst.  Het valt af te wachten op welke manier de GPMI’s en gemeenschapsdienst lokaal vorm zullen krijgen.  Wetenschappelijk onderzoek en buitenlandse voorbeelden tonen aan dat de gemeenschapsdienst mensen langer of zelfs definitief weghoudt van de echte arbeidsmarkt, ook marktverstorend werkt en echte jobs vernietigt, ook doorwerkt nadien omdat mensen geen rechten opbouwen in sociale zekerheid en niet doorgroeien. Het Netwerk vreest voor een verdere verschraling van het recht op leefloon en roept de lokale besturen dan ook op om omzichtig en met respect voor mensen om te gaan met deze maatregelen.
 
Aan de onderkant van de samenleving – daar waar armoede en uitsluiting zich het scherpst laten voelen – heeft het weinig zin om in te zetten op instrumenten die de uitsluiting versterken.  Hier moet men net investeren in mensen; een leefloon boven de armoedegrens, kansen op waardig werk (betaald dus), degelijke huisvesting enz. 
 
Lees meer over "Contract en gemeenschapsdienst voor leefloners dreigt onze bijstand verder uit te hollen"
Netwerk tegen Armoede in overleg met minister Vandeurzen over armoedetoets kinderbijslag

Netwerk tegen Armoede in overleg met minister Vandeurzen over armoedetoets kinderbijslag

3/06/2016
Het Netwerk tegen Armoede reageert tevreden op de aankondiging dat er een armoedetoets komt op de conceptnota kinderbijslag die werd goedgekeurd door de Vlaamse regering. Wij hopen daarmee de kinderbijslag sterker in de richting van de strijd tegen kinderarmoede te sturen.
 
De armoedetoets zal gebeuren op basis van de kennis en ervaring van mensen in armoede, gekoppeld aan wetenschappelijke inzichten. De verenigingen waar armen het woord nemen hebben in dit dossier al heel wat expertise opgebouwd.  De hervorming van de kinderbijslag biedt veel kansen om grote stappen vooruit te zetten in de strijd tegen kinderarmoede. Die kansen moet de Vlaamse regering met beide handen grijpen.

Bekijk de reportage in het VRT-journaal.

Lees het artikel in Metro.

Lees het artikel op vtm.be

Lees het artikel in Gazet Van Antwerpen.

Lees het artikel in Het Laatste Nieuws.
 
Lees het artikel in De Standaard.
Lees meer over "Netwerk tegen Armoede in overleg met minister Vandeurzen over armoedetoets kinderbijslag"
Andere minimumuitkeringen moeten mee omhoog met leefloon

Andere minimumuitkeringen moeten mee omhoog met leefloon

26/05/2016
Op 1 april kwam de federale regering met een ‘sociale correctie’ op de tax shift: 2 van de laagste uitkeringen die nog altijd ver onder de Europese armoedegrens liggen, nl. het leefloon en de minimumuitkering in de ziekteverzekering (onregelmatig werkende vanaf de 7e maand), stegen met 2%. Om een idee te geven: een alleenstaande ging er een luttele 17 euro op vooruit en komt nu uit op om en bij de 850 euro per maand. Daarnaast kreeg een héél beperkte groep rechthebbenden op het minimumpensioen eveneens een verhoging met 2%.  
 
Als ‘sociale correctie’ niet bepaald een enorme inspanning, gezien de vele miljarden die eerder bespaard werden op de zwakste schouders en gezien er met deze verhoging slechts een bedrag van 50 miljoen euro gemoeid was. In het licht van de belofte van de federale regering bij haar aantreden om tegen 2019 de laagste uitkeringen in sociale zekerheid en bijstand –al dan niet in aanvulling op te lage lonen uit deeltijdse of interimarbeid- minstens op te trekken tot de Europese armoedegrens, was deze ‘verhoging’ zelfs ronduit beschamend.
 
Het Netwerk tegen Armoede blijft hier op haar honger zitten. Als we vandaag in de pers lezen dat bij de begrotingsbesprekingen voor 2017 einde juni een ‘derde tax shift’ op het programma zou staan, waarbij vermogenden eindelijk een eerlijker deel van de lasten zouden gaan dragen, rekenen wij er op dat de regering dat geld niet opnieuw gebruikt voor de sterksten, maar haar belofte nakomt en van dit momentum gebruik maakt om eindelijk ook het geld te voorzien voor het optrekken van de minimumuitkeringen tot de Europese armoedegrens.
 
Intussen en in afwachting daarvan sluiten wij ons aan bij het protest van andere middenveldorganisaties. Het kan voor het Netwerk tegen Armoede niet dat men voor de ene persoon in armoede een kleine verhoging doorvoert en daarbij de andere vergeet. Deze onrechtvaardigheid moet onmiddellijk worden rechtgetrokken. Concreet vragen wij dat ook personen met een beperking (inkomensvervangende tegemoetkoming), uitkeringsgerechtigde werklozen met een uitkering onder de armoedegrens, bejaarden met een bijstandsuitkering (inkomensgarantie voor ouderen) en de weinige jongeren die nog kunnen aanspraak maken op een inschakelingsuitkering nu al 2% verhoging krijgen van hun uitkering en dit graag met terugwerkende kracht vanaf 1 april.
Lees meer over "Andere minimumuitkeringen moeten mee omhoog met leefloon"
60.000 betogers tegen asociaal beleid van federale regering

60.000 betogers tegen asociaal beleid van federale regering

24/05/2016
Duurdere energie, pijnlijke prijsstijgingen voor mensen in armoede en inkomens en uitkeringen die ruim onder de Europese armoedegrens blijven. De tax shift en andere besparingsmaatregelen doen mensen nog verder in de armoede verzeilen. 60.000 mensen kwamen vandaag op straat tegen het asociale regeringsbeleid. Onder hen ook een ruime delegatie van Netwerk tegen Armoede en de Waalse en Belgische armoedenetwerken. Wij gaven een duidelijke boodschap mee aan de regering: hoog tijd om te investeren in mensen in armoede in plaats van op hun kap te besparen.
Lees meer over "60.000 betogers tegen asociaal beleid van federale regering"
Hervorming kinderbijslag is keuze: minder kinderarmoede of niet

Hervorming kinderbijslag is keuze: minder kinderarmoede of niet

14/05/2016
De Vlaamse regering nam zich bij haar aantreden voor om de nieuwe bevoegdheden, in het kader van de zesde staatshervorming, 'maximaal in te zetten in de strijd tegen armoede'. Met de nakende hervorming van de kinderbijslag heeft ze nu de kans om de daad bij het woord te voegen. Toch is het Netwerk tegen Armoede er niet gerust op. Eerder maakten wij onze bezorgdheid al over aan bevoegd minister Vandeurzen. Echt overleg met het middenveld blijft vooralsnog uit. Betrouwbare informatie over wat op tafel ligt is er niet. De signalen die wij krijgen over de krijtlijnen waarbinnen de kinderbijslag zou hervormd worden, stellen ons allerminst gerust.

- De kinderbijslag is een van de meest efficiënt uitbetaalde uitkeringen. De non take-up ligt er veel lager dan bij andere uitkeringen. Rationalisering bij de uitbetalingsinstellingen mag niet leiden tot verlies van know-how of een minder vlotte uitbetaling

- De kinderbijslag is voor gezinnen in armoede een onmisbaar deel van het gezinsinkomen. Bij tijdelijke schorsing, uitstel van betaling door administratieve problemen ... zien we nu al dat dit vrijwel onmiddellijk tot betalingsproblemen leidt, vaak met bijkomende, structurele schulden als gevolg. Wij zien ook geregeld gezinnen die enkel nog de kinderbijslag als enige inkomen overhouden, bvb. wanneer men geen aansluiting vindt op hulpverlening, in afwachting van de toekenning van een uitkering, ... Voorwaarden koppelen aan de kinderbijslag (aanwezigheid op school, Nederlandse lessen, integratie met andere tegemoetkomingen zoals schooltoelage, ...) kunnen wij alleen daarom al absoluut niet aanvaarden, ze zijn contraproductief en duwen net de gezinnen die men zegt te willen helpen dieper in armoede.  

- Als kinderbijslag een recht van het kind is, geldt dat ook voor de kleine groep kinderen die nu nog uit de boot vallen, zo bv. in de gewaarborgde gezinsbijslag, als zij minder dan 4 jaar in België verblijven, hun ouders niet de Belgische nationaliteit hebben, er geen verwante volwassene is om het recht op kinderbijslag te openen.

- Er blijft veel onduidelijkheid rond het basisbedrag, de sociale toeslagen die men wil toekennen aan gezinnen met een laag inkomen en een eventuele compensatie daarin voor het afschaffen van leeftijds- en rangtoeslagen (grote kinderen, grote gezinnen). Wie komt daarvoor in aanmerking en hoe zullen die bedragen berekend worden? Voor ons kan het niet dat gezinnen in armoede of met armoederisico erop achteruitgaan, met andere woorden, dat hun kindergeld zou zakken ten opzichte van de huidige situatie.

- Wij willen geen achteruitgang, maar ook meer dan een standstill. De huidige sociale toeslagen maken slechts 6,5 % van het budget uit en doen de kinderarmoede maar dalen met 4,4 % (afgezien van leeftijds- en rangtoeslagen die ook voor gezinnen in armoede impact hebben op hun gezinsbudget). Als het budget voor kinderbijslag gelijk blijft en min wil zijn engagement van (kinder)armoedebestrijding nakomen, moet de herverdeling groter.

- Wij vragen dat de kinderbijslag welvaartsvast wordt gemaakt.

Lees hier ons volledige standpunt.

Bekijk het debat in De Vrije Markt op één.
Lees meer over "Hervorming kinderbijslag is keuze: minder kinderarmoede of niet"
Goednieuwsshow rond beperking beroepsinschakelingsuitkering is misplaatst

Goednieuwsshow rond beperking beroepsinschakelingsuitkering is misplaatst

6/05/2016
De goednieuwsshow van de federale regering rond de beperking van de wachtuitkeringen (of beroepsinschakelingsuitkering zoals ze nu heet) is misplaatst, vindt het Netwerk tegen Armoede. De beroepsinschakelingsuitkering werd door de vorige regering beperkt in de tijd. Uit een enquête van minister van Sociale Zaken Borsus zou nu blijken dat ‘maar’ 1 op 5 van de getroffen jongeren in Vlaanderen een leefloon aanvraagt bij het Ocmw. “Dat is alvast 1 op 5 die terugvalt op een leefloon dat onder de Europese armoedegrens ligt en dus in de armoede gedreven wordt”, zegt coördinator Frederic Vanhauwaert. “Dat 4 op 5 geen leefloon aanvraagt, geeft geen enkele garantie dat die groep goed terecht komt.”
 
Vooraleer te juichen zou de federale regering de situatie van die 4 op 5 moeten kennen. Hoeveel hebben een duurzame job? Hoeveel overleven in moeilijke omstandigheden? Hoeveel leven terug op het inkomen van de ouders en welke problemen brengt dat met zich mee? Daarnaast maakte de federale regering nog geen werk van het optrekken van de uitkeringen, waaronder het leefloon, boven de armoedegrens.
 
De onderbescherming bij leeflonen ligt zeer hoog, volgens wetenschappelijke ramingen tot boven de 50 %. Dus van wie recht heeft op een leefloon, zou amper de helft het ook aanvragen. Redenen voor onderbescherming zijn divers. Jongeren weten niet dat ze er recht op hebben, de schaamte is te hoog, veel administratieve drempels, … Dat 4 op 5 geen leefloon aanvraagt, betekent dus niet noodzakelijk dat zij er ook geen recht op hebben.
 
Wat we wel weten, is dat een deel van de getroffen jongeren terugvalt op het inkomen van de ouders. Ook dat is niets om vrolijk van te worden. Het budget van gezinnen komt zo nog meer onder druk te staan. Gezinnen die vaak al zwaar getroffen zijn door besparingen en taksen op federaal én Vlaams niveau.
 
Het Netwerk tegen Armoede ziet een heel andere realiteit achter deze cijfers. Een realiteit die absoluut geen reden tot juichen geeft. Van 1 op 5 jongeren die zijn uitkering verliest, weten we zeker dat die onder de armoedegrens duikt. Van de 4 op 5 anderen kunnen we alleen maar hopen dat een deel aan het werk is en kunnen we vermoeden dat een grote groep of gewoon uit de statistieken verdwijnt, of in een gezin terecht komt waarvan het financiële armoederisico aanzienlijk stijgt.

Lees het artikel in Metro.
Lees meer over "Goednieuwsshow rond beperking beroepsinschakelingsuitkering is misplaatst"
Federaal armoedeplan zal armoede niet doen dalen

Federaal armoedeplan zal armoede niet doen dalen

24/03/2016
Het Federaal armoedeplan van staatssecretaris Elke Sleurs heeft de verdienste dat het er is. We hebben er lang moeten op wachten. Helaas bevat het weinig doortastende maatregelen om de armoede terug te dringen. Budgettaire garanties over de optrekking van de laagste uitkeringen tot de Europese armoedegrens, blijven achterwege. Verder bevat het plan veel maatregelen die al eens aangekondigd waren en veel goede voornemens zonder budget. Het val te vrezen dat dit niet het grote verschil zal maken in de strijd tegen armoede.

Lees het artikel in De Standaard
Lees meer over "Federaal armoedeplan zal armoede niet doen dalen"
Mensen in armoede verliezen gemiddeld €44 per maand

Mensen in armoede verliezen gemiddeld €44 per maand

17/02/2016
De 20 % laagste inkomens in ons land gaan er nog verder op achteruit door de Vlaamse en federale besparingen. Gemiddeld verliest een arm gezin maar liefst €44 per maand. Dat is maar een gemiddelde. Veel gezinnen verliezen nog meer, van €50 tot €110 per maand. Van de beloofde sociale correcties voor het strenge besparingsbeleid is dus bitter weinig te zien. Dat blijkt uit de achtste armoedebarometer van Decenniudoelen, waar het Netwerk tegen Armoede een van de partners is.

Nochtans is het mogelijk om sociaal te corrigeren zonder extra budget. Bij de waterfactuur is het gelukt, behalve voor alleenstaanden, die de rekening zien stijgen. Diezelfde sociale correctie zou men kunnen doorvoeren voor andere domeinen waar de lasten bij gewone gezinnen gelegd wordt. Denk maar aan de elektriciteitsfactuur. Helaas blijven sociale correcties daar achterwege.

De tax shift biedt een lichte vooruitgang voor wie voltijds werkt. Wie deeltijds werkt, blijft status quo, maar het zijn mensen met een uitkering (zieken, werkzoekenden en gepensioneerden) die de rekening voor de besparingen gepresenteerd krijgen. De leeflonen gaan er met 2 % op vooruit. Op zich positief, maar ruim onvoldoende om de Europese armoedegrens te bereiken. Overigens wordt die verhoging ruimschoots teniet gedaan door taksen en tariefverhogingen, onder andere voor energie.

Het Netwerk tegen Armoede roept zowel de Vlaamse als federale regering op om echt werk te maken van sociale correcties en uitkeringen op te trekken tot de Europese armoedegrens.

Lees het persbericht van Decenniumdoelen.

Bekijk de reportage in het VRT-journaal.

Lees het artikel in De Morgen.

Lees meer over "Mensen in armoede verliezen gemiddeld €44 per maand"
Alimentatiedienst Davo moet sneller werken en toegankelijker worden

Alimentatiedienst Davo moet sneller werken en toegankelijker worden

12/02/2016
Gescheiden alleenstaande ouders die geen cent alimentatiegeld zien, noch voor henzelf, noch voor de kinderen. Het is een verhaal dat helaas heel vaak terugkeert. Davo (Dienst Alimentatievorderingen) is er om die ouders bij te staan. Ze kan voorschotten uitbetalen en het achterstallige bedrag terugvorderen bij de ex-partner. Alleen zien we dat veel te weinig mensen hier een beroep op doen. Diensten op de eerste lijn dienen proactief te werken tegen non take-up van rechten, ook het recht op alimentatie. Alleenstaande ouders moeten doorgaans ook lang wachten, soms tot een jaar, voor ze het eerste geld zien. Een jaar waarin de problemen voor moeder (of vader) en kinderen zich blijven opstapelen. Tegelijk is er ook een andere kant van het verhaal. Ex-partners die geen alimentatie betalen omdat ze simpelweg te weinig inkomen hebben.

Herbeluister het interview in De Wereld Vandaag op Radio 1

Lees het artikel in De Morgen.
Lees meer over "Alimentatiedienst Davo moet sneller werken en toegankelijker worden"
Federale pensioenplannen duwen meer mensen in armoede

Federale pensioenplannen duwen meer mensen in armoede

28/01/2016
De plannen van minister van Pensioenen Daniel Bacquelaine, om de maximumpensioenen in de privésector op te trekken, zullen er tegelijk voor zorgen dat meer mensen terugvallen op het gewaarborgd minimumpensioen. Ook zullen ze meer beroep moeten doen op de inkomensgarantie voor ouderen (IGO), de bijstandsuitkering voor mensen zonder of met een laag pensioen. Ze komen met andere woorden op of net onder de armoedegrens terecht.
 
De minister van Pensioenen wil vanaf 2018 het maximumpensioen in de privésector optrekken - dat zou de eerste keer zijn in bijna twintig jaar. De pensioenhervorming moet wel budgetneutraal zijn. Daarom wil de minister de jaren in werkloosheid met bedrijfstoeslag (SWT), het vroegere brugpensioen, minder laten meetellen bij de berekening van de pensioenen.

Die laatste maatregel zal ervoor zorgen dat meer mensen het zullen moeten doen met het gewaarborgd minimumpensioen. De maatregel komt bovenop een reeks andere, gelijkaardige maatregelen. Zo kwam er al eerder een meer nadelige pensioenberekening voor mensen die tijdens hun loopbaan lange periodes van werkloosheid kenden.

Meer mensen zijn aangewezen op een minimumpensioen. Maar ook de toegang tot de minimumpensioenen is bemoeilijkt door strengere leeftijds- en loopbaanvoorwaarden. Gevolg daarvan is dat steeds meer mensen een beroep moeten doen op een IGO. Meer mensen komen terecht op de armoedegrens of net eronder. Samen met de andere maatregelen zorgt dit voor een versterking van de armoede.

Volgens het Netwerk tegen Armoede gaat de redenering niet op dat de maximumpensioenen wel moeten opgetrokken worden, omdat ook de minimumpensioenen verhoogd worden en ze anders de maximumpensioenen zouden inhalen. Het gaat slechts om een zeer minieme stijging van de minimumpensioenen. Bovendien wordt de toegang tot de minimumpensioenen bemoeilijkt.

Lees het artikel in Metro.

Lees het artikel op deredactie.be.

Lees het artikel in Het Nieuwsblad.
Lees meer over "Federale pensioenplannen duwen meer mensen in armoede"
Meer dan 120 mensen in armoede schieten nieuw meerjarenplan Netwerk tegen Armoede op gang

Meer dan 120 mensen in armoede schieten nieuw meerjarenplan Netwerk tegen Armoede op gang

28/01/2016
Op een druk bijgewoond kick-off nieuwjaarsevent in de Koninklijke Bibliotheek schoten meer dan 120 mensen uit de verenigingen waar armen het woord nemen het nieuwe meerjarenplan van het Netwerk tegen Armoede op gang. Het Netwerk, dat een 60-tal verenigingen groepeert, zal de komende 5 jaar verder inzetten op grondrechten, met een focus op inkomen en lokaal beleid. Verder wil het Netwerk tegen Armoede hard blijven streven naar respect en luisterbereidheid voor en inzicht in mensen in armoede. 
Lees meer over "Meer dan 120 mensen in armoede schieten nieuw meerjarenplan Netwerk tegen Armoede op gang"
Kinderbijslag voorwaardelijk maken zal kinderarmoede net vergroten

Kinderbijslag voorwaardelijk maken zal kinderarmoede net vergroten

8/12/2015
Netwerk tegen Armoede kant zich tegen het voorstel van Open VLD, om aan kinderbijslag voorwaarden te koppelen, zoals aanwezigheid in de kleuterklas of taallessen voor moeders met een migratieachtergrond. “De kinderbijslag is vandaag het meest performante onderdeel van de sociale zekerheid dat het best terecht komt bij de doelgroep, net door zijn onvoorwaardelijkheid en laagdrempelige toekenning”, zegt coördinator Frederic Vanhauwaert van het Netwerk tegen Armoede. “Voorwaarden zullen de meest kwetsbare kinderen nog verder afzonderen en de kinderarmoede doen groeien.” Zonder kinderbijslag zouden 9 % meer gezinnen in armoede belanden. Voor hen is die broodnodig om aan het eind van de maand de eindjes aan elkaar te knopen. Om de kinderbijslag nog performanter te maken, pleit het Netwerk tegen Armoede voor hogere sociale toeslagen.
 
De kleuterparticipatie in Vlaanderen ligt al bijzonder hoog en dat is een goede zaak. De kleine minderheid kleuters die nu afwezig blijft, zullen we niet op de schoolbanken krijgen door de kinderbijslag te verminderen of in te trekken. De redenen waarom ouders hun kinderen toch niet naar de kleuterklas sturen, zijn divers: eigen negatieve schoolervaringen van de ouders, gebrek aan vertrouwen in onderwijs, angst voor bijkomende kosten, … Die oorzaken pak je niet aan door de kinderbijslag in vraag te stellen. Wel door kritisch te kijken naar ons onderwijssysteem (niet ‘verplicht’ kleuteronderwijs, maar ander onderwijs).
 
Onvoorwaardelijkheid centraal
 
Het Netwerk tegen Armoede werkte eerder al een uitgebreid standpunt uit met het oog op de hervorming van de kinderbijslag, nu dat een Vlaamse bevoegdheid wordt (http://www.netwerktegenarmoede.be/documents/140126-Standpunt-kinderbijslag-Netwerk-tegen-Armoede-%28lange-versie%29.pdf). Daarin blijft de onvoorwaardelijkheid centraal staan.
 
Uit het net gepubliceerde Jaarboek Armoede en Sociale Uitsluiting (Oases, UA) blijkt overigens dat thuistaal geen afdoende verklaring biedt voor ongelijkheid in het onderwijs, wel het onderwijssysteem op zich dat kinderen met buitenlandse roots onevenredig snel naar beroeps- en buitengewoon onderwijs afleidt. De voorwaarden die Open VLD aan de kinderbijslag wil koppelen, zullen maar weinig kleuters bijkomend op de schoolbanken krijgen, maar zullen daarentegen wel de kinderarmoede (11,4 %) in Vlaanderen verder de hoogte in jagen.
 
Afkalving
 
Overigens hebben dergelijke recepten al bewezen niet te werken. We zien deze en vorige regeringen steeds meer teruggrijpen naar meer voorwaarden en afkalving van het sociaal systeem. Tegelijk zien we de (kinder)armoede elk jaar groeien.

Lees het artikel op deredactie.be.

Lees het artikel in De Standaard.

Lees het artikel in Het Laatste Nieuws.
Lees meer over "Kinderbijslag voorwaardelijk maken zal kinderarmoede net vergroten"
Raad van State doet helaas geen uitspraak over versnelde degressiviteit werkloosheidsuitkeringen

Raad van State doet helaas geen uitspraak over versnelde degressiviteit werkloosheidsuitkeringen

7/12/2015
Eind 2012 startte het Netwerk tegen Armoede een juridische procedure tegen de invoering van de degressiviteit van de werkloosheid door de toenmalige federale regering. We deden dit als organisatie omdat het als individu niet gemakkelijk is om zo’n procedure te dragen.  Als organisatie die opkomt voor alle mensen in armoede  vonden we dat we het recht hadden om deze maatregel in vraag te stellen. Ondertussen wijst de praktijk ook duidelijk uit dat deze maatregel heel wat mensen daadwerkelijk in armoede doet vervallen.

In de drie jaar durende procedure kwam telkens opnieuw ons belang als organisatie onder druk te staan. In de uiteindelijke uitspraak vorige week werd het duidelijk dat de Raad van State vindt dat het Netwerk tegen Armoede geen duidelijk belang kan aantonen waarom wij als organisatie die opkomt voor mensen in armoede ten strijde trekken tegen deze maatregel. Een wereldvreemde uitspraak, gezien zowel het Netwerk tegen Armoede als haar Belgisch Netwerk Armoedebestrijding (BAPN) door de overheden als belangenverdediger /gesprekspartner van mensen in armoede erkend zijn en talloze verenigingen van mensen in armoede groeperen.

Een hele jammere zaak vooral, want dit maakt dat de rechtbank geen uitspraak moet doen over het feit of de degressiviteit van de werkloosheidsuitkering inderdaad bijdraagt tot meer armoede. Bovendien is er in België nog steeds geen sprake van een mogelijkheid tot collectief vorderingsrecht ( of slechts voor enkele materies ) voor armoedeorganisaties om maatregelen die bijdragen tot het vergroten van armoede aan te kaarten langs juridische weg. Dit zou immers maken dat niet elke rechtbank op zich moet afwegen of er een belang is of niet in de zaak en dit brengt heel wat rechtsonzekerheid mee.

Het Netwerk tegen Armoede blijft strijden voor waardige inkomens en uitkeringen boven de armoedegrens. Uitkeringen en inkomens onder de armoedegrens zijn onwaardig en brengen mensen dieper in de problemen. De kost aan de gehele samenleving loopt zo verder op.
Lees meer over "Raad van State doet helaas geen uitspraak over versnelde degressiviteit werkloosheidsuitkeringen"
5 concrete pistes om kinderarmoede terug te dringen

5 concrete pistes om kinderarmoede terug te dringen

3/12/2015
De kinderarmoede blijft in ons land schrikbarend hoge toppen scheren. Dat blijkt uit nieuwe cijfers van Oases (Universiteit Antwerpen) naar aanleiding van het Jaarboek Armoede en Uitsluiting. Pijnlijke cijfers, die helaas niet verrassen. Pijnlijk ook, omdat zowel de federale als de Vlaamse regering perfect weten wat hen te doen staat. Het goede nieuws is dat het wel degelijk mogelijk is om de kinderarmoede terug te dringen, maar dan moet de armoedebestrijding in Vlaanderen én België dringend een versnelling hoger schakelen. Het Netwerk tegen Armoede lanceert vijf concrete pistes:
 
-          Verhoog de uitkeringen en inkomens tot boven de Europese armoedegrens en garandeer een reële koopkrachtverhoging
Alle regeringspartijen engageerden zich hiertoe in aanloop naar de vorige verkiezingen. Het leefloon is inmiddels ook verhoogd met 2 %, alleen maken de besparingsmaatregelen op federaal en Vlaams niveau die verhoging meer dan ongedaan. Gezinnen in armoede zien hun koopkracht sterk dalen, door besparingen en facturen (oa. de turteltaks) op Vlaams niveau en onder meer de indexsprong op federaal niveau. Die koopkrachtverhoging is cruciaal, want zonder blijven andere maatregelen niet meer dan symptoombestrijding.
 
-          Garandeer de indexering van de kinderbijslag en voorzie sterke sociale correctie bij hervorming
Dit jaar kregen gezinnen al een indexsprong voor de kinderbijslag te slikken (bovenop de indexsprong voor alle lonen, uitkeringen en vervangingsinkomens). Over de indexering voor 2016 heerst nog grote onduidelijkheid. Bovendien staat een grote hervorming van de kinderbijslag op stapel, nu dit een Vlaamse bevoegdheid geworden is. Netwerk tegen Armoede pleitte eerder al voor een gemeenschappelijke sokkel met stevige sociale correcties voor een voldoende ruime groep. Lees hier ons uitgebreide standpunt.
 
-          Investeer in betaalbare woningen
De wachtlijsten voor sociale huurwoningen blijven lang en ondertussen moeten mensen overleven op de private huurmarkt. Meer dan de helft van de private huurders besteedt daar meer dan 30% van het inkomen aan huur. De kwaliteit laat vaak te wensen over. Overleven in slechte woonomstandigheden heeft grote invloed op huurders en hun kinderen. Blijven investeren in ondersteuning van kwetsbare huurders via een uitgebreidere huursubsidie, een verhoogde inzet op Sociale Verhuurkantoren en  extra inspanningen voor sociale huur is dus noodzakelijk.
 
 
-          Breid maximumfactuur uit naar secundair onderwijs
Kosten in het secundair onderwijs lopen hoog op, vooral in technische en beroepsrichtingen. De maximumfactuur in het lager onderwijs heeft haar nut al ruimschoots bewezen en scholen doen nadenken over een kostenbewust beleid. Die lijn doortrekken naar het secundair onderwijs zal financiële ruimte voor gezinnen met schoolgaande kinderen aanzienlijk doen toenemen en meer schoolkansen bieden aan kwetsbare kinderen.
 
-          Veralgemeende derdebetalersregeling in de eerstelijnsgezondheidszorg, inclusief tandzorg
Op dat vlak is er sinds 1 oktober al een grote stap vooruit gezet, met de verplichte derdebetalersregeling voor patiënten met een verhoogde tegemoetkoming. Voor het Netwerk tegen Armoede is dit een stap richting een veralgemeende en automatisch toegekende derdebetalersregeling. Een standpunt waar we samen met het Vlaams Patiëntenplatform en de Gezinsbond al langer voor ijveren.
 
-          Verdere uitrol Uitpas
Cultuurnet Vlaanderen werkte de Uitpas onder de vorige regering uit in samenwerking met het Netwerk tegen Armoede. Het is een kortingssysteem waarbij mensen in armoede op een niet stigmatiserende manier kunnen deelnemen aan culturele activiteiten en andere vrijetijdsinitiatieven, gekoppeld aan toeleiding en groepsvorming. Nu wordt de Uitpas geleidelijk verder uitgerold in Vlaanderen (nu al in 10 regio’s). Lokale besturen moeten die Uitpas ook gebruiken om jeugdwerk en sportclubs toegankelijker te maken.
Lees meer over "5 concrete pistes om kinderarmoede terug te dringen"
Nieuwe indexsprong kinderbijslag zal kinderarmoede verder doen toenemen

Nieuwe indexsprong kinderbijslag zal kinderarmoede verder doen toenemen

6/11/2015
De armoedecijfers blijven hardnekkig overeind en vele besparingen doen vrezen dat die cijfers de komende jaren verder de hoogte in schieten. Het meest verontrustend is de kinderarmoede, die de voorbije 10 jaar verdubbelde tot een schrikbarende 11,4 %. Daarom protesteerde het Netwerk tegen Armoede het voorbije jaar tegen besparingen die ook gezinnen met kinderen specifiek troffen, zoals de indexsprong voor de kinderbijslag of de verdrievoudiging van het laagste tarief voor de kinderopvang. Hoewel de Vlaamse regering beloofde dat de indexsprong eenmalig was, blijkt nu dat voor de indexering volgend jaar voorlopig geen geld voorzien is, zodat een nieuwe indexsprong dreigt. Het Netwerk tegen Armoede vraagt dat de Vlaamse regering hier snel kleur over bekent en de nodige middelen voorziet om de kinderbijslag volgend jaar wel te indexeren. Anders dreigen kwetsbare gezinnen het nog moeilijker te krijgen.
Lees meer over "Nieuwe indexsprong kinderbijslag zal kinderarmoede verder doen toenemen"
Tax shift zal tot meer armoede en ongelijkheid leiden

Tax shift zal tot meer armoede en ongelijkheid leiden

23/07/2015
Het Netwerk tegen Armoede reageert bijzonder teleurgesteld op de tax shift die bij de federale regering uit de bus is gekomen. Onze hoop dat hiermee de besparingen voor de meest kwetsbare groepen minstens ten dele zouden gecorrigeerd worden, bleek vals. Integendeel, de lage en middeninkomens gaan er door deze tax shift nog verder op achteruit.

Werkgevers krijgen hun lastenverlaging, maar zonder enige vorm van voorwaarden tot jobcreatie. De regering wil er vooral geen getal op plakken wat deze verlaging zal opleveren. Werkgeversorganisaties twijfelen zelf aan de opbrengst van deze maatregel. De lastenverlaging maakt op het eerste gezicht weinig tot geen verschil voor sectoren waar vandaag al het tarief van 25% geldt en waar veel laaggeschoolde mensen werken, zoals de horeca.
 
Vanaf 2016 zullen we volgens de regering €100 netto per maand meer overhouden, te beginnen met de laagste lonen. Het betreft een fiscale maatregel, maar het blijft onduidelijk hoe men dit concreet zal uitvoeren, wat men onder ‘de laagste lonen’ verstaat of wanneer mensen dit zullen krijgen. De berekening van deze € 100 die we vandaag zien circuleren maakt duidelijk dat het slechts gedeeltelijk over een nieuwe stijging gaat, maar doet ook vrezen dat in de feiten een deel van dit bedrag niet tot bij de mensen zal raken door neveneffecten in de personenbelasting zelf, maar ook omdat onduidelijk is of de regionale regeringen en lokale overheden niet deels zullen minderinkomsten voor hun begroting compenseren door een verhoging van de heffingen daar.
De regering wil hiermee ook ‘aanzetten tot werk’. Opnieuw wordt daarmee de boodschap gegeven: ‘als we het maar aantrekkelijk genoeg maken, zullen mensen wel aan het werk gaan’ of omgekeerd: wie vandaag niet werkt doet dat omdat hij daarvoor kiest. Een pijnlijke vaststelling is dat. Het gaat niet op laaggeschoolde werkzoekenden, mensen met een beperking, jonge schoolverlaters met weinig werkervaring, werkloze 50+ers… met de vinger te wijzen als er geen aangepaste jobs zijn. Of die er straks echt komen is niet gegarandeerd. Werken financieel aantrekkelijk maken zal op zich niet volstaan.
 
Kwetsbare niet-actieven worden met deze taks shift niet gespaard, wel integendeel. De regering blijft volhouden dat het volledige bedrag van de welvaartsenveloppe hier het verschil maakt. Noteer dat die belofte al eerder werd gedaan om andere pijnlijke maatregelen die al genomen waren te verantwoorden. Je kan met hetzelfde geld niet twee maal mensen compenseren.
Bovendien bleek de garantie dat de volledige welvaartsenveloppe zou worden ingezet voor sociale correcties tot nu zeer relatief. De welvaartsenveloppe moet dienen om uitkeringen en de laagste lonen gelijke tred te laten houden met de stijging van de lonen. In de feiten deed de indexsprong de huidige welvaartsenveloppe al teniet. Wat men met dat geld toekende, nam men met de indexsprong weer terug, waardoor mensen met een uitkering er helemaal niet op vooruitgingen. In de praktijk werd bovendien het ‘volledig toegekende bedrag’ steeds ook een stuk afgeroomd (bijvoorbeeld omdat de kinderbijslag naar de gemeenschappen ging). De enveloppe ging ook niet naar alle uitkeringen in dezelfde mate. Met name de werkloosheidsuitkeringen kwamen er minder goed uit.
Los daarvan blijven wij zeggen: wat heb je aan een standstill of lichte ‘verhoging’ in percenten als je je uitkering verliest of er daar een stuk van ziet af gaan? Deze regering heeft in recordtempo een massa mensen hun uitkering ontzegd, vele tienduizenden verloren een deel van hun sociale bescherming door strengere voorwaarden en een andere berekening (inschakelingsuitkeringen, inkomensgarantieuitkering voor deeltijds onvrijwillig werklozen, overlevingspensioen, swt… Vorige week nog waren de zieken en invaliden met het nieuwe verplichte re-integratieplan aan de beurt. De begrotingscontrole brengt hier zeker geen verbetering. Wel integendeel, met wat we nu weten gaan nog eens tienduizenden er verder op achteruit (versterkte degressiviteit voor oudere werklozen, nog moeilijker brugpensioen, verdere uitholling van de wettelijke pensioenen…)
 
De besparingen op allerlei sociale correcties en ondersteunende maatregelen voor mensen met een laag inkomen zijn intussen moeilijk te tellen: van hogere remgelden tot minder geld voor kinderarmoede. Pijnlijk wordt dit nieuwe akkoord helemaal wanneer  de btw op energie wordt opgetrokken van 6 naar 21%. Een eerdere ‘verlaging’ die nu ‘rechtgezet’ wordt, maar die de consument wel grotendeels zelf betaald had, immers, de spilindex werd zo in 2014 een tijdje langer niet overschreden… Het komt bovenop de al eerder aangekondigde stijging van de energieprijzen (2% door de vennootschapsbelasting op intercommunales). Van de 8% stijging door de verrekening van de groene stroomcertificaten in de distributienettarieven zwijgen we hier even, als we het lijstje Vlaamse besparingen moeten beginnen opsommen dat dezelfde kwetsbare mensen treft…
Tegelijk kondigt de regering aan verder te besparen op personeel bij de overheid en andere dienstverleners. Zo moeten de ziekenfondsen 100 miljoen inleveren. We krijgen dus morgen wellicht nog minder loketten en persoonlijke dienstverlening? Net wat de drempel voor mensen in armoede kan verlagen.
 
Als we tot slot moeten vaststellen dat de grote vermogens andermaal de dans ontspringen, stellen wij veel vragen bij dit beleid. Op deze manier zijn het andermaal niet de sterkste schouders die de zwaarste lasten dragen. Op deze manier wordt geen welvaart gecreëerd, maar armoede en een toenemende ongelijkheid. Wij roepen deze regering de daad bij het woord te voeren en haar sociale gelaat écht te tonen. Het moet anders.

Lees het artikel in Gazet van Antwerpen.

Lees het artikel in Het Laatste Nieuws

Lees het artikel in De Standaard


Lees meer over "Tax shift zal tot meer armoede en ongelijkheid leiden"
Gezelschapsspel 'Overbrug de maand' biedt inzicht in armoede

Gezelschapsspel 'Overbrug de maand' biedt inzicht in armoede

17/06/2015
De Brug, de Hasseltse vereniging waar armen het woord nemen, ontwikkelde in samenwerking met de Limburgse Hogeschool (KHLIM) een gezelschapsspel waardoor mensen met en zonder armoede-ervaring met elkaar in gesprek kunnen gaan over de veelheid aan problemen waarmee mensen in armoede geconfronteerd worden.

Elke speler krijgt een leefsituatie van waaruit hij vertrekt, van een alleenstaande moeder tot een langdurig werkzoekenden of iemand met een leefloon. Aan de hand van het spel zie je welke tegenslagen mensen moeten overwinnen, een kapotte wasmachine bijvoorbeeld. Meteen worden ook een aantal clichés over armoede doorprikt. Je ziet hoe moeilijk het is om de eindjes aan elkaar te knopen met een uitkering onder de armoedegrens. Het spel opent de ogen. Inmiddels zijn de methodiekendozen officieel overhandigd bij de provincie Limburg.

Meer info vindt u hier.
Lees meer over "Gezelschapsspel 'Overbrug de maand' biedt inzicht in armoede"
Drop-outs hebben inschakelingsuitkering net het hardst nodig

Drop-outs hebben inschakelingsuitkering net het hardst nodig

8/06/2015
Het Netwerk tegen Armoede blijft zich verzetten tegen de logica dat uitkeringen schrappen mensen activeert. In die zin kunnen wij onmogelijk delen in de vreugde die vandaag in de pers leek te ontstaan rond een zgn. ‘sociale correctie’ van de federale regering op de laatste verstrenging in de regelgeving op de inschakelingsuitkeringen. De vorige regering had die al afgenomen aan iedereen ouder dan 30 jaar en beperkt tot maximum 3 jaar (een ramp voor vele werklozen die van het ene interimcontractje naar het andere sukkelden en daardoor jaren aan een stuk geen ‘volwaardige’ werkloosheidsuitkering konden krijgen, opnieuw het geval van veel alleenstaande ouders). Deze regering beperkte dit verder tot -25 jaar (waardoor, als deze maatregel op volle kracht komt, er nog eens 10.000en jongeren hun uitkering zullen verliezen en in de armoede zullen verzeilen), en voerde bovendien een bijkomende beperking in. Wie tussen zijn 18e en 21e verjaardag nog van de uitkering wil ‘genieten’ zou vanaf september een diploma moeten hebben.
 
Vandaag kwam dan het ‘goede nieuws’ dat ook getuigschriften en bepaalde andere kwalificaties aan die voorwaarde zullen voldoen, waardoor alvast jongeren die afstuderen in het beroepsonderwijs of buitengewoon secundair onderwijs hun recht op een inschakelingsuitkering niet zomaar zouden verliezen. Elke jongere die gespaard wordt bij deze slechte hervorming is er natuurlijk een gewonnen, maar voor het Netwerk is dit absoluut onvoldoende.
 
Maar liefst 1 jongere op de 8 verlaat ieder jaar de schoolbanken zonder enige kwalificatie. Het valt perfect te voorspellen wat er met hen zal gebeuren indien de regering bij haar plannen blijft: of zij worden opnieuw afhankelijk van hun ouders (als de ouders al klaar (kunnen) staan, betekent dat een hypotheek op de ruimte voor een jongere om verder zijn weg te zoeken, druk op het gezin, financiële gevolgen voor de ouders…), of zij verdwijnen onder de radar (nog wat meer dakloze jongeren binnenkort…) of zij komen in het ‘beste’ geval bij het OCMW terecht, met ook daar financiële onzekerheid, veel voorwaarden (zijn die wel altijd haalbaar), veel druk om op korte termijn tot een alternatief te komen, wat niet altijd de beste garantie is op een stabiele toekomst…

Diplomavoorwaarde herzien
 
Het Netwerk tegen Armoede blijft daarom hopen dat men de diplomavoorwaarde wil herzien en ook voor de niet-gekwalificeerde ‘drop outs’ de inschakelingsuitkering zal blijven toestaan. Net zij hebben die inschakelingsuitkering het hardst nodig. Meer fundamenteel roepen wij op om het beleid voor niet-actieven op een andere leest te schoeien en te vertrekken van sterktes van mensen en het geven van kansen. Een stabiel inkomen op een minimumniveau dat een menswaardig leven garandeert is daarbij voor ons onontbeerlijk. Dat is trouwens een belofte van deze regering!
 
Ondertussen blijft men wel het pad bewandelen van vermindering of schrapping van uitkeringen, want de inperking van de inschakelingsuitkering past in een hele reeks besparingen op kap van de meest kwetsbaren. ‘Als werklozen merken dat ze de rekeningen niet langer kunnen betalen, zullen ze harder hun best doen.’ Deze uitspraak van Kamerlid Zuhal Demir (NVA) van een tijd geleden kon weliswaar op weinig bijval rekenen en werd ook in een andere context gedaan (het kamerlid pleitte voor de beperking in de tijd van de werkloosheidsuitkeringen, waar vooralsnog geen politiek draagvlak voor lijkt te bestaan, gelukkig maar), in de feiten lijkt het beleid van de federale regering al geruime tijd geïnspireerd door dit idee.

Besparingen op kap van meest kwetsbare groepen
 
Onder de vorige regering trok vooral de versterkte degressiviteit van de werkloosheidsuitkeringen de aandacht, met voor langdurig werklozen een inkomen in de buurt van het leefloon en dus ver onder de armoedegrens. Onder deze regering wordt dat pad verder bewandeld. Denken we aan de verdere beperkingen van het recht op SWT (waardoor veel oudere werklozen hun extra van de werkgever verliezen) en het intrekken van de anciënniteitstoeslagen in de werkloosheidsuitkering voor werklozen die langer dan 20 jaar hebben gewerkt. Denken we aan de herberekening van de werkloosheidsuitkering (niet meer op het loon van de laatste 6 maanden, maar op dat van het laatste jaar). Aan de herberekening van de Inkomens Garantie Uitkering, de bijpassing vanuit RVA voor onvrijwillig deeltijds werklozen, waar niet voor niets vorige week nog zo zwaar tegen geprotesteerd werd door de vrouwenbeweging (sinds de nieuwe regeling op 1 januari zijn voorbeelden waarbij iemand plots tot 140 euro per maand moet inleveren geen uitzondering, we houden ons hart vast als de regering vasthoudt aan haar plan om deze uitkering straks te halveren, dat zijn geheid opnieuw enkele 10.000en die in de armoede verzeilen).  Ook andere ‘inactieven’ staan onder druk: een andere berekening van de ziekte- en invaliditeitsuitkering, binnenkort nieuwe richtlijnen voor adviserend geneesheren, het overlevingspensioen dat zwaar werd ingeperkt voor jongere weduwen… Het Netwerk tegen Armoede volgt dit met argusogen en vindt de bijsturing in de beperking van de inschakelingsuitkering om alle bovenstaande redenen absoluut geen reden tot juichen.
 

Beluister de reactie van het Netwerk tegen Armoede in het VRT-radionieuws.
Lees meer over "Drop-outs hebben inschakelingsuitkering net het hardst nodig"
Armoede groeit door federaal beleid

Armoede groeit door federaal beleid

24/03/2015
Het beleid van de vorige en huidige federale regering slaagt er niet in om de armoede in België te doen dalen. Integendeel, met de huidige besparingen verwachten we dat het armoedecijfer nog verder de hoogte in gaat. 1 op 7 Belgen leeft vandaag onder de armoedegrens. Voor Vlaanderen is dat 1 op 10. En toch worden de meest kwetsbare mensen (opnieuw) zwaar getroffen. Dat blijkt uit het Jaarboek Armoede in België 2015.

Armoede is schrijnend, ook in België. Van de 15 % Belgen onder de armoedegrens leeft 1/3 in 'ernstige materiële deprivatie'. Dat betekent dat ze onvoldoende inkomen hebben om facturen en huur te betalen, dat ze hun woning niet voldoende kunnen verwarmen en dat ze zich maar om de 2 dagen een warme maaltijd kunnen veroorloven met vlees, kip of vis. Ze hebben ook geen wasmachine, televisietoestel, telefoon of auto.

De vorige regering onder Di Rupo deed het al: overal verkondigen dat de armoede bestreden zou worden, maar tegelijk de uitsluiting verscherpen. Zo verlaagde ze de werkloosheidsuitkeringen, werd de toegang tot SWT, de inschakelingsuitkering verscherpt, werd er al wat gemorreld aan de index… De huidige regering Michel I schakelt nog een versnelling hoger. Niet alleen is er de indexsprong, die dit en volgend jaar de zogenaamde ‘verhoging’ van de laagste uitkeringen volledig teniet doet, in de jaren daarna stijgen die uitkeringen door besparingen zelfs trager dan tot nu het geval was. Van de aangekondigde inhaaloperatie van de laagste uitkeringen tot de armoedegrens is geen sprake, integendeel. De huur wordt wel geïndexeerd, de accijnzen op brandstof stijgen, de remgelden voor de specialist stijgen… Samen met de besparingen van de Vlaamse regering (water, energie, onderwijs, kinderopvang, zorg, ...) gaan zowat alle uitkeringsgerechtigden er vandaag op achteruit in plaats van vooruit. De beloofde sociale correcties zijn minimaal en zullen helemaal niet volstaan om de meest kwetsbaren vooruit te helpen.

Veel werkzoekende, weinig vacatures

Tegelijk wil ook deze regering werkzoekenden (nog) strenger aanpakken. Door hen hun uitkering af te nemen of er het hakmes in te zetten (inschakelingsuitkeringen voor jongeren, inkomensgarantie-uitkering voor onvrijwillig deeltijds werkenden, anciënniteitstoeslag en SWT voor oudere werklozen), door hen extra voorwaarden op te leggen (gemeenschapsdienst, beschikbaarheid). Zelfs invalide en zieke mensen komen steeds meer onder druk te staan. Totaal zinloos, want er zijn niet eens jobs voor deze mensen. Bij de VDAB staan vandaag 99.326 vacatures open, inclusief dubbeltellingen en nepvacatures. In totaal zijn er in Vlaanderen 237.201 werkzoekenden. Van de openstaande vacatures zijn er maar 28.621 die zich richten naar mensen met enkel een diploma secundair onderwijs. Voor wie geen middelbaar diploma heeft, blijven er amper 1.988 jobaanbiedingen over. Wie laaggeschoold is, maakt dus zeer weinig kans op een job, terwijl werkloosheidsuitkeringen verder afgebouwd worden. Dat is de kortste weg richting stijgende armoede.

Staatssecretaris Elke Sleurs reageerde deze morgen op de cijfers van het Jaarboek met de aankondiging van een nieuw federaal armoedebestrijdingsplan. Dweilen heeft natuurlijk weinig zin als men eerst zelf de kraan wijd open heeft gezet. Deze regering jaagt op dit moment zelf grote groepen mensen de armoede in. Hoog tijd voor socialere keuzes dus. 

Bekijk de reportage in het VRT-journaal.

Beluister het interview op Radio 2 Antwerpen met Marie-Louise De Croock van Sta-An.
Lees meer over "Armoede groeit door federaal beleid"
Netwerk tegen Armoede blijft bezorgd over laagste inkomens na sociaal akkoord

Netwerk tegen Armoede blijft bezorgd over laagste inkomens na sociaal akkoord

31/01/2015
Er zijn zeker een aantal dingen ten goede gekeerd na het sociaal akkoord dat de Groep van 10, zij het niet unaniem, vorige vrijdag sloot. Toch blijft het Netwerk tegen Armoede bezorgd voor de laagste inkomens. De indexsprong blijft onveranderd op de agenda van de federale regering staan en de sociale correcties blijven onduidelijk.

De verhogingen van de uitkeringen zijn uiteraard toe te juichen en zorgen er vooral voor dat de kloof met andere inkomens niet groter wordt. Voor de uitkeringen voor langdurig werkzoekenden is er zelfs een lichtpunt. Zij worden (licht) verhoogd, waarmee duidelijk ingegaan wordt tegen de idelogische keuze om mensen naar jobs te jagen door de uitkeringen zo laag mogelijk te houden. Een piste die niet werkt (bewijzen wetenschappelijk onderzoek en buitenlandse voorbeelden). De regering zal hier kleur moeten bekennen.

Wij hameren erop dat dit akkoord volledig moet uitgevoerd worden, maar dat de strijd daarmee nog niet gestreden is. Nog tijdens het overleg gaven wij een aantal bekommernissen mee aan de onderhandelaars. Die zijn nog lang niet de wereld uit, ook al betekent dit akkoord dat de sociale afbraakpolitiek van deze federale regering minstens gedeeltelijk een halt toegeroepen wordt.
Lees meer over "Netwerk tegen Armoede blijft bezorgd over laagste inkomens na sociaal akkoord"
Armoedegrens, finish nog niet in zicht

Armoedegrens, finish nog niet in zicht

19/01/2015
Vorige week kwam er, na maanden van niet gehoord sociaal protest, dan toch ‘een signaal’ vanuit de wetstraat. In die mate dat de vakbonden minstens voor even opnieuw on speaking terms zijn met de federale regering en de werkgevers. Ze waarschuwen wel dat er nu resultaten moeten komen.. Het Netwerk tegen Armoede is niet optimistisch. Wil deze regering armoede bestrijden dan zal er veel meer nodig zijn dan wat vorige week werd meegedeeld.

Lees het artikel op DeWereldMorgen.
Lees meer over "Armoedegrens, finish nog niet in zicht"
Besparingen treffen kwetsbaarste gezinnen

Besparingen treffen kwetsbaarste gezinnen

8/01/2015
De besparingen van de Vlaamse en federale regering kosten kwetsbare gezinnen tot 70 euro per maand. Dat blijkt uit berekeningen van Decenniumdoelen, een samenwerkingsverband waarvan Netwerk tegen Armoede een van de partners is. Gezinnen met een laag inkomen zullen het vanaf volgend jaar gemiddeld met 735 euro minder moeten doen. Zij die al het zwaarst getroffen zijn door de crisis, krijgen andermaal de rekening gepresenteerd. Beide regeringen beloofden wel sociale correcties, maar het is zeer onduidelijk hoe ver die zullen gaan en hoe groot de groep is die men een correctie wil toekennen.

Lees het artikel op deredactie.be
Lees meer over "Besparingen treffen kwetsbaarste gezinnen"
Willekeur troef bij collectieve schuldenregeling

Willekeur troef bij collectieve schuldenregeling

5/01/2015
Wie kampt met een overmatige schuldenlast, krijgt van de rechter vaak een collectieve schuldenregeling (csr) opgelegd. In principe zoekt de rechter een evenwicht tussen de redelijke afbetaling van de schulden en een menswaardig (gezins)leven met een bedrag aan leefgeld dat mensen toelaat om hun basisbehoeften te financieren. Meer en meer stelt het Netwerk tegen Armoede vast dat dat evenwicht ver te zoeken is en mensen via de csr in een uitzichtloze spiraal terecht komen. Hilde Linssen, beleidsmedewerker schulden en recht bij het Netwerk tegen Armoede, nam hierrond deel aan een rondetafelgesprek voor AdRem, het tijdschrift van de Orde van Vlaamse Balies.

Lees het artikel in AdRem (p.16-20).
Lees meer over "Willekeur troef bij collectieve schuldenregeling"
Jaarboek Oases hekelt versnelde daling werkloosheidsuitkeringen

Jaarboek Oases hekelt versnelde daling werkloosheidsuitkeringen

2/12/2014
Uitkeringen van mensen doen zakken tot ver onder de armoedegrens helpt hen niet aan een job. Integendeel, ze belanden nog dieper in de put. Dat blijkt uit de nieuwste editie van het Jaarboek Armoede en Sociale Uitsluiting van Oases (Universiteit Antwerpen). De versnelde afbouw van werkloosheidsuitkeringen (nog ingevoerd door de vorige federale regering en verder doorgetrokken door de huidige) creëert armoede in plaats van tewerktstelling, zo blijkt uit onderzoek van Oases.

Het armoederisico stijgt na 13 maanden werkloosheid van 16,2 % naar 21,5 %. Na 61 maanden is het verschil nog groter (21,5 % voor de hervorming tegenover 28,2 % erna). Vooral alleenstaanden zijn de dupe. Hun armoederisico loopt na 61 maanden op tot maar liefst 71,9 %. De daling van de werkloosheidsuitkeringen is dus de snelste weg naar meer armoede. Hoog tijd om het beleid om te gooien.

Lees het artikel in De Morgen.
Lees meer over "Jaarboek Oases hekelt versnelde daling werkloosheidsuitkeringen"
Beste leden van de commissie armoedebestrijding van het Vlaams Parlement

Beste leden van de commissie armoedebestrijding van het Vlaams Parlement

27/11/2014
Beste leden van de commissie armoedebestrijding van het Vlaams Parlement,
 
Vandaag bespreken jullie de beleidsnota armoedebestrijding. Naar aanleiding hiervan willen wij als Netwerk tegen Armoede (die 60 organisaties van mensen in armoede verenigt in Vlaanderen en Brussel) een positieve oproep doen. Mensen in armoede zijn bijzonder ongerust over hoe hun situatie de komende maanden zal evolueren. Er ligt immers een heel sterke nadruk op besparingen, waarvan duidelijk is dat ze ook mensen in armoede of mensen die nu net rondkomen zullen raken. Anderzijds horen we veel te weinig waar echt in armoedebestrijding zal geïnvesteerd worden de komende jaren.
Daarom volgende oproep:
1.     Wij vragen de parlementsleden om mee toe te zien op het consequent en degelijk uitvoeren van armoedetoetsen op beleidsmaatregelen, en met de resultaten dan ook rekening te houden. In de praktijk merken we dat er al heel wat beslissingen genomen werden (bv. optrekken maximumfactuur in het onderwijs, optrekken van de tarieven van De Lijn, …) waar deze armoedetoets niet op uitgevoerd werd.
2.     Vlaanderen beschikt met de 6de staatshervorming over heel wat meer hefbomen inzake armoedebestrijding. Terecht stelt het regeerakkoord dat er bij alle nieuwe bevoegdheden moet bekeken worden welke impact ze op armoedebestrijding hebben en dat deze dan ook maximaal moeten ingezet worden in de strijd tegen armoede. Wij roepen de parlementsleden op om deze doelstelling uit het regeerakkoord in alle commissies en bij alle beleidsnota’s nadrukkelijk op de voorgrond te plaatsen. Inzake kinderbijslag, woonbonus, aspecten binnen het werkgelegenheidsbeleid, de eerstelijns juridische hulpverlening, … zijn er cruciale hefbomen om de situatie van mensen in armoede structureel te verbeteren en zo de armoededoelstellingen van het Pact 2020 waar te maken.
3.     We roepen op om de problematiek van ‘gekleurde armoede’  meer aandacht te geven.
4.     Tot slot roepen we parlementsleden (naast de Vlaamse Regering uiteraard) op om op het terrein naar de grote ongerustheid van mensen in armoede te luisteren en hen antwoorden op hun vragen te geven. Deze dialoog is bovendien van grote waarde in het verder vorm geven van beleid.
 
Alvast dank en een goede bespreking toegewenst en uitkijkend naar een stevig armoedebestrijdingsbeleid de komende jaren,
Lees meer over "Beste leden van de commissie armoedebestrijding van het Vlaams Parlement"
Netwerk tegen Armoede plaatst kanttekeningen bij schrapping ziekte-uitkering voor gedetineerden

Netwerk tegen Armoede plaatst kanttekeningen bij schrapping ziekte-uitkering voor gedetineerden

24/10/2014
De regering Michel I overweegt de ziekte-uitkering te schrappen voor gedetineerden, zo was gisteren te lezen in de pers (DS 23/10/14). Caritas Vlaanderen, Welzijnszorg, Netwerk tegen Armoede en heel wat andere organisaties plaatsen ernstige kanttekeningen bij dit voornemen.
 
Tussen criminaliteit en armoede bestaat een duidelijke correlatie. Heel wat ex-gedetineerden belanden in armoede na het uitzitten van hun straf. Daarnaast zijn er ook mensen in armoede die (kleinere) criminele feiten plegen. Zij kennen bovendien vaak de rechtsprocedures niet en kunnen evenmin een advocaat betalen. Dit maakt dat er sprake is van een groot aandeel mensen in armoede in de Belgische gevangenissen en een groot aandeel mensen die de gevangenis verlaten in armoede.

Een veroordeling tot een gevangenisstraf is zeer ingrijpend. Je wordt gestraft voor een misdrijf. Je straf bestaat uit vrijheidsberoving, eventueel samen met een boete en/of schadevergoeding. Het doel van de straf bestaat o.a. uit een na te streven herstel tussen dader en slachtoffer, de rehabilitatie van de dader en de re-integratie in de vrije samenleving na afloop van de straf. Op een ondoordachte wijze ingrijpen in de financiële situatie van (ex-)gedetineerden kan een ernstige hypotheek plaatsen op dit laatste.
 
Vandaag zien we al een zeer dubbelzinnig beleid: bepaalde uitkeringen worden geschorst, de schaarse gevangenisarbeid levert slechts een fractie van het minimumloon op en tegelijk sta je als gedetineerde in voor eigen kosten én de vergoeding die aan slachtoffers betaald moet worden.
 
Het voornemen van de regering om tot een logische regeling te komen wat betreft de verschillende soorten vervangingsinkomens voor gedetineerden ondersteunen wij ten zeerste. Vandaag worden pensioenen nog tijdelijk en ziekte-uitkeringen voor de ene gedetineerde wel en de andere niet verder uitbetaald. We vragen echter wel deze stroomlijning op een billijke wijze gebeurd, met aandacht voor het uiteindelijke objectief van de gevangenisstraf, met name de re-integratie van de (ex)gedetineerde in de samenleving, met de grootst mogelijke kans op slagen.
 
Maar er staat meer op het spel dan dat. Een gevangenisstraf moet in de eerste plaats bedoeld zijn om mensen die een misdrijf gepleegd hebben, opnieuw op het rechte pad te krijgen. Het is duidelijk dat het ondoordacht schorsen van uitkeringen veel ex-gedetineerden veroordeelt tot de vicieuze cirkel van armoede. Indien mensen schulden opbouwen bij hun verblijf in de gevangenis, indien zij nog vóór hun vrijlating al zonder een minimum aan financiële ademruimte vallen, vergroot bovendien het risico op mislukking van re-integratie na hun vrijlating. Met nadelige gevolgen voor de samenleving. Ook de slachtoffers zijn niet gebaat met zo’n maatregel, integendeel, zij riskeren zo nooit de schadevergoeding te krijgen waar ze recht op hebben.
 
Hoe moeilijk dit binnen deze thematiek ook is, we mogen ons niet laten leiden door wrok of verbittering. Indien deze regering het voornemen heeft een regeling uit te werken die zowel de rechten van slachtoffers als die van daders respecteert én die het algemeen belang dient, dan is een evenwichtiger aanpak van deze kwestie nodig. Eenzijdig de ziekte-uitkering ontnemen tijdens de gevangenschap is niet de juiste weg.

Wij roepen de regering op hierover dringend het overleg aan te gaan met alle partners op het terrein. Als middenveldorganisaties actief op het vlak van armoedebestrijding en welzijnswerk worden wij daar graag bij betrokken. 

Lees het artikel in De Morgen.

Lees het artikel op DeWereldMorgen.
Lees meer over "Netwerk tegen Armoede plaatst kanttekeningen bij schrapping ziekte-uitkering voor gedetineerden"
700 mensen komen op straat voor inkomens en uitkeringen boven de armoedegrens

700 mensen komen op straat voor inkomens en uitkeringen boven de armoedegrens

12/10/2014
Alle inkomens en uitkeringen boven de armoedegrens. Daarvoor kwamen de verenigingen waar armen het woord nemen uit Vlaanderen, Brussel en Wallonië vandaag op straat, in aanloop naar de Werelddag van Verzet tegen Armoede, traditioneel op 17 oktober. In aanloop naar de voorbije verkiezingen erkende zo goed als elke partij dat inkomens onder de Europese armoedegrens onaanvaardbaar zijn.
“Vandaag vrezen we dat de kersverse federale regering weinig met die belofte zal doen. In het regeerakkoord wordt veel mist gespuid en wil men eerst sociale voordelen in rekening brengen om te oordelen of een inkomen al dan niet onder de armoedegrens ligt. In de praktijk zullen zo maar heel weinig mensen hun uitkering of inkomen effectief zien verhogen”, zegt Frederic Vanhauwaert van het Netwerk tegen Armoede.
 
Het Netwerk tegen Armoede voerde samen met het BAPN (Belgisch Netwerk tegen Armoede), het Brussels Platform Armoede, le Réseau wallon de lutte contre la pauvreté en het Forum Bruxellois de lutte contre la pauvreté actie voor het recht van iedereen op een waardig inkomen. Er waren ook ruime delegaties aanwezig van de drie vakbonden en van andere sociale bewegingen en armoedeorganisaties.
 
Heel wat mensen moeten vandaag in ons land rondkomen met een inkomen onder de Europese armoedegrens (€2.100/maand voor een gezin en €1.000/maand voor een alleenstaande). Het leefloon bedraagt in ons land bijvoorbeeld maar €1.089/maand voor een gezin en €817/maand voor een alleenstaande, ver onder de armoedegrens. Langdurig werkzoekenden, mensen met een handicap, chronisch zieken, … kampen met een schrijnend gebrek aan inkomen.
 
De betogers trokken ook van leer tegen andere plannen uit het regeerakkoord zoals de aangekondigde btw- en accijnsverhogingen, besparingen in de gezondheidszorg en de invoering van de verplichte gemeenschapsdienst. Die laatste maatregel zal mensen verplichten om voor een te lage uitkering vrijwilligerswerk te verrichten zonder dat ze begeleid worden naar werkbare en degelijk betaalde jobs. Ook is er geen enkele garantie in het federaal regeerakkoord dat de lastenverlagingen en andere voordelen voor bedrijven effectief zullen leiden tot meer jobs voor laaggeschoolden.
In het algemeen vrezen de armoedeorganisaties dat het beleid van zowel de federale als de Vlaamse regering nog meer mensen nog verder in de armoede zullen duwen.

Bekijk de reportage in het VRT-journaal.

Lees het artikel op brusselnieuws.be.

Lees het artikel in De Standaard.

Lees het artikel in Metro

Lees het artikel op DeWereldMorgen.
Lees meer over "700 mensen komen op straat voor inkomens en uitkeringen boven de armoedegrens"
Netwerk tegen Armoede steunt vakbondsmeeting voor sociale rechtvaardigheid

Netwerk tegen Armoede steunt vakbondsmeeting voor sociale rechtvaardigheid

17/09/2014
Het Netwerk tegen Armoede schaart zich achter het vakbondsprotest tegen de blinde besparingsplannen van de federale regeringsonderhandelaars. Zoals het er nu naar uitziet zullen net de meest kwetsbaren de rekening betalen voor de crisis, in de eerste plaats via een indexsprong. Vermogenden en ondernemingen worden ontzien, alleen werknemers en mensen met een uitkering moeten inleveren. Voor het Netwerk tegen Armoede is dat onaanvaardbaar. Daarom voeren wij op dinsdag 23 september mee actie met de drie vakbonden.

Afspraak op dinsdag 23 september van 11 tot 13 uur op het Muntplein in Brussel. Meer info vind je hier.
Lees meer over "Netwerk tegen Armoede steunt vakbondsmeeting voor sociale rechtvaardigheid"
Welzijnszorg-campagne: iedereen beschermd tegen armoede?

Welzijnszorg-campagne: iedereen beschermd tegen armoede?

14/09/2014
De jaarlijkse adventscampagne van Welzijnszorg heeft als thema ‘Iedereen beschermd tegen armoede?’ Netwerk tegen Armoede is een van de partners die zijn schouders mee onder de campagne zet. Met de campagne willen de verschillende partners beklemtonen dat 1 op 7 Belgen getroffen wordt door armoede, hoewel België een welvaartsstaat is, Brussel de hoofdstad is van Europa en Vlaanderen zichzelf beschouwt als een topregio.
 
Toch vallen veel mensen door de mazen van ons sociaal vangnet. Daarom eist de campagne:

-       Een inkomen boven de armoedegrens voor iedereen
-       Automatische toekenning van rechten voor al wie hulp nodig heeft
-       Kwaliteitsvolle dienstverlening voor al wie steun zoekt
 
Meer info vind je hier.
 
Inschrijven voor de startavonden kan nu al.
Lees meer over "Welzijnszorg-campagne: iedereen beschermd tegen armoede?"
Deur op een kier voor verhoging uitkeringen tot de armoedegrens

Deur op een kier voor verhoging uitkeringen tot de armoedegrens

21/08/2014
In de formateursnota van de federale regering staat dat de uitkeringen geleidelijk verhoogd zouden worden tot het niveau van de Europese armoedegrens. Een opsteker voor het Netwerk tegen Armoede dat hierrond op 17 oktober vorig jaar een petitie-actie gelanceerd had. De nationale manifestatie in aanloop naar 17 oktober zal ook focussen op de verhoging van alle inkomens en uitkeringen tot de armoedegrens.

Wat nu door de formateurs voorgesteld worden, beantwoordt echter maar gedeeltelijk aan wat wij vragen, namelijk de verhoging van alle inkomens en uitkeringen, niet alleen de uitkeringen. Werkloosheidsuitkeringen voor langdurig werkzoekenden zouden bijvoorbeeld nog ver onder de armoedegrens blijven.

Bovendien verzet het Netwerk tegen Armoede zich fel tegen de plannen om mensen die 2 jaar werkloos zijn een verplichte gemeenschapsdienst op te leggen. Mensen begeleiden naar werk doe je niet door hen verplicht vrijwilligerswerk op te leggen. Dat is contraproductief en vernederend voor de betrokkene en dreigt zelfs betaalde arbeid te vervangen door gedwongen vrijwilligerswerk. Als we langdurig werkzoekenden willen activeren, moeten we in de eerste plaats zoeken naar duurzame arbeid met een waardige verloning. Daarover vinden we helaas veel minder terug in de formateursnota.

Daarom is het belangrijk om onze campagne 'Geen federale regering zonder optrekken inkomens en uitkeringen tot de armoedegrens' extra kracht bij te zetten. Teken de petitie en maak duidelijk aan de onderhandelende partijen dat iedereen recht heeft op een inkomen boven de armoedegrens.
Lees meer over "Deur op een kier voor verhoging uitkeringen tot de armoedegrens"
Open brief aan Vlaamse onderhandelaars: Kinderbijslag moet herverdelen

Open brief aan Vlaamse onderhandelaars: Kinderbijslag moet herverdelen

3/07/2014
De cijfers van de Vlaamse Armoedemonitor, woensdag bekend gemaakt, spreken voor zich. De kinderarmoede in Vlaanderen blijft schrikwekkend stijgen. Daarom waarschuwt het Netwerk tegen Armoede voor een ondoordachte hervorming van de kinderbijslag. In een open brief aan de onderhandelaars voor een nieuwe Vlaamse regering pleit het netwerk van 59 verenigingen waar armen het woord nemen vandaag voor minstens een ongewijzigd budget, het behoud van de rangtoeslag en de versterking van de sociale toeslagen zoals die vandaag bestaan.
 
De plannen van verschillende politieke partijen en in overlegorganen stemmen mensen in armoede niet gerust. De kinderbijslag in zijn huidige vorm werkt goed, ook al kan het op verschillende punten nog beter. De uitkering wordt quasi automatisch en aan elk kind toegekend en is daardoor een van de meest doeltreffende in ons sociaal bestel. De kinderbijslag maakt vandaag een reëel verschil in de strijd tegen armoede in het algemeen en kinderarmoede in het bijzonder. Hij moet dat morgen nog meer doen.
 
Kinderen krijgen mag niet tot een verhoogd risico op financiële armoede leiden. Daarom moeten de kinderbijslag –samen met een kindvriendelijk fiscaal beleid- voor mensen met een laag inkomen de volledige meerkost voor kinderen dekken. Dit bovenop minimumlonen en uitkeringen die minstens tot boven de Europese armoedegrens opgetrokken moeten worden. De Vlaamse partijen hebben deze bevoegdheid gewild en gekregen. De Vlaamse regering heeft een eigen verantwoordelijkheid op het vlak van armoedebestrijding en moet ook de kinderbijslag daarvoor gebruiken.
 
Daarom pleit het Netwerk tegen Armoede voor het behoud van een gemeenschappelijke sokkel en een verfijning en verdere versterking van de huidige sociale toeslagen. Het Netwerk verzet zich tegen ondoordachte plannen rond een ‘vereenvoudiging’ van de sociale toeslagen tot 1 sociale toeslag op basis van het gezinsinkomen.   De som van de gemeenschappelijke sokkel en de sociale toeslagen in de hervormde kinderbijslag moet voor gezinnen met een laag inkomen een hoger bedrag opleveren dan vandaag. Gezinnen in armoede of die –mede dankzij de kinderbijslag- nog net aan armoede ontsnappen, mogen morgen zeker niet minder kinderbijslag krijgen.
 
Elke overheid staat de komende jaren voor besparingen, ook de Vlaamse. Het Netwerk tegen Armoede eist voor de kinderbijslag alvast minstens een ongewijzigd budget. Als de volgende regering (kinder)armoedebestrijding als topprioriteit naar voor wil schuiven, zou het onbegrijpelijk zijn om hierop te besparen. Ongewijzigd betekent voor ons welvaartsvast. Bij de berekening van de dotaties in de financieringswet is dat niet voorzien. De regering zal hier dus een oplossing voor moeten vinden.
 
 
Langs verschillende kanten wordt geopperd om de rangtoeslag af te schaffen. Het Netwerk tegen Armoede is hier sterk tegen gekant. De rangtoeslag zorgt inderdaad meer dan eens voor kopbrekens bij nieuw samengestelde gezinnen en nieuwe samenlevingsvormen, maar hij is vandaag nog steeds het enigeantwoord op de toenemende kost voor grote gezinnen. Een goed alternatief is er vandaag niet en de afschaffing zou tot een sociaal bloedbad leiden in grotere gezinnen met een laag inkomen.
 
Coördinator Frederic Vanhauwaert: “De uittredende Vlaamse regering had zich voorgenomen om de kinderarmoede tegen 2020 te halveren. Om die doelstelling te halen, of om in het koppeloton van de Europese regio’s te blijven inzake armoedebestrijding, zal de volgende regering meer budget moeten voorzien en meer concrete maatregelen moeten nemen. Deze regering kan niet om een sterkere en meer sociaal gecorrigeerde kinderbijslag heen.”
 
Lees hier de open brief van het Netwerk tegen Armoede aan de Vlaamse onderhandelaars.
 
Lees hier het uitgebreide standpunt van het Netwerk tegen Armoede over de kinderbijslag.
 
Lees hier het standpunt van Decenniumdoelen over de kinderbijslag.
Lees meer over "Open brief aan Vlaamse onderhandelaars: Kinderbijslag moet herverdelen"
Inkomen of uitkering boven de armoedegrens: geen hangmat maar een springplank

Inkomen of uitkering boven de armoedegrens: geen hangmat maar een springplank

11/06/2014
Armoede, en een gebrek aan inkomen, duwt mensen weg van de samenleving en arbeidsmarkt. Een toegankelijk toereikend inkomen is geen hangmat, maar moet net sterk genoeg zijn om als springplank te kunnen dienen, zeggen armoedeorganisaties en vakbonden in het Belgian Minimum Income Network (BMIN). BMIN onderzocht de voorbije 2 jaar het draagvlak voor een minimuminkomen in opdracht van de Europese Commissie. Het project kadert in EMIN, dat ook in Ierland, Italië, Hongarije en Denemarken en Polen liep.

BMIN organiseerde op 10 juni een conferentie als sluitstuk van het 2-jarig project.

Lees het opiniestuk van BMIN op knack.be

Lees hier het eerste deel van het opiniestuk in Le Soir

Lees hier het tweede deel van het opiniestuk in Le Soir
Lees meer over "Inkomen of uitkering boven de armoedegrens: geen hangmat maar een springplank"
Maak van armoedebestrijding een echte topprioriteit

Maak van armoedebestrijding een echte topprioriteit

22/05/2014
De voorbije jaren kreeg armoede (terecht) heel veel aandacht. Diverse politici en ook de voltallige Vlaamse Regering riepen armoedebestrijding uit tot topprioriteit. Helaas zagen we weinig maatregelen waar die topprioriteit echt in omgezet werd. Meer nog, met maatregelen als het versneld degressief maken van de werkloosheidsuitkeringen, het sluiten van werkwinkels, het moeilijker maken van de toegang tot justitie, … werd voor de omgekeerde weg gekozen. Nochtans is er nood aan echte herverdeling, met bijkomend in het achterhoofd de analyse van professor Cantillon dat we in de goede economische periode voor de crisis geen daling van het aantal mensen in armoede konden realiseren. Tijd dus om een aantal cruciale dossiers, voorstellen die mensen in armoede al langer vragen en die hun waarde bewezen hebben, in de partijprogramma’s onder de loep te nemen.

Lees het volledige opiniestuk van het Netwerk tegen Armoede in Samenleving en Politiek.
Lees meer over "Maak van armoedebestrijding een echte topprioriteit"
Vlaming wil meer herverdeling via belasting op vermogens

Vlaming wil meer herverdeling via belasting op vermogens

22/05/2014
De Vlaming onderschat de kloof tussen de hoogste en laagste vermogen in ons land, maar is wel voorstander van meer herverdeling. Dat blijkt uit een enquête die Groen liet uitvoeren. De brede publieke opinie vindt dat vermogens gerust hun deel van de koek mogen bijdragen aan onze welvaart. Het Netwerk tegen Armoede stelt enerzijds vast dat Vlamingen nog onvoldoende geïnformeerd zijn over de verhouding tussen rijk en arm. Anderzijds blijkt er wel degelijk een draagvlak te zijn om de fiscaliteit rechtvaardiger te maken. De politieke partijen weten wat hen te doen staat.

Lees het artikel in Het Nieuwsblad.
Lees meer over "Vlaming wil meer herverdeling via belasting op vermogens"
De armoedige aanpak van armoede

De armoedige aanpak van armoede

22/05/2014
Alle partijen werken zich in het zweet om zich van hun sociaalste kant te tonen. Met een lijst sterk  uiteenlopende maatregelen trekken ze ten strijde tegen armoede en willen ze de welvaarstaat vrijwaren. Apache.be sprak met specialisten ter zake (een professor, armoedeorganisaties en ja, ook mensen die armoede aan den lijve ondervonden) maar die zijn allerminst onder de indruk: zolang armoede als een individueel in plaats van maatschappelijk probleem benaderd wordt, schieten maatregelen hun doel voorbij, stellen ze.

Lees het volledige artikel op Apache.be
Lees meer over "De armoedige aanpak van armoede"
Politiek draagvlak groeit voor inkomens boven de armoedegrens

Politiek draagvlak groeit voor inkomens boven de armoedegrens

21/05/2014
Sinds 17 oktober vorig jaar, Werelddag van Verzet tegen Armoede, voert het Netwerk tegen Armoede de campagne Geen federale regering zonder optrekken inkomens en uitkeringen tot de armoedegrens. 3733 personen en maar liefst 319 organisaties schaarden zich achter onze campagne. Daarmee creëerden we al een breed draagvlak. Steeds meer mensen ondervinden aan den lijve hoe moeilijk het is om pakweg met een leefloon, een minimale werkloosheidsuitkering, een invaliditeitsuitkering of een laag pensioen te moeten rondkomen. Maar niet alleen in de publieke opinie, ook politiek groeit het draagvlak.
 
We zien bij verschillende partijen voorstellen waarin onze eis in meer of mindere mate vervat zit. “Wij hopen dat die voorstellen na de verkiezingen vertaald worden in een concrete timing en budget in de federale begroting. Tegelijk blijven we op onze hoede, want inkomens verhogen tot de Europese armoedegrens wordt niet door iedereen op dezelfde manier geïnterpreteerd”, zegt coördinator Frederic Vanhauwaert van het Netwerk tegen Armoede.
 
Het Netwerk tegen Armoede benadrukt dat de verhoging van bij de start in de meerjarenbegroting moet ingeschreven worden. Frederic Vanhauwaert: “De voorbije jaren hebben we gezien, zowel in de Vlaamse als de federale regering, dat een draagvlak vinden voor herverdelende maatregelen tijdens de regeerperiode heel moeilijk is. Armoedebestrijding wordt al te makkelijk ondergesneeuwd door andere prioriteiten.”
 
Wij kanten ons bovendien tegen bijkomende voorwaarden die door sommige partijen aan de optrekking verbonden worden. Zo heeft een beperking van de werkloosheidsuitkering in de tijd geen zin. Sommige kunnen nog bij het OCMW terecht en daar een leefloon en begeleiding naar werk ontvangen. Het probleem wordt zo niet opgelost, simpelweg verschoven (naar het lokale). Bovendien zijn er daarnaast nog vele andere werkzoekenden die niet (kunnen) aankloppen bij het OCMW. Zij dreigen geïsoleerd te geraken. Zonder uitkering en begeleiding naar werk staan zij nog verder van huis in hun zoektocht naar werk.
 
Ook gemeenschapsdienst, een soort verplicht vrijwilligerswerk, kan voor ons geen voorwaarde zijn om een menswaardige uitkering te krijgen. De Europese armoedegrens ligt op 1.000 euro voor een alleenstaande en 2.100 euro voor een gezin. Dat is nog altijd maar het absolute minimum om menswaardig te kunnen leven.
 
Bovendien biedt zo’n gemeenschapsdienst geen enkele meerwaarde. Voorbeelden in Nederland bewijzen dat het systeem niet werkt. Mensen worden vernederd en geculpabiliseerd. Wij willen geen Nederlandse toestanden waar straatvegers ontslaan worden en nadien verplicht worden om ‘vrijwillig’ hun oude job te doen, bij wijze van gemeenschapsdienst. Frederic Vanhauwaert: “Wij vragen dat mensen geactiveerd worden op maat, niet vanuit een plicht maar vanuit een recht.  We zijn ervan overtuigd dat dit, in combinatie met een menswaardig inkomen, kan leiden tot echte maatschappelijke participatie die zowel voor het individu als de maatschappij een win-win is.”
 
Meer info op www.netwerktegenarmoede.be/petitie
Lees meer over "Politiek draagvlak groeit voor inkomens boven de armoedegrens"
Een Vlaamse kinderbijslag moet wel degelijk herverdelen

Een Vlaamse kinderbijslag moet wel degelijk herverdelen

12/05/2014
Het Netwerk tegen Armoede heeft de verschillende partijvoorstellen rond de Vlaamse kinderbijslag bekeken en die getoetst aan haar eigen uitgewerkte standpunt daaromtrent. Een belangrijke prioriteit willen we alvast naar voor schuiven. Een Vlaamse kinderbijslag zal wel degelijk moeten herverdelen. Het argument van sommige partijen dat herverdeling enkel via fiscaliteit of in andere takken van de sociale zekerheid moet gebeuren, is wat ons betreft niet aan de orde.
 
“Dat is nog te verdedigen als fiscaliteit, kinderbijslag of andere onderdelen van de sociale zekerheid zich op hetzelfde bevoegdheidsniveau bevinden”, zegt coördinator Frederic Vanhauwaert van het Netwerk tegen Armoede. “Maar nu de kinderbijslag Vlaams wordt, moet het herverdelend karakter behouden blijven en zelfs versterkt worden. Vlaanderen heeft een eigen verantwoordelijkheid op het vlak van armoedebestrijding en moet dit ook binnen de kinderbijslag zelf realiseren. Die opdracht doorschuiven naar het federale niveau kan voor ons niet. Wij wensen geen heen en weer tussen beleidsniveaus waarbij gezinnen in armoede tussen twee stoelen vallen.”
 
Voor het Netwerk tegen Armoede ligt een sterkere focus op armoedebestrijding in de eerste plaats in de versterking van de sociale toeslagen. Verhoog die voor de meest kwetsbare gezinnen en zoek daarnaast naar bijkomende oplossingen voor doelgroepen voor wie de huidige toeslagen in de kinderbijslag  nog onvoldoende bescherming bieden: werkende armen, werklozen die geschrapt zijn van hun werkloosheidsvergoeding, daklozen met kinderen, sommige tienermoeders...
 
Het streefdoel moet zijn dat kinderbijslag en fiscale lastenverminderingen samen de volledige kost voor kinderen dekken bij gezinnen in armoede of met een armoederisico. Vandaag is dit in Vlaanderen heel duidelijk niet het geval, zelfs al brengen we ook de eventuele schooltoelagen in rekening.
 
Ook het belang van het basisbedrag in de kinderbijslag, inbegrepen de leeftijds- en rangtoeslagen, in het gezinsinkomen mag daarbij niet vergeten worden. De hogere bedragen die uitgekeerd worden vanaf het 3e kind zomaar voor alle grote gezinnen wegvlakken, zoals nu in veel voorstellen lijkt gedaan te worden, kan voor ons niet. Dit zou niet meer of minder dan een sociaal bloedbad betekenen, gezien veel van de grote gezinnen net gezinnen in armoede zijn of met de armoedegrens flirten. Ook aan de leeftijdstoeslagen morrelen vinden wij geen goed idee.   Er bestaat –ook wetenschappelijk- geen discussie over dat oudere kinderen grotere kosten met zich brengen en dus moeten ook op dat vlak arme gezinnen en gezinnen met een armoederisico afdoende beschermd worden.
 
In hoeverre alle politieke partijen waarvan vandaag de ideeën rond een hervorming van de kinderbijslag in de pers vergeleken worden al hun volledige huiswerk hebben gedaan is ons niet altijd duidelijk. In elk geval durven wij hopen dat niet alles wat vandaag geponeerd wordt zomaar te nemen of te laten zal zijn en dat bij eventuele hervormingen doordacht en omzichtig te werk wordt gegaan.
 
Een kinderbijslag die daadwerkelijk bijdraagt tot een vermindering van de (kinder)armoede is mogelijk.   Hopelijk maakt de nieuwe Vlaamse regering daar een prioriteit van.

Lees ons uitgebreide standpunt.
Lees meer over "Een Vlaamse kinderbijslag moet wel degelijk herverdelen"
Volgende regeringen moeten inzetten op hogere uitkeringen en tewerkstelling

Volgende regeringen moeten inzetten op hogere uitkeringen en tewerkstelling

12/05/2014
De volgende ministers bevoegd voor armoedebestrijding moeten inzetten op hogere uitkeringen en tewerkstelling. Dat zeggen Frederic Vanhauwaert van het Netwerk tegen Armoede en Wim Van Lancker van het Centrum voor Sociaal Beleid Herman Deleeck.

Lees het interview op Knack.be
Lees meer over "Volgende regeringen moeten inzetten op hogere uitkeringen en tewerkstelling"
Belgische middenveldorganisaties eisen verhoging van inkomens boven de armoedegrens

Belgische middenveldorganisaties eisen verhoging van inkomens boven de armoedegrens

5/05/2014
10 Belgische middenveldorganisaties (armoedeorganisaties en vakbonden) eisen dat de volgende federale regering werk maakt van een verhoging van de inkomens en uitkeringen boven de armoedegrens. Ze verenigden zich in de BMIN (Belgian Minimum Income Network) -coalitie. De samenwerking kadert in een Europese campagne om in alle landen van de EU zo’n minimuminkomen door te voeren[1]. Een volwaardig minimuminkomen is een grondrecht. Wij stellen echter vast dat steeds meer drempels en voorwaarden opduiken om het recht op een uitkering uit te oefenen.
 
Wetenschappelijk onderzoek en buitenlandse experimenten wijzen uit dat mensen met uitkeringen die hoog genoeg zijn om hun gezin de nodige stabiliteit te geven, net meer participeren aan de samenleving. Mensen krijgen opnieuw financiële onafhankelijkheid en hoeven niet alle energie te besteden aan overleven. Er komt ruimte om een job te zoeken, een opleiding te volgen, degelijke huisvesting te zoeken, gezondheidszorg wordt minder uitgesteld, … Naast een toename in koopkracht zorgen uitkeringen boven de armoedegrens er ook voor dat de maatschappelijke kost vermindert. De overheid moet bijvoorbeeld minder uitgeven aan gezondheidszorg. Doktersbezoek wordt minder uitgesteld, waardoor medische klachten sneller, efficiënter en goedkoper behandeld worden.
 
In België leven vandaag 2.356.000 mensen met een verhoogd armoede risico. In 2008 waren dat 2.194.000 mensen. België engageerde zich tegenover Europa om tegen 2020 dit cijfer met minstens 380.000 te verminderen.  We stellen vast dat er geen sprake is van een evolutie richting dit engagement, integendeel, 162.000 mensen extra bevinden zich in deze situatie !
 
Om dit engagement alsnog waar te maken, zijn volgende maatregelen nodig:
 
  • Verhoging van uitkeringen en vervangingsinkomens boven de armoedegrens (€1.003/maand voor een alleenstaande, €2.106/maand voor een gezin met 2 volwassenen en 2 kinderen jonger dan 14 jaar, normen voor 2012 en dus nog te actualiseren) Geen verdere uitholling van de index, noch direct, noch indirect
  • Bovenop de tweejaarlijkse welvaartsaanpassing van de minima met 2 % een bijkomende operatie van 2 x 3 % tegen 2018..
  • Verhoging van het interprofessioneel minimumloon om een volwaardig salaris te verzekeren en de werkloosheidsval te vermijden
  • Dit alles budgettair voorzien in het federaal regeerakkoord en in de meerjarenbegroting
 
 
Volgt de volgende regering deze piste niet, dan staat nu al vast dat de doelstelling om tegen 2020 380.000 mensen uit de armoede te halen, niet gerealiseerd wordt.
 
Het Rekenhof liet de kost in 2008 ramen op ca. €1,25 miljard. Met een indexering van 20 % zou dat nu neerkomen op €1,5 miljard. Ter vergelijking, de notionele intrestaftrek kost ons land jaarlijks €6 miljard euro.
 
Het is duidelijk dat de versnelde daling van de werkloosheidsuitkeringen net het omgekeerde is van wat we nodig hebben. Ook de beperking in de tijd van de inschakelingsuitkering (vroegere wachtuitkering) zal net nog meer mensen in de armoede doen belanden. Wij vragen een herziening van deze maatregelen.
 
Om de inkomensarmoede duurzaam te bestrijden, zijn bovendien volgende flankerende maatregelen nodig:
 
  • Geen uitkeringen afromen door statuut van samenwonende, maar onderzoeken in welke gevallen mensen onder hetzelfde dak toch als alleenstaanden kunnen beschouwd worden, of, in het algemeen, onderzoeken of sommige uitkeringen niet per definitie individueel toegekend kunnen worden, om zo mensen beter te beschermen tegen armoede. Vaak is samenwonen een manier om dakloosheid te vermijden. Mensen mogen daar niet financieel voor afgestraft worden.
  • Aanvullende financiële steun vanuit ocmw’s niet terugschroeven en oplossingen zoeken voor hun onderfinanciering
  • Automatische toekenning van rechten en maximale inzet op proactieve hulp- en dienstverlening. Onderbescherming blijft een acuut probleem. Alleen al het aantal rechthebbenden op een leefloon dat dit niet opneemt, wordt geraamd tussen 57 en 76 %.
  • Ook rond deze maatregelen verwachten wij engagementen in het nieuwe regeerakkoord en bijhorende begroting.

Lees het volledige BMIN-memorandum.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ondertekenende partners van het Belgisch Minimum Inkomen Netwerk (BMIN)
Belgisch Netwerk Armoedebestrijding (BAPN) | ABVV-FGTB | ACLVB-CGSLB | ACV-CSC | Brussels Platform Armoede (BPA) | Dynamo International | Forum Bruxellois de Lutte contre la Pauvreté (FBLP) | Netwerk tegen Armoede | Réseau Wallon de Lutte contre la Pauvreté (RWLP) | Marie-Thérèse Casman (socioloog Université de Liège) | Bérénice Storms (senior onderzoeker UA, onderzoeksleider Cebud)


[1] BMIN kadert in een project, EMIN (European Minimum Income Network), gesteund door de Europese Commissie, dat erop gericht is in alle EU-landen de mogelijkheid van een minimuminkomen te onderzoeken en stappen te zetten naar de progressieve realisatie van een adequaat minimum inkomen in Europa.
Lees meer over "Belgische middenveldorganisaties eisen verhoging van inkomens boven de armoedegrens"
Verkiezingen 2014: Inkomens en uitkeringen boven de armoedegrens

Verkiezingen 2014: Inkomens en uitkeringen boven de armoedegrens

9/04/2014
Volgens een Europese afspraak wordt een alleenstaande met een inkomen van 1000 euro/maand in België niet meer als arm beschouwd, voor een gezin met 2 volwassenen en 2 kinderen is dat het geval vanaf 2101 euro/maand. Rekent u zelf maar eens uit hoe breed u het dan heeft. Toch leeft ruim 15% van de Belgen nog steeds met een inkomen onder die armoedegrens. In Vlaanderen is dat 10%, in Wallonië 20%, in Brussel loopt dit op tot bijna 40%. Het zijn en blijven schokkende cijfers!
 
Armoede gaat over veel meer dan inkomen alleen, maar met een te laag inkomen ben je steeds gezien. Solliciteren of een job aannemen met onregelmatige uren of op enkele km van het dichtst bij zijnde station? Hoe doe je dat als je geen geld hebt voor je vervoer, de kinderopvang niet kan betalen… In de penarie met je huishuur en de hoge energierekening van je niet al te beste huurwoning? Da’s besparen op eten, school- of dokterskosten… of als dat niet meer kan: in de schulden geraken, je woning verliezen… Met een te laag inkomen ben je dag in dag uit aan het overleven, met de nodige stress, gezondheidsproblemen… van dien. Vooruit komen, voor jezelf en je familie iets opbouwen dat toelaat om definitief uit de armoede te raken is dan uiterst moeilijk en zeer vaak onmogelijk.

Minimuminkomen is geen hangmat
 
Al wie de realiteit van mensen in armoede kent, weet dat een waardig minimuminkomen geen ‘hangmat’ is, maar een absolute voorwaarde om definitief uit de armoede te kúnnen ontsnappen. Het leefloon, een groot deel van de uitkeringen voor mensen met een handicap, sinds begin dit jaar ook de werkloosheidsuitkeringen voor langdurig werklozen, liggen vér onder de armoedegrens. De inkomensgarantie voor ouderen ligt –al naargelang de bril waarmee je kijkt-  net op of net onder die grens. En dan hebben we het enkel over mensen die ‘de volle pot’ krijgen, niet over mensen die het met een deeltijdse werkloosheidsuitkering moeten doen maar die om een of andere reden niet tot het leefloon krijgen aangevuld, niet over jongeren die wachten op een inschakelingsuitkering, niet over mensen met schulden die moeten terugvallen op een ‘leefgeld’ van nauwelijks enkele tientallen euro per week, niet over daklozen of mensen zonder papieren zonder enig inkomen, niet over mensen die deeltijds werken, vandaag wat interimwerk, morgen weer enkele weken zonder werk…
 
De eerste en belangrijkste stap om hier iets aan te doen is nochtans simpel. Trek alle sociale uitkeringen op tot ze minstens boven de armoedegrens uitkomen. Het Rekenhof berekende in 2008 dat dit 1,25 miljard euro zou kosten. Met een indexering van 20 % komen we dan vandaag uit bij een bedrag van om en bij de 1,5 miljard euro. Geen klein bier in budgettair krappe tijden zegt u? Het Netwerk tegen Armoede zegt: waar een wil is, is een weg. Recent nog kende de federale regering in het kader van het competitiviteitspact 1,35 miljard euro lastenverlagingen toe aan de bedrijven, de notionele interestaftrek kost de schatkist jaarlijks tot 6 miljard euro…

Kleur bekennen
 
Het Netwerk tegen Armoede vraagt onze politici om kleur te bekennen. Zonder het optrekken van de laagste uitkeringen tot boven de armoedegrens is alle armoedestrijding rommelen in de marge. En neen: wij geloven al lang niet meer in goede voornemens alleen. Beste politici, als het u menens is, dan schrijft u dit na 25 mei in uw regeerakkoord én uw meerjarenbegroting.
 
Lees meer over "Verkiezingen 2014: Inkomens en uitkeringen boven de armoedegrens"
Eenoudergezinnen, een extra kwetsbare groep

Eenoudergezinnen, een extra kwetsbare groep

1/04/2014
De VRT maakte in een grootschalig onderzoek de kaart van Vlaanderen. Eenoudergezinnen komen daar uit als een extra kwetsbare groep. Het armoederisico ligt er op 22 %, dubbel zo hoog als bij de gemiddelde Vlaamse bevolking. Alleenstaande ouders worden geconfronteerd met een resem problemen: moeilijke combinatie werk-gezin, te dure gezondheidszorg, hoge schoolkosten, ...

Beluister de reportage in Vandaag op Radio 1.
Lees meer over "Eenoudergezinnen, een extra kwetsbare groep"
Netwerk tegen Armoede wil budget voor armoedebestrijding bij start nieuwe regeringen

Netwerk tegen Armoede wil budget voor armoedebestrijding bij start nieuwe regeringen

31/03/2014
Het Netwerk tegen Armoede deed in De Tijd een oproep om al in de onderhandelingen voor een nieuwe Vlaamse en federale regering budget en maatregelen te voorzien voor armoedebestrijding. De voorbije jaren is gebleken dat het te moeilijk is om tijdens de legislatuur daarvoor een draagvlak te vinden. Prioriteiten zijn onder meer de verhoging van inkomens en uitkeringen boven de armoedegrens en sociale bijsturing van de bevoegdheden die naar Vlaanderen komen, zoals de kinderbijslag en de woonbonus.

Lees hier het artikel in het verkiezingsmagazine van De Tijd.
Lees meer over "Netwerk tegen Armoede wil budget voor armoedebestrijding bij start nieuwe regeringen"
Het nationale kinderarmoedeplan heeft alles van een doorsnee reclamecampagne

Het nationale kinderarmoedeplan heeft alles van een doorsnee reclamecampagne

21/03/2014
Het aantal gezinnen dat in België moeilijk rondkomt, blijft stijgen. Deze cijfers zijn gepubliceerd in het Federaal Jaarboek Armoede en sociale uitsluiting. Het aantal kinderen dat in armoede opgroeit is 1 op 5, in Brussel 1 op 3. Staatsecretaris Maggie De Block reageert op deze schrijnende cijfers met een ware reclamecampagne voor haar 'Nationaal Kinderarmoedeplan'. Bij mensen in armoede roept dit wrange gevoelens op.


Lees het gezamelijke opiniestuk van Netwerk tegen Armoede en BAPN.
Lees meer over "Het nationale kinderarmoedeplan heeft alles van een doorsnee reclamecampagne"
Armoedetoets houdt dicriminerende regelgeving voor mensen in armoede tegen

Armoedetoets houdt dicriminerende regelgeving voor mensen in armoede tegen

14/03/2014
Vandaag besliste de Vlaamse Regering, op initiatief van minister Lieten, de armoedetoets definitief te verankeren in het Vlaams beleid.  De armoedetoets moet ervoor zorgen dat mensen in armoede niet meer gediscrimineerd worden door nieuwe regelgeving. 

Tijdens het draaien van de armoedetoets wordt er een dialoog opgestart tussen mensen met ervaringskennis uit armoedeorganisaties en de actoren uit het wetenschappelijke veld. Het Netwerk tegen Armoede en het Vlaams Steunpunt Armoedebestrijding (VLAS) spelen hierbij een cruciale rol. Concreet wordt de input van die beide soorten ‘kennis’ bijeengebracht in een document dat bij het voorstel van beslissing wordt gevoegd, zodat de toets mee onderwerp wordt van het publieke debat.

Frederic Vanhauwaert, algemeen coördinator van het Netwerk tegen Armoede, is blij dat deze belangrijke prioriteit uit het Vlaams Actieplan Armoedebestrijding helemaal afgerond is.  “Met het structureel maken van de armoedetoets gaan beleidsmakers reeds voor het nemen van de beslissing weten of hun maatregel effectief armoedebestrijdend is.”

Lees het artikel in De Morgen.
Lees meer over "Armoedetoets houdt dicriminerende regelgeving voor mensen in armoede tegen"
Ocmw's vragen optrekking leefloon tot armoedegrens

Ocmw's vragen optrekking leefloon tot armoedegrens

12/03/2014
Het Netwerk tegen Armoede reageert verheugd op de oproep van alle ocmw's om het leefloon te verhogen tot de armoedegrens. Een sterk signaal. Sinds 17 oktober vorig jaar voert het Netwerk tegen Armoede campagne om alle uitkeringen en inkomens te verhogen tot de armoedegrens. Niet alleen het leefloon (€817 voor een alleenstaande, €1.089 euro voor een gezin) is veel te laag, ook heel wat andere uitkeringen en inkomens zijn ruimschoots onvoldoende om waardig van te leven (onder meer invaliditeit, werkloosheidsuitkeringen, ...). Wij willen dus nog een stap verder gaan en alle inkomens en uitkeringen verhogen tot de armoedegrens.

Teken de petitie.
Lees meer over "Ocmw's vragen optrekking leefloon tot armoedegrens"
Netwerk tegen Armoede waarschuwt voor ondoordachte hervorming van kinderbijslag

Netwerk tegen Armoede waarschuwt voor ondoordachte hervorming van kinderbijslag

12/03/2014
De kinderbijslag zal na de verkiezingen in mei hoog op de politieke agenda staan. Als gevolg van de staatshervorming komt hij naar Vlaanderen en in Brussel naar de Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie. Het Netwerk tegen Armoede dringt aan op een hogere kinderbijslag voor kwetsbare gezinnen, maar waarschuwt ook voor ondoordachte plannen.

Lees ons standpunt over de toekomst van de kinderbijslag in de Gids op Maatschappelijk Gebied.

Lees ons uitgebreide standpunt.
Lees meer over "Netwerk tegen Armoede waarschuwt voor ondoordachte hervorming van kinderbijslag"
Mensen in armoede gingen in gesprek met politici en stelden hun eisen voor de verkiezingen voor

Mensen in armoede gingen in gesprek met politici en stelden hun eisen voor de verkiezingen voor

21/02/2014
In een dialoogdag van het Netwerk tegen Armoede en De Link kregen mensen in armoede de kans om rechtstreeks in gesprek te gaan met politici. De stijgende armoede, ook in Vlaanderen, blijft bovenaan de politieke agenda staan. Dat vinden Netwerk tegen Armoede en De Link een goede zaak. Alleen vertaalt die aandacht zich nog veel te weinig in politieke daadkracht. Met de verkiezingen in het vooruitzicht zetten beide organisaties politici en mensen in armoede rond dezelfde tafel. Voor een keer gingen politici niet in debat met elkaar, maar dwongen we hen om te luisteren naar wie dagelijks armoede aan den lijve ondervindt. Vandaag overhandigen Netwerk tegen Armoede en De Link ook hun respectievelijke memoranda voor de komende verkiezingen.
 
Aan 8 gesprekstafels maakten mensen in armoede zelf duidelijk welke prioriteiten zij naar voor schuiven voor de verkiezingen van 25 mei. Volgende thema’s kwamen aan bod: cultuur en vrije tijd, onderwijs, werk en inkomen, gezondheid, wonen, Opleiding tot ervaringsdeskundige in armoede en sociale uitsluiting, werken met ervaringsdeskundigen in armoede en sociale uitsluiting, participatie van mensen in armoede.
 
Mensen in armoede uit beide organisaties zetten een aantal concrete eisen op de agenda van de aanwezige politici:
 
  • Inkomens moeten verhoogd worden tot boven de Europese armoedegrens.
  • Veralgemeende derdebetalersregeling in gezondheidszorg
  • Tewerkstelling van opgeleide ervaringsdeskundigen bij overheid en diensten om de kloof met mensen in armoede te overbruggen.
  • Toeleiding naar volwaardige arbeid op maat van mensen in armoede
  • Uitpas over heel Vlaanderen
  • Maximumfactuur in het secundair onderwijs
  • Versnelde realisatie van sociale woningen om de wachtlijst van 70.000 gezinnen weg te werken
  • Meer en sterker uitgebouwde wijkgezondheidscentra
  • Voldoende hoog budget voor opleiding en tewerkstelling van ervaringsdeskundigen
  • Studiebeurzen in het volwassenenonderwijs voor beroepsgerichte opleidingen voor mensen met een laag inkomen
 
Panelleden in het plenaire gedeelte waren Wouter Van Besien (Groen), Karin Temmerman (SP.A), Piet De Bruyn (N-VA), Peter Gysbrechts (Open VLD) en Mie Branders (PVDA). Allemaal erkenden ze dat de gesprekken met mensen in armoede zeer verrijkend waren. Ze toonden zich tevreden dat ze voor een keer niet met elkaar in debat moesten, maar in de diepte met mensen in dialoog konden gaan.

Lees het volledige memorandum.

Beluister de reportage in het VRT-radionieuws.

Lees het artikel op DeWereldMorgen.
Lees meer over "Mensen in armoede gingen in gesprek met politici en stelden hun eisen voor de verkiezingen voor"
Ocmw's springen mee op de kar voor uitkeringen boven de armoedegrens

Ocmw's springen mee op de kar voor uitkeringen boven de armoedegrens

17/02/2014
Vorig jaar op 17 oktober lanceerde het Netwerk tegen Armoede de campagne Geen federale regering zonder optrekken inkomens en uitkeringen tot de armoedegrens. Veel uitkeringen duiken nog ver onder de Europese armoedegrens van 1.000 euro voor een alleenstaande en 2.100 euro voor een gezin met kinderen. Het Netwerk raamt de verhoging van alle uitkeringen tot de armoedegrens op een kostprijs van ca. 1,5 miljard euro (op basis van een berekening door het Rekenhof uit 2008). Het probleem van lage uitkeringen leeft ook bij ocmw’s zo blijkt. Het Netwerk stelde een ontwerpmotie op die ocmw-raadsleden in hun eigen raad kunnen indienen. Ook de vvsg pleitte al voor een verhoging van het leefloon tot de armoedegrens.

Lees het artikel op DeWereldMorgen.
Lees meer over "Ocmw's springen mee op de kar voor uitkeringen boven de armoedegrens"
Basisinkomen? Prioriteit voor verhoging inkomens onder armoedegrens

Basisinkomen? Prioriteit voor verhoging inkomens onder armoedegrens

15/02/2014
Het oude idee van een universeel basisinkomen gaat de jongste tijd weer vaker over de tongen. Geef iedereen recht op een gelijk basisbedrag, doe dat onvoorwaardelijk en je krijgt een simpel systeem van sociale bescherming dat alleen maar voordelen heeft. In het idee van een universeel basisinkomen zitten zeker elementen die het Netwerk tegen Armoede charmeren. Maar of het de zaligemakende oplossing is in de strijd tegen armoede, daar stellen we toch ernstige vraagtekens bij.

Lees het interview in Ons Recht.
Lees meer over "Basisinkomen? Prioriteit voor verhoging inkomens onder armoedegrens"
Ontwerpmotie ocmw-raadsleden voor inkomens boven armoedegrens

Ontwerpmotie ocmw-raadsleden voor inkomens boven armoedegrens

27/01/2014
Meer dan 3.000 personen (online en op papier) en 260 organisaties ondertekenden onze petite Geen federale regering zonder optrekken uitkeringen en inkomens tot de armoedegrens. Op vraag van heel wat ocmw-mandatarissen werkte het Netwerk tegen Armoede een ontwerpmotie uit. Die kunnen raadsleden gebruiken om in hun eigen ocmw-raad een motie in te dienen waardoor nog meer ocmw's onze actie kunnen steunen en onze petitie ondertekenen. Ocmw's hebben er zelf veel belang bij want door te lage uitkeringen krijgen zij meer en meer vragen voor aanvullende financiële steun. Dat maakt van uitkeringen onder de armoedegrens een verkapte besparing op kap van de ocmw's.

Download hier de ontwerpmotie.
Lees meer over "Ontwerpmotie ocmw-raadsleden voor inkomens boven armoedegrens"
Besparingsdrift: stevige meppen voor kwetsbare mensen

Besparingsdrift: stevige meppen voor kwetsbare mensen

22/01/2014
De besparingsdrift slaat steeds wilder om zich heen. De overheid sluit werkwinkels, wil minder bussen in moeilijk bereikbare regio's, straks moet je verplicht vrijwilligerswerk doen om een uitkering te krijgen,... Wie door de crisis al in de hoek zat waar de klappen vallen, kreeg er de jongste jaren van de verschillende regeringen in ons land nog enkele stevige meppen bovenop. Steeds meer mensen verliezen de band met de samenleving. Bijna letterlijk.

Lees het opiniestuk van het Netwerk tegen Armoede op knack.be
Lees meer over "Besparingsdrift: stevige meppen voor kwetsbare mensen"
Ga direct naar de gevangenis., u ontvangt geen geld. Integendeel

Ga direct naar de gevangenis., u ontvangt geen geld. Integendeel

16/01/2014
Als het van de Nederlandse staatssecretaris van Veiligheid en Justitie, Fred Teeven, afhangt, betalen gedetineerden er binnenkort 16 euro per dag, voor een maximum van twee jaar. Het voorstel van Teeven zwengelt ook in ons land de discussie aan. Caritas Vlaanderen, Netwerk tegen Armoede en heel wat andere organisaties plaatsen kanttekeningen bij dit voorstel.

Tussen criminaliteit en armoede bestaat een duidelijke correlatie. Heel wat ex-gedetineerden belanden in armoede na het uitzitten van hun straf. Daarnaast zijn er ook mensen in armoede die (kleinere) criminele feiten plegen. Zij kennen bovendien vaak de rechtsprocedures niet en kunnen evenmin een advocaat betalen. Dit maakt dat er sprake is van een groot aandeel mensen in armoede in de Belgische gevangenissen en een groot aandeel mensen die de gevangenis verlaten in armoede.
Een veroordeling tot een gevangenisstraf is zeer ingrijpend. Je wordt gestraft voor een misdrijf. Je straf bestaat uit vrijheidsberoving, eventueel samen met een boete en/of schadevergoeding. Het doel van de straf bestaat o.a. uit een na te streven herstel tussen dader en slachtoffer, de rehabilitatie van de dader en de re-integratie in de vrije samenleving na afloop van de straf. Een voorstel zoals in Nederland plaatst een ernstige hypotheek op dit laatste.

Vandaag zien we al een zeer ambigue beleid: uitkeringen worden geschorst, de schaarse gevangenisarbeid levert slechts een fractie van het minimumloon op en tegelijk sta je als gedetineerde in voor eigen kosten én de vergoeding die aan slachtoffers betaald moet worden.

Het aanrekenen van extra kosten aan gedetineerden of het opschorten van pensioenen of invaliditeitsuitkeringen zal er voor zorgen dat zij met een grote schuldenberg de gevangenis verlaten en nooit toekomen aan het vergoeden van hun slachtoffers. Zowel het vergoeden van het slachtoffer als de re-integratie worden met deze maatregel gehypothekeerd.

We mogen ons niet laten leiden door wrok of verbittering, hoe moeilijk dit binnen deze thematiek ook is. Een gevangenisstraf moet in de eerste plaats bedoeld zijn om mensen die een misdrijf gepleegd hebben, opnieuw op het rechte pad te krijgen. Het is duidelijk dat het schorsen van uitkeringen of het laten betalen van een dagvergoeding veel ex-gedetineerden veroordeelt tot de vicieuze cirkel van armoede en het risico op mislukking van re-integratie net vergroot, met alle gevolgen van dien voor de samenleving. Ook de slachtoffers zijn niet gebaat met zo’n maatregel, integendeel, zij riskeren zo nooit de schadevergoeding te krijgen waar ze recht op hebben.

 
Caritas Vlaanderen en het Netwerk tegen Armoede
Steunpunt Algemeen Welzijnswerk – Netwerk Rechtvaardigheid en Vrede – Welzijnszorg vzw – De Rode Antraciet – Bond Zonder Naam – Tralies uit de Weg – Caritas International – Kerkwerk Multicultureel Samenleven – Broederlijk Delen – Pax Christi Vlaanderen – Liga voor de Mensenrechten – Suggnomè Forum voor herstelrecht en bemiddeling vzw – Metanoia vzw Katholieke Gevangenis Aalmoezeniers
Lees meer over "Ga direct naar de gevangenis., u ontvangt geen geld. Integendeel"
Armoede bestrijden: de oplossing ligt bij de mensen zelf?

Armoede bestrijden: de oplossing ligt bij de mensen zelf?

19/12/2013
Armoedebestrijding staat vandaag bovenaan de politieke agenda. Dat is hetgeen de laatste jaren echt tot stand gekomen is. Iedereen heeft er de mond van vol. Alleen lijken heel wat politici en partijen de strijd tegen armoede te verwarren met een strijd die uiteindelijk een strijd tegen mensen in armoede zelf is. We zien hierin een duidelijk patroon terugkeren met twee hoofdlijnen. Tweemaal zien we dat de verantwoordelijkheid om uit de armoede te geraken nog sterker richting de persoon zelf verschuift.

Lees het volledige opiniestuk van coördinator Frederic Vanhauwaert in Samenleving en Politiek.
Lees meer over "Armoede bestrijden: de oplossing ligt bij de mensen zelf?"
Verslag Steunpunt Armoedebestrijding zet nood aan hogere uitkeringen in de verf

Verslag Steunpunt Armoedebestrijding zet nood aan hogere uitkeringen in de verf

18/12/2013
Het tweejaarlijks verslag van het Steunpunt Armoedebestrijding, waar het Netwerk tegen Armoede aan meewerkte, windt er geen doekjes om. De sociale bescherming in België schiet schromelijk te kort. Steeds meer mensen vallen door de mazen van het net. Met name de uitkeringen en inkomens dringen de armoede niet langer terug, maar laten mensen hooguit overleven in hun armoedesituatie. Het Netwerk tegen Armoede startte op 17 oktober, Werelddag van Verzet tegen Armoede, een campagne om in het federaal regeerakkoord van volgend jaar een verhoging te voorzien van de laagste  uitkeringen en dit minstens tot de Europese armoedegrens.
 
Om een idee te geven: een  alleenstaande met een uitkering als invalide zou dan niet meer moeten ‘rond komen’ met €817,78 per maand, zoals nu, maar beschikken over €1.000 per maand, wat ook al niet breed is, voor een gezin gaat het al gauw over € 1000 extra per maand (€ 2100 tegenover € 1090.37 nu). Het hangt af van de gezinssituatie en het type uitkering hoe groot de verschillen zijn, maar ook bij de Inkomensgarantie voor Ouderen, het leefloon en de werkloosheidsuitkeringen gaat het over een serieuze inhaalbeweging.  “In totaal zou zo’n operatie €1,5 miljard per jaar kosten”, zegt coördinator Frederic Vanhauwaert van het Netwerk tegen Armoede Een ambitieuze, maar zeker haalbare eis en een kwestie van politieke wil. Ter vergelijking, de notionele intrestaftrek kost ons land elk jaar €6 miljard.” Wij vragen dan ook dat dit in het volgende federaal regeerakkoord (ook budgettair) ingeschreven wordt. En dat de omgekeerde beweging die men momenteel maakt –deze federale regering verlaagde bv. de uitkeringen voor langdurig werkzoekenden tot ver onder de armoedegrens- wordt teruggedraaid .
 
Uit het verslag van het Steunpunt blijkt bovendien dat er een groot probleem blijft van onderbescherming. Veel mensen krijgen niet waar ze recht op hebben. Dat gebeurt om verschillende redenen: omdat ze onvoldoende informatie krijgen, omdat ze niet door de administratieve mallemolen raken, op slecht op elkaar afgestemde, onderbemande, soms klantonvriendelijke diensten en hulpverlening stuiten, de regelgeving zelf voor uitsluiting zorgt…
 
Het Netwerk tegen Armoede pleit heel nadrukkelijk voor automatische toekenning van rechten waar dat mogelijk is (waar wacht men bv. op om de Verhoogde Tegemoetkoming voor medische zorgen (OMNIO) of de Vlaamse studietoelagen op die manier toe te kennen? Men weet de rechthebbenden zitten…). Daarnaast moeten diensten zoals OCMW, vakbond, ziekenfonds, een sociale dienst van een gemeente… veel meer zelf naar de mensen stappen en hen begeleiden bij het toekennen van hun rechten. Vroeger waren bepaalde diensten daarop georganiseerd (denk aan de bode van de mutualiteit die in de wijk rond liep), nu moeten mensen de weg vinden naar een loket of kunnen ze zelfs dat niet meer en worden ze doorverwezen naar digitale dienstverlening.

Beluister het interview in Vandaag op Radio 1.
Lees meer over "Verslag Steunpunt Armoedebestrijding zet nood aan hogere uitkeringen in de verf"
Onbetaalde arbeid voor leefloners is kortzichtig en onrechtvaardig

Onbetaalde arbeid voor leefloners is kortzichtig en onrechtvaardig

19/11/2013
De Antwerpse OCMW-voorzitter Liesbeth Homans (N-VA) wil mensen die een leefloon trekken, verplicht aan het werk zetten als tegenprestatie voor het geld dat ze van de staat ontvangen. Wie weigert, moet volgens Homans zijn uitkering verliezen. Volgens haar komt 95 % van de leefloners in aanmerking voor een job. Dat schrijven Gazet Van Antwerpen en Het Belang van Limburg. Monica De Coninck, federaal minister van Werk, veefde in De Ochtend op Radio 1 het voorstel al van tafel. Terecht, volgens het Netwerk tegen Armoede. Leefloners verplichten om onbetaalde arbeid te leveren, als tegenprestatie voor een leefloon is kortzichtig en onrechtvaardig.

Ten eerste laat het pleidooi van Homans uitschijnen dat leefloners tot op heden niet geactiveerd worden. Dat klopt niet. Sinds 2002, met de wet op het Recht op Maatschappelijke Integratie (RMI) zetten de meeste OCMW's maximaal in op activering. Artikel 60 &7 is daarbij een vele gebruikte maatregel om leefloners voor een jaar tot 18maanden te werk te stellen, met daarbij de nodige begeleiding en opleiding. De RMI-wet is bovendien niet vrijblijvend, iedereen die geacht wordt te kunnen werken, moet zijn werkbereidheid aantonen bij het OCMW. Zoniet, kunnen OCMW-cliënten geschrapt worden van hun leefloon.

Homans pleit echter om nog een stapje verder te gaan. Zij wil leefloners verplicht 'onbetaalde' arbeid laten uitvoeren. Wie weigert, verliest zijn leefloon. In het kader van de recente besparingen bij Antwerpen-stad en het snoeien in het personeelsbestand, begrijpen we het voorstel van de Antwerpse OCMW-voorzitter. Schrap in het personeelsbestand van de groendienst, poetsdienst, afvaldienst, keuken, ... en zet er leefloners op. Een goedkoop alternatief en het werk blijft gedaan. De ene ziet zijn job verdwijnen, de andere krijgt werk maar krijgt geen loon, bouwt geen rechten op voor een werkloosheidsuitkering, een pensioen, wordt niet beschermd, ... De leefloner blijft dus vastzitten in het leefloon.

Daarbij moet ook de kanttekening geplaatst worden, dat niet alle leefloners te activeren zijn naar werk. Onder de leefloners zijn veel zieken, invaliden, thuislozen, ouderen, analfabeten, ... die zo ver vewijderd zijn van de arbeidsmarkt, dat een job (voor een langere tijd of voorgoed) uitgesloten is. Het leefloon is voor hen hun laatste vangnet. Maar zelfs de leefloners die door het OCMW succesvol artikel 60 afmaken, die bewezen hebben te kunnen werken, blijken nadien nog altijd moeilijk door te stromen naar de reguliere arbeidsmarkt. Hun afstand tot de arbeidsmarkt blijft, ondanks intensieve begeleiding, te hoog of misschien vanuit een ander perspectief gezien, de arbeidsmarkt is te veeleisend. De overtuiging dus van Homans dat 95 % van de leefloners aan het werk kan gezet worden, is dwaas, ...

Of lasterlijk ten aanzien van mensen met een leefloon. Telkens opnieuw wekt Homans in haar communicatie de indruk dat mensen met een leefloon niet willen werken, dat ze niets doen, dat ze profiteren. Zeer veel mensen met een leefloon willen hun situatie verbeteren, vaak is het geen kwestie van niet willen, maar niet kunnen. De eisen op de arbeidsmarkt zijn hoog, velen vallen uit de boot. Het leefloon is trouwens op zich veel te laag om mensen te vrijwaren van armoede, marginaliteit, ... Met 817 euro per maand voor een alleenstaande duikt het ver onder de Europese armoedegrens.

Toch blijven, ondanks dit onrecht op de arbeidsmarkt en het gebrek aan inkomensbescherming, heel wat leefloners zich actief inzetten, via vrijwilligerswerk in het verenigingsleven, via PWA, via LETS-krijgen, ... Anderen dragen zorg voor familieleden, kinderen, ouders, ... Wanneer worden eens deze zinvolle en nuttige activiteiten die leefloners wel doen onder de aandacht gebracht?

Tot slot stelt Homans: "Het werkt in Nederland, dus moet het ook bij ons kunnen." Ook hier gaat Homans kort door de bocht. Zo leren we uit het Zwartboek 'Werken in de bijstand' van het FNV dat er tal van wantoestanden zijn voor de Nederlandse leefloners die werken in de bijstand. Klachten zijn de slechte arbeidsomstandigheden en het gebrek aan arbeidsbescherming (want officieel is het geen arbeid), het gebrek aan perspectief op een betaalde job (de werkervaring is niet relevant en slorpt tijd op ten koste van de zoektocht naar betaald werk). Het werken gebeurt ver onder het minimumloon, waardoor er ook verdringng ontstaat met bestaande arbeidskrachten. Daarbij zijn er zelfs situaties van bijstanders die eerst een betaalde baan hadden en na ontslag hetzelfde werk moesten, maar dan in ruil voor een uitkering, ... Is dit de weg waar we naartoe willen?

Conclusie: OCMW's hebben verschillende vormen van dienstverlening en instrumenten die burgers op weg moeten helpen naar maatschappelijke integratie en een menswaardig leven. Leefloners die kunnen werken, worden daarbij ten volle geactiveerd naar een job. (Activeren naar) werk blijkt voor een grote groep leeflonders echter niet een oplossing te vormen, het Netwerk tegen Armoede ziet niet in waarom onbetaald werk dat dan wel zou zijn. Bovendien vormt het leefloon voor burgers, voor wie het recht op betaalde arbeid niet gegarandeerd kan worden, het allerlaatste vangnet. Dit koppelen aan een plicht tot onbetaalde arbeid (zonder verloning, arbeidscontract, bescherming, rechtenopbouw, ...) is simpelweg laag bij de grond.
Lees meer over "Onbetaalde arbeid voor leefloners is kortzichtig en onrechtvaardig"
Basisinkomen: wondermiddel of paard van Troje?

Basisinkomen: wondermiddel of paard van Troje?

25/10/2013
Het basisinkomen is helemaal terug van weggeweest. In Zwitserland gaan ze er over stemmen. In Canada liep vroeger al een experiment en nu houden zelfs hot shot bankiers een warm pleidooi voor het basisinkomen. Het zou plots het wondermiddel zijn om de armoede de wereld uit te helpen. Eigenaardig, want waarom is men er dan niet al lang mee begonnen?
 
In Canada hebben ze het al uitgeprobeerd, in 2 kleinere steden. Een basisinkomen boven de armoedegrens. Het experiment had zeker verdiensten. Zo kon men aantonen dat mensen met een hogere uitkering niet minder, maar net sneller en gemakkelijker aan het werk geraken en blijven. Onze federale regering doet vandaag net het omgekeerde. Door de werkloosheidsuitkeringen voor langdurig werkzoekenden ver onder de armoedegrens te laten duiken, zouden mensen als vanzelf een job beginnen zoeken. Lees, een hogere uitkering is een hangmat waarin al die luie werklozen rustig blijven liggen.
 
Een interessant experiment dus, al blijft het afwachten of dit recept ook zou werken als men het op landelijk niveau zou invoeren. Volstaat zo’n basisinkomen om de armoede te bestrijden? Waar haalt men het geld om dat te financieren? Wat neemt men af in de plaats?
 
Met andere woorden, het ene basisinkomen is het andere niet. Gisteren lanceerde hoofdeconoom Peter De Keyzer van BNP Paribas Fortis zijn versie van het basisinkomen. Iedereen zou 900 à 1.000 euro toegestopt krijgen. Bedrijven zouden minder loon moeten betalen en de sociale zekerheid zou plots perfect betaalbaar zijn. Want, en daar komt de aap uit de mouw, die 1.000 euro zou alle andere uitkeringen vervangen. Pensioen, invaliditeit, ziekte, leefloon, het komt allemaal te vervallen. Je krijgt gewoon 1.000 en voor de rest heb je maar je eigen boontjes te doppen. Chronisch ziek? Een handicap? Financiële tegenslag? Geboren in armoede? Sorry, doe het maar met je basisinkomen. De Keyzer wil hiermee de armoede bestrijden en in een beweging een gigantische administratieve vereenvoudiging en besparing realiseren. De man lijkt het nog te menen ook.
 
Deze topbankier heeft blijkbaar geen idee met welke problemen mensen in armoede geconfronteerd worden. Betaal met je 1.000 euro maar je huur op de privé-markt, vaak 500 tot 600 euro. Betaal maar de energiekosten in je slecht geïsoleerde woning. Zorg maar voor brood op de plank. Dan hebben we het nog niet over gezinnen met kinderen. Die zouden dan, in het beste geval, 2.000 euro krijgen en verder niets. De Europese armoedegrens voor gezinnen ligt op 2.100 euro. Maar een alleenstaande moeder zou het dan moeten doen met 1.000 euro (of 900, waarom niet?). Kort gezegd, zo’n basisinkomen is lang geen wondermiddel en kan, als het verkeerd gebruikt wordt, zelfs leiden tot een gigantisch sociaal bloedbad.
 
Over een ding lijkt er ondertussen wel een consensus te groeien. Heel wat inkomens en uitkeringen zijn in ons land te laag. Leefloon, werkloosheidsuitkeringen, invaliditeitsuitkering, ziekte-uitkering, vaak komen ze nog niet eens in de buurt van de Europese armoedegrens (1.000 euro voor een alleenstaande en 2.100 euro voor een gezin). Het Netwerk tegen Armoede lanceerde op 17 oktober, Werelddag van Verzet tegen Armoede, de eis om alle inkomens en uitkeringen op te trekken tot de armoedegrens. Wij vragen dat politieke partijen na de verkiezingen van volgend jaar dat, ook budgettair, inschrijven in het nieuwe federaal regeerakkoord. Tot 25 mei zullen we hen daarover duidelijk bevragen en kleur doen bekennen. Is de armoede daarmee opgelost? Verre van, maar het zou wel een grote sprong voorwaarts zijn.
 
Armoede is immers veel meer dan een gebrek aan inkomen. 70.000 mensen staan op de wachtlijst voor een sociale woning. Mensen in armoede stellen doktersbezoek uit omdat ze het niet kunnen betalen. Energiekosten zijn veel hoger bij wie onder de armoedegrens leeft door de slechte kwaliteit van veel (huur)woningen. En ga zo maar door. Armoede bestrijden doe je niet met een hogere uitkering alleen, maar het is wel de noodzakelijke, eerste stap.
Lees meer over "Basisinkomen: wondermiddel of paard van Troje?"
Armoedebestrijding: Wat heeft Vlaanderen ons beloofd?

Armoedebestrijding: Wat heeft Vlaanderen ons beloofd?

16/09/2013
Het Netwerk tegen Armoede zet de zaken op scherp in aanloop naar de nieuwe Vlaamse begroting. De uitkomst zal bepalend zijn voor de topprioriteit armoede van deze Vlaamse Regering

Lees het opiniestuk op knack.be
Lees meer over "Armoedebestrijding: Wat heeft Vlaanderen ons beloofd?"
Amper helft van gezinnen kan sparen

Amper helft van gezinnen kan sparen

8/08/2013
Amper de helft van de gezinnen slaagt erin om maandelijks een bedrag opzij te zetten en een financiële buffer aan te leggen. Dat blijkt uit een peiling van de Centrale Bank. Vooral huurders zijn nauwelijks gewapend tegen financiële tegenslagen. De economische crisis duwt mensen verder de armoede in, stelt het Netwerk tegen Armoede. En dat vertaalt zich nu ook in de cijfers. Als het beleid, op lokaal, Vlaams en federaal niveau, niet stevig van koers verandert, zullen we de komende jaren nog meer van die onheilspellende statistieken op ons bord krijgen.

Lees het interview in De Tijd.

Bekijk de reportage in het VRT-journaal.

Bekijk de reportage in het VTM-nieuws.

Lees het artikel in MoneyTalk.
Lees meer over "Amper helft van gezinnen kan sparen"
Groot aantal mensen met een handicap binnenkort naar het OCMW?

Groot aantal mensen met een handicap binnenkort naar het OCMW?

9/07/2013
Heel recent kwamen zowel de Universiteit Antwerpen als de Christelijke Mutualiteiten naar buiten met stuitende cijfers: bijna 1 op 3 van de gehandicapten leeft in armoede en stelt o.m. noodzakelijke uitgaven voor gezondheidszorg uit wegens financiële problemen. Vooral de ‘licht’ gehandicapten, mensen met een beperking die nog een zekere ‘zelfredzaamheid’ hebben (lees: ze kunnen nog een en ander zelf in het huishouden, hebben nog sociale contacten…), hebben het bijzonder moeilijk. Laat het nu net die groep zijn waarvoor de federale regering op dit ogenblik een hervorming van de uitkeringen voorbereidt. Wordt een groot deel van onze ‘licht’ gehandicapten, die nu nog van de federale overheid een (véél te lage!) uitkering ontvangen, binnenkort afhankelijk van de OCMW’s? En zo ja, hoe voorkomen dat mensen uit de boot vallen en in een onaangepast activeringsverhaal terechtkomen? Het Netwerk tegen Armoede is er allesbehalve gerust in en vroeg bevoegd staatssecretaris Courard dringend om meer uitleg.

Lees de brief die het Netwerk tegen Armoede aan staatssecretaris Courard richtte.
Lees meer over "Groot aantal mensen met een handicap binnenkort naar het OCMW?"
Onrust blijft over fraudebestrijding kinderbijslag

Onrust blijft over fraudebestrijding kinderbijslag

1/07/2013
Twee weken geleden reageerde het Netwerk tegen Armoede bijzonder ongerust op een ontwerp van wetswijziging van de staatssecretarissen Courard (Gezin) en Crombez (fraudebestrijding) dat ernstige fraude bij kinderbijslag moest tegengaan. Uiteraard zijn wij voorstander van de bestrijding van fraude, maar het wetsontwerp was naar onze mening zó geschreven dat ook heel wat gezinnen met kinderen in armoede onbedoeld het slachtoffer konden worden. Het wetsontwerp werd inmiddels zonder wijzigingen goedgekeurd. Het Netwerk tegen Armoede betreurt dit ten zeerste. Nochtans bleek bij de bespreking in de commissie dat parlementsleden van oppositie én meerderheid onze kritiek deelden.

Het risico op onterechte schorsingen van de kinderbijslag is groot. Ook vinden we dat mensen die wel degelijk in de fout gingen in het verleden daar op een buitensporige manier voor afgestraft worden.  Het ontwerp wijzigt verjaringstermijnen, onterecht uitbetaalde bedragen zouden kunnen worden ingehouden op andere uitkeringen… Lees daarover onze brief aan de staatssecretarissen en de leden van de commissie Sociale Zaken.

Staatssecretaris Crombez verwees zowel in zijn antwoord aan het Netwerk als in commissie naar een omzendbrief die nog zal worden uitgewerkt voor de kinderbijslagfondsen en de Rijksdienst voor Kinderbijslag voor Werknemers. Die moet een aantal ‘ongelukken’ vermijden en garanderen dat geen enkel kind dat effectief in België verblijft zonder kinderbijslag valt. Gezien de heel algemene formulering van de wet is het maar de vraag of dit werkelijk kan lukken en of vergissingen op die manier helemaal uit te sluiten zijn.

Je zal als gezin in armoede maar onterecht geschrapt worden van de kinderbijslag. Dat zijn niet alleen drama’s op het moment zelf, op een termijn van enkele maanden kunnen gezinnen zó in de problemen komen dat de gevolgen nog jaren nadien kunnen spelen. Maar er zijn ook problemen die deze omzendbrief niet oplost: wat als de overheid enkele jaren ‘slaapt’, dan fraude ‘vaststelt’ en dan heel dat bedrag terugeist; de overheid mag daar ook ‘rente’ op berekenen én zij mag die terugeisen, ja zelfs deels afhouden van uitkeringen die je wel nog (terecht!) van haar ontvangt.

Wij blijven dat buitensporig vinden. Voor sommige gezinnen is dat bijna een wettelijke garantie op armoede. In de teksten blijft grote onduidelijkheid over fraude met andere uitkeringen die kan worden afgehouden van kinderbijslag. En wat met onterecht geschorste kinderbijslag die achteraf in 1 keer teruggestort wordt. Word je daar nog fiscaal voor afgestraft ook? Er kwam geen duidelijk antwoord.

Het Netwerk tegen Armoede zal niet nalaten de mogelijke ‘ongelukken’ op het terrein als gevolg van deze harde wet aan te kaarten. Wij hopen ook dat een snelle evaluatie (binnen de 6 maanden na het rondsturen van de omzendbrief?) er zeker komt. Verschillende parlementsleden hebben daarom gevraagd. Hopelijk zijn tegen dan niet al de eerste onbedoelde slachtoffers gevallen. Wordt vervolgd.
Lees meer over "Onrust blijft over fraudebestrijding kinderbijslag"
Hervorming kinderbijslag is goed, maar geen wondermiddel

Hervorming kinderbijslag is goed, maar geen wondermiddel

30/06/2013
Het Netwerk tegen Armoede reageert positief op de steun van ministers Lieten en Bourgeois voor een sociale hervorming van de kinderbijslag eens die naar Vlaanderen komt in 2014. De kinderbijslag moet een recht voor elk kind blijven. Daarom zijn wij voorstander van een gemeenschappelijke sokkel. Maar daarbovenop moet er extra steun komen  voor kinderen die in armoede opgroeien. Op dat punt vraagt het Netwerk nog verduidelijking. Het volstaat niet om te spreken over kinderen met zorgnoden. Immers: nu al bestaan er bv. toeslagen voor kinderen met een handicap. Wat het Netwerk vraagt is een toeslag voor gezinnen met een te laag inkomen, waar nodig aangevuld met extra toeslagen voor specifieke groepen met een hoge zorgnood, zoals gehandicapten.
 
Belangrijke vraag: over welke concrete bedragen zal het gaan? Stel dat de gemeenschappelijke sokkel daalt en men komt op eenzelfde eindbedrag uit door een iets hogere extra toeslag, dan zijn mensen in armoede nog niet geholpen. Op dat vlak zijn we er toch niet heel gerust in. Enerzijds is het op dit moment nog niet geheel duidelijk of Vlaanderen bij de regionalisering van de kinderbijslag wel het volledige bedrag zal mee krijgen dat nu vanuit federaal aan Vlaamse kinderbijslagen wordt besteed (die vraag stelt zich trouwens ook voor Brussel). Anderzijds horen we nu al dat de regionalisering organisatorisch voor heel wat kosten zal zorgen. Verkleint dus het budget voor kinderbijslag na 2014 en zo ja, wat zal dat betekenen voor de uitgekeerde bedragen?

De kindpremie is inmiddels afgevoerd, ook minister Bourgeois liet weten het idee los te laten. Een verstandige beslissing vinden wij. Het Netwerk tegen Armoede was nooit voorstander van het idee: het was ondoelmatig (iedereen, ook wie het niet nodig had, kreeg eenmalig een onbeduidend bedrag) en de manier waarop men het wilde organiseren zou bepaalde kinderen in armoede extra afstraffen (ouders die met hun kind niet naar Kind en Gezin gingen, zouden de premie immers niet krijgen). Tevreden kunnen we echter niet zijn. Dat zijn we pas als het voorziene budget geïnvesteerd wordt in de strijd tegen armoede (gezinsondersteuning, prioriteiten Vlaams Actieplan Armoedebestrijding, ...). Verwijzen naar de hervorming van de kinderbijslag is verwijzen naar de volgende legislatuur. Dat zou een besparing zijn die wij niet kunnen smaken.  

De hervorming van de kinderbijslag is goed, maar geen wondermiddel. Willen we de kinderarmoede succesvol bestrijden, dan moeten ook de ouders uit de armoede geholpen worden. Op dat vlak is er, een jaar voor de verkiezingen, nog veel werk aan de winkel. De automatische toekenning van rechten, investeren in wijkgezondheidscentra, meer werk-welzijnstrajecten, in betaalbare woningen... Rond al die prioriteiten uit het Vlaams Actieplan Armoedebestrijding wachten we nog altijd op voldoende budget.
Lees meer over "Hervorming kinderbijslag is goed, maar geen wondermiddel"
Armoede neemt niet af in ons land

Armoede neemt niet af in ons land

19/06/2013
Nu vrijdag viert het Netwerk tegen Armoede zijn tiende verjaardag. Maar veel reden om te feesten is er niet. De armoede neemt niet af en vaak blijken maatregelen zelfs een stap achteruit voor mensen in armoede. Kijk maar de versnelde degressiviteit van de werkloosheidsuitkeringen of de sluiting van Werkwinkels.

Lees het interview in Knack met coördinator Frederic Vanhauwaert van het Netwerk tegen Armoede.
Lees meer over "Armoede neemt niet af in ons land"
Geen opschorting kindergeld bij vermoeden fraude!

Geen opschorting kindergeld bij vermoeden fraude!

14/06/2013
De Gezinsbond en het Netwerk tegen Armoede maken zich zorgen over het voornemen van de meerderheidspartijen om bij een ernstige aanwijzing van fraude de kinderbijslag gedurende zes maanden op te schorten. Het vermoeden van onschuld wordt hier met de voeten getreden.  De grootste slachtoffers hiervan zijn de kinderen.
 
Door reeds bij een vermoeden van fraude de kinderbijslag op te schorten, ondergraven we mogelijk een systeem dat goed werkt en een echte steun is voor gezinnen. Wat is een ernstig en eensluidend vermoeden van fraude precies in deze context? Gaat het ook om administratieve fouten? Het gevaar bestaat dat net kwetsbare gezinnen die de gezinsbijslag hard nodig hebben geconfronteerd zullen worden met vermoedens van fraude die achteraf onterecht blijken te zijn.
 
Kinderen niet straffen
 
Christel Verhas, Gezinsbond: “We willen er sterk voor waarschuwen dat dit voornemen de weg niet mag effenen  voor het intrekken van de kinderbijslag bij het vermoeden van andere vormen van sociale fraude. We mogen kinderen niet straffen voor de fouten die hun ouders maken”. De kinderbijslag is vandaag één van de weinige rechten in ons land die, zeker wanneer het gaat om minderjarigen, niet aan voorwaarden gekoppeld zijn. De kinderbijslag is een essentieel onderdeel om de opvoedingskosten van kinderen te helpen dekken. Dat moet zo blijven.
 
Geen verjaring voor sociale fraude, wel voor fiscale fraude
 
Hilde Linssen, Netwerk tegen Armoede: “Het wetsontwerp kan er ook toe bijdragen dat mensen in armoede nog meer in de schulden geduwd worden. Op onterecht uitbetaalde sociale uitkeringen zal interest moeten betaald worden. Als mensen niet in staat zijn om die terug te betalen kan de overheid ze inhouden van andere uitkeringen waar men wel recht op heeft.
Helemaal problematisch is het systeem van verjaring, of eerder het gebrek eraan. Die verjaring zou pas lopen vanaf het moment dat een overtreding vastgesteld wordt. Daardoor kan men eindeloos ver teruggaan in de tijd om uitkeringen terug te vorderen. In de feiten wordt verjaring van sociale fraude zo goed als onmogelijk. De regering duwt mensen hiermee in de schulden. Een schril contrast met de manier waarop grote fiscale fraudedossiers naar verjaring gebracht worden of simpelweg kunnen afgekocht worden door rijke fraudeurs.” 
 
De Gezinsbond en het Netwerk tegen Armoede zullen hun bezorgdheden overmaken aan de staatssecretaris voor gezinnen Philippe Courard, de staatssecretaris voor fraudebestrijding John Crombez en de leden van de commissie sociale zaken. We zullen er op aandringen om het opschorten van de kinderbijslag bij een vermoeden van fraude niet door te voeren. Het voorstel kwam trouwens op slinkse wijze op de agenda. Het voorstel gaat uit van de regering en was oorspronkelijk opgenomen in de programmawet. Omdat de Raad van state geen advies wilde geven omdat er volgens hen geen hoogdringendheid mee gepaard ging, werd het voorstel tijdens de zitting als amendement ingediend door de parlementairen van de meerderheid.

Lees het artikel in De Standaard.
Lees meer over "Geen opschorting kindergeld bij vermoeden fraude!"
Armoedebarometer: armoedebestrijding trappelt ter plaatse

Armoedebarometer: armoedebestrijding trappelt ter plaatse

23/05/2013
De cijfers van de jongste Armoedebarometer van Decenniumdoelen tonen het eens te meer aan. Het beleid slaagt er niet in om de armoede te doen dalen. 1 op 10 Vlamingen leeft nog steeds in armoede. De kinderarmoede blijft zelfs nog stijgen naar een nieuwe recordhoogte van 9,7 %. Decenniumdoelen, een samenwerkingsverband van 12 sociale organisaties waaronder het Netwerk tegen Armoede, publiceert jaarlijks de evolutie inzake armoedebestrijding op vlak van inkomen, gezondheid, werk, wonen, onderwijs en participatie.

Alleen de kloof tussen arm en rijk in de gezondheidszorg lijkt op het eerste zicht te verkleinen, maar ook dat is geen goed nieuws. De kloof wordt kleiner omdat meer mensen boven de armoedegrens even goed problemen ondervinden om medische kosten te betalen.

Het aantal gezinnen waar niemand werkt, blijft ondertussen stijgen. Ook wonen blijkt een zware last voor mensen in armoede. 1 op 3 huurders ondervindt betalingsproblemen en maar liefst 4 op 10 huurders leeft in een woning van gebrekkige kwaliteit. In het onderwijs blijft de laaggeletterdheid gelijk. Mensen in armoede participeren tegelijk steeds minder aan het verenigingsleven.

Weinig opbeurende cijfers dus. Dit zou het ultieme signaal moeten zijn voor de Vlaamse regering om van armoedebestrijding alsnog een topprioriteit te maken. Met volgend jaar verkiezingen in zicht moet het beleid dringend een versnelling hoger schakelen.

Lees het volledige persbericht.

Beluister hier het interview in Vandaag op Radio 1 met Irene van onze vereniging De Brug in Hasselt.
Lees meer over "Armoedebarometer: armoedebestrijding trappelt ter plaatse"
150 mensen in armoede debatteren over herverdeling

150 mensen in armoede debatteren over herverdeling

23/05/2013
Herverdeling, dat is het jaarthema waarrond verenigingen waar armen het woord nemen sinds begin dit jaar op focussen. In tijden van crisis een keuze die niet vanzelfsprekend is, maar die tegelijk broodnodig is om onze samenleving op de rails te houden. Zonder herverdeling neemt de armoede, die de voorbije jaren ook in Vlaanderen hoge toppen blijft scheren, onmiskenbaar toe. Om het thema verder te verdiepen gingen 150 mensen in armoede in gesprek met vakbondsmensen op een druk bijgewoonde Forumdag van het Netwerk tegen Armoede.

Welke herverdelingsmechanismen zijn er? Hoe werkt de sociale zekerheid? Hoe herverdelend is ons belastingssysteem? Belastingen en sociale zekerheid werken wel degelijk herverdelend in ons land, zo blijkt, maar lang niet voor iedereen. Heel wat mensen in armoede merken maar heel weinig van de herverdelingsmechanismen in ons sociaal model. Uitkeringen blijven vaak ver onder de armoedegrens. Sociale zekerheid en fiscaliteit zitten in België bovendien bijzonder ingewikkeld in elkaar. Dat maakt het heel ondoorzichtig voor veel mensen.

Een even groot probleem is de onderbescherming. Mensen krijgen hun rechten vaak niet gerealiseerd. Door de ingewikkelde papiermolen, omdat ze slecht geïnformeerd zijn of omdat de voorwaarden zeer ingewikkeld zijn. Een doorgedreven automatische toekenning van rechten, zoals bijvoorbeeld het OMNIO-statuut, moet daarom dringend op de agenda komen van de verschillende overheden, zowel Vlaams als federaal.

De komende maanden gaat het Netwerk tegen Armoede en zijn verenigingen verder aan de slag met dit thema
Lees meer over "150 mensen in armoede debatteren over herverdeling"
Netwerk tegen Armoede herbevestigt engagement in VIA/Pact 2020

Netwerk tegen Armoede herbevestigt engagement in VIA/Pact 2020

1/05/2013
Samen met tientallen andere organisaties herbevestigde het Netwerk tegen Armoede afgelopen dinsdag zijn engagement in VIA/Pact 2020. Frederic Vanhauwaert, algemeen coördinator, somde in zijn toespraak hiervoor drie redenen op:
  • De mensen in armoede uit onze verenigingen zijn dag in dag uit bezig met armoedebestrijding en de doelstellingen van het Pact 2020. Ze geven vorming, sommen knelpunten op, geven beleidsadviezen,...
  • De doelstellingen moeten dringend gereaiseerd worden: minstens de halvering van de kinderarmoede tegen 2020 terwijl de cijfers nog altijd stijgen, Vlaanderen in een koppositie brengen op vlak van armoedebestrijding in Europa, …
  • De voorbije jaren is al heel wat werk verzet. Enerzijds staat rond kinderarmoede alles klaar om de zaken structureel te verankeren, zodat we verder kunnen gaan dan losse (en tijdelijke) projecten. Anderzijds zijn in het Vlaams Actieplan Armoedebestrijding duidelijke prioriteiten gekozen door de Vlaamse Regering, de SERV en het Netwerk tegen Armoede. Een aantal van die prioriteiten zitten in de goede richting (de toepassing van een armoedetoets, de Uitpas, een beleidsrelevant wetenschappelijk steunpunt voor armoede), bij een aantal andere moet er dringend een versnelling hoger geschakeld worden (structurele verankering van de werk-welzijnstrajecten voor mensen in armoede, investeringen in wijkgezondheidscentra, uitbreiding van de huursubsidies voor wachtenden op een sociale woning, kostenbeheersing in het secundair, …).  Met de uitvoering van deze plannen kunnen we stevige stappen richting de doelstellingen in Pact 2020 zetten.
De tussenkomst vanuit het Netwerk tegen Armoede werd ook opgepikt door het VRT-radionieuws.
Lees meer over "Netwerk tegen Armoede herbevestigt engagement in VIA/Pact 2020"
Armoedemonitor - Nu of nooit voor Vlaamse regering om topprioriteit armoedebestrijding waar te maken

Armoedemonitor - Nu of nooit voor Vlaamse regering om topprioriteit armoedebestrijding waar te maken

16/04/2013
Vandaag maakt de Vlaamse regering de cijfers bekend van de Armoedemonitor. Het Netwerk tegen Armoede is absoluut niet verbaasd over die cijfers. Ze bevestigen de evolutie waar armoedeverenigingen al jaren op wijzen. Kinderarmoede stijgt en de globale armoede daalt evenmin. Een goed jaar voor de moeder aller verkiezingen is het nu of nooit voor de Vlaamse regering. Bij haar aantreden riep ze armoedebestrijding uit tot absolute topprioriteit. Als ze die ambitie nog voor de verkiezingen wil waarmaken, dient het nu te gebeuren.
 
De Vlaamse regering bespreekt nu vrijdag de voortgang inzake armoedebestrijding bij de evaluatie van het voortgangsrapport van het Vlaams Actieplan Armoedebestrijding voor 2012. Een ideaal moment om de daad bij het woord te voegen. De voorbije jaren is hard gewerkt aan projecten, studies en plannen. Ook de prioriteiten werden samen met ons vastgelegd in 2011. Nu is het tijd om dit te vertalen naar concrete en structurele maatregelen voor alle vastgelegde prioriteiten. Wij zijn alvast verheugd dat minister Lieten vandaag al een Kinderarmoedefonds in het vooruitzicht stelt. Daarmee kunnen langlopende inspanningen van organisaties en lokale besturen op vlak van de strijd tegen kinderarmoede ondersteund en opgevolgd worden. Dit gaat een stuk verder dan tijdelijke projectsteun en is een echte wens van organisaties op het terrein. Zo kan er echt een verschil gemaakt worden.
 
Het Netwerk tegen Armoede vraagt verder de uitbreiding van het proefproject rond de Uitpas in Aalst en omliggende gemeenten. De Uitpas is een vrijetijdskaart voor iedereen, maar geeft vooral extra kansen aan mensen in armoede om deel te nemen aan culturele en recreatieve activiteiten. Dat helpt om mensen uit hun isolement te halen, hun sociaal netwerk uit te breiden en hun zelfvertrouwen te vergroten. Ook de strijd tegen vereenzaming maakt essentieel deel uit van de strijd tegen armoede. Het plan was om de Uitpas over heel Vlaanderen uit te rollen. Wij vragen dat er voldoende budget vrijgemaakt wordt om in minstens 2 andere regio’s van start te gaan.

Gezondheidszorg
 
De armoedemonitor toont ook aan dat meer mensen gezondheidszorgen uitstellen. De Vlaamse regering moet  daarom een structureel budget uittrekken om nieuwe wijkgezondheidscentra op te richten en de bestaande een duw in de rug te geven. Dit is één van de prioriteiten die de Vlaamse Regering zelf naar voor schuift binnen haar actieplan armoedebestrijding en die ook in het Regeerakkoord staat. Wijkgezondheidscentra bieden betaalbare, toegankelijke en integrale gezondheidszorg aan de brede bevolking en zeker ook aan mensen die financieel kwetsbaar zijn.
 
De Vlaamse regering moet dus een versnelling hoger schakelen. De voorbije begrotingscontrole was op dat vlak een gemiste kans. Tegelijk stellen we vast dat ook maatregelen genomen worden die armoede net in de hand werken. Het uitblijven van een automatische toekenning van de schooltoelage is daar een van. Naast de 3.000 ouders die hun toelage te laat aanvroegen, blijft ook een groep ouders die de toelage niet aanvraagt: uit onwetendheid of omwille van de complexe procedure. Een automatische toekenning moet daarom volgend schooljaar al komen en niet vanaf 2014-2015, zoals de regering het gepland heeft. Onze petitie-actie daarrond blijft nog doorlopen.

Werkwinkels sluiten
 
Bovendien moet de VDAB tientallen Werkwinkels sluiten als gevolg van besparingen van diezelfde Vlaamse regering. Dit maakt het net voor de meest kwetsbare mensen nog moeilijker om een job te vinden. Onbegrijpelijk voor een regering die armoedebestrijding als topprioriteit heeft.
Lees meer over "Armoedemonitor - Nu of nooit voor Vlaamse regering om topprioriteit armoedebestrijding waar te maken"
Klacht tegen Duitse dumpinglonen

Klacht tegen Duitse dumpinglonen

20/03/2013
De federale SP.A-ministers Johan Vande Lanotte en Monica De Coninck dienen een klacht in bij de Europese Commissie tegen de sociale ongelijkheid en lage lonen in Duitse bedrijven. Als Netwerk tegen Armoede kunnen we deze actie alleen maar toejuichen.

Het Duitse arbeidsmarktmodel wordt immers vaak naar voren geschoven als het streefdoel, terwijl er grote kanttekeningen te plaatsen zijn. Zo bestaat een belangrijk onderdeel van de Duitse arbeidsmarkt uit mini-jobs: kleine, deeltijdse banen met een kleine vergoeding. Het aantal werkende armen is er dan ook gestegen tot maar liefst 6.5 miljoen (2011). Werk kan een hefboom zijn uit armoede, maar dan moeten het kwalitatieve, duurzame en lonende jobs zijn. Dat de SP.A-ministers Vande Lanotte en De Coninck niet blindelings meegaan in het Duitse ‘wonder’ en via deze actie de jobkwaliteit in Belgie willen garanderen vinden we een goede zaak.

Lees hier het artikel in De Standaard.
Lees meer over "Klacht tegen Duitse dumpinglonen"
Inkomensgarantie voor ouderen (IGO): enkele belangrijke stappen vooruit, maar garantie blijft uit

Inkomensgarantie voor ouderen (IGO): enkele belangrijke stappen vooruit, maar garantie blijft uit

14/03/2013
Vandaag keurde de ministerraad de hervorming goed van de inkomensgarantie voor ouderen (IGO). Hiermee zet de minister van pensioenen een stap vooruit in de strijd tegen armoede bij ouderen maar de weg is nog lang.

Eind 2012 klaagde Welzijnszorg aan dat één op vijf ouderen een inkomen heeft onder de armoedegrens. Om dit cijfer te laten dalen is de IGO en meer specifiek een automatisch onderzoek naar het recht op de IGO een van de belangrijkste hefbomen. Absoluut noodzakelijk, zeker omdat de armoedecijfers bij ouderen in 2012 voor het eerst in jaren weer stegen. Welzijnszorg, Okra, Welzijnsschakels en Netwerk tegen Armoede stellen vast dat nu enkele belangrijke stappen vooruit gezet worden. Het blijft echter wachten op een volwaardige inkomensgarantie.

Woonzorgcentrum en samenwoonst niet langer afgestraft

Wat zijn nu die stappen vooruit? De verhuis naar een woonzorgcentrum (WZC) zal niet langer een verlaging van het IGO met zich mee brengen. Dit was voorheen vaak wel het geval wanneer één van beide partners thuis blijft en de ander diende te verhuizen naar een WZC. Hiermee wordt een lacune in de regelgeving hersteld. Ook voor samenwoonst met derden (niet gehuwd of wettelijk samenwonend), wordt de vermogenstoets afgeschaft voor deze derden. Gelukkig, want dit maakte nieuwe samenlevingsvormen voor ouderen met een IGO praktisch onmogelijk. Dit kon beteken dat ze hun recht op IGO verloren. Dit probleem wordt nu vermeden.

De verstrenging van de toekenning van de IGO bij samenwoonst met gerechtigden op kinderbijslag houdt wel een risico in. Zo kan de zorg voor een inwonend kleinkind een invloed hebben op het recht op de IGO. Dit verdient zeker de nodige aandacht om te evalueren of dit in de praktijk gevolgen zal hebben voor mensen die deze middelen echt nodig hebben. Als dat zo is verwachten we dat de regering dit aanpakt.

Achterstand wegwerken
 
Deze en andere maatregelen moeten de regels eenvoudiger maken. Hierdoor komen op de pensioendienst. tijd en mensen vrij om werk te maken van een snellere toekenning van de IGO. Hiermee komt minister De Croo de belofte na die hij eind januari aan Welzijnszorg deed: het verdubbelen van de inspanningen om de achterstand van IGO dossiers, zo’n 13.000, versneld weg te werken.

Het grootste probleem blijven echter de tienduizenden ouderen die reeds van voor 2010 een heel laag pensioen hebben, maar bij gebrek aan kennis of administratieve vaardigheden nog geen IGO aanvraag indienden. Wij vragen dat voor deze groep de administratie automatisch met terugwerkende kracht een inkomensonderzoek verricht en blijven aandringen bij de minister om hier snel werk van te maken. Een echte garantie moet immers automatisch toegekend worden, niet enkel op eigen vraag. In afwachting roepen wij  OCMW’s, mutualiteiten armoede- en ouderenorganisaties op om mogelijke rechthebbenden op te sporen en hen te stimuleren of bij te staan om hun rechten op IGO in orde te brengen.

Welvaartsaanpassing

Ten slotte wordt ook aangekondigd dat de IGO in september met 2% zal stijgen door de aanpassing binnen de welvaartsenveloppe. Dit betekent dat pas in september de IGO opnieuw de Europese armoedegrens (€1000/maand voor een alleenstaande) zal bereiken. Momenteel bedraagt het verhoogd basisbedrag van de IGO € 991. Om van een echte inkomensgarantie te kunnen spreken zou ook  het bedrag sneller moeten aangepast worden zodat onze ouderen met een klein pensioen tenminste een inkomen hebben boven de armoedegrens.
Lees meer over "Inkomensgarantie voor ouderen (IGO): enkele belangrijke stappen vooruit, maar garantie blijft uit"
Niet besparen maar investeren in degelijke ocmw-werking

Niet besparen maar investeren in degelijke ocmw-werking

24/01/2013
OCMW’s moeten hun taak -het recht op een menswaardig bestaan voor iedereen garanderen- ten volle kunnen uitoefenen. Het federaal jaarboek armoede, dat gisteren aan de media werd voorgesteld, spreekt over de beknotting van de werkingsmogelijkheden voor OCMW’s. Ook het Netwerk tegen Armoede vangt daarover verontrustende signalen op.

Zo zou in verschillende gemeenten een besparing zijn aangekondigd op de dotatie voor het OCMW, sommige OCMW's zou zelfs gevraagd worden uit eigen middelen een bijdrage te leveren aan de financiële put in de gemeentelijke begroting, dit ten gevolge van de financiële crisis. Tegelijk wordt verwacht dat, bovenop de gestegen vraag naar hulp ten gevolge van de economische crisis, ook beleidskeuzes van de hogere overheden voor meer druk op de OCMW's zullen zorgen, terwijl daarvoor geen extra middelen worden voorzien. Integendeel zelfs. Zo is bv. geenszins duidelijk wat er zal gebeuren om het wegvallen van de federale middelen die nu naar de usurperende bevoegdheden gaan (bv. Grootstedenfonds) te compenseren, komen niet alle middelen mee naar de regio's bij het overhevelen van de bevoegdheden rond werkgelegenheid (bv. Art 60).

Iedereen weet ook dat de onlangs ingevoerde degressiviteit van de werkloosheidsvergoedingen tot een toenemende vraag naar financieel aanvullende steun aan de OCMW's en meer schrappingen bij de RVA, en dus meer aanvragen voor het leefloon zullen leiden... Tegelijk weten we dat ook de Vlaamse overheid voor een volgende besparingsronde staat en tot nog toe zelfs binnen haar huidige bevoegdheden maar mondjesmaat of helemaal niet in ging op bijkomende vragen om ondersteuning vanuit de OCMW's (bv. voor het wegwerken van wachtlijsten in de schuldhulpverlening).

Degressiviteit
 
Alvast wat betreft de gevolgen van de degressiviteit van de werkloosheidsuitkeringen is het pijnlijk om vast te stellen dat staatssecretaris voor Maatschappelijke Integratie en Armoedebestrijding Maggie De Block zowel gisteren als vandaag nog enkel sprak over 'meer doen met minder middelen' (we parafraseren) en zoeken naar meer efficiëntie. Dit terwijl zij op 17 oktober in Halle nog ruiterlijk toegaf dat meer middelen zouden nodig zijn en er zich publiekelijk toe engageerde, bij tekorten voor de OCMW's door die nieuwe regeling, vanuit de federale overheid financieel bij te zullen springen.
 
Het Netwerk tegen Armoede is bijzonder bezorgd over de gevolgen voor de kwaliteit van de hulpverlening die de OCMW's in zo'n omstandigheden nog zullen kunnen leveren. Het roept alle overheden in dit land (federale, regionale en zeker ook lokale) op om niet te besparen, maar integendeel te investeren in een goede OCMW-werking. De noden zijn hoog en nemen dag na dag toe!
Lees meer over "Niet besparen maar investeren in degelijke ocmw-werking"
Armoedebestrijding: het verhaal van de wortel en de stok

Armoedebestrijding: het verhaal van de wortel en de stok

9/01/2013
Armoede blijft toenemen in ons land. In België leeft 15 % van de inwoners op of onder de armoedegrens. In Vlaanderen is dat ruim 1 op 10. De kinderarmoede is de laatste tien jaar verdubbeld. Vandaag wordt 1 op 12 Vlaamse kinderen in armoede geboren. Hallucinante cijfers voor een regio die nog altijd tot de rijkste ter wereld behoort. Hoe komt het dat de armoedebestrijding in Vlaanderen en België geen kentering teweeg brengt? De crisis? Die speelt zeker een rol, maar ook voor 2008 (toen de financiële crisis nog moest uitbreken) daalde de armoede niet. Armoedebestrijding is duidelijk nog veel te weinig een prioriteit bij de verschillende overheden in dit land. En net in crisistijd zou je verwachten dat de inspanningen opgevoerd worden.

Netwerk tegen Armoede doet in De Geus, het tijdschrift van het Oost-Vlaamse Vrijzinnig Centrum - Geuzenhuis, een krachtige oproep voor een doorgedreven beleid inzake armoedebestrijding.
Lees meer over "Armoedebestrijding: het verhaal van de wortel en de stok"
Dag Zonder Krediet: Dood uw spaarvarken niet!

Dag Zonder Krediet: Dood uw spaarvarken niet!

26/11/2012
Afgelopen weekend voerden 21 organisaties in heel het land actie op de Dag Zonder Krediet. Traditioneel is dat de laatste zaterdag van november, moment waarop de inkopen voor de feestdagen voor de deur staan. Het Netwerk tegen Armoede is een van de trekkers van het Platform Dag Zonder Krediet. De actievoerders legden enkele concrete eisen op afel:
  • Verplichte vorming voor kredietbemiddelaars
  • Verbod op leurhandel (deur aan deur) van kredieten
  • Specifieke ruimte voor en discreet gesprek vooraleer een krediet toe te kennen
Het Platform vraagt ook uitdrukkelijk om veel strenger op te treden tegen illegale praktijken. Die zijn nog altijd schering en inslag in de sector: extreem hoge schadevergoeding bij verbreking van een contract, gebrek aan duidelijkheid, opeenstapeling van diverse kosten, ...

Lees meer over de uitgebreide aanbevelingen van de Dag Zonder Krediet.

Bekijk hier de reportage in het VRT-journaal.

Bekijk hier de reporage op Het Nieuws van VTM.


Lees meer over "Dag Zonder Krediet: Dood uw spaarvarken niet!"
Jongerenarmoede stijgt

Jongerenarmoede stijgt

3/11/2012
Armoede bij jongeren blijft stelselmatig toenemen, zo blijkt uit een onderzoek van Frank Vandenbroucke voor het Centrum voor Sociaal Beleid. Ze overstijgt zelfs de armoede bij senioren. Zeker het armoederisico bij jonge gezinnen waar niemand werkt, is in ons land bij de hoogste in Europa.

Lees het artikel in De Morgen.

Bekijk de reportage over Betonne Jeugd uit het VTM-nieuws van 2 november.
Lees meer over "Jongerenarmoede stijgt"

Daling werkloosheidsuitkeringen bestrijdt de armen, niet de armoede

11/05/2012
Het Vlaams Netwerk reageert ontzet op het politieke akkoord om zwaar te snijden in de uitkeringen van langdurig werkzoekenden. In de praktijk komt dit neer op een beperking in de tijd. Mensen zien hun uitkering op termijn immers zakken tot op het niveau van het leefloon, en dus ver onder de armoedegrens. Dit uitleggen als een 'activeringsmaatregel', is ronduit cyni sch. Dit is geen activering, maar een sociaal bloedbad, georganiseerd door de overheid.

Concreet zien gezinshoofden hun uitkering dalen tot 31 % onder de armoedegrens. Alleenstaanden blijven 12 % onder die inkomensgrens. Over investeringen in begeleiding, opleiding en werkervaring op maat blijft oorverdovend stil. Van de werkgevers wordt evenmin inspanningen gevraagd om werk te maken van kwaliteitsvolle jobs. In tijden van economische crisis liggen de jobs niet voor het grijpen, en al helemaal niet voor mensen die geen hoger diploma hebben.

Nochtans had de federale regering zich bij haar aantreden vorig jaar als doel gesteld om tegen 2020 het aantal mensen met armoederisico te verminderen met 380.000. Met deze maatregel duwt ze net nog meer mensen nog dieper in de armoede.
Lees meer over "Daling werkloosheidsuitkeringen bestrijdt de armen, niet de armoede"

17.000 studenten met een leefloon is géén goed nieuws

23/04/2012
Meer dan 17.000 jongeren die met een leefloon hun studies doorworstelen. Dat blijkt uit een studie van het Centrum voor Sociaal Beleid van de Universiteit Antwerpen. Voor staatssecretaris voor Armoedebestrijding De Block de aanleiding voor een goednieuwsshow. Ze noemt die leeflonen ‘een investering’. Het Vlaams Netwerk is minder enthousiast.

Lees hier het standpunt van het Vlaams Netwerk.
Download hier de volledige studie van het Centrum voor Sociaal Beleid.
Lees meer over "17.000 studenten met een leefloon is géén goed nieuws"

Wetswijziging collectieve schuldenregeling geeft mensen in armoede weer toekomstperspectief

17/02/2012
Het Vlaams Netwerk juicht de wetswijziging collectieve schuldenregeling toe, die onlangs door het federaal parlement werd goedgekeurd. Kindergeld wordt gevrijwaard tegenover schuldeisers, leefgeld wordt geïndexeerd en de termijn wordt beperkt tot 7 jaar. Allemaal stappen in de goede richting die mensen in armoede weer toekomstperspectief geven.
Toch blijft het Vlaams Netwerk waakzaam over de uitvoering van de wet en en blijft er ook met deze wetswijziging werk aan de winkel om tot een volwaardige en efficiënte schuldhulpverlening te komen.

Lees hier het standpunt van het Vlaams Netwerk.
Lees meer over "Wetswijziging collectieve schuldenregeling geeft mensen in armoede weer toekomstperspectief"

60 gemeenten en ocmw's onderschrijven eisen Dag Zonder Krediet

2/12/2011
De Dag Zonder Krediet op 26 november was een groot succes. In Oostende, Zottegem, Vilvoorde, Geel en Hasselt voerde het Vlaams Netwerk samen met kwb, het Vlaams Centrum Schuldbemiddeling en 18 andere organisaties actie tegen de schadelijke gevolgen van gemakkelijk krediet. Om en bij de 60 gemeenten en ocmw's onderschreven inmiddels de eisen van het platform Dag Zonder Krediet. De petitie wordt de komende weken nog verder verspreid en overhandigd aan de bevoegde ministers. We konden ook rekenen op grote persbelangstelling, zowel nationaal als lokaal.

- Lees hier het voorstellingsdossier van de Dag Zonder Krediet met onze 7 eisen.
- Bekijk hier de reportage in het VRT-nieuws.
- Lees hier het artikel in De Morgen.
Lees meer over "60 gemeenten en ocmw's onderschrijven eisen Dag Zonder Krediet"

Vlaams Netwerk pleit voor menswaardig leefgeld bij collectieve schuldenregeling

10/10/2011
Het Vlaams Netwerk is gewonnen voor het nieuwe wetsvoorstel collectieve schuldenregeling, dat momenteel voorligt in de kamercommissie Volksgezondheid, mits enkele aanpassingen. Wij hopen dat de Kamer nu snel werk maakt van een meer humane wetgeving voor collectieve schuldenregeling. Het Vlaams Netwerk blijft ook pleiten voor een wet die garanties biedt op een menswaardig leefgeld en degelijke informatie.

Dat bleek op 28 september in de commissie Volksgezondheid, Leefmilieu & Maatschappelijke Vernieuwing, waar het nieuwe wetsvoorstel besproken werd. Het Vlaams Netwerk kwam er zijn standpunt toelichten namens het platform Dag zonder Krediet. U vindt ons standpunt hier.
Lees meer over "Vlaams Netwerk pleit voor menswaardig leefgeld bij collectieve schuldenregeling"

Meer middelen nodig voor schuldbemiddeling

10/10/2011
Het Vlaams Netwerk vraagt meer middelen voor de erkende diensten schuldbemiddeling. De Vlaamse regering engageerde zich om schuldhulpverlening toegankelijker te maken en de kwaliteit te verhogen. Het was één van de prioriteiten in het Vlaams Actieplan Armoedebestrijding en in het regeerakkoord. Tijdens deze legislatuur zou een subsidiesysteem uitgewerkt worden.

Daarom liet Vlaams minister van Welzijn Vandeurzen de Katholieke Hogeschool Kempen een beleidsvoorbereidend onderzoek uitvoeren naar de werking en de organisatie van erkende instellingen voor schuldbemiddeling. U vindt dit onderzoek hier.

Hoewel ook dit onderzoek stelt dat de nood aan basisfinanciering groot is, blijven de eerste financieringsvoorstellen beperkt tot het stimuleren van samenwerking en het nemen van preventie-intiatieven.
Wij vragen, samen met de CAW Federatie & VVSG, dat grondig wordt nagedacht over meer middelen voor erkende diensten schuldbemiddeling.
Lees meer over "Meer middelen nodig voor schuldbemiddeling"

Oproep aan politici om wetswijziging collectieve schuldenregeling snel te behandelen

25/05/2011
Schuldoverlast in Vlaanderen is een probleem. Dat blijkt maand na maand uit de cijfers van de Centrale voor Kredieten aan Particulieren van de Nationale Bank of het aantal schulden bij huur, elektriciteit- of gasrekeningen. Mensen in armoede, die moeten overleven met lage inkomens, blijken ook in verband met schulden een extra kwetsbare groep.

Naast de budgetbegeleiding, budgetbeheer of schuldbemiddeling bij OCMW’s en CAW’s is er sinds 1999 ook het wettelijk kader voor Collectieve Schuldenregeling. De collectieve schuldenregeling is een gerechtelijk procedure die als doel heeft de financiële toestand van de schuldenaar te herstellen, in de mate van het mogelijke de schulden af te betalen en tegelijkertijd te waarborgen dat de schuldenaar en zijn gezin een menswaardig leven kunnen leiden. Verschillende dossiers, van verenigingen waar armen het woord nemen of andere organisaties, tonen echter aan dat deze wetgeving en de controle erop te wensen over laat. Vele mensen in armoede ervaren vele hiaten in de wet en de controle er op, de relatie met advocaat-schuldbemiddelaars is het grootste pijnpunt.

Op 28 april 2011 dienden enkele parlementsleden een wetsvoorstel tot wijziging van deze collectieve schuldenregeling in. Wij vinden hier heel wat positieve elementen in terug, zoals het garanderen van een menselijk leefgeld en een betere informatieverstrekking aan de schuldenaar. Het wetsvoorstel vind je hier. Wij vragen alle politici dan ook om hun expliciete steun en medewerking bij de vermenselijking van deze collectieve schuldenregeling.
Lees meer over "Oproep aan politici om wetswijziging collectieve schuldenregeling snel te behandelen "

Denken OCMW's ook aan 'non take-up cellen'?

26/01/2011
Vorige week lazen we in De Standaard dat volgens een studie van de Leuvense economen Erik Schokkaert en Nicolas Bouckaert blijkt dat 'het zou kunnen dat de helft van degenen die er recht op hebben, het leefloon niet krijgen'. Daarnaast zou een kwart van degenen die het krijgen, er geen recht op hebben. Tot slot vernemen we via de media dat het OCMW van Gent een fraudecel opricht om misbruik aan te pakken, andere OCMW's maken hiertoe ook plannen. Voor het Vlaams Netwerk is het verbazend dat er met het nieuws over de non take up weinig gebeurt. Het oprichten van dergelijke cellen en het realiseren van een menswaardig leefloon zijn wat ons betreft minstens even grote prioriteiten als fraudebestrijding. Lees hier onze volledige opinie over dit onderwerp.
Lees meer over "Denken OCMW's ook aan 'non take-up cellen'?"

ACV, ABVV en ACLVB steunen de verhoging van de minimumuitkeringen tot aan de Europese armoedegrens

11/10/2010
Op een persconferentie van Decenniumdoelen deze middag gaven de arbeidersbewegingen aan achter de 17 oktober-eis voor het optrekken van de minimumuitkeringen te staan. Zij zullen dit meenemen naar de gesprekken rond een nieuw Interprofessionneel Akkoord dit najaar. Waarom dienen deze uitkeringen opgetrokken te worden? Een alleenstaande met een leefloon dient in België rond te komen met 740.32 euro, dit is mensonwaardig! De Europese armoedegrens geeft een bedrag aan van 899 euro per maand, wetenschappelijke studies geven een nog groter bedrag aan om waardig t e kunnen leven.
Het optrekken van de minimumuitkeringen tot aan de Europese armoedegrens is zeker geen extreme eis. Een onderzoek van het Rekenhof uit 2008 toonde aan dat dit amper 1.25 miljard euro kost.
Lees meer over "ACV, ABVV en ACLVB steunen de verhoging van de minimumuitkeringen tot aan de Europese armoedegrens"

Vlaams Netwerk blij met steun voor optrekken minimumuitkeringen

11/03/2010
Naar aanleiding van een bezoek van een delegatie van het Vlaams Netwerk bij minister Lieten, verklaarde de minister dat de huidige minimumuitkeringen te laag zijn om op een fatsoenlijke wijze te kunnen leven. Minister Lieten bepleit daarom bij haar federale collega's een verhoging van de uitkeringen tot aan de Europese armoedegrens. Wat betreft het leefloon voor een alleenstaande zou dit een verhoging van 150 euro betekenen. Het Vlaams Netwerk is verheugd met deze steun en roept de federale overheid op om snel rond dit dossier politiek werk te leveren. Zo kan het Europees jaar tegen armoede ook iets concreet teweegbrengen voor men sen die dagelijks moeten overleven! Het is bovendien van belang dat België tijdens het voorzitterschap van de Europese Unie, de tweede jaarhelft van 2010, een voorbeeldfunctie vervult op vlak van armoedebestrijding.
Lees meer over "Vlaams Netwerk blij met steun voor optrekken minimumuitkeringen"

Onderzoek naar noden, kwaliteitsvoorwaarden en financiering diensten schuldbemiddeling

11/03/2010
Minister Vandeurzen liet het Vlaams Netwerk, VVSG en de Federatie van CAW’s weten dat hij op onze gezamenlijke vraag ingaat om een in het regeerakkoord aangekondigd onderzoek snel op te starten: er zal worden onderzocht we lke de noden zijn van de diensten schuldhulpverlening, hoe die er moeten uitzien om kwaliteitsvol te kunnen werken en hoe daarvoor de nodige financiële middelen kunnen worden vrijgemaakt. Onze 3 organisaties kregen de vraag om in de stuurgroep van dat onderzoek te zitten. We hopen dat een aantal knelpunten (soms te weinig tijd per cliënt, wachttijden, te weinig kennis over de leefwereld van mensen in armoede, ...) die mensen in armoede in de praktijk vaststellen op vlak van schuldhulpverlening op deze manier snel hun weg naar een oplossing vinden.
Lees meer over "Onderzoek naar noden, kwaliteitsvoorwaarden en financiering diensten schuldbemiddeling"

Schulden en de rol van de schuldbemiddelaar

19/06/2009
Onze Antwerpse vereniging Centrum Kauwenberg is erg actief rond de thematiek van de schulden. Vanuit de ervaringen van mensen in armoede bouwde ze veel kennis op over wat er goed en slecht loopt in de schuldbemiddeling.
Daarom wordt Centrum Kauwenberg vaak uitgenodigd om haar expertise in te brengen. Centrum Kauwenberg en het Vlaams Netwerk van verenigingen waar armen het woord nemen hopen dat er dan ook verbeteringen zullen komen die in functie staan van het vermijden van overmatige schuldenlast en en een menswaardige aanpak die mensen helpt om opnieuw greep op hun situatie te krijgen.
Zo nam Centrum Kauwenberg deel aan een interministeriële conferentie, georganiseerd door Staatssecretaris voor armoedebestrijding, Jean-Marc Delizée, over de relatie tussen de schuldbemiddelaar en de schuldenaar. Er werd actief gebruik gemaakt van de kennis van Centrum Kauwenberg. Kauwenberg werd ook gevraagd om mee te discussiëren samen met de ministeriële kabinetten en de balies van advocaten, over de aanbevelingen.
Centrum Kauwenberg nam ook deel aan een rondetafel over de collectieve schuldenregeling, die georganiseerd werd door Ceder. Centrum Kauwenberg stond stil bij de knelpunten bij deze maatregel.
Begin april nodigde de balie van Brugge Centrum Kauwenberg uit om, naast de bevoegde arbeidsrechter, een toelichting te geven over collectieve schuldenregeling, samen met mensen in armoede. Er waren 100 aanwezigen. Het is de eerste keer dat men vanuit de Balie vorming organiseerde rond de collectieve schuldenregeling en dat ook ervaringsdeskundigen of mensen in armoede met ervaringen rond de collectieve schuldenregeling, werden uitgenodigd. Hopelijk volgen er nog in de toekomst.
Op 21 april nam Centrum Kauwenberg ook deel aan een focusgroep rond schulden die werd georganiseerd door de Hoge School Leuven. Ervaringen inbrengen en bundelen vanuit de mensen in armoede blijft noodzakelijk om die invalshoek niet uit het oog te verliezen, bij deze toch heel technisch-juridische materie .
Samen met Grepa (Brussels steunpunt voor diensten schuldbemiddeling ) schreef Kauwenberg een resolutie rond de wet op de collectieve schuldenregeling . In deze resolutie vertrokken we vanuit de leefwereld van mensen in armoede om in te gaan op de rol van, en de communicatie met de advocaat-schuldbemiddelaar, om dan een aantal beleidsbevelingen te doen rond de collectieve schuldenregeling.
Onze eisen in een notedop : investeer genoeg in het sterker maken van mensen in armoede om opnieuw greep te krijgen op hun financiële situatie , maak vormingen voor advocaat-schuldbemiddelaars verplicht en maak een grondige kwalitatieve evaluatie van de wet op de collectieve schuldenregeling.
Lees meer over "Schulden en de rol van de schuldbemiddelaar"

Uitkeringen te laag voor menswaardig leven

2/06/2009
Op donderdag 14 mei werd een onderzoek voorgesteld waar enkele jaren aan gewerkt werkt. Het gaat om de vaststelling van een budgetstandaard, een meetinstrument waarmee men kan kijken of iemand een inkomen heeft waar men menswaardig van kan leven.
De onderzoekers legden hun vorderingen voor aan focusgroepen waar ook mensen van onze verenigingen aan deelnamen. Het Vlaams Netwerk mocht op de voorstelling ook haar eerste reactie op het onderzoek geven. Het resultaat is een interessant instrument dat zeker relevant is om een indicatief minimum voor een menswaardig inkomen aan te reiken.
Het ondersteunt ook met onderbouwde argumenten de eis van de Vlaamse, Belgische en Europese verenigingen voor het snel en grondig optrekken van de uitkeringen en laagste lonen. De bedragen die uit het onderzoek naar voor komen tonen duidelijk aan dat de uitkeringen en laagste lonen vandaag mensonwaardig laag zijn.
Lees meer over "Uitkeringen te laag voor menswaardig leven"