Hervorming kinderbijslag is goed, maar geen wondermiddel

30/6/2013
Het Netwerk tegen Armoede reageert positief op de steun van ministers Lieten en Bourgeois voor een sociale hervorming van de kinderbijslag eens die naar Vlaanderen komt in 2014. De kinderbijslag moet een recht voor elk kind blijven. Daarom zijn wij voorstander van een gemeenschappelijke sokkel. Maar daarbovenop moet er extra steun komen  voor kinderen die in armoede opgroeien. Op dat punt vraagt het Netwerk nog verduidelijking. Het volstaat niet om te spreken over kinderen met zorgnoden. Immers: nu al bestaan er bv. toeslagen voor kinderen met een handicap. Wat het Netwerk vraagt is een toeslag voor gezinnen met een te laag inkomen, waar nodig aangevuld met extra toeslagen voor specifieke groepen met een hoge zorgnood, zoals gehandicapten.
 
Belangrijke vraag: over welke concrete bedragen zal het gaan? Stel dat de gemeenschappelijke sokkel daalt en men komt op eenzelfde eindbedrag uit door een iets hogere extra toeslag, dan zijn mensen in armoede nog niet geholpen. Op dat vlak zijn we er toch niet heel gerust in. Enerzijds is het op dit moment nog niet geheel duidelijk of Vlaanderen bij de regionalisering van de kinderbijslag wel het volledige bedrag zal mee krijgen dat nu vanuit federaal aan Vlaamse kinderbijslagen wordt besteed (die vraag stelt zich trouwens ook voor Brussel). Anderzijds horen we nu al dat de regionalisering organisatorisch voor heel wat kosten zal zorgen. Verkleint dus het budget voor kinderbijslag na 2014 en zo ja, wat zal dat betekenen voor de uitgekeerde bedragen?

De kindpremie is inmiddels afgevoerd, ook minister Bourgeois liet weten het idee los te laten. Een verstandige beslissing vinden wij. Het Netwerk tegen Armoede was nooit voorstander van het idee: het was ondoelmatig (iedereen, ook wie het niet nodig had, kreeg eenmalig een onbeduidend bedrag) en de manier waarop men het wilde organiseren zou bepaalde kinderen in armoede extra afstraffen (ouders die met hun kind niet naar Kind en Gezin gingen, zouden de premie immers niet krijgen). Tevreden kunnen we echter niet zijn. Dat zijn we pas als het voorziene budget geïnvesteerd wordt in de strijd tegen armoede (gezinsondersteuning, prioriteiten Vlaams Actieplan Armoedebestrijding, ...). Verwijzen naar de hervorming van de kinderbijslag is verwijzen naar de volgende legislatuur. Dat zou een besparing zijn die wij niet kunnen smaken.  

De hervorming van de kinderbijslag is goed, maar geen wondermiddel. Willen we de kinderarmoede succesvol bestrijden, dan moeten ook de ouders uit de armoede geholpen worden. Op dat vlak is er, een jaar voor de verkiezingen, nog veel werk aan de winkel. De automatische toekenning van rechten, investeren in wijkgezondheidscentra, meer werk-welzijnstrajecten, in betaalbare woningen... Rond al die prioriteiten uit het Vlaams Actieplan Armoedebestrijding wachten we nog altijd op voldoende budget.