Hulpvragen aan armoedeverenigingen blijven jaar na jaar stijgen

11/1/2017
Ook in 2016 zien de 59 verenigingen waar armen het woord nemen binnen het Netwerk tegen Armoede het aantal hulpvragen stijgen. 4 op 5 verenigingen noteren een stijging van het aantal mensen en het aantal hulpvragen. Die stijging heeft wellicht verschillende oorzaken: enerzijds blijven de armoedecijfers in 2016 in Vlaanderen verder gestegen en dan vooral de kinderarmoede (12 %), anderzijds hebben onze verenigingen gewerkt aan hun naambekendheid.
 
Ook in de voorbije jaren zagen de verenigingen steeds meer mensen over de vloer komen. Etnisch-culturele minderheden vinden meer dan de voorbije jaren de weg naar onze verenigingen. Voor een stuk heeft dat te maken met het stijgende aantal erkende vluchtelingen. Maar ook mensen met een migratieachtergrond die al langer in ons land verblijven, zoeken meer hulp. De meest opvallende trend is echter dat de groep mensen met psychische problemen jaar na jaar (sterk) blijft stijgen. Vaak geven deze mensen aan nergens anders terecht te kunnen.
 
Het Netwerk tegen Armoede bevroeg de verenigingen ook over welke problemen het meest aangekaart worden. Twee grote problemen treden nadrukkelijk op de voorgrond: het gebrek aan huisvesting en de stijgende medische kosten. De torenhoge energiefacturen zijn al langer een grote zorg voor mensen in armoede en blijven hen tot vandaag parten spelen. Toevallig of niet was huisvesting, met daaraan gelinkt energiearmoede, dit jaar het centrale thema van onze verenigingen op 17 oktober, Werelddag van Verzet tegen Armoede.
 
Recent hebben we beslist om in 2017 campagne te voeren rond toegankelijkheid van eerstelijnsgezondheidszorg, met een sterk pleidooi voor een veralgemeende derdebetalersregeling en de versterking van wijkgezondheidscentra. Voor het eerste heeft minister van Volksgezondheid De Block al stappen vooruit gezet door de derdebetalersregeling automatisch toe te kennen voor de volledige groep van mensen met recht op verhoogde tegemoetkoming. Een veralgemening naar iedereen zou nog meer effect hebben omdat nu nog een aantal groepen uit de boot vallen (oa mensen met schulden).
 
Wat de wijkgezondheidscentra betreft, stellen we vast dat de minister jammer genoeg enkele grote stappen achteruit gezet heeft, door te besparen en nieuwe erkenningen te bevriezen. Deze centra werken in een forfaitair systeem, waarbij artsen per patiënt en niet per prestatie vergoed worden. Bovendien werken ze multidisciplinair en besteden ze veel aandacht aan preventie. Dat maakt dat ze de ziekteverzekering in verhouding minder kosten dan de klassieke eerstelijnszorg. Voor de patiënt zelf zijn consultaties volledig gratis. Voor mensen in armoede heel belangrijk omdat ze anders gezondheidszorg vaak moeten uitstellen om financiële redenen. 

Lees het artikel in De Standaard.

Lees het artikel in Gazet Van Antwerpen.

Lees het artikel in Het Nieuwsblad.