Werk en sociale economie

Nieuws

10 jaar armoedebeleid heeft gefaald

10 jaar armoedebeleid heeft gefaald

22/09/2017
De armoedecijfers zijn in 10 jaar tijd nauwelijks gedaald. Op sommige domeinen is de situatie voor mensen in armoede zelfs nog slechter geworden. Dat is de trieste balans van 10 Armoedebarometers door Decenniumdoelen, een samenwerkingsverband van sociale organisaties waartoe ook het Netwerk tegen Armoede behoort. Het wordt tijd dat de oplossingen die die organisaties aanreiken ernstig genomen worden en dat de Vlaamse en federale regering daarmee aan de slag gaan.

Er zijn amper 30.000 Vlamingen minder in armoede na 10 jaar (falend) armoedebeleid. Het Decenniumdoel was een halvering, of 346.000 minder mensen in armoede. De kinderarmoede is zelfs fel gestegen tussen 2008 en 2015, van 7 naar 12 %.Het beleid heeft met andere woorden grandioos gefaald, zowel langs links als langs rechts.

Lees meer.

Bekijk de reportage in het VRT-journaal.

Lees het artikel in Knack.


Lees meer over "10 jaar armoedebeleid heeft gefaald"
Surfgedrag werkzoekenden screenen kan vertrouwensrelatie met VDAB schaden

Surfgedrag werkzoekenden screenen kan vertrouwensrelatie met VDAB schaden

5/09/2017
VDAB wil het surfgedrag van werkzoekenden screenen. Op zich is dat geen nieuwe evolutie want de arbeidsbemiddelingsdienst bekijkt al langer hoe ze de data die ze uit het surfgedrag van de bezoekers van hun website halen, beter kunnen inzetten. Nieuw is echter een experiment waarmee ze willen nagaan of ze hiermee werkzoekenden kunnen controleren en of zij dus effectief naar werk zoeken. Zo luidt het: wie niet voldoende klikt, wordt uitgenodigd voor een gesprek. Dergelijk gebruik van “big data” uitbreiden naar het controleproces gaat echter gepaard met heel wat valkuilen en schiet zijn doel voorbij.

Lees het opiniestuk in Knack.
Lees meer over "Surfgedrag werkzoekenden screenen kan vertrouwensrelatie met VDAB schaden"
Bijkomende jobs helpen mensen niet uit de armoede

Bijkomende jobs helpen mensen niet uit de armoede

7/07/2017
De voorbije jaren werden in ons land tienduizenden jobs gecreëerd, maar dat heeft bitter weinig mensen uit de armoede gehaald, zo blijkt uit onderzoek van KU Leuven. Wel is het aantal werkende armen de voorbije 10 jaar met 40.000 toegenomen. Werk als enig zaligmakende uitweg uit de armoede? Het blijkt een illusie. De jobs die gecreëerd worden zijn heel vaak slecht betaald, deeltijds en tijdelijk. Bovendien kijken ook werkzoekenden aan tegen een stijgend armoederisico. Onder meer daarom vraagt Decenniumdoelen, het samenwerkingsverband van vakbonden, sociale bewegingen en armoedeorganisaties, om geen bijkomende besparingsmaatregelen te nemen op de kap van mensen in armoede. Zij hebben al zwaar ingeleverd onder deze regeringen.

Lees het artikel op deredactie.be.

Lees het artikel in Het Laatste Nieuws.
Lees meer over "Bijkomende jobs helpen mensen niet uit de armoede"
Grondige bijsturing Vlaams Actieplan Armoede nodig na nieuwe stijging kansarmoede-index Kind & Gezin

Grondige bijsturing Vlaams Actieplan Armoede nodig na nieuwe stijging kansarmoede-index Kind & Gezin

16/06/2017
De nieuwe kansarmoedecijfers die Kind en Gezin samenstelt zijn alarmerend. Een nieuwe stijging, ditmaal van 12% naar 12,81%, stelt een grondige bijsturing in het Vlaams Actieplan Armoede in het vooruitzicht. Vooral in de centrumsteden en bij kinderen met een moeder die bij haar geboorte niet de Belgische nationaliteit had, neemt de armoede sterk toe. Het Netwerk tegen Armoede, Caritas Vlaanderen en Samenlevingsopbouw doen samen alvast enkele voorstellen.

“Het is duidelijk dat het Vlaamse armoedebeleid stevig herbekeken moet worden,” klinkt het bij het Netwerk tegen Armoede, Caritas Vlaanderen en Samenlevingsopbouw na de bekendmaking van de kansarmoedecijfers van Kind & Gezin. “Momenteel wordt een bijsturing van het Vlaams Actieplan Armoede voorbereid. Dit is een moment dat de Vlaamse Regering niet kan laten liggen wil ze haar eigen doelstellingen, met als speerpunt een halvering van de kinderarmoede tegen 2020, überhaupt nog halen.”

De meest preventieve oplossing is het verzekeren van voldoende kwaliteitsvolle, energiezuinige en betaalbare woningen voor gezinnen in armoede. “De bouw van extra sociale woningen moet versneld worden, waarbij rekening gehouden wordt met de huidige noden”, zegt Thijs Smeyers (Caritas Vlaanderen). “Het sociaal objectief, een afgesproken aantal sociale woningen dat een gemeente moet realiseren, moet afdwingbaar worden. Zo kunnen  gemeenten die de afspraken niet naleven daarvoor bestraft worden”.

Een ander aspect dat versterking verdient is het voorzien van werkbaar werk voor mensen in armoede. “De Vlaamse Regering zet hard in op activering”, duidt Kristel De Vos (Samenlevingsopbouw). “Maar deze mensen moeten ook aan de slag kunnen. We denken daarbij vooral aan het versnellen en uitbreiden van het afgesproken groeipad voor de sociale economie.”
Op korte termijn zijn vooral maatregelen nodig die de factuur voor elektriciteit, gas en water voor mensen in armoede duurzaam verlagen, aldus Frederic Vanhauwaert (Netwerk tegen Armoede). Daar zien we op het terrein meer en meer problemen.” Ook in het onderwijs zijn nog kansen tot verbetering. “We blijven pleiten voor de invoering van een maximumfactuur  in het secundair onderwijs”, zegt Vanhauwaert.

Een andere preventieve oplossing is het stevig inzetten op rechtentoekenning. Naast automatische rechtentoekenning, moeten hulp- en dienstverleners op de eerste lijn veel proactiever rechten voor mensen in armoede in orde maken.
Tot slot moet de Vlaamse Regering ook durven nadenken om haar beslissing over de kinderbijslag te herbekijken. De stijgende kinderarmoede is er al meer dan 10 jaar. Het zal dan ook noodzakelijk zijn meer daling van de kinderarmoede te realiseren via het nieuwe kinderbijslagsysteem.
Lees meer over "Grondige bijsturing Vlaams Actieplan Armoede nodig na nieuwe stijging kansarmoede-index Kind & Gezin"
Regeringsbeleid krijgt armoedecijfers niet omlaag

Regeringsbeleid krijgt armoedecijfers niet omlaag

17/05/2017
Uit de recentste EU-SILC-enquête blijkt dat de armoede in België blijft schommelen rond de 20%. 1 op 5 Belgen die in armoede leven, het is een cijfer dat onaanvaardbaar blijft. Daarom vraagt het Netwerk tegen Armoede met aandrang dat de federale regering doet wat ze beloofd heeft, namelijk de inkomens en uitkeringen optrekken tot de Europese armoedegrens én jobs creëren, ook voor kwetsbare groepen. Zij krijgen nog altijd heel moeilijk toegang tot de arbeidsmarkt.

Maar ook op Vlaams niveau blijven er grote uitdagingen. Het bouwritme sociale woningen blijft te laag om het schrijnende tekort aan betaalbare woningen een halt toe te roepen. Nog altijd wachten 100.000 mensen op een sociale woning.

Lees het artikel in De Morgen.
Lees meer over "Regeringsbeleid krijgt armoedecijfers niet omlaag"
Internet is een grondrecht

Internet is een grondrecht

3/05/2017
De digitale kloof laat zich steeds nadrukkelijker voelen. Daarom wil minister Schauvlieghe bij nieuwbouw en verbouwingen opleggen dat standaard de mogelijkheid voor internetaansluiting voorzien wordt. Dat zou internet toegankelijker moeten maken, onder andere ook voor huurders. Op zich is daar niets op tegen, maar om de digitale kloof te verkleinen is (veel) meer nodig. Kwetsbare gezinnen hebben vaak niet de middelen om een computer aan te schaffen of een internetaansluiting te betalen. Bovendien kunnen heel wat mensen, en lang niet alleen ouderen, moeilijk omgaan met allerlei digitaal aanbod, ook bijvoorbeeld vanuit school, gemeente of VDAB.

Dat leidt tot nieuwe vormen van uitsluiting. Scholen die oudercontacten enkel nog online laten reserveren via tijdslots, VDAB die Werkwinkels sluit en werkzoekenden doorverwijst naar online begeleiding, of De Lijn die het goedkoopste ticket enkel nog aanbiedt via een smartphone-app. Het zijn maar enkele van vele voorbeelden die maken dat mensen hun rechten (nog) moeilijker kunnen opnemen, wegens geen computer, geen internetaansluiting of een gebrek aan digitale vaardigheden. Daarom pleit het Netwerk tegen Armoede voor een breed toegankelijk sociaal tarief voor internet en bijkomende investeringen in openbare computerruimtes, waar mensen onder begeleiding leren omgaan met internet en digitale toepassingen.

Lees het artikel in De Standaard.

Lees onze uitgebreide nota over digitalisering.
Lees meer over "Internet is een grondrecht"
Kerstactie Buy-Aid levert 4.600 euro op voor Netwerk tegen Armoede

Kerstactie Buy-Aid levert 4.600 euro op voor Netwerk tegen Armoede

27/04/2017
Eind 2016 organiseerde Buy-Aid een actie waarbij kerstpaketten verkocht werden en een deel van de opbrengst naar het Netwerk tegen Armoede. Dat leverde in totaal 4.620,81 euro op voor onze organisatie. Netwerk tegen Armoede zal dit bedrag investeren in verdere ondersteuning van zijn 59 verenigingen, waarin mensen in armoede zelf de strijd aanbinden tegen sociale uitsluiting. Een belangrijke steun in de rug voor armoedebestrijding in Vlaanderen.

De actie heeft niet alleen financieel een grote meerwaarde, maar ook sociaal. De paketten worden namelijk samengesteld in een sociale werkplaats zodat dit initiatief ook duurzame tewerkstelling creëert voor kwetsbare groepen. Daardoor steunt Buy-Aid heel uitdrukkelijk structurele armoedebestrijding en kijkt de onderneming verder dan pure liefdadigheid. Een belangrijke boodschap die het Netwerk tegen Armoede volmondig mee uitdraagt. Netwerk tegen Armoede dankt Buy-Aid en haar medewerkers van harte voor de steun en hoopt op een verdere, vruchtbare samenwerking.
Lees meer over "Kerstactie Buy-Aid levert 4.600 euro op voor Netwerk tegen Armoede"
Veel werk aan de winkel voor staatssecretaris voor Armoedebestrijding Demir

Veel werk aan de winkel voor staatssecretaris voor Armoedebestrijding Demir

15/04/2017
Het Netwerk tegen Armoede ziet positieve punten in de beleidsbrief van staatssecretaris voor Armoedebestrijding Zuhal Demir, maar ook grote lacunes. Ze profileert zich als 'advocaat van de armen' binnen de federale regering en zo hoort het ook voor iemand in haar functie. Mensen in armoede hopen dat die rol snel en daadkrachtig opneemt, want het is meer dan nodig om haar collega's aan te sporen tot investeringen in mensen in armoede. Wij hopen ook dat de staatssecretaris enkele zeer pijnlijke besparingsmaatregelen kan tegenhouden en/of ongedaan maken. Zo mag ze meteen aan de slag om de blokkering van wijkgezondheidscentra van minister De Block te helpen terugdraaien. Als zij een volwaardige 'advocaat van de armen' wil zijn, is een intensieve dialoog op het terrein met mensen in armoede een absolute noodzaak. De 59 verenigingen waar armen het woord nemen binnen het Netwerk tegen Armoede staan klaar om het gesprek aan te gaan.

De staatssecretaris focust in haar beleidsbrief heel erg op de wil van mensen in armoede om kansen te grijpen, met de nodige ondersteuning en motivering. Daarbij gaat ze jammer genoeg voorbij aan het fait dat de laagste inkomensgroepen sinds de start van de Vlaamse en federale regering zich veel kansen zagen ontglippen. Gemiddeld leveren zij €50 per maand in, veel kwetsbare groepen worden zelfs nog zwaarder getroffen.

Mensen die voltijds aan het werk zijn, gaan erop vooruit. Helaas komen mensen in armoede heel vaak terecht in tijdelijke of deeltijdse jobs, die hen niet of nauwelijks uit de armoede halen. Zij krijgen het nog moeilijker, net als mensen die moeten overleven met een uitkering. Zij gaan erop achteruit. Dat vertaalt zich in de recordcijfers van het aantal mensen dat een beroep moet doen op de Voedselbanken. Dat is een goede graadmeter voor het falende armoedebeleid in Vlaanderen en België. Wie moet aanschuiven bij de Voedselbank, doet dat als ultieme redmiddel, omdat hij anders niet meer kan overleven. Het is jammer dat de staatssecretaris aan die realiteit voorbijgaat  en zegt dat de regering op de goede weg is. Er is nood aan veel meer duurzame en kwaliteitsvolle jobs voor kortgeschoolden, aan uitkeringen boven de Europese armoedegrens, aan meer in plaats van minder wijkgezondheidscentra, ...

Positief is dat mevrouw Demir een aantal projecten, die goed werk leveren in de praktijk, herkent en erkent, zoals de burgfiguren in Kortrijk. Hopelijk blijft het daar niet bij onderzoek alleen en kunnen dergelijk goed werkende initiatieven snel structureel ondersteund worden.
Lees meer over "Veel werk aan de winkel voor staatssecretaris voor Armoedebestrijding Demir"
Sanctionering langdurig zieken is een brug te ver

Sanctionering langdurig zieken is een brug te ver

7/04/2017
Vorige week kwam de federale regering er dan toch mee: ‘langdurig’ zieken die ‘onvoldoende meewerken’ aan hun ‘re-integratie’ kunnen een deel van hun ziekte- of invaliditeitsuitkering verliezen. Ondanks fel protest, onder meer van alle grote mutualiteiten en vakbonden. Ook het Netwerk tegen Armoede protesteert met klem.

Kampen met gezondheidsproblemen komt voor steeds meer mensen neer op (over)leven in armoede. Dat komt door de veel te hoge persoonlijke bijdragen voor zorg en medicatie, en de veel te lage minimumuitkeringen in sociale zekerheid en bijstand. Het blijft overigens al lange tijd stil rond het engagement van de federale regering om die op te trekken tot de armoedegrens. Bovendien wordt deze kwetsbare groep nog eens bijkomend getroffen door het besparingsbeleid van verschillende overheden en de stijgende factuur van allerlei basisbehoeften.

Deze groep van mensen met een chronische ziekte en mensen met een beperking voelen, net als andere mensen met een uitkering, al jaren toenemende druk druk vanuit de overheid om minstens gedeeltelijk terug aan het werk te gaan. We hebben het hier ook over de steeds groter wordende groep met gezondheidsproblemen die ‘niet voldoende arbeidsongeschikt’ (66%) wordt bevonden om in aanmerking te komen voor een ziekte- of invaliditeitsuitkering (RIZIV) of een inkomensvervangende tegemoetkoming (FOD Sociale Zekerheid). De vele ervaringen die we daarover binnen krijgen bij het Netwerk tegen Armoede leren ons dat het oordeel van de ‘controlearts’ over de ‘arbeidsgeschiktheid’ van mensen wel érg streng (en onvoldoende kwalitatief) is geworden en dat ook bij ernstige gezondheidsproblemen steeds vaker toch de uitkering geweigerd of geschrapt wordt.

Als gevolg daarvan valt deze groep terug op de –door de vorige én huidige regering sterk degressief gemaakte- werkloosheidsuitkering of zelfs het leefloon, gekoppeld aan een steeds strengere controle door VDAB of OCMW (denk aan de nieuwe procedure voor controle op beschikbaarheid bij VDAB, aan de verstrengde eisen rond het sociaal onderzoek bij OCMW, het verplichte GPMI…) Zij kunnen veel minder rekenen op verhoogde aandacht of specifieke begeleiding. Mensen komen terecht in onaangepaste jobs die ze niet volhouden, krijgen te maken met een vorm van ‘vrijwilligerswerk onder zachte dwang’, moeten het doen met wat zij vaak als bezigheidstherapie of ‘gratis arbeid’ ervaren (arbeidszorg…), verliezen zelfs regelmatig simpelweg hun uitkering.

Maar ook voor wie ‘het geluk heeft’ te kunnen terugvallen op een ziekte- of invaliditeitsuitkering blijven er veel problemen. Ook zij zijn steeds vaker het slachtoffer van de rigide aanpak van adviserend geneesheren om mensen (al dan niet deeltijds) terug aan de slag te laten gaan. Mensen worden maar al te vaak aan hun lot overgelaten en moeten het zelf maar uitzoeken: zonder noemenswaardige ondersteuning toch werk zoeken of terugvallen op werkloosheid. Maar ook als de adviserend geneesheer mee zoekt naar een aangepaste oplossing, staan patënten er vaak alleen voor. Want hoe schat je in of je een job wel zal aankunnen? Wat als je hervalt? Wat met een tijdelijke job? Wat betekent de combinatie van je uitkering met je loon fiscaal, zal je nog je tussenkomst hebben voor openbaar vervoer, je verhoogde tegemoetkoming… Zal je uitkering niet dalen als je volledig moet terugkeren naar de ziekte- of invaliditeitsuitkering (iets wat met de recente hervorming van de berekening van de uitkering steeds vaker speelt, gezien hertewerkstelling niet zelden gebeurt in een job met een minder interessant loon als dat wat je had vóór je ziek werd)…?

Laat er geen twijfel over bestaan: de overgrote meerderheid van de mensen die op ‘non actief’ staat wegens gezondheidsproblemen wíl niets liever dan terug aan de slag kunnen. Werken betekent –los van de kans op iets meer financiële ademruimte- ook dat mensen zich nuttig voelen, dat ze ‘erbij horen’, iets om handen hebben –zoals een van onze mensen het ooit treffend verwoordde ‘thuis komen de muren op mij af’… Alleen moeten ook zij de eindjes aan elkaar zien te knopen, als verder inkomensverlies dreigt en je moet in een onzeker verhaal stappen…

Hét struikelblok blijkt echter telkens opnieuw bij de werkgevers te liggen. Hoeveel van hen zitten op deze groep te wachten en zijn bereid om aangepast werk te voorzien? Zelfs in de sociale economie wordt steeds vaker gekozen voor ‘sterkere profielen’, want ook daar is de druk om te presteren niet voor iedereen haalbaar .

Het Netwerk tegen Armoede benadrukt dat tewerkstelling op het ritme van de betrokkene moet gebeuren. Wie ziek is of een beperking heeft en niet kán werken, moet met rust gelaten worden. Wie wel nog kan, mag niet de arm worden omgewrongen, moet zélf en los van elke druk de juiste keuzes kunnen maken.

Het in december goedgekeurde  ‘re-integratieplan’ voor ‘langdurig’ zieken roept op al die punten nog veel vragen op. Waar zijn de jobs? Wordt de betrokkene gehoord, bekijkt men de situatie vanuit zijn mogelijkheden? Niets garandeert dat de adviserend geneesheer zijn werk nu plots beter zal gaan doen, namelijk een realistisch re-integratieplan opstellen als iemand werkloos was en nu ziek is. Zullen mensen niet  nodeloos naar de arbeidsgeneesheer gestuurd worden als ze voordien werkten en hoe zit het dan met die arbeidsgeneesheer? Hoe zal die zich gedragen? Hoe zal de behandelende arts hierbij betrokken worden? Net die behandelende arts kent de patiënt het best.

Ook werkgevers zullen gaandeweg de mogelijkheid krijgen om hun zieke werknemers naar de arbeidsgeneesheer te sturen. Wie zorgt ervoor dat zij niet opzettelijk en massaal zullen aansturen op ontslag wegens medische overmacht en hun zieke werknemers –zonder opzegperiode en eventuele andere rechten die zij nog hebben- van de ene dag op de andere naar een ziekte-uitkering zullen verwijzen?

De nieuwe wetgeving is nog maar enkele maanden van kracht, is voorlopig ook enkel van toepassing op werknemers en uitkeringsgerechtigde werklozen die na 1 januari 2016 op ziekte of invaliditeit terecht kwamen en zou nog worden geëvalueerd vooraleer hij in 2018 ook op alle andere mensen met een ziekte- of invaliditeitsuitkering van toepassing wordt. En dan zijn daar nu al de financiële sancties.

Wie het hem na 2 maanden ziekte toegestuurde formulier om de procedure in gang te zetten niet invult, verliest eenmalig 5% op zijn uitkering. Wie niet komt opdagen wanneer hij wordt opgeroepen voor controle eenmalig 10%. De regering kondigt nu al aan dat dat na evaluatie meer kan worden…

5% op een minimumuitkering is voor een alleenstaande al gauw 40 euro, 10%… dat zijn stevige bedragen voor wie met nog geen 900 euro het eind van de maand moet halen. En we weten uit ervaring hoe snel het fout loopt als mensen hun rechten niet kennen, verloren lopen in het administratieve doolhof… En ja, er zijn ook boetes voorzien voor werkgevers die niet meewerken, maar wat zal dat concreet inhouden, dat ‘meewerken’? De procedure voor boetes aan werkgevers is meteen zó ingewikkeld gemaakt dat alles nu al laat uitschijnen dat zij nauwelijks zullen betalen en dus ook nauwelijks onder druk komen om mee te werken aan de re-integratie van langdurig zieke (kandidaat)werknemers.

Conclusie: deze hele hervorming legt de druk opnieuw eenzijdig bij een zeer kwetsbare groep in onze samenleving en dreigt verder bij te dragen tot uitsluiting en armoede. Het Netwerk tegen Armoede vraagt daarom een grondige bijsturing: het is tijd voor échte kansen op re-integratie - waardige en aangepaste jobs voor al wie dat aan kan, een menselijke behandeling en de garantie op een waardig inkomen voor iedereen. Wat de financiële en andere sancties betreft: hoe sneller die weer verdwijnen hoe liever wij het zien.
 
Lees meer over "Sanctionering langdurig zieken is een brug te ver"
Mensen in armoede aan het woord over lokale loketten, huisdieren en ervaringsdeskundigen

Mensen in armoede aan het woord over lokale loketten, huisdieren en ervaringsdeskundigen

23/03/2017
Hoe kijken mensen in armoede naar veranderingen in de lokale dienstverlening? Waarom hebben mensen in armoede behoefte aan een huisdier? En hoe kunnen we ervaringsdeskundigen op een goede manier aan het werk zetten? Prangende vragen, maar wat is het antwoord van mensen in armoede zelf? Netwerk tegen Armoede zocht het uit op de Overlegdag met verenigingen waar armen het woord nemen.

Bekijk hier het beeldverslag.
Lees meer over "Mensen in armoede aan het woord over lokale loketten, huisdieren en ervaringsdeskundigen"
Schaf meldingsplicht af voor vrijwilligerswerk met uitkering

Schaf meldingsplicht af voor vrijwilligerswerk met uitkering

8/03/2017
Het Netwerk tegen Armoede pleit voor de afschaffing van de meldingsplicht die geldt voor mensen met een uitkering die vrijwilligerswerk willen doen. Dat bleek op een debat dat de Verenigde Verenigingen over het thema organiseerde met politici en mensen uit het middenveld. Het debat kwam er naar aanleiding van het recente wetsontwerp van bevoegd minister De Block. Zij stelt enkele wijzigingen aan de vrijwilligerswet voor, maar lost daarmee niet alle knelpunten op. Één van die knelpunten is de meldingsplicht voor werklozen, bruggepensioneerden en asielzoekers. Ook wie een leefloon krijgt, moet het akkoord hebben van de dossierbeheerder van het OCMW en mensen met een uitkering van de mutualiteit moeten toestemming vragen aan de adviserend geneesheer.
 
Het is opmerkelijk dat net deze groepen geviseerd worden, want zij zijn net degene voorwie vrijwilligerswerk de grootste meerwaarde kan hebben. Denk maar aan competenties ontwikkelen, een netwerk opbouwen, het isolement doorbreken, zelfvertrouwen opkrikken, … Terwijl  VDAB vrijwilligerswerk integreert in hun activeringsbeleid, fluit de RVA de mensen terug, echt logisch kun je dat beleid niet noemen. Tegelijk zorgt de meldingsplicht ervoor dat mensen die al jaren vrijwilligerswerk doen dat misschien niet meer durven verderzetten eens ze werkloos worden of op brugpensioen gaan.
 
Ook De Hoge Raad voor Vrijwilligerswerk treedt ons hierin bij. “De HRV vindt dat, als iemand vrijwilligerswerk en arbeid kan combineren, het eveneens mogelijk moet zijn om vrijwilligerswerk en de zoektocht naar werk te combineren. De vrees voor de niet-beschikbaarheid voor de arbeidsmarkt is ongegrond”, schreef de HRV over de meldingsplicht voor werklozen en bruggepensioneerden.
 
Laten we dus stoppen met het wantrouwen en het creëren van extra drempels voor mensen die zich willen inzetten voor onze samenleving.

Lees het artikel op Apache

Lees het artikel op DeWereldMorgen
Lees meer over "Schaf meldingsplicht af voor vrijwilligerswerk met uitkering"
DiVers Werk(t): de moeilijke zoektocht naar werk voor mensen met migratieachtergrond

DiVers Werk(t): de moeilijke zoektocht naar werk voor mensen met migratieachtergrond

27/02/2017
Mensen met een migratieachtergrond vinden moeilijk werk, ook in Oostende. Samen Divers ging hierover aan de slag met de mensen zelf. Het resultaat is een kunstwerk dat heel duidelijk aantoont waar de knelpunten zitten om toegang te krijgen tot de arbeidsmarkt voor mensen van buitenlandse afkomst.

Elk van hen heeft zijn eigen verhaal, zijn eigen traject, zijn eigen moeilijkheden. Toch komen heel wat ervaringen telkens terug. Een aantal knelpunten blijken bijzonder hardnekkig. Daarover gaat dit kunstwerk. Het is voor hen een manier om de taalbarrière te doorbreken en duidelijk te maken welke drempels zij ondervinden. Hun zoektocht naar werk is als wandelen in een onbekende stad. Een job vinden is als een puzzel, met veel puzzelstukken die vastzitten in knelpunten.

Lees het dossier bij het kunstwerk.

Bekijk de videoreportage.
Lees meer over "DiVers Werk(t): de moeilijke zoektocht naar werk voor mensen met migratieachtergrond"
Vrijwilligerswerk moet vrijwillig blijven en is geen vervanging voor volwaardige jobs

Vrijwilligerswerk moet vrijwillig blijven en is geen vervanging voor volwaardige jobs

13/02/2017
Vrijwilligerswerk is pas waardevol als het vrijwillig blijft en mag geen eindstation of vergeetput worden voor mensen die moeilijk toegang vinden tot de reguliere arbeidsmarkt. Dat benadrukt het Netwerk tegen Armoede in de discussie over het Vlaams vrijwilligersbeleid.
 
Op 26 februari 2016 keurde de Vlaamse regering de conceptnota ‘gecoördineerd Vlaams vrijwilligersbeleid’ goed. De conceptnota schetst de doelstellingen en aanpak om tot een eenvoudiger en ondersteunend kader te komen voor vrijwilligerswerk in Vlaanderen. Naar aanleiding van het Verticaal Permanent Armoede Overleg over de conceptnota hebben we, samen met enkele verenigingen en ons bestaand materiaal, enkele gemeenschappelijke standpunten geformuleerd.
 
Op basis van deze nota trokken we op vraag van het Vlaams Steunpunt Vrijwilligerswerk naar enkele lokale besturen en OCMW’s, waarbij we het hadden over de inschakeling van kwetsbare doelgroepen in het vrijwilligersbeleid. Ook zij komen onder druk te staan door het grote aantal aanvragen vanuit diverse hoeken (gevangenissen, psychiatrische centra, vdab, gtb, …). Meer en meer wordt vrijwilligerswerk ingeschakeld als opstap naar sociale of economische activering, wat in principe geen slecht idee is.  Alleen ontstaat hierdoor het risico dat mensen hierin ongewild blijven zitten, als een soort eindstation of vergeetput. Vrijwilligerswerk mag ook niet dienen als vervanging voor volwaardige jobs, in het kader van besparingen. Dit tast de kern van het vrijwilligerswerk aan, namelijk vrije keuze en engagement.
 
Als vervolg hierop namen we op vraag van het Steunpunt deel aan een horizontaal overleg met verschillende departementen van de Vlaamse overheid en de Verenigde Verenigingen. Tijdens dit overleg benadrukten we nogmaals de meerwaarde, maar ook de knelpunten en voorwaarden van vrijwilligerswerk voor mensen in armoede. Ook daar kon onze visie rekenen op een warm onthaal.  Alle betrokken actoren luisterden aandachtig naar onze aanbevelingen en wij rekenen erop dat, samen met hen, onze visie gedragen en meegenomen wordt in het verder uit te werken kader.
 
Lees hier onze standpunten over vrijwilligerswerk kan je hier nalezen
Lees meer over "Vrijwilligerswerk moet vrijwillig blijven en is geen vervanging voor volwaardige jobs"
Hervorming PWA-stelsel naar Wijk-werken: stand van zaken

Hervorming PWA-stelsel naar Wijk-werken: stand van zaken

12/12/2016
Heel wat mensen kunnen vandaag niet meer mee op de arbeidsmarkt. Voor een deel van hen (12.000 mensen)  biedt PWA stabiliteit en een gevoel van maatschappelijke meerwaarde. Bovendien krijgen zij in ruil voor dit werk, bovenop hun werkloosheidsuitkering of leefloon, een financiële vergoeding (€ 4,10/uur). Het PWA-systeem heeft dus een belangrijke sociale dimensie en geeft mensen financieel wat meer ademruimte.

Met de zesde staatshervorming kwam de werking van PWA's (Plaatselijke Werkgelegenheidsagentschappen) over naar Vlaanderen. Het bestaande PWA-systeem was aan hervorming toe omdat het niet echt een activerende maatregel was, volgens minister Muyters. Nochtans is activering maar één van de drie grote doelstellingen van het PWA-stelsel. Zo moet het ook antwoord bieden op een aantal behoeften in de maatschappij waaraan de reguliere arbeidsmarkt niet of onvoldoende tegemoetkomt en moet het zwartwerk tegengaan.

De belangrijkste hervormingsplannen zoals het beperken van de duurtijd (max. 1 jaar), geen garantie over de stimulans van € 4,10/uur, gebrek aan duidelijkheid over de opdracht van PWA-beambten, … brachten veel weerstand met zich mee. Niet geheel onterecht volgens ons want de hervorming naar wijk-werken moet kunnen blijven fungeren als volwaardig alternatief voor het huidige PWA-stelsel.

Onlangs heeft minister Muyters, onder druk van het middenveld en de vakbonden, enkele toegevingen gedaan:
1.       De lancering van het nieuwe systeem werd met een half jaar uitgesteld, tot januari 2018, om de hervormingsplannen grondiger te bestuderen;
2.       Huidige PWA-werknemers kunnen, na de hervorming, in het statuut blijven. De beperking van de duurtijd zal dus voor hen niet gelden;
3.       De financiële stimulans van €4,10/uur blijft behouden;
4.       Er komt snel duidelijkheid over de toekomstige opdracht van PWA-beambten.

Wij juichen bovenstaande toegevingen toe, al zijn er verdere aanpassingen nodig. Het Netwerk tegen Armoede schaart zich daarom achter de inspanningen van vakbonden, VVSG, scholen en heel wat andere actoren opdat de verdere plannen voor de hervorming van het PWA-stelsel zich in dezelfde positieve lijn voortzetten. 
Lees meer over "Hervorming PWA-stelsel naar Wijk-werken: stand van zaken"
Nood aan duidelijke regelgeving zonder willekeur voor vrijstellingen in zoektocht naar werk

Nood aan duidelijke regelgeving zonder willekeur voor vrijstellingen in zoektocht naar werk

2/12/2016
Werkzoekenden moeten zich ten allen tijde klaar houden voor de arbeidsmarkt en een actief zoekgedrag vertonen. Maar wie studeert, een opleiding volgt of een stage doet, kan daarvoor een vrijstelling krijgen. Tijdens de periode van de vrijstelling wordt een werkzoekende bijvoorbeeld niet opgeroepen, moet hij zelf geen werk zoeken en niet verplicht op vacatures ingaan. Sinds de zesde staatshervorming kan Vlaanderen zelf de regels voor deze vrijstellingen bepalen. Als gevolg hiervan gaat op 1 januari 2017 een strengere regeling van kracht.
 
Het belangrijkste verschil is dat niet langer de RVA, maar de VDAB (jouw bemiddelaar) bevoegd is voor het toekennen van vrijstellingen. Deze vrijstellingen worden toegekend op individuele basis, door jouw persoonlijke bemiddelaar. Hij/zij zal dus kunnen beslissen of een studie, opleiding of stage een nuttige stap is richting werk. Hierin sluipt een addertje onder het gras namelijk dat deze vrijstelling al te vaak afhankelijk is van de beoordeling van een individuele bemiddelaar.
 
Wij pleiten voor een duidelijke regelgeving die willekeur uitsluit.
Lees meer over "Nood aan duidelijke regelgeving zonder willekeur voor vrijstellingen in zoektocht naar werk"
Minister Muyters zet 800 jobs voor laaggeschoolden op de helling

Minister Muyters zet 800 jobs voor laaggeschoolden op de helling

27/10/2016
Met het oog op de begrotingsopmaak 2017 neemt Vlaams minister van Werk Philippe Muyters zich voor om de jongerenbonus in de social profit te schrappen. Een loonsubsidie die honderden laaggeschoolde jongeren aan de slag helpt in onder meer de buitenschoolse kinderopvang of de ouderenzorg.

Samen met het Vivo en het VVSG, maken ook wij ons grote zorgen over dit plan. Enerzijds treft het rechtstreeks de meest kwetsbaren in onze arbeidsmarkt, een groep die alle tewerkstellingskansen hard nodig heeft.  Anderzijds vrezen we dat deze besparingsmaatregel ervoor zal zorgen dat de dienstverlening in onder meer de buitenschoolse kinderopvang wegvalt of duurder wordt.  

Minister Muyters wil deze jobs inruilen voor een systeem met stages en individuele beroepsopleiding. Een structurele subsidie zomaar vervangen door een ongestructureerd systeem van stages en beroepsopleidingen is niet op maat van de sector. Een vaste job in een stabiele werkomgeving voor een welbepaalde periode inruilen voor een tijdelijke werkervaring met een onzeker perspectief is niet het juiste pad naar een langdurige en duurzame tewerkstelling. Het Netwerk tegen Armoede betreurt  dat er op een moment dat volop wordt ingezet op de activering van laaggeschoolden en andere kansengroepen dergelijke beslissingen genomen worden. 
Lees meer over "Minister Muyters zet 800 jobs voor laaggeschoolden op de helling"
Goednieuwsshow rond beperking beroepsinschakelingsuitkering is misplaatst

Goednieuwsshow rond beperking beroepsinschakelingsuitkering is misplaatst

6/05/2016
De goednieuwsshow van de federale regering rond de beperking van de wachtuitkeringen (of beroepsinschakelingsuitkering zoals ze nu heet) is misplaatst, vindt het Netwerk tegen Armoede. De beroepsinschakelingsuitkering werd door de vorige regering beperkt in de tijd. Uit een enquête van minister van Sociale Zaken Borsus zou nu blijken dat ‘maar’ 1 op 5 van de getroffen jongeren in Vlaanderen een leefloon aanvraagt bij het Ocmw. “Dat is alvast 1 op 5 die terugvalt op een leefloon dat onder de Europese armoedegrens ligt en dus in de armoede gedreven wordt”, zegt coördinator Frederic Vanhauwaert. “Dat 4 op 5 geen leefloon aanvraagt, geeft geen enkele garantie dat die groep goed terecht komt.”
 
Vooraleer te juichen zou de federale regering de situatie van die 4 op 5 moeten kennen. Hoeveel hebben een duurzame job? Hoeveel overleven in moeilijke omstandigheden? Hoeveel leven terug op het inkomen van de ouders en welke problemen brengt dat met zich mee? Daarnaast maakte de federale regering nog geen werk van het optrekken van de uitkeringen, waaronder het leefloon, boven de armoedegrens.
 
De onderbescherming bij leeflonen ligt zeer hoog, volgens wetenschappelijke ramingen tot boven de 50 %. Dus van wie recht heeft op een leefloon, zou amper de helft het ook aanvragen. Redenen voor onderbescherming zijn divers. Jongeren weten niet dat ze er recht op hebben, de schaamte is te hoog, veel administratieve drempels, … Dat 4 op 5 geen leefloon aanvraagt, betekent dus niet noodzakelijk dat zij er ook geen recht op hebben.
 
Wat we wel weten, is dat een deel van de getroffen jongeren terugvalt op het inkomen van de ouders. Ook dat is niets om vrolijk van te worden. Het budget van gezinnen komt zo nog meer onder druk te staan. Gezinnen die vaak al zwaar getroffen zijn door besparingen en taksen op federaal én Vlaams niveau.
 
Het Netwerk tegen Armoede ziet een heel andere realiteit achter deze cijfers. Een realiteit die absoluut geen reden tot juichen geeft. Van 1 op 5 jongeren die zijn uitkering verliest, weten we zeker dat die onder de armoedegrens duikt. Van de 4 op 5 anderen kunnen we alleen maar hopen dat een deel aan het werk is en kunnen we vermoeden dat een grote groep of gewoon uit de statistieken verdwijnt, of in een gezin terecht komt waarvan het financiële armoederisico aanzienlijk stijgt.

Lees het artikel in Metro.
Lees meer over "Goednieuwsshow rond beperking beroepsinschakelingsuitkering is misplaatst"
Begeleiding werkzoekenden schiet vaak zijn doel voorbij

Begeleiding werkzoekenden schiet vaak zijn doel voorbij

21/10/2015
Werkzoekenden die leren dat ze hun tanden moeten poetsen en zich netjes kleden voor een sollicitatie. 4 keer hetzelfde cv opnieuw opstellen of een omstandige uitleg hoe je naar de VDAB-site surft. Of nog, een poetsopleiding voor mensen die helemaal geen kans maken op een job als poetsman of -vrouw. Voorbeelden die aantonen dat de begeleiding van werkzoekenden helaas vaak zijn doel voorbij schiet.

Ondertussen worden werkzoekenden sterk aangemaand om dergelijke vormingen te blijven volgen, willen ze geen schorsing oplopen van hun werkloosheidsuitkering. Recht-Op in Antwerpen en andere jongerenwerkingen binnen het Netwerk tegen Armoede worden er geregeld mee geconfronteerd en klagen dit aan.

Bekijk de reportage in Telefacts op VTM.
Lees meer over "Begeleiding werkzoekenden schiet vaak zijn doel voorbij"
Bedrijven moeten jonge werkzoekenden meer kansen geven

Bedrijven moeten jonge werkzoekenden meer kansen geven

1/10/2015
Bedrijven moeten jonge werkzoekenden meer kansen durven geven. Dat vindt ook werkgeversorganisatie VBO (Verbond van Belgische Ondernemingen). Tijdens het forum Young Talent in Action konden 1.750 jongeren speeddaten met bedrijfsleiders. Leerrijke contacten waaruit blijkt dat werkgevers nog veel te eenzijdig naar diplomavereisten kijken bij de invulling van vacatures. Bedrijven hebben er alle belang bij om alle talenten van jongeren in rekening te brengen bij een sollicitatie.

Bekijk de reportage in het VTM-Nieuws, met een reactie van Sammy, actief binnen Recht-Op Jongeren in Antwerpen.
Lees meer over "Bedrijven moeten jonge werkzoekenden meer kansen geven"
Drop-outs hebben inschakelingsuitkering net het hardst nodig

Drop-outs hebben inschakelingsuitkering net het hardst nodig

8/06/2015
Het Netwerk tegen Armoede blijft zich verzetten tegen de logica dat uitkeringen schrappen mensen activeert. In die zin kunnen wij onmogelijk delen in de vreugde die vandaag in de pers leek te ontstaan rond een zgn. ‘sociale correctie’ van de federale regering op de laatste verstrenging in de regelgeving op de inschakelingsuitkeringen. De vorige regering had die al afgenomen aan iedereen ouder dan 30 jaar en beperkt tot maximum 3 jaar (een ramp voor vele werklozen die van het ene interimcontractje naar het andere sukkelden en daardoor jaren aan een stuk geen ‘volwaardige’ werkloosheidsuitkering konden krijgen, opnieuw het geval van veel alleenstaande ouders). Deze regering beperkte dit verder tot -25 jaar (waardoor, als deze maatregel op volle kracht komt, er nog eens 10.000en jongeren hun uitkering zullen verliezen en in de armoede zullen verzeilen), en voerde bovendien een bijkomende beperking in. Wie tussen zijn 18e en 21e verjaardag nog van de uitkering wil ‘genieten’ zou vanaf september een diploma moeten hebben.
 
Vandaag kwam dan het ‘goede nieuws’ dat ook getuigschriften en bepaalde andere kwalificaties aan die voorwaarde zullen voldoen, waardoor alvast jongeren die afstuderen in het beroepsonderwijs of buitengewoon secundair onderwijs hun recht op een inschakelingsuitkering niet zomaar zouden verliezen. Elke jongere die gespaard wordt bij deze slechte hervorming is er natuurlijk een gewonnen, maar voor het Netwerk is dit absoluut onvoldoende.
 
Maar liefst 1 jongere op de 8 verlaat ieder jaar de schoolbanken zonder enige kwalificatie. Het valt perfect te voorspellen wat er met hen zal gebeuren indien de regering bij haar plannen blijft: of zij worden opnieuw afhankelijk van hun ouders (als de ouders al klaar (kunnen) staan, betekent dat een hypotheek op de ruimte voor een jongere om verder zijn weg te zoeken, druk op het gezin, financiële gevolgen voor de ouders…), of zij verdwijnen onder de radar (nog wat meer dakloze jongeren binnenkort…) of zij komen in het ‘beste’ geval bij het OCMW terecht, met ook daar financiële onzekerheid, veel voorwaarden (zijn die wel altijd haalbaar), veel druk om op korte termijn tot een alternatief te komen, wat niet altijd de beste garantie is op een stabiele toekomst…

Diplomavoorwaarde herzien
 
Het Netwerk tegen Armoede blijft daarom hopen dat men de diplomavoorwaarde wil herzien en ook voor de niet-gekwalificeerde ‘drop outs’ de inschakelingsuitkering zal blijven toestaan. Net zij hebben die inschakelingsuitkering het hardst nodig. Meer fundamenteel roepen wij op om het beleid voor niet-actieven op een andere leest te schoeien en te vertrekken van sterktes van mensen en het geven van kansen. Een stabiel inkomen op een minimumniveau dat een menswaardig leven garandeert is daarbij voor ons onontbeerlijk. Dat is trouwens een belofte van deze regering!
 
Ondertussen blijft men wel het pad bewandelen van vermindering of schrapping van uitkeringen, want de inperking van de inschakelingsuitkering past in een hele reeks besparingen op kap van de meest kwetsbaren. ‘Als werklozen merken dat ze de rekeningen niet langer kunnen betalen, zullen ze harder hun best doen.’ Deze uitspraak van Kamerlid Zuhal Demir (NVA) van een tijd geleden kon weliswaar op weinig bijval rekenen en werd ook in een andere context gedaan (het kamerlid pleitte voor de beperking in de tijd van de werkloosheidsuitkeringen, waar vooralsnog geen politiek draagvlak voor lijkt te bestaan, gelukkig maar), in de feiten lijkt het beleid van de federale regering al geruime tijd geïnspireerd door dit idee.

Besparingen op kap van meest kwetsbare groepen
 
Onder de vorige regering trok vooral de versterkte degressiviteit van de werkloosheidsuitkeringen de aandacht, met voor langdurig werklozen een inkomen in de buurt van het leefloon en dus ver onder de armoedegrens. Onder deze regering wordt dat pad verder bewandeld. Denken we aan de verdere beperkingen van het recht op SWT (waardoor veel oudere werklozen hun extra van de werkgever verliezen) en het intrekken van de anciënniteitstoeslagen in de werkloosheidsuitkering voor werklozen die langer dan 20 jaar hebben gewerkt. Denken we aan de herberekening van de werkloosheidsuitkering (niet meer op het loon van de laatste 6 maanden, maar op dat van het laatste jaar). Aan de herberekening van de Inkomens Garantie Uitkering, de bijpassing vanuit RVA voor onvrijwillig deeltijds werklozen, waar niet voor niets vorige week nog zo zwaar tegen geprotesteerd werd door de vrouwenbeweging (sinds de nieuwe regeling op 1 januari zijn voorbeelden waarbij iemand plots tot 140 euro per maand moet inleveren geen uitzondering, we houden ons hart vast als de regering vasthoudt aan haar plan om deze uitkering straks te halveren, dat zijn geheid opnieuw enkele 10.000en die in de armoede verzeilen).  Ook andere ‘inactieven’ staan onder druk: een andere berekening van de ziekte- en invaliditeitsuitkering, binnenkort nieuwe richtlijnen voor adviserend geneesheren, het overlevingspensioen dat zwaar werd ingeperkt voor jongere weduwen… Het Netwerk tegen Armoede volgt dit met argusogen en vindt de bijsturing in de beperking van de inschakelingsuitkering om alle bovenstaande redenen absoluut geen reden tot juichen.
 

Beluister de reactie van het Netwerk tegen Armoede in het VRT-radionieuws.
Lees meer over "Drop-outs hebben inschakelingsuitkering net het hardst nodig"
Armoede groeit door federaal beleid

Armoede groeit door federaal beleid

24/03/2015
Het beleid van de vorige en huidige federale regering slaagt er niet in om de armoede in België te doen dalen. Integendeel, met de huidige besparingen verwachten we dat het armoedecijfer nog verder de hoogte in gaat. 1 op 7 Belgen leeft vandaag onder de armoedegrens. Voor Vlaanderen is dat 1 op 10. En toch worden de meest kwetsbare mensen (opnieuw) zwaar getroffen. Dat blijkt uit het Jaarboek Armoede in België 2015.

Armoede is schrijnend, ook in België. Van de 15 % Belgen onder de armoedegrens leeft 1/3 in 'ernstige materiële deprivatie'. Dat betekent dat ze onvoldoende inkomen hebben om facturen en huur te betalen, dat ze hun woning niet voldoende kunnen verwarmen en dat ze zich maar om de 2 dagen een warme maaltijd kunnen veroorloven met vlees, kip of vis. Ze hebben ook geen wasmachine, televisietoestel, telefoon of auto.

De vorige regering onder Di Rupo deed het al: overal verkondigen dat de armoede bestreden zou worden, maar tegelijk de uitsluiting verscherpen. Zo verlaagde ze de werkloosheidsuitkeringen, werd de toegang tot SWT, de inschakelingsuitkering verscherpt, werd er al wat gemorreld aan de index… De huidige regering Michel I schakelt nog een versnelling hoger. Niet alleen is er de indexsprong, die dit en volgend jaar de zogenaamde ‘verhoging’ van de laagste uitkeringen volledig teniet doet, in de jaren daarna stijgen die uitkeringen door besparingen zelfs trager dan tot nu het geval was. Van de aangekondigde inhaaloperatie van de laagste uitkeringen tot de armoedegrens is geen sprake, integendeel. De huur wordt wel geïndexeerd, de accijnzen op brandstof stijgen, de remgelden voor de specialist stijgen… Samen met de besparingen van de Vlaamse regering (water, energie, onderwijs, kinderopvang, zorg, ...) gaan zowat alle uitkeringsgerechtigden er vandaag op achteruit in plaats van vooruit. De beloofde sociale correcties zijn minimaal en zullen helemaal niet volstaan om de meest kwetsbaren vooruit te helpen.

Veel werkzoekende, weinig vacatures

Tegelijk wil ook deze regering werkzoekenden (nog) strenger aanpakken. Door hen hun uitkering af te nemen of er het hakmes in te zetten (inschakelingsuitkeringen voor jongeren, inkomensgarantie-uitkering voor onvrijwillig deeltijds werkenden, anciënniteitstoeslag en SWT voor oudere werklozen), door hen extra voorwaarden op te leggen (gemeenschapsdienst, beschikbaarheid). Zelfs invalide en zieke mensen komen steeds meer onder druk te staan. Totaal zinloos, want er zijn niet eens jobs voor deze mensen. Bij de VDAB staan vandaag 99.326 vacatures open, inclusief dubbeltellingen en nepvacatures. In totaal zijn er in Vlaanderen 237.201 werkzoekenden. Van de openstaande vacatures zijn er maar 28.621 die zich richten naar mensen met enkel een diploma secundair onderwijs. Voor wie geen middelbaar diploma heeft, blijven er amper 1.988 jobaanbiedingen over. Wie laaggeschoold is, maakt dus zeer weinig kans op een job, terwijl werkloosheidsuitkeringen verder afgebouwd worden. Dat is de kortste weg richting stijgende armoede.

Staatssecretaris Elke Sleurs reageerde deze morgen op de cijfers van het Jaarboek met de aankondiging van een nieuw federaal armoedebestrijdingsplan. Dweilen heeft natuurlijk weinig zin als men eerst zelf de kraan wijd open heeft gezet. Deze regering jaagt op dit moment zelf grote groepen mensen de armoede in. Hoog tijd voor socialere keuzes dus. 

Bekijk de reportage in het VRT-journaal.

Beluister het interview op Radio 2 Antwerpen met Marie-Louise De Croock van Sta-An.
Lees meer over "Armoede groeit door federaal beleid"
Besparingen treffen kwetsbaarste gezinnen

Besparingen treffen kwetsbaarste gezinnen

8/01/2015
De besparingen van de Vlaamse en federale regering kosten kwetsbare gezinnen tot 70 euro per maand. Dat blijkt uit berekeningen van Decenniumdoelen, een samenwerkingsverband waarvan Netwerk tegen Armoede een van de partners is. Gezinnen met een laag inkomen zullen het vanaf volgend jaar gemiddeld met 735 euro minder moeten doen. Zij die al het zwaarst getroffen zijn door de crisis, krijgen andermaal de rekening gepresenteerd. Beide regeringen beloofden wel sociale correcties, maar het is zeer onduidelijk hoe ver die zullen gaan en hoe groot de groep is die men een correctie wil toekennen.

Lees het artikel op deredactie.be
Lees meer over "Besparingen treffen kwetsbaarste gezinnen"
Jaarboek Oases hekelt versnelde daling werkloosheidsuitkeringen

Jaarboek Oases hekelt versnelde daling werkloosheidsuitkeringen

2/12/2014
Uitkeringen van mensen doen zakken tot ver onder de armoedegrens helpt hen niet aan een job. Integendeel, ze belanden nog dieper in de put. Dat blijkt uit de nieuwste editie van het Jaarboek Armoede en Sociale Uitsluiting van Oases (Universiteit Antwerpen). De versnelde afbouw van werkloosheidsuitkeringen (nog ingevoerd door de vorige federale regering en verder doorgetrokken door de huidige) creëert armoede in plaats van tewerktstelling, zo blijkt uit onderzoek van Oases.

Het armoederisico stijgt na 13 maanden werkloosheid van 16,2 % naar 21,5 %. Na 61 maanden is het verschil nog groter (21,5 % voor de hervorming tegenover 28,2 % erna). Vooral alleenstaanden zijn de dupe. Hun armoederisico loopt na 61 maanden op tot maar liefst 71,9 %. De daling van de werkloosheidsuitkeringen is dus de snelste weg naar meer armoede. Hoog tijd om het beleid om te gooien.

Lees het artikel in De Morgen.
Lees meer over "Jaarboek Oases hekelt versnelde daling werkloosheidsuitkeringen"
Beste leden van de commissie armoedebestrijding van het Vlaams Parlement

Beste leden van de commissie armoedebestrijding van het Vlaams Parlement

27/11/2014
Beste leden van de commissie armoedebestrijding van het Vlaams Parlement,
 
Vandaag bespreken jullie de beleidsnota armoedebestrijding. Naar aanleiding hiervan willen wij als Netwerk tegen Armoede (die 60 organisaties van mensen in armoede verenigt in Vlaanderen en Brussel) een positieve oproep doen. Mensen in armoede zijn bijzonder ongerust over hoe hun situatie de komende maanden zal evolueren. Er ligt immers een heel sterke nadruk op besparingen, waarvan duidelijk is dat ze ook mensen in armoede of mensen die nu net rondkomen zullen raken. Anderzijds horen we veel te weinig waar echt in armoedebestrijding zal geïnvesteerd worden de komende jaren.
Daarom volgende oproep:
1.     Wij vragen de parlementsleden om mee toe te zien op het consequent en degelijk uitvoeren van armoedetoetsen op beleidsmaatregelen, en met de resultaten dan ook rekening te houden. In de praktijk merken we dat er al heel wat beslissingen genomen werden (bv. optrekken maximumfactuur in het onderwijs, optrekken van de tarieven van De Lijn, …) waar deze armoedetoets niet op uitgevoerd werd.
2.     Vlaanderen beschikt met de 6de staatshervorming over heel wat meer hefbomen inzake armoedebestrijding. Terecht stelt het regeerakkoord dat er bij alle nieuwe bevoegdheden moet bekeken worden welke impact ze op armoedebestrijding hebben en dat deze dan ook maximaal moeten ingezet worden in de strijd tegen armoede. Wij roepen de parlementsleden op om deze doelstelling uit het regeerakkoord in alle commissies en bij alle beleidsnota’s nadrukkelijk op de voorgrond te plaatsen. Inzake kinderbijslag, woonbonus, aspecten binnen het werkgelegenheidsbeleid, de eerstelijns juridische hulpverlening, … zijn er cruciale hefbomen om de situatie van mensen in armoede structureel te verbeteren en zo de armoededoelstellingen van het Pact 2020 waar te maken.
3.     We roepen op om de problematiek van ‘gekleurde armoede’  meer aandacht te geven.
4.     Tot slot roepen we parlementsleden (naast de Vlaamse Regering uiteraard) op om op het terrein naar de grote ongerustheid van mensen in armoede te luisteren en hen antwoorden op hun vragen te geven. Deze dialoog is bovendien van grote waarde in het verder vorm geven van beleid.
 
Alvast dank en een goede bespreking toegewenst en uitkijkend naar een stevig armoedebestrijdingsbeleid de komende jaren,
Lees meer over "Beste leden van de commissie armoedebestrijding van het Vlaams Parlement"
Verplichte gemeenschapsdienst is absoluut geen goed idee

Verplichte gemeenschapsdienst is absoluut geen goed idee

8/10/2014
Het Netwerk tegen Armoede verzet zich tegen de invoering van een verplichte gemeenschapsdienst voor langdurig werkzoekenden. Dit zal mensen niet aan werk helpen. "Wat we wel nodig hebben zijn werkbare, waardig betaalde jobs en daar ontbreekt het aan", stelde coördinator Frederic Vanhauwaert. "Het Netwerk tegen Armoede is er niet tegen dat mensen begeleid worden naar werk, maar dan wel degelijk betaald werk, en geen verplicht vrijwilligerswerk voor een uitkering die ver onder de Europese armoedegrens ligt."

Bovendien werkt zo'n gemeenschapsdienst stigmatiserend en vermindert hij zelfs de kansen van mensen om werk te vinden. Er zal minder tijd overblijven om te solliciteren en verplicht vrijwilligerwerk zal ook het zelfbeeld en het zelfvertrouwen van mensen verder aantasten. Op de koop toe dreigen op die manier reguliere jobs verloren te gaan.

Om langdurig werkzoekenden aan werk te helpen, moeten heel concreet volgende dingen gebeuren:

- Uitkeringen verhogen tot de Europese armoedegrens, ook van langdurig werkzoekenden (dat betekent een einde maken aan de versnelde degressiviteit, ingevoerd door de vorige federale regering). Uit wetenschappelijk onderzoek en ervaringen van mensen in armoede blijkt dat hogere uitkeringen net heel activerend werken. Er komt meer financiële ruimte en het zelfvertrouwen neemt toe. Mensen kunnen investeren in computer en internetverbindng en zullen meer gemotiveerd zijn om te solliciteren. Ze hebben het gevoel dat ze hun leven opnieuw in handen kunnen nemen. Dit is dus een investering die zichzelf terugverdient in meer koopkracht, meer werkenden en economische groei.

Aan de Vlaamse regering vragen wij om te: 

- Investeren in werkbare jobs op maat, ook in de sociale economie.

- Investeren in betaalbare kinderopvang (nu wordt kinderopvang voor de laagste inkomens 3 keer duurder).

Lees het artikel in Metro.
Lees meer over "Verplichte gemeenschapsdienst is absoluut geen goed idee"
Verenigingsleven kant zich tegen invoering van gemeenschapsdienst

Verenigingsleven kant zich tegen invoering van gemeenschapsdienst

7/09/2014
De federale regeringsonderhandelaars overwegen een gemeenschapsdienst in te voeren voor langdurig werklozen. De gemeenschapsdienst is te beschouwen als een soort verplichte vorm van vrijwilligerswerk: in ruil voor een uitkering doet de uitkeringsgerechtigde klussen voor de overheid. De aanhangers van een gemeenschapsdienst verwachten hiervan een aantal effecten die men ook ziet bij vrijwilligerswerk: verhoogde  betrokkenheid op de arbeidsmarkt, minder sociaal isolement, meer zelfvertrouwen en zelfrespect en bijkomende werkervaring. Het Vlaams verenigingsnetwerk ‘de Verenigde Verenigingen’ (waaronder ook het Netwerk tegen Armoede) kant zich tegen dat idee en waarschuwt voor de gevaren van zo’n gemeenschapsdienst.

‘de Verenigde Verenigingen’ waarschuwt dat die positieve effecten zich enkel voordoen bij vrijwilligerswerk dat  vrijwillig wordt verricht. Eens vrijwilligerswerk in de vorm van een gemeenschapsdienst verplicht wordt gemaakt, vervallen ook de positieve effecten.  “Een gemeenschapsdienst is een externe verplichting door de overheid en vertrekt niet van de intrinsieke motivatie en betrokkenheid van mensen. Daardoor vervallen ook de positieve effecten en schiet de gemeenschapsdienst haar doelstelling voorbij.”, zo waarschuwt Danny Jacobs, voorzitter van ‘de Verenigde Verenigingen’. Sommige buitenlandse programma’s laten bovendien zien dat men langdurige werklozen met een gemeenschapsdienst nog dieper in de miserie duwt. Het verenigingsnetwerk zal zich dan ook verzetten tegen de invoering van een gemeenschapsdienst.

'de Verenigde Verenigingen'   vindt voor dit verzet ook steun in een studie van de Université catholique de Louvain (UCL) die vandaag bekend gemaakt werd. Die studie waarschuwt voor het risico dat de gemeenschapsdienst gewone jobs gaat vernietigen. Die studie stelt trouwens ook vast dat aan het invoeren van gemeenschapsdienst een kostenplaatje hangt. Zo lopen de kosten van begeleiding van mensen met gemeenschapsdienst hoog op.

‘de Verenigde Verenigingen’ wijst tot slot nog op een paradox. Vandaag is vrijwilligerswerk tijdens de werkloosheid een behoorlijk complexe aangelegenheid. Mensen die er vrijwillig voor kiezen als vrijwilliger aan de slag te gaan tijdens de werkloosheid, moeten hun vrijwilligerswerk aangeven bij de RVA – zelfs als zij dit vrijwilligerswerk al vóór de werkloosheid uitoefenden. Deze aangifteplicht is zowel voor werklozen als voor verenigingen een administratieve last. “Een federale regering die op een positieve manier mensen wil stimuleren vrijwilligerswerk te verrichten, zou die last alvast kunnen aanpakken. Het verenigingsnetwerk heeft daartoe alvast concrete voorstellen aan de onderhandelaars overgemaakt”, aldus Danny Jacobs.

“Als we hoge werkloosheidscijfers willen aanpakken, moeten inzetten op goede en intense begeleiding en opleiding van werkzoekenden, afrekenen met discriminaties op de arbeidsmarkt en vooral voldoende goede en werkbare banen creëren.”, besluit Jacobs.

De studie van de UCL is hier  te downloaden.

Lees het artikel op deredactie.be
Lees meer over "Verenigingsleven kant zich tegen invoering van gemeenschapsdienst"
Deur op een kier voor verhoging uitkeringen tot de armoedegrens

Deur op een kier voor verhoging uitkeringen tot de armoedegrens

21/08/2014
In de formateursnota van de federale regering staat dat de uitkeringen geleidelijk verhoogd zouden worden tot het niveau van de Europese armoedegrens. Een opsteker voor het Netwerk tegen Armoede dat hierrond op 17 oktober vorig jaar een petitie-actie gelanceerd had. De nationale manifestatie in aanloop naar 17 oktober zal ook focussen op de verhoging van alle inkomens en uitkeringen tot de armoedegrens.

Wat nu door de formateurs voorgesteld worden, beantwoordt echter maar gedeeltelijk aan wat wij vragen, namelijk de verhoging van alle inkomens en uitkeringen, niet alleen de uitkeringen. Werkloosheidsuitkeringen voor langdurig werkzoekenden zouden bijvoorbeeld nog ver onder de armoedegrens blijven.

Bovendien verzet het Netwerk tegen Armoede zich fel tegen de plannen om mensen die 2 jaar werkloos zijn een verplichte gemeenschapsdienst op te leggen. Mensen begeleiden naar werk doe je niet door hen verplicht vrijwilligerswerk op te leggen. Dat is contraproductief en vernederend voor de betrokkene en dreigt zelfs betaalde arbeid te vervangen door gedwongen vrijwilligerswerk. Als we langdurig werkzoekenden willen activeren, moeten we in de eerste plaats zoeken naar duurzame arbeid met een waardige verloning. Daarover vinden we helaas veel minder terug in de formateursnota.

Daarom is het belangrijk om onze campagne 'Geen federale regering zonder optrekken inkomens en uitkeringen tot de armoedegrens' extra kracht bij te zetten. Teken de petitie en maak duidelijk aan de onderhandelende partijen dat iedereen recht heeft op een inkomen boven de armoedegrens.
Lees meer over "Deur op een kier voor verhoging uitkeringen tot de armoedegrens"
Netwerk tegen Armoede en De Zuidpoort vragen N-VA om Guido Meersschaut terug te fluiten

Netwerk tegen Armoede en De Zuidpoort vragen N-VA om Guido Meersschaut terug te fluiten

30/06/2014
Het Netwerk tegen Armoede en De Zuidpoort (een Gentse vereniging waar armen het woord nemen) zijn verbijsterd door de uitspraak van Gents N-VA-gemeenteraadslid Guido Meersschaut. Bij de bespreking van de beleidsnota werk en activering stelde hij dat ‘minderwaardig werk niet bestaat, alleen minderwaardige mensen’. In een beweging vergeleek hij werkonwilligen met criminelen en kindermisbruikers. Beide organisaties roepen N-VA op om zeer duidelijk afstand te nemen van deze discriminerende uitspraken.
 
In principe voelen mensen in armoede zich niet aangesproken, aangezien de mensen die wij in onze verenigingen over de vloer krijgen niets liever vragen dan aan de slag te kunnen, maar dan wel op een duurzame manier. Zij willen werk dat hen uit de armoede haalt, dus haalbaar werk aan een waardig loon en in waardige arbeidsomstandigheden. Werk op maat ook, voor mensen met gezondheidsproblemen of met sociale of psychische problemen.
 
4 keer meer werkzoekenden dan vacatures
 
Meersschaut heeft het blijkbaar zo niet begrepen. Wij lezen in zijn uitspraak dat werkzoekenden per definitie werkonwillig en ‘minderwaardig’ zijn, aangezien elke job, hoe slecht betaald ook, goed genoeg moet zijn. Bovendien willen we het gemeenteraadslid erop wijzen dat er in België 4 keer meer werkzoekenden dan vacatures zijn. Vacatures die vaak op hooggeschoolden mikken, terwijl kortgeschoolden oververtegenwoordigd zijn in de werkloosheidsstatistieken.
 
In plaats van werkzoekenden te schofferen, pleiten wij voor een duurzame strijd tegen de werkloosheid, niet tegen de werkzoekenden. Dat kan onder andere door werk te maken van het individueel maatwerkdecreet, waarbij doelgroepwerknemers een ondersteuninspakket krijgen om in een reguliere job aan de slag te gaan. De uittredende Vlaamse regering (met N-VA-minister van Werk Muyters) had dat aangekondigd, maar het is er nooit van gekomen. Bovendien bespaarde de regering op de middelen voor de VDAB, waardoor heel wat Werkwinkels de deuren sloten. Het zijn net Werkwinkels die werkzoekenden op een gerichte en laagdrempelige manier terug naar de arbeidsmarkt kunnen loodsen.
 
Uitkeringen boven de armoedegrens
 
Bovendien vragen wij dat werkloosheidsuitkeringen en andere inkomens en uitkeringen verhoogd worden tot boven de armoedegrens. Menswaardige uitkeringen geven mensen de financiële en mentale ruimte om hun leven weer in handen te nemen en te investeren in hun toekomst. Wetenschappelijk onderzoek en buitenlandse voorbeelden bewijzen dat.
We merken trouwens dat het Gentse stadsbestuur mensen op een duurzame manier naar de arbeidsmarkt wil leiden. Zo neemt ze het initiatief om wijkantennes van de werkwinkel (“Werkpunten”) op te richten om de “werkwereld” zo dicht mogelijk bij de meest kwetsbaren te brengen. In het debat is ook te horen dat men de nadruk legt op kwaliteitsvolle / duurzame tewerkstelling.

Discriminatie helpt niet tegen werkloosheid
 
N-VA maakt zich sterk een sociale partij te zijn. In dat geval roepen wij hen op om zeer duidelijk afstand te nemen van de uitspraken van Guido Meersschaut. Honderdduizenden werkzoekenden, die vandaag in crisistijd met de moed der wanhoop naar een job zoeken, voelen zich eens te meer geschoffeerd. Met discriminerende uitspraken als deze zullen we de strijd tegen werkloosheid niet winnen.

Lees het artikel op knack.be
Lees meer over "Netwerk tegen Armoede en De Zuidpoort vragen N-VA om Guido Meersschaut terug te fluiten"
Maak van armoedebestrijding een echte topprioriteit

Maak van armoedebestrijding een echte topprioriteit

22/05/2014
De voorbije jaren kreeg armoede (terecht) heel veel aandacht. Diverse politici en ook de voltallige Vlaamse Regering riepen armoedebestrijding uit tot topprioriteit. Helaas zagen we weinig maatregelen waar die topprioriteit echt in omgezet werd. Meer nog, met maatregelen als het versneld degressief maken van de werkloosheidsuitkeringen, het sluiten van werkwinkels, het moeilijker maken van de toegang tot justitie, … werd voor de omgekeerde weg gekozen. Nochtans is er nood aan echte herverdeling, met bijkomend in het achterhoofd de analyse van professor Cantillon dat we in de goede economische periode voor de crisis geen daling van het aantal mensen in armoede konden realiseren. Tijd dus om een aantal cruciale dossiers, voorstellen die mensen in armoede al langer vragen en die hun waarde bewezen hebben, in de partijprogramma’s onder de loep te nemen.

Lees het volledige opiniestuk van het Netwerk tegen Armoede in Samenleving en Politiek.
Lees meer over "Maak van armoedebestrijding een echte topprioriteit"
De armoedige aanpak van armoede

De armoedige aanpak van armoede

22/05/2014
Alle partijen werken zich in het zweet om zich van hun sociaalste kant te tonen. Met een lijst sterk  uiteenlopende maatregelen trekken ze ten strijde tegen armoede en willen ze de welvaarstaat vrijwaren. Apache.be sprak met specialisten ter zake (een professor, armoedeorganisaties en ja, ook mensen die armoede aan den lijve ondervonden) maar die zijn allerminst onder de indruk: zolang armoede als een individueel in plaats van maatschappelijk probleem benaderd wordt, schieten maatregelen hun doel voorbij, stellen ze.

Lees het volledige artikel op Apache.be
Lees meer over "De armoedige aanpak van armoede"
Volgende regeringen moeten inzetten op hogere uitkeringen en tewerkstelling

Volgende regeringen moeten inzetten op hogere uitkeringen en tewerkstelling

12/05/2014
De volgende ministers bevoegd voor armoedebestrijding moeten inzetten op hogere uitkeringen en tewerkstelling. Dat zeggen Frederic Vanhauwaert van het Netwerk tegen Armoede en Wim Van Lancker van het Centrum voor Sociaal Beleid Herman Deleeck.

Lees het interview op Knack.be
Lees meer over "Volgende regeringen moeten inzetten op hogere uitkeringen en tewerkstelling"
Eenoudergezinnen, een extra kwetsbare groep

Eenoudergezinnen, een extra kwetsbare groep

1/04/2014
De VRT maakte in een grootschalig onderzoek de kaart van Vlaanderen. Eenoudergezinnen komen daar uit als een extra kwetsbare groep. Het armoederisico ligt er op 22 %, dubbel zo hoog als bij de gemiddelde Vlaamse bevolking. Alleenstaande ouders worden geconfronteerd met een resem problemen: moeilijke combinatie werk-gezin, te dure gezondheidszorg, hoge schoolkosten, ...

Beluister de reportage in Vandaag op Radio 1.
Lees meer over "Eenoudergezinnen, een extra kwetsbare groep"
Netwerk tegen Armoede wil budget voor armoedebestrijding bij start nieuwe regeringen

Netwerk tegen Armoede wil budget voor armoedebestrijding bij start nieuwe regeringen

31/03/2014
Het Netwerk tegen Armoede deed in De Tijd een oproep om al in de onderhandelingen voor een nieuwe Vlaamse en federale regering budget en maatregelen te voorzien voor armoedebestrijding. De voorbije jaren is gebleken dat het te moeilijk is om tijdens de legislatuur daarvoor een draagvlak te vinden. Prioriteiten zijn onder meer de verhoging van inkomens en uitkeringen boven de armoedegrens en sociale bijsturing van de bevoegdheden die naar Vlaanderen komen, zoals de kinderbijslag en de woonbonus.

Lees hier het artikel in het verkiezingsmagazine van De Tijd.
Lees meer over "Netwerk tegen Armoede wil budget voor armoedebestrijding bij start nieuwe regeringen"
Verkiezingen 2014: Haal de werkzoekenden uit de hoek waar de klappen vallen

Verkiezingen 2014: Haal de werkzoekenden uit de hoek waar de klappen vallen

27/03/2014
Werkzoekenden zitten met het huidige Vlaamse en federale beleid voortdurend in de hoek waar de klappen vallen. De activeringsdruk op werkzoekenden wordt verhoogd. Op federaal niveau, werden de uitkeringen beperkt in de tijd of versneld in afbouw en de controle van de beschikbaarheid van werkzoekenden werd opgedreven en verstrengd.  Op Vlaams niveau, zet de VDAB zijn deuren open, niet alleen voor werklozen, maar evenzeer voor werkende werkzoekenden, leefloners, personen op invaliditeit… Tegelijkertijd moest de VDAB besparen op zijn personeel en op zijn dienstverlening, denk aan de afbouw van de werkwinkels.

Op zich is er niets mis mee om werkzoekenden te motiveren en te begeleiden naar een job, ook niet om ze te wijzen op hun plichten en verantwoordelijkheden. Het probleem is echter dat het beleid veel minder oog heeft voor de huidige realiteit van de arbeidsmarkt, de rechten van werkzoekende en werknemer en voor de structurele problemen in onze maatschappij die de zoektocht naar werk of het behoud van een job bemoeilijken. Heel wat werkzoekenden in armoede willen een job maar stoten tijdens hun zoektocht op allerlei drempels: een tekort aan laaggeschoolde jobs, discriminatie en uitsluiting van bepaalde groepen werkzoekenden op de arbeidsmarkt, gebrek aan (betaalbare) kinderopvang, onaangepast openbaar vervoer, geen trajectbegeleiding (op maat), concurrentie met hooggeschoolde afgestudeerden, jobstudenten, gedetacheerden…

Bovendien zijn de eisen op de arbeidsmarkt er niet minder op geworden. De eis naar meer flexibiliteit vertaalt zich in de praktijk naar een opmars van uitzendwerk ( dag- of weekcontracten, tijdelijke of vervangingscontracten), deeltijdse contracten, avond- en weekendwerk…. Voor gezinnen met een lage arbeidsintensiteit ( zie alleenstaanden, invalide partner…) en dus afhankelijk van een laag inkomen, bieden dit soort jobs echter geen uitkomst. Mensen werken dan weliswaar, maar blijven arm.

Daarnaast voelen werkende mensen in armoede de prestatiedruk. Een leven in armoede wordt vaak gekenmerkt door een verwevenheid van problemen, door onvoorspelbaarheid, onzekerheid, acute crisissen… Op bepaalde momenten zet dit ook het functioneren op het werk onder druk. De prestatiedruk laat dit echter nog maar weinig toe. Wie niet mee kan, valt tegenwoordig al snel uit de boot. Uitzendkrachten zijn omwille van hun tijdelijke contracten hier vaak het eerst de pineut van maar meer en meer zien we hetzelfde gebeuren bij vaste arbeidskrachten in de reguliere en zelfs in de sociale economie.

Tegelijkertijd zien we in tijden van budgettaire krapte dat overheden besparen op personeel, via ontslagen, aanwervingsstops, uitbesteding van diensten en dus personeel… Vaak zijn laaggeschoolden hier de dupe hiervan, denk aan het personeel bij de poetsdienst, keuken, onderhoud, afvalophaling, groendiensten, …

Meer werkende armen, meer mensen zonder job, meer mensen in armoede dus. Het Netwerk tegen Armoede vraagt dan ook op de eerste plaats dat de overheid inzet op het behoud en bijkomende creatie van kwaliteitsvolle duurzame jobs voor laaggeschoolden in het reguliere-economische circuit en in de sociale economie binnen de maatwerkbedrijven. Waardig werk is de eerste stap naar een waardig leven. Daarnaast zijn mensen in armoede vragende partij voor een sterke laagdrempelige VDAB zodat mensen in armoede in hun zoektocht naar werk voor hulp en ondersteuning vlot hun weg vinden naar de VDAB. De werkwinkel moet hier een centrale rol in spelen. Dit kan niet vervangen worden door digitale dienstverlening, Mijn Loopbaan, Servicelijn… Verder vragen we de structurele verankering van de trajectbegeleiding op maat van mensen in armoede, waarbij er een integrale aanpak wordt geboden zowel op vlak van werk als welzijn. Dergelijke begeleiding biedt pas echt kansen voor mensen in armoede op een duurzame job en idealiter op een uitweg uit armoede.
Lees meer over "Verkiezingen 2014: Haal de werkzoekenden uit de hoek waar de klappen vallen"
Het nationale kinderarmoedeplan heeft alles van een doorsnee reclamecampagne

Het nationale kinderarmoedeplan heeft alles van een doorsnee reclamecampagne

21/03/2014
Het aantal gezinnen dat in België moeilijk rondkomt, blijft stijgen. Deze cijfers zijn gepubliceerd in het Federaal Jaarboek Armoede en sociale uitsluiting. Het aantal kinderen dat in armoede opgroeit is 1 op 5, in Brussel 1 op 3. Staatsecretaris Maggie De Block reageert op deze schrijnende cijfers met een ware reclamecampagne voor haar 'Nationaal Kinderarmoedeplan'. Bij mensen in armoede roept dit wrange gevoelens op.


Lees het gezamelijke opiniestuk van Netwerk tegen Armoede en BAPN.
Lees meer over "Het nationale kinderarmoedeplan heeft alles van een doorsnee reclamecampagne"
Armoedetoets houdt dicriminerende regelgeving voor mensen in armoede tegen

Armoedetoets houdt dicriminerende regelgeving voor mensen in armoede tegen

14/03/2014
Vandaag besliste de Vlaamse Regering, op initiatief van minister Lieten, de armoedetoets definitief te verankeren in het Vlaams beleid.  De armoedetoets moet ervoor zorgen dat mensen in armoede niet meer gediscrimineerd worden door nieuwe regelgeving. 

Tijdens het draaien van de armoedetoets wordt er een dialoog opgestart tussen mensen met ervaringskennis uit armoedeorganisaties en de actoren uit het wetenschappelijke veld. Het Netwerk tegen Armoede en het Vlaams Steunpunt Armoedebestrijding (VLAS) spelen hierbij een cruciale rol. Concreet wordt de input van die beide soorten ‘kennis’ bijeengebracht in een document dat bij het voorstel van beslissing wordt gevoegd, zodat de toets mee onderwerp wordt van het publieke debat.

Frederic Vanhauwaert, algemeen coördinator van het Netwerk tegen Armoede, is blij dat deze belangrijke prioriteit uit het Vlaams Actieplan Armoedebestrijding helemaal afgerond is.  “Met het structureel maken van de armoedetoets gaan beleidsmakers reeds voor het nemen van de beslissing weten of hun maatregel effectief armoedebestrijdend is.”

Lees het artikel in De Morgen.
Lees meer over "Armoedetoets houdt dicriminerende regelgeving voor mensen in armoede tegen"
Werk- en zorgdecreet is geen verankering van werk- en welzijnstrajecten

Werk- en zorgdecreet is geen verankering van werk- en welzijnstrajecten

12/03/2014
Vandaag organiseerde de Commissie Werk en Sociale Economie een hoorzitting over het voorstel van decreet ‘de werk-en zorgtrajecten.’ Dit decreet zou de huidige werk- en welzijnstrajecten voor mensen in armoede structureel verankeren. Ook het Netwerk in Armoede was vertegenwoordigd op de hoorzitting om haar standpunt over dit decreet toe te lichten.

Het Netwerk tegen Armoede ziet fundamentele verschillen tussen de huidige werk- en welzijnstrajecten en de nu voorgestelde werk- en zorgtrajecten.  In die zin konden we niet anders dan besluiten dat de Vlaamse overheid zijn belofte in het Vlaams Actieplan Armoedebestrijding om de werk -en welzijnstrajecten voor mensen in armoede structureel te verankeren, niet waarmaakt met dit werk- en zorgdecreet.

Bovendien hebben we fundamentele bedenkingen bij de voorgestelde werk- en zorgtrajecten, die naast MMPP’s bedoeld zijn voor mensen in armoede voor wie betaalde arbeid tijdelijk niet mogelijk is. We zijn niet overtuigd dat het de meest kwaliteitsvolle en effectieve begeleiding biedt om mensen in armoede voor te bereiden op betaald werk.

Lees hier de volledige nota van het Netwerk tegen Armoede.
Lees meer over "Werk- en zorgdecreet is geen verankering van werk- en welzijnstrajecten"
Netwerk tegen Armoede steunt vakbondsprotest tegen beperking inschakelingsuitkeringen

Netwerk tegen Armoede steunt vakbondsprotest tegen beperking inschakelingsuitkeringen

10/03/2014
Maandag 10 maart voerden de drie vakbonden actie tegen de beperking in de tijd van de inschakelingsuitkeringen (de vroegere wachtuitkeringen). Het Netwerk tegen Armoede sluit zich aan bij het vakbondsprotest. Positief ook dat heel wat lokale mandatarissen van de federale regeringspartijen de actie steunen.
 
In 2012 besliste de federale regering om de inschakelingsuitkering te beperken in de tijd. Na 3 jaar wordt ze koudweg beëindigd. Wie dan nog geen job heeft, verliest zijn uitkering en valt, in het beste geval, terug op een leefloon. Vanaf 1 januari 2015 zullen de eerste mensen hun uitkering beperkt zien in de tijd. Veelal mensen die veel inspanningen gedaan hebben om een job te zoeken, want wie een inschakelingsuitkering krijgt, wordt zeer strikt opgevolgd door de RVA. Na twee negatieve evaluaties volgt al een schorsing van 6 maand. Maar zelfs wie alleen maar positieve evaluaties krijgt, maar bijvoorbeeld van de ene interimjob naar de andere doorverwezen wordt of slechts deeltijds werk vindt (en daardoor te weinig arbeidsdagen opbouwt voor een werkloosheidsuitkering) verliest toch zijn inschakelingsuitkering na 3 jaar. Het is de kortste weg richting armoede.
 
55.000 mensen dreigen in 2015 slachtoffer te worden van deze maatregel. Onder de slachtoffers vallen niet alleen jongeren die omwille van de crisis moeilijk aan de bak geraken, ook hun ouders of partner zullen het moeten rooien met minder. En niet te vergeten:  mensen die al langer werken op onze arbeidsmarkt maar veelal in precaire jobs (korte, tijdelijke, deeltijdse contracten) en alleenstaande ouders die er alleen voor staan en met de beste wil van de wereld trachten de zorg voor hun kinderen te combineren (met vaak dan deeltijds) werk. Het Netwerk tegen Armoede vindt dit onbegrijpelijk.
De beperking in de tijd zal de jeugdwerkloosheid niet doen afnemen en verschuift het probleem alleen maar naar de ocmw’s. Die zien al een stijgend aantal mensen op hen afkomen voor aanvullende financiële steun (onder andere door de versnelde daling van de werkloosheidsuitkeringen). De druk op onze lokale besturen zal door deze maatregel alleen maar groter worden. Bovendien vrezen wij dat dit de deur open zet naar de beperking in de tijd van andere uitkeringen. Een gevaarlijke evolutie die grote sociale gevolgen kan hebben.

Verstrengde toegang
 
Het Netwerk tegen Armoede verzet zich niet alleen tegen de beperking in de tijd, maar ook tegen de verstrengde toegang. Jongeren moeten een jaar wachten op hun inschakelingsuitkering, maar tijdens die periode wordt hun werkbereidheid al streng geëvalueerd. Pas na 2 positieve evaluaties (na de 7de en de 11de maand van de beroepsinschakelingstijd, de wachttijd) krijgen ze recht op een inschakelingsuitkering. Wie dat niet kan voorleggen, ziet zijn recht uitgesteld tot er wel 2 positieve evaluaties zijn. Jongeren in een kwetsbare maatschappelijke positie, die er alleen voor staan,die een moeizame zoektocht naar werk ondervinden, die minder goed zijn in het vastleggen van afspraken en bijhouden van bewijsmateriaal, die soms tijdens crisismomenten andere zaken aan hun kop hebben dan de zoektocht naar werk, die zullen  sneller, vaker en langer uitgesloten zullen worden van een uitkering. Een uitkering die net voor hen de noodzakelijke stabiliteit kan bieden, om een job te vinden.
 
Daarom zullen verenigingen waar armen het woord nemen maandag actie voeren samen met de drie vakbonden. De acties vinden plaats in Gent, Mechelen, Turnhout, Genk, Brussel en Antwerpen.
 
Lees meer over "Netwerk tegen Armoede steunt vakbondsprotest tegen beperking inschakelingsuitkeringen"
Mensen in armoede gingen in gesprek met politici en stelden hun eisen voor de verkiezingen voor

Mensen in armoede gingen in gesprek met politici en stelden hun eisen voor de verkiezingen voor

21/02/2014
In een dialoogdag van het Netwerk tegen Armoede en De Link kregen mensen in armoede de kans om rechtstreeks in gesprek te gaan met politici. De stijgende armoede, ook in Vlaanderen, blijft bovenaan de politieke agenda staan. Dat vinden Netwerk tegen Armoede en De Link een goede zaak. Alleen vertaalt die aandacht zich nog veel te weinig in politieke daadkracht. Met de verkiezingen in het vooruitzicht zetten beide organisaties politici en mensen in armoede rond dezelfde tafel. Voor een keer gingen politici niet in debat met elkaar, maar dwongen we hen om te luisteren naar wie dagelijks armoede aan den lijve ondervindt. Vandaag overhandigen Netwerk tegen Armoede en De Link ook hun respectievelijke memoranda voor de komende verkiezingen.
 
Aan 8 gesprekstafels maakten mensen in armoede zelf duidelijk welke prioriteiten zij naar voor schuiven voor de verkiezingen van 25 mei. Volgende thema’s kwamen aan bod: cultuur en vrije tijd, onderwijs, werk en inkomen, gezondheid, wonen, Opleiding tot ervaringsdeskundige in armoede en sociale uitsluiting, werken met ervaringsdeskundigen in armoede en sociale uitsluiting, participatie van mensen in armoede.
 
Mensen in armoede uit beide organisaties zetten een aantal concrete eisen op de agenda van de aanwezige politici:
 
  • Inkomens moeten verhoogd worden tot boven de Europese armoedegrens.
  • Veralgemeende derdebetalersregeling in gezondheidszorg
  • Tewerkstelling van opgeleide ervaringsdeskundigen bij overheid en diensten om de kloof met mensen in armoede te overbruggen.
  • Toeleiding naar volwaardige arbeid op maat van mensen in armoede
  • Uitpas over heel Vlaanderen
  • Maximumfactuur in het secundair onderwijs
  • Versnelde realisatie van sociale woningen om de wachtlijst van 70.000 gezinnen weg te werken
  • Meer en sterker uitgebouwde wijkgezondheidscentra
  • Voldoende hoog budget voor opleiding en tewerkstelling van ervaringsdeskundigen
  • Studiebeurzen in het volwassenenonderwijs voor beroepsgerichte opleidingen voor mensen met een laag inkomen
 
Panelleden in het plenaire gedeelte waren Wouter Van Besien (Groen), Karin Temmerman (SP.A), Piet De Bruyn (N-VA), Peter Gysbrechts (Open VLD) en Mie Branders (PVDA). Allemaal erkenden ze dat de gesprekken met mensen in armoede zeer verrijkend waren. Ze toonden zich tevreden dat ze voor een keer niet met elkaar in debat moesten, maar in de diepte met mensen in dialoog konden gaan.

Lees het volledige memorandum.

Beluister de reportage in het VRT-radionieuws.

Lees het artikel op DeWereldMorgen.
Lees meer over "Mensen in armoede gingen in gesprek met politici en stelden hun eisen voor de verkiezingen voor"
Decreet werk- en zorgtrajecten roept nog veel vragen op

Decreet werk- en zorgtrajecten roept nog veel vragen op

21/02/2014
Het Netwerk tegen Armoede leverde een bijdrage voor de armoedetoets over het aanbouwdecreet werk- en zorgtrajecten. We stellen vast dat de administratie geprobeerd heeft om een aantal bemerkingen in het decreet te integreren: doelverruiming van arbeidsmarktparticipatie naar maatschappelijke participatie, rolverduidelijking van de casemanager tav de cliënt, voorzien van nazorg, ontkoppeling onbetaalde arbeidsmatige activiteiten. Toch blijven een aantal belangrijke vragen onbeantwoord of blijven onze bekommernissen onverminderd gelden:

- vastleggen van budget, gekoppeld aan een vast aantal trajecten. De werk-en-zorg-trajecten zullen staan of vallen, afhankelijk van de tijd en ruimte die de casemanagers zullen krijgen om de clïent voldoende op te volgen(caseload). Om kwaliteitsvolle trajecten te garanderen zou een minimumbudget per traject vooropgesteld moeten worden. Afhankelijk van de beschikbare financiële middelen kan dan later nog beslist worden hoeveel trajecten er daadwerkelijk uitgevoerd kunnen worden.
 
- vastleggen van een minimumaantal W²-trajecten voor mensen in armoede: Om het behoud, de verderzetting en de uitbreiding van de huidige armoedetrajecten te garanderen, dient een minimumaantal activeringstrajecten voor mensen in armoede vastgelegd te worden. We pleiten voor jaarlijks 1200 W²-trajecten voor mensen in armoede. Zonder zeer bewuste en gerichte inspanningen tav mensen in armoede dreigen ze anders opnieuw uit de boot te vallen.
 
- de rechtenopbouw en -bescherming van de deelnemers in deze werk-en-zorgtrajecten: voor elk statuut van de werkzoekenden moet nog duidelijker omschreven worden, wat de rechten en plichten zijn binnen dit traject en welke gevolgen het niet nakomen van plichten heeft op de werkzoekenden, zijn statuut, zijn inkomen..
 
- gedeelte begeleiding naar en op een werkvloer. Het is onduidelijk wat die werkvloer precies kan inhouden. Zijn dit enkel werkvloeren binnen maatwerkbedrijven en maatwerkafdelingen?  Voor ons, idealiter, kunnen dit acties zijn richting arbeidszorg, PWA, progressieve werkhervatting, werkervaring, artikel 60, IBO, beroepsopleiding….), zo kan er pas echt sprake zijn van een traject op maat. Onbetaalde arbeidsmatige activiteiten kunnen niet verplicht opgelegd worden.
 
- minimale onkostenvergoeding: de werk-en-zorgtrajecten zijn intensieve langdurige trajecten. De inspanningen die geleverd moeten worden zullen ook onkosten met zich meebrengen (cf. mobiliteit, aangepaste kledij, kinderopvang,… ). Wetend dat deze doelgroep vaak afhangt van een (te) lage uitkering, dienen minimaal hun onkosten gedekt te worden. Dit staat momenteel niet ingeschreven in het aanbouwdecreet.
 
Onze bedenkingen gaan echter ook fundamenteler dan bovenstaande zaken.  Dit kader zou de huidige werk- en welzijnstrajecten voor mensen in armoede zogenaamd structureel verankeren. Wat een goede zaak is want uit de ervaringen van mensen in armoede bleek dat de klassieke dienstverlening van de VDAB  vaak niet resulteerde in een duurzame job. Mensen in armoede kloegen over de korte duur van de trajecten, verschillende trajecten die versnipperd waren, die niet op elkaar aansloten, met altijd een andere begeleider en/of organisatie die verantwoordelijk was voor de opvolging. Ze kloegen over de begeleiders die té veel caseload hadden, weinig tijd hadden, enkel oog hadden voor werk en instrumentele ondersteuning boden, maar weinig emotioneel expressieve steun (een luisterend oor, aanmoedigen, begrip opbrengen, steunen, helpen, geloven in de werkzoekende, zoeken naar oplossingen samen met de werkzoekende...), die geen ruimte hadden om werkzoekenden te versterken.

De werk- en welzijnstrajecten voor mensen in armoede probeerden een antwoord te bieden op die verzuchtingen van mensen in armoede. Zo hebben de werk-en welzijnstrajecten slechts 1 ankerfiguur/begeleider. De VDAB neemt standaard deze rol op zich. Er is nu expliciete aandacht voor armoede en de begeleider heeft oog voor werk en welzijnsaspecten. De caseload van 1 VTE-begeleider is beperkt tot 30 à 45 werkzoekenden in armoede. De trajecten zijn op maat en worden samengesteld doorheen het traject en in samenspraak met de werkzoekende. Het kan leiden tot individuele begeleiding, een groepstraining, een opleiding, een werkervaring, een ibo…of een combinatie ervan. Het welzijnsluik bestaat uit het vinden van de juiste hulpverleningsdiensten samen met de werkzoekende, oplossingen zoeken, bemiddelen… We waren dan ook zeer blij dat deze trajecten uiteindelijk geïmplementeerd werden en we hebben altijd gepleit voor een structurele verankering ervan.  
 
De Vlaamse regering heeft trouwens steeds in het Vlaams Actieplan Armoedebestrijding gesteld dat het de werk- en welzijnstrajecten voor mensen in armoede structureel ging verankeren. Je kan echter vaststellen uit bovenstaande omschrijving dat er duidelijke verschillen zijn tussen de huidige armoedetrajecten en de activeringstrajecten binnen het werk- en zorgdecreet en dus dat deze tekst niet tegemoet komt aan de belofte van de Vlaamse regering. Het is voor ons bovendien heel erg onduidelijk in welke mate we de oorspronkelijke werk- en welzijnstrajecten voor mensen in armoede nog zullen terug vinden in het werk-zorgdecreet en in welke mate de toekomstige activeringstrajecten nog tegemoet zullen komen aan de verzuchtingen van mensen in armoede, of erger nog of deze trajecten de verzuchtingen van mensen in armoede niet alleen zal versterken.
Lees meer over "Decreet werk- en zorgtrajecten roept nog veel vragen op"
Duurzaamheidstrajecten, een zoveelste valse belofte voor uitzendkrachten?

Duurzaamheidstrajecten, een zoveelste valse belofte voor uitzendkrachten?

4/02/2014
Uitzendwerk, de opstap naar vast werk! Meer en meer uitzendkrachten ervaren dat het een loze belofte is, enkel bedoeld om de schijn hoog te houden. Ook Tuur Viaene, een pas afgestudeerde jongeman met een masterdiploma en een hoge werkbereidheid, getuigt in ‘Wegwerpmensen’ over zijn talrijke interimjobs en zijn leven als wegwerpmens. Mensen in armoede ervaren het al lang zo. (zie dossier). De kritische berichten de voorbije week in De Morgen van Tuur Viaene, Paul Verhaeghe en Caroline Copers, die uitzendarbeid opnieuw op de korrel namen, kunnen we dus alleen maar steunen.

In 2011 werden mensen in armoede uit enkele verenigingen waar armen het woord nemen bevraagd over hun ervaringen met uitzendwerk. Enerzijds bleek dat niet iedereen aan de bak kon bij uitzendkantoren, anderzijds dat zij, die wel aan de slag konden, vaak in een uitzichtloze loopbaan terechtkwamen, van vaak verschillende korte interimjobs met tussenpozen van werkloosheid. De jobs waren vaak te vluchtig, te divers, te simpel om bij te dragen tot het opdoen van relevante werkervaring, maar ook te kort en te versnipperd om tot voldoende dagen te komen voor het recht op een werkloosheidsuitkering (12 maanden voltijds werken in een periode van 21 maand). Vele uitzendkrachten met een kwetsbare arbeidsmarktpositie en/of maatschappelijke positie blijven hierdoor steken in uitzendarbeid/ werkloosheid en vaak ook op een inschakelingsuitkering.

In de grote drang van jonge mensen (in armoede) om iets van hun leven te maken, om op eigen benen te staan en een eigen leven op te bouwen, stellen zij zich aanvankelijk geen vragen bij uitzendwerk. Jobs zijn schaars, zeker voor kortgeschoolden, en men neemt wat men krijgen kan. Het is echter na verloop van tijd, dat jongeren zich realiseren dat uitzendwerk hen niet vooruithelpt, dat ze geen fatsoenlijke vaste job te pakken krijgen, dat zonder de zekerheid van een vast loon en/of een menswaardige uitkering het moeilijk is om op eigen benen te staan, om een huurwoning te vinden, om een gezin te onderhouden…
 
Eén van onze eisen tav de VDAB was dan ook dat de VDAB bij een opeenvolging van interimcontracten van bepaalde duur, moest onderzoeken of er binnen de dienstverlening alternatieven (opleiding, joboriëntatie, trajectbegeleiding, werkervaring…) zijn voor de werkzoekende die meer kansen biedt op duurzaam werk. Als reactie hierop, sprak de VDAB toen over de opzet van duurzaamheidstrajecten, als een mogelijk antwoord op onze eis. Caroline Copers klaagt nu echter aan dat de duurzaamheidstrajecten dode letter blijven, omdat de uitzendsector weigert mee te werken. Het Netwerk tegen Armoede vindt dit onbegrijpelijk, wordt ook dit de zoveelste loze belofte voor uitzendkrachten?

Lees het dossier van het Netwerk tegen Armoede over uitzendarbeid.

Lees het opiniestuk van Paul Verhaeghe in De Morgen.

Lees het opiniestuk van Caroline Copers (ABVV) in De Morgen.
Lees meer over "Duurzaamheidstrajecten, een zoveelste valse belofte voor uitzendkrachten?"
Besparingsdrift: stevige meppen voor kwetsbare mensen

Besparingsdrift: stevige meppen voor kwetsbare mensen

22/01/2014
De besparingsdrift slaat steeds wilder om zich heen. De overheid sluit werkwinkels, wil minder bussen in moeilijk bereikbare regio's, straks moet je verplicht vrijwilligerswerk doen om een uitkering te krijgen,... Wie door de crisis al in de hoek zat waar de klappen vallen, kreeg er de jongste jaren van de verschillende regeringen in ons land nog enkele stevige meppen bovenop. Steeds meer mensen verliezen de band met de samenleving. Bijna letterlijk.

Lees het opiniestuk van het Netwerk tegen Armoede op knack.be
Lees meer over "Besparingsdrift: stevige meppen voor kwetsbare mensen"
Zoektocht naar werk is calvarietocht, welke afkomst je ook hebt

Zoektocht naar werk is calvarietocht, welke afkomst je ook hebt

13/01/2014
De zoektocht naar werk is voor veel mensen een calvarietocht, of het nu gaat om mensen van Belgische of buitenlandse afkomst: heel vaak botsen mensen op gelijkaardige drempels. Het volgende filmpje van Samenlevingsopbouw Antwerpen stad en  Recht op vzw brengt deze drempels en de mensen die ermee geconfronteerd worden, in beeld.

Bekijk de reportage.
Lees meer over "Zoektocht naar werk is calvarietocht, welke afkomst je ook hebt"
Aandachtspunten voor een toegankelijke VDAB-dienstverlening voor mensen in armoede

Aandachtspunten voor een toegankelijke VDAB-dienstverlening voor mensen in armoede

16/12/2013
In het voorjaar maakte VDAB haar plannen bekend om 44 werkwinkels te sluiten. Het Netwerk tegen Armoede tekende protest aan tegen deze plannen, zowel bij de VDAB, de Vlaamse regering, de VVSG als enkele lokale besturen. We reikten tal van argumenten aan om toch maar het behoud van de werkwinkels te verdedigen. Verschillende andere organisaties waaronder het Minderhedenforum, Uit De Marge en Welzijnszorg onderschreven dit. Hoewel de plannen zijn bijgestuurd op vraag van lokale besturen en sociale partners en hoewel er enkele actievoorstellen door de VDAB zijn opgenomen, die de afbouw van de werkwinkels moet compenseren, zullen 12 werkwinkels hun deuren moeten sluiten en 29 worden werkwinkelpunten tegen 2015.
 
Het Netwerk tegen Armoede blijft dit een spijtige zaak vinden. Tegelijkertijd heeft de VDAB ons wel verzekerd dat ze lokaal extra acties willen ondernemen opdat werkzoekenden blijvend hun weg vinden naar de dienstverlening van de VDAB. Denk aan zitdagen, huisbezoeken, samenwerking met lokale bibliotheken… Op vraag van de VDAB hebben we nu enkele van deze actievoorstellen onderzocht en hebben we enkele aandachtspunten naar voren geschoven. Hier vindt u het overzicht. Ook Welzijnszorg en het Minderhedenforum steunen dit. We hebben dit advies recent ook overhandigd aan de VDAB. We hopen dat zij, maar ook de lokale besturen, deze nota gebruiken om enkele concrete acties te ondernemen zodat de afbouw van de werkwinkels een minimale weerslag heeft op enerzijds de toegang van de VDAB voor kwetsbare werkzoekenden, anderzijds op de algemene dienstverlening van de VDAB. De afbouw van werkwinkels betekent immers een grotere toestroom in bestaande werkwinkels, maar ook een intensiever gebruik van de Servicelijn, Mijn Loopbaan…
Lees meer over "Aandachtspunten voor een toegankelijke VDAB-dienstverlening voor mensen in armoede"
Netwerk tegen Armoede geeft advies over invaliditeit en participatie

Netwerk tegen Armoede geeft advies over invaliditeit en participatie

27/11/2013
Arm maakt ziek, ziek maakt arm. Veel mensen in armoede kampen op een bepaald moment in hun leven wel met gezondheidsproblemen, fysieke beperkingen en/of psychologische problemen. Het is dan ook niet verwonderlijk dat een beduidend deel van mensen in armoede uit de verenigingen ooit op invaliditeit hebben gestaan of er nog op staan. Hoewel een invaliditeitsuitkering mensen verzekert van een inkomen, plaatsen mensen in armoede kanttekeningen tegenover invaliditeit.

Mensen op invaliditeit[1] geven immers aan zich actief te willen inzetten voor zichzelf maar ook voor de maatschappij. Dit blijkt echter niet altijd zonder slag of stoot te gaan. De overleggroep werk en sociale economie heeft dit daarom verder onderzocht en is tot een advies gekomen met aanbevelingen die de maatschappelijke participatie van mensen in armoede met een invaliditeitsstatuut kunnen ondersteunen en bevorderen. Voor meer info kunt u terecht bij Samira Castermans.

Lees hier het volledige advies.


[1] We beperken ons in deze nota enkel tot personen met een invaliditeitsuitkering.  Naast een invaliditeitsuitkering, bestaat er immers ook nog inkomensvervangende tegemoetkoming. Dit is bedoeld voor personen die ook erkend zijn als ‘arbeidsongeschikt’, maar geen recht hebben op een invaliditeitsuitkering.
Lees meer over "Netwerk tegen Armoede geeft advies over invaliditeit en participatie"
Onbetaalde arbeid voor leefloners is kortzichtig en onrechtvaardig

Onbetaalde arbeid voor leefloners is kortzichtig en onrechtvaardig

19/11/2013
De Antwerpse OCMW-voorzitter Liesbeth Homans (N-VA) wil mensen die een leefloon trekken, verplicht aan het werk zetten als tegenprestatie voor het geld dat ze van de staat ontvangen. Wie weigert, moet volgens Homans zijn uitkering verliezen. Volgens haar komt 95 % van de leefloners in aanmerking voor een job. Dat schrijven Gazet Van Antwerpen en Het Belang van Limburg. Monica De Coninck, federaal minister van Werk, veefde in De Ochtend op Radio 1 het voorstel al van tafel. Terecht, volgens het Netwerk tegen Armoede. Leefloners verplichten om onbetaalde arbeid te leveren, als tegenprestatie voor een leefloon is kortzichtig en onrechtvaardig.

Ten eerste laat het pleidooi van Homans uitschijnen dat leefloners tot op heden niet geactiveerd worden. Dat klopt niet. Sinds 2002, met de wet op het Recht op Maatschappelijke Integratie (RMI) zetten de meeste OCMW's maximaal in op activering. Artikel 60 &7 is daarbij een vele gebruikte maatregel om leefloners voor een jaar tot 18maanden te werk te stellen, met daarbij de nodige begeleiding en opleiding. De RMI-wet is bovendien niet vrijblijvend, iedereen die geacht wordt te kunnen werken, moet zijn werkbereidheid aantonen bij het OCMW. Zoniet, kunnen OCMW-cliënten geschrapt worden van hun leefloon.

Homans pleit echter om nog een stapje verder te gaan. Zij wil leefloners verplicht 'onbetaalde' arbeid laten uitvoeren. Wie weigert, verliest zijn leefloon. In het kader van de recente besparingen bij Antwerpen-stad en het snoeien in het personeelsbestand, begrijpen we het voorstel van de Antwerpse OCMW-voorzitter. Schrap in het personeelsbestand van de groendienst, poetsdienst, afvaldienst, keuken, ... en zet er leefloners op. Een goedkoop alternatief en het werk blijft gedaan. De ene ziet zijn job verdwijnen, de andere krijgt werk maar krijgt geen loon, bouwt geen rechten op voor een werkloosheidsuitkering, een pensioen, wordt niet beschermd, ... De leefloner blijft dus vastzitten in het leefloon.

Daarbij moet ook de kanttekening geplaatst worden, dat niet alle leefloners te activeren zijn naar werk. Onder de leefloners zijn veel zieken, invaliden, thuislozen, ouderen, analfabeten, ... die zo ver vewijderd zijn van de arbeidsmarkt, dat een job (voor een langere tijd of voorgoed) uitgesloten is. Het leefloon is voor hen hun laatste vangnet. Maar zelfs de leefloners die door het OCMW succesvol artikel 60 afmaken, die bewezen hebben te kunnen werken, blijken nadien nog altijd moeilijk door te stromen naar de reguliere arbeidsmarkt. Hun afstand tot de arbeidsmarkt blijft, ondanks intensieve begeleiding, te hoog of misschien vanuit een ander perspectief gezien, de arbeidsmarkt is te veeleisend. De overtuiging dus van Homans dat 95 % van de leefloners aan het werk kan gezet worden, is dwaas, ...

Of lasterlijk ten aanzien van mensen met een leefloon. Telkens opnieuw wekt Homans in haar communicatie de indruk dat mensen met een leefloon niet willen werken, dat ze niets doen, dat ze profiteren. Zeer veel mensen met een leefloon willen hun situatie verbeteren, vaak is het geen kwestie van niet willen, maar niet kunnen. De eisen op de arbeidsmarkt zijn hoog, velen vallen uit de boot. Het leefloon is trouwens op zich veel te laag om mensen te vrijwaren van armoede, marginaliteit, ... Met 817 euro per maand voor een alleenstaande duikt het ver onder de Europese armoedegrens.

Toch blijven, ondanks dit onrecht op de arbeidsmarkt en het gebrek aan inkomensbescherming, heel wat leefloners zich actief inzetten, via vrijwilligerswerk in het verenigingsleven, via PWA, via LETS-krijgen, ... Anderen dragen zorg voor familieleden, kinderen, ouders, ... Wanneer worden eens deze zinvolle en nuttige activiteiten die leefloners wel doen onder de aandacht gebracht?

Tot slot stelt Homans: "Het werkt in Nederland, dus moet het ook bij ons kunnen." Ook hier gaat Homans kort door de bocht. Zo leren we uit het Zwartboek 'Werken in de bijstand' van het FNV dat er tal van wantoestanden zijn voor de Nederlandse leefloners die werken in de bijstand. Klachten zijn de slechte arbeidsomstandigheden en het gebrek aan arbeidsbescherming (want officieel is het geen arbeid), het gebrek aan perspectief op een betaalde job (de werkervaring is niet relevant en slorpt tijd op ten koste van de zoektocht naar betaald werk). Het werken gebeurt ver onder het minimumloon, waardoor er ook verdringng ontstaat met bestaande arbeidskrachten. Daarbij zijn er zelfs situaties van bijstanders die eerst een betaalde baan hadden en na ontslag hetzelfde werk moesten, maar dan in ruil voor een uitkering, ... Is dit de weg waar we naartoe willen?

Conclusie: OCMW's hebben verschillende vormen van dienstverlening en instrumenten die burgers op weg moeten helpen naar maatschappelijke integratie en een menswaardig leven. Leefloners die kunnen werken, worden daarbij ten volle geactiveerd naar een job. (Activeren naar) werk blijkt voor een grote groep leeflonders echter niet een oplossing te vormen, het Netwerk tegen Armoede ziet niet in waarom onbetaald werk dat dan wel zou zijn. Bovendien vormt het leefloon voor burgers, voor wie het recht op betaalde arbeid niet gegarandeerd kan worden, het allerlaatste vangnet. Dit koppelen aan een plicht tot onbetaalde arbeid (zonder verloning, arbeidscontract, bescherming, rechtenopbouw, ...) is simpelweg laag bij de grond.
Lees meer over "Onbetaalde arbeid voor leefloners is kortzichtig en onrechtvaardig"
Versnelde afbouw werkloosheidsuitkeringen leidt niet tot activering, wel tot armoede

Versnelde afbouw werkloosheidsuitkeringen leidt niet tot activering, wel tot armoede

1/11/2013
Het is een jaar geleden dat de versterkte afbouw van de werkloosheidsuitkeringen van start ging. Werkzoekenden zien daardoor langzaam maar zeker hun werkloosheidsuitkering dalen tot een minimumbedrag dat tot ver onder de armoedegrens zakt. Dit was een beslissing van de federale regering ‘om langdurig werkzoekenden te activeren’ naar werk. Daarbij ging de federale overheid volledig voorbij aan de realiteit: de economische crisis, faillissementen, en massale ontslagen, de mismatch op de arbeidsmarkt met een hoge vraag naar hooggeschoolden maar een hoog aanbod van kortgeschoolden…

Of deze activeringsmaatregel ook effectief leidt tot meer tewerkstelling is dus maar de vraag. De recente portretten reeks in de Wereldmorgen Werkloos: weerloos, waardeloos? (http://www.dewereldmorgen.be/artikels/2013/10/19/werkloos-weerloos-waardeloos-het-verhaal-achter-de-verhalen ) waar verschillende werklozen aan het woord komen over hun moeilijke zoektocht naar werk bevestigt onze twijfel. Zeker is wel dat meer en meer langdurig werkzoekenden in armoede zullen terecht komen. Onbegrijpelijk, dat net de meest kwetsbaren, zij die net de grootste slachtoffers zijn van uitstoting en uitsluiting op de arbeidsmarkt, nu ook veroordeeld worden tot een mensonwaardige uitkering.

Voor het Netwerk tegen Armoede is dit onaanvaardbaar. We hebben dan ook het voorbije jaar een campagne opgezet om de maatregel aan te klagen, steun gezocht en gekregen van een 80-tal middenveldorganisaties waaronder armoedeorganisaties, vakbonden, vrouwenorganisaties, etnisch culturele minderhedenorganisaties, maar ook in de media de publieke opinie proberen bewust te maken van de impact van deze maatregel.

Om de versterkte degressiviteit tegen te houden, is het Netwerk ook naar de Raad van State getrokken om het besluit in eerste instantie te schorsen en uiteindelijk te laten vernietigen. We zijn nog steeds in procedure wat betreft ons verzoek tot vernietiging van de maatregel. De kans om dit te winnen is klein, we hopen echter dat we een duidelijk signaal hebben kunnen geven naar de federale regering en naar de publieke opinie: de minimum (werkloosheids)uitkeringen drijven mensen in armoede. Het Netwerk tegen Armoede pikt dit niet. De minimumuitkeringen moeten naar omhoog!
Lees meer over "Versnelde afbouw werkloosheidsuitkeringen leidt niet tot activering, wel tot armoede"
Uitzendarbeid, een opstap naar vast werk?

Uitzendarbeid, een opstap naar vast werk?

9/10/2013
9 oktober was de dag van de uitzendkracht. Verschillende organisaties brachten de uitzendkracht in beeld en gaven hem het woord. Daaruit bleek net zoals uit ons dossier Uitzendarbeid, een opstap naar vast werk? dat uitzendwerk niet voor iedereen rozengeur en maneschijn is. Zo klagen jongeren in het Zwartboek Interim van de KAJ verschillende knelpunten in het uitzendwerk aan: misbruik van dagcontracten, valse vacatures, uitbetalingsproblemen, de onzekerheid… Ook het ABVV bevroeg via een enquête 3000 uitzendkrachten over hun werk: Maar liefst 35% werkte reeds 2 tot 5 jaar in uitzendwerk en zelfs 30% meer dan 5 jaar.

Voor het Netwerk tegen Armoede is het een bevestiging van onze eigen aanklacht. Uitzendwerk vormt niet voor iedereen een opstap naar vast werk, integendeel voor mensen met een kwetsbare (arbeidsmarkt)positie is uitzendwerk eerder een val, vol met onzekerheid en grote flexibiliteit, waar ze noodgedwongen in terechtkomen maar nog moeilijk uit geraken. U kunt ons volledig dossier hier lezen. Bij deze doen we ook een warme oproep naar de andere aanklagers om de krachten te bundelen en samen de strijd aan te gaan tegen de uitbreiding van het uitzendwerk, de uitzendsector… Iedereen verdient waardig werk.
Lees meer over "Uitzendarbeid, een opstap naar vast werk?"
Verplicht vrijwilligerswerk is bedreiging voor werkzoekenden én voor kwetsbare werknemers

Verplicht vrijwilligerswerk is bedreiging voor werkzoekenden én voor kwetsbare werknemers

7/10/2013
Vanochtend was Ides Nicaise van het Hoger Instituut voor de Arbeid aan het woord in De Ochtend. http://www.radio1.be/programmas/de-ochtend/voor-wat-hoort-wat Hij gaf er zijn mening over de trend in verschillende Europese landen om werklozen verplicht vrijwilligerswerk te laten doen. Zo kunnen in Groot-Brittannië langdurig werklozen vanaf volgend jaar verplicht worden klussen op te knappen. En in Nederland gaan ze zorgbehoevenden aansporen om in ruil voor hun hulp misschien wat vrijwilligerswerk te doen. Sociale activering, in de zin van  mensen, ver verwijderd van de arbeidsmarkt de kans geven om actief te zijn en te participeren aan de maatschappij, is een positieve zaak.Verplicht vrijwilligerswerk is een stap te ver, dan schend je het recht op arbeid, dan ben je eigenlijk op de rand van slavenarbeid aan het werken. aldus Nicaise.

Bovendien wijst de onderzoeker ook op het feit dat zulke maatregelen economisch gezien het omgekeerd effect kunnen hebben. Dergelijke activering in Groot-Brittannië blijkt niet de uitstroomkansen van werkzoekenden te verhogen. Wel tast het de arbeidskwaliteit aan van bestaande jobs (die in lijn liggen met het verplicht vrijwilligerswerk). Doordat werknemers in concurrentie worden geplaatst met werkloze vrijwilligers, wordt er geknaagd aan de arbeidsvoorwaarden en het loon van de bestaande werknemers. Verplicht vrijwilligerswerk, het is een gevaarlijke trend dus, zowel voor werklozen als werkenden. Ook het Netwerk tegen Armoede heeft in zijn beleidswerk al gewaarschuwd over deze trend.

Waakzaam

In Vlaanderen is het gelukkig nog niet overgenomen, maar soms wordt het wel al gelanceerd in plannen en voorstellen. Het Netwerk tegen Armoede verzet zich hier tegen en blijft dus waakzaam.

Lees hier het dossier van het Netwerk tegen Armoede over vrijwilligerswerk en activering.

Lees hier het artikel over activering binnen het ocmw in vakblad TerZake.
Lees meer over "Verplicht vrijwilligerswerk is bedreiging voor werkzoekenden én voor kwetsbare werknemers"
Armoedebestrijding: Wat heeft Vlaanderen ons beloofd?

Armoedebestrijding: Wat heeft Vlaanderen ons beloofd?

16/09/2013
Het Netwerk tegen Armoede zet de zaken op scherp in aanloop naar de nieuwe Vlaamse begroting. De uitkomst zal bepalend zijn voor de topprioriteit armoede van deze Vlaamse Regering

Lees het opiniestuk op knack.be
Lees meer over "Armoedebestrijding: Wat heeft Vlaanderen ons beloofd?"
Advies van Netwerk tegen Armoede op het Maatwerkdecreet

Advies van Netwerk tegen Armoede op het Maatwerkdecreet

13/07/2013
 Het Netwerk tegen Armoede is blij met de hervorming van de sociale en beschutte werkplaatsen. Hoewel het werknemers met een grote afstand tot de arbeidsmarkt kansen biedt op tewerkstelling, ervaren mensen in armoede immers toch nog heel wat gebreken en tekorten in het huidig systeem.

Lees hier het volledige standpunt.
Lees meer over "Advies van Netwerk tegen Armoede op het Maatwerkdecreet"
Armoede neemt niet af in ons land

Armoede neemt niet af in ons land

19/06/2013
Nu vrijdag viert het Netwerk tegen Armoede zijn tiende verjaardag. Maar veel reden om te feesten is er niet. De armoede neemt niet af en vaak blijken maatregelen zelfs een stap achteruit voor mensen in armoede. Kijk maar de versnelde degressiviteit van de werkloosheidsuitkeringen of de sluiting van Werkwinkels.

Lees het interview in Knack met coördinator Frederic Vanhauwaert van het Netwerk tegen Armoede.
Lees meer over "Armoede neemt niet af in ons land"
Is activering een hefboom uit armoede?

Is activering een hefboom uit armoede?

24/05/2013
Groen organiseert op 19 en 20 oktober een sociaal-economisch congres en vroeg aan het brede middenveld om een inhoudelijke bijdrage. Het Netwerk tegen Armoede publiceerde een nota over zin en onzin van activering. Hoe kan werk een uitweg zijn uit armoede en waarom is het dat vaak ook niet?

Lees hier de nota van Samira Castermans en Hilde Linssen.
Lees meer over "Is activering een hefboom uit armoede?"
Armoedebarometer: armoedebestrijding trappelt ter plaatse

Armoedebarometer: armoedebestrijding trappelt ter plaatse

23/05/2013
De cijfers van de jongste Armoedebarometer van Decenniumdoelen tonen het eens te meer aan. Het beleid slaagt er niet in om de armoede te doen dalen. 1 op 10 Vlamingen leeft nog steeds in armoede. De kinderarmoede blijft zelfs nog stijgen naar een nieuwe recordhoogte van 9,7 %. Decenniumdoelen, een samenwerkingsverband van 12 sociale organisaties waaronder het Netwerk tegen Armoede, publiceert jaarlijks de evolutie inzake armoedebestrijding op vlak van inkomen, gezondheid, werk, wonen, onderwijs en participatie.

Alleen de kloof tussen arm en rijk in de gezondheidszorg lijkt op het eerste zicht te verkleinen, maar ook dat is geen goed nieuws. De kloof wordt kleiner omdat meer mensen boven de armoedegrens even goed problemen ondervinden om medische kosten te betalen.

Het aantal gezinnen waar niemand werkt, blijft ondertussen stijgen. Ook wonen blijkt een zware last voor mensen in armoede. 1 op 3 huurders ondervindt betalingsproblemen en maar liefst 4 op 10 huurders leeft in een woning van gebrekkige kwaliteit. In het onderwijs blijft de laaggeletterdheid gelijk. Mensen in armoede participeren tegelijk steeds minder aan het verenigingsleven.

Weinig opbeurende cijfers dus. Dit zou het ultieme signaal moeten zijn voor de Vlaamse regering om van armoedebestrijding alsnog een topprioriteit te maken. Met volgend jaar verkiezingen in zicht moet het beleid dringend een versnelling hoger schakelen.

Lees het volledige persbericht.

Beluister hier het interview in Vandaag op Radio 1 met Irene van onze vereniging De Brug in Hasselt.
Lees meer over "Armoedebarometer: armoedebestrijding trappelt ter plaatse"
Netwerk tegen Armoede krijgt steun in verzet tegen sluiting Werkwinkels

Netwerk tegen Armoede krijgt steun in verzet tegen sluiting Werkwinkels

2/05/2013
De VDAB plant 43 werkwinkels te sluiten, dit zou werkzoekenden uit maar liefst 86 gemeentes treffen. Bij de bekendmaking van dit plan, heeft het Netwerk tegen Armoede zich geïnformeerd bij de VDAB. We hebben toen een toelichtingsnota ontvangen van de VDAB. Het Netwerk tegen Armoede heeft dit met de nodige aandacht bestudeerd en blijft de sluiting van de werkwinkels een misser met vergaande gevolgen vinden die een ernstige armoedetoets nooit zou doorstaan.  De lokale werkwinkel vormt nu het contactpunt met de minste drempels waar kwetsbare groepen (mensen in armoede, kortgeschoolden, langdurig werkzoekenden, anderstaligen, ...), die moeilijk toegang vinden tot de arbeidsmarkt, een beroep op kunnen doen.  Het plan om daarin te snoeien, zal net die groep dus het zwaarst treffen.
 
De sluiting van de werkwinkels kan waarschijnlijk niet meer tegengehouden worden, toch wil het Netwerk tegen Armoede zijn bekommernissen delen met de VDAB en enkele aandachtspunten naar voren schuiven. Het Netwerk is hier trouwens niet alleen in, onze aanklacht wordt ook gesteund door Welzijnszorg, het Minderhedenforum en Uit De Marge. U kunt onze bekommernissen en bedenkingen over dit plan uitgebreid lezen in een uitgebreide nota. We hebben deze twee weken geleden bezorgd aan Dhr. Kris Peeters, Vlaams minister-president, Mevr. Ingrid Lieten, Vlaams minister van Armoedebestrijding, Dhr. Philippe Muyters, Vlaams minister van Werk en Dhr. Fons Leroy, Gedelegeerd Bestuurder van VDAB. Samen hopen we dat deze aandachtspunten alsnog worden meegenomen in de verdere uitvoering van de plannen zodat werkzoekenden met een kwetsbare (arbeidsmarkt)positie kunnen blijven rekenen op de dienstverlening en accommodatie die noodzakelijk is in hun traject naar werk.


Lees hier de uitgebreide nota.
Lees meer over "Netwerk tegen Armoede krijgt steun in verzet tegen sluiting Werkwinkels"
Netwerk tegen Armoede herbevestigt engagement in VIA/Pact 2020

Netwerk tegen Armoede herbevestigt engagement in VIA/Pact 2020

1/05/2013
Samen met tientallen andere organisaties herbevestigde het Netwerk tegen Armoede afgelopen dinsdag zijn engagement in VIA/Pact 2020. Frederic Vanhauwaert, algemeen coördinator, somde in zijn toespraak hiervoor drie redenen op:
  • De mensen in armoede uit onze verenigingen zijn dag in dag uit bezig met armoedebestrijding en de doelstellingen van het Pact 2020. Ze geven vorming, sommen knelpunten op, geven beleidsadviezen,...
  • De doelstellingen moeten dringend gereaiseerd worden: minstens de halvering van de kinderarmoede tegen 2020 terwijl de cijfers nog altijd stijgen, Vlaanderen in een koppositie brengen op vlak van armoedebestrijding in Europa, …
  • De voorbije jaren is al heel wat werk verzet. Enerzijds staat rond kinderarmoede alles klaar om de zaken structureel te verankeren, zodat we verder kunnen gaan dan losse (en tijdelijke) projecten. Anderzijds zijn in het Vlaams Actieplan Armoedebestrijding duidelijke prioriteiten gekozen door de Vlaamse Regering, de SERV en het Netwerk tegen Armoede. Een aantal van die prioriteiten zitten in de goede richting (de toepassing van een armoedetoets, de Uitpas, een beleidsrelevant wetenschappelijk steunpunt voor armoede), bij een aantal andere moet er dringend een versnelling hoger geschakeld worden (structurele verankering van de werk-welzijnstrajecten voor mensen in armoede, investeringen in wijkgezondheidscentra, uitbreiding van de huursubsidies voor wachtenden op een sociale woning, kostenbeheersing in het secundair, …).  Met de uitvoering van deze plannen kunnen we stevige stappen richting de doelstellingen in Pact 2020 zetten.
De tussenkomst vanuit het Netwerk tegen Armoede werd ook opgepikt door het VRT-radionieuws.
Lees meer over "Netwerk tegen Armoede herbevestigt engagement in VIA/Pact 2020"
Armoedemonitor - Nu of nooit voor Vlaamse regering om topprioriteit armoedebestrijding waar te maken

Armoedemonitor - Nu of nooit voor Vlaamse regering om topprioriteit armoedebestrijding waar te maken

16/04/2013
Vandaag maakt de Vlaamse regering de cijfers bekend van de Armoedemonitor. Het Netwerk tegen Armoede is absoluut niet verbaasd over die cijfers. Ze bevestigen de evolutie waar armoedeverenigingen al jaren op wijzen. Kinderarmoede stijgt en de globale armoede daalt evenmin. Een goed jaar voor de moeder aller verkiezingen is het nu of nooit voor de Vlaamse regering. Bij haar aantreden riep ze armoedebestrijding uit tot absolute topprioriteit. Als ze die ambitie nog voor de verkiezingen wil waarmaken, dient het nu te gebeuren.
 
De Vlaamse regering bespreekt nu vrijdag de voortgang inzake armoedebestrijding bij de evaluatie van het voortgangsrapport van het Vlaams Actieplan Armoedebestrijding voor 2012. Een ideaal moment om de daad bij het woord te voegen. De voorbije jaren is hard gewerkt aan projecten, studies en plannen. Ook de prioriteiten werden samen met ons vastgelegd in 2011. Nu is het tijd om dit te vertalen naar concrete en structurele maatregelen voor alle vastgelegde prioriteiten. Wij zijn alvast verheugd dat minister Lieten vandaag al een Kinderarmoedefonds in het vooruitzicht stelt. Daarmee kunnen langlopende inspanningen van organisaties en lokale besturen op vlak van de strijd tegen kinderarmoede ondersteund en opgevolgd worden. Dit gaat een stuk verder dan tijdelijke projectsteun en is een echte wens van organisaties op het terrein. Zo kan er echt een verschil gemaakt worden.
 
Het Netwerk tegen Armoede vraagt verder de uitbreiding van het proefproject rond de Uitpas in Aalst en omliggende gemeenten. De Uitpas is een vrijetijdskaart voor iedereen, maar geeft vooral extra kansen aan mensen in armoede om deel te nemen aan culturele en recreatieve activiteiten. Dat helpt om mensen uit hun isolement te halen, hun sociaal netwerk uit te breiden en hun zelfvertrouwen te vergroten. Ook de strijd tegen vereenzaming maakt essentieel deel uit van de strijd tegen armoede. Het plan was om de Uitpas over heel Vlaanderen uit te rollen. Wij vragen dat er voldoende budget vrijgemaakt wordt om in minstens 2 andere regio’s van start te gaan.

Gezondheidszorg
 
De armoedemonitor toont ook aan dat meer mensen gezondheidszorgen uitstellen. De Vlaamse regering moet  daarom een structureel budget uittrekken om nieuwe wijkgezondheidscentra op te richten en de bestaande een duw in de rug te geven. Dit is één van de prioriteiten die de Vlaamse Regering zelf naar voor schuift binnen haar actieplan armoedebestrijding en die ook in het Regeerakkoord staat. Wijkgezondheidscentra bieden betaalbare, toegankelijke en integrale gezondheidszorg aan de brede bevolking en zeker ook aan mensen die financieel kwetsbaar zijn.
 
De Vlaamse regering moet dus een versnelling hoger schakelen. De voorbije begrotingscontrole was op dat vlak een gemiste kans. Tegelijk stellen we vast dat ook maatregelen genomen worden die armoede net in de hand werken. Het uitblijven van een automatische toekenning van de schooltoelage is daar een van. Naast de 3.000 ouders die hun toelage te laat aanvroegen, blijft ook een groep ouders die de toelage niet aanvraagt: uit onwetendheid of omwille van de complexe procedure. Een automatische toekenning moet daarom volgend schooljaar al komen en niet vanaf 2014-2015, zoals de regering het gepland heeft. Onze petitie-actie daarrond blijft nog doorlopen.

Werkwinkels sluiten
 
Bovendien moet de VDAB tientallen Werkwinkels sluiten als gevolg van besparingen van diezelfde Vlaamse regering. Dit maakt het net voor de meest kwetsbare mensen nog moeilijker om een job te vinden. Onbegrijpelijk voor een regering die armoedebestrijding als topprioriteit heeft.
Lees meer over "Armoedemonitor - Nu of nooit voor Vlaamse regering om topprioriteit armoedebestrijding waar te maken"
Verenigingen op de boer bij lokale besturen tegen sluiting Werkwinkels

Verenigingen op de boer bij lokale besturen tegen sluiting Werkwinkels

8/04/2013
Het Netwerk tegen Armoede voert de druk op in zijn protest tegen de sluiting van een tiental werkwinkels door de VDAB. Enkele verenigingen waar armen het woord nemen gaan de boer op bij hun lokale besturen. Ze vragen dat ook zij de noodzaak duidelijk maken aan de VDAB van een werkwinkel op hun grondgebied. Het zijn net de meest kwetsbaren op de arbeidsmarkt die hierdoor getroffen worden.
 
De VDAB wordt sinds 2009 geconfronteerd met door de Vlaamse regering opgelegde besparingsmaatregelen. Vanuit besparingsoverwegingen wil de VDAB daarom 43 werkwinkels sluiten. Dit zal werkzoekenden uit maar liefst 86 gemeentes treffen. Daarbij zijn ook de gemeenten gerekend die nu al geen Werkwinkel meer hebben, maar die door het plan van de VDAB binnenkort ook de werkwinkel in hun buurgemeente verliezen.

Enkele verenigingen waar armen het woord nemen gaan nu de boer op bij hun lokale besturen. Ze vragen dat het lokale bestuur verzet aantekent tegen de sluiting  van hun Werkwinkel op hun grondgebied. Het zijn immers net de meest kwetsbaren op de arbeidsmarkt die hierdoor getroffen worden. De lokale werkwinkel verzekert hen immers een bereikbare, laagdrempelige dienstverlening met ook de accommodatie (zoals pc, internet, printer…) die noodzakelijk is in de zoektocht naar werk en waarover ze thuis niet altijd beschikken.

Zoektocht naar werk
 
De verenigingen zullen lokale besturen aanschrijven met de concrete vraag om het voortbestaan van de Werkwinkel in hun gemeente te verzekeren. Een sluiting zal de zoektocht naar werk voor de meest kwetsbare groep nog verder bemoeilijken, terwijl de activeringsdruk voortdurend toeneemt. Ondertussen tekent het Netwerk tegen Armoede ook protest aan bij de VDAB, maar ook de Vlaamse overheid, die de besparingsoperatie heeft opgelegd. We hopen dat er op deze manier alsnog Werkwinkels kunnen gevrijwaard worden of dat er wordt gezocht naar alternatieven die kwetsbare werkzoekenden ook de dienstverlening en accommodatie verzekert die noodzakelijk is hun traject naar werk.
 
Lees meer over "Verenigingen op de boer bij lokale besturen tegen sluiting Werkwinkels"
Klacht tegen Duitse dumpinglonen

Klacht tegen Duitse dumpinglonen

20/03/2013
De federale SP.A-ministers Johan Vande Lanotte en Monica De Coninck dienen een klacht in bij de Europese Commissie tegen de sociale ongelijkheid en lage lonen in Duitse bedrijven. Als Netwerk tegen Armoede kunnen we deze actie alleen maar toejuichen.

Het Duitse arbeidsmarktmodel wordt immers vaak naar voren geschoven als het streefdoel, terwijl er grote kanttekeningen te plaatsen zijn. Zo bestaat een belangrijk onderdeel van de Duitse arbeidsmarkt uit mini-jobs: kleine, deeltijdse banen met een kleine vergoeding. Het aantal werkende armen is er dan ook gestegen tot maar liefst 6.5 miljoen (2011). Werk kan een hefboom zijn uit armoede, maar dan moeten het kwalitatieve, duurzame en lonende jobs zijn. Dat de SP.A-ministers Vande Lanotte en De Coninck niet blindelings meegaan in het Duitse ‘wonder’ en via deze actie de jobkwaliteit in Belgie willen garanderen vinden we een goede zaak.

Lees hier het artikel in De Standaard.
Lees meer over "Klacht tegen Duitse dumpinglonen"
Netwerk tegen Armoede vraagt armoedetoets voor integrale jeugdhulp en werk-welzijnstrajecten

Netwerk tegen Armoede vraagt armoedetoets voor integrale jeugdhulp en werk-welzijnstrajecten

17/02/2013
In januari keurde de Vlaamse regering de armoedetoets goed. Voortaan zal men beleidmaatregelen vooraf toetsen op hun impact op de armoedesituatie. Maatregelen die de kloof tussen arm en rijk doen groeien, moeten dan op basis van de armoedetoets bijgestuurd worden. Het Netwerk tegen Armoede reageerde enthousiast. Nu is het moment aangebroken om de daad bij het woord te voegen. 2 dossiers liggen op tafel waarvoor een armoedetoets cruciaal is: het decreet integrale jeugdhulp en de werk-welzijnstrajecten (w²).

Het beleid inzake integrale jeugdhulp heeft een grote impact op kwetsbare gezinnen. De werk-welzijnstrajecten richten zich specifiek naar mensen die moeilijk toegang vinden tot de arbeidsmarkt. 2 uitgelezen dossiers dus om de armoedetoets op toe te passen. Voor het Netwerk tegen Armoede betekent dat dat men de maatregelen toetst aan 3 bronnen: de kennis en ervaring van mensen in armoede, de bestaande wetenschappelijke kennis en de kennis van ambtenaren op het terrein. Het Netwerk tegen Armoede kijkt uit naar de resultaten.
Lees meer over "Netwerk tegen Armoede vraagt armoedetoets voor integrale jeugdhulp en werk-welzijnstrajecten"
7 op 10 mensen in armoede vindt moeilijk werk door beperkte mobiliteit

7 op 10 mensen in armoede vindt moeilijk werk door beperkte mobiliteit

16/02/2013
67 % van mensen in armoede geeft aan dat mobiliteit een grote drempel vormt in de zoektocht naar werk. Ook vrijetijdsactiviteiten, boodschappen, medische zorg en familiebezoek lijden onder de beperkte mogelijkheid om zich te verplaatsen. Dat blijkt uit een onderzoek van Mobiel 21 en het Netwerk tegen Armoede in opdracht van Vlaams minister van Mobiliteit Hilde Crevits. Het onderzoek maakt deel uit van het actieprogramma 'Mobikansen - Duurzame mobiliteit voor mensen in armoede'. Mobikansen is een project om de mobiliteit van mensen in armoede te vergroten.

153 organisaties (verenigingen waar armen het woord nemen, OCMW's, CAW's, enz.) namen deel aan een online enquête om de noden en behoeften van mensen in armoede in kaart te brengen. Het onderzoek werd aangevuld met een tiental diepte-interviews, veel overlegrondes binnen het Netwerk tegen Armoede en een reeks individuele en collectieve gesprekken.

Wat de vervoermiddelen zelf betreft, gaan de meeste vragen van mensen in armoede over het gebruik van de bus (84 %), de trein (46 %), de fiets (41 %) en de auto (39 %). De helft van de vragen gaat over financiële aspecten (vb. 'Ik heb geld nodig voor de bus'), terwijl de andere helft van de vragen betrekking heeft op administratie (vb. 'Hoe vraag ik een abonnement aan'), informatie (vb. 'Ik begrijp de tijdstabel van de bus niet') of advies op maat (vb. 'Hoe moet ik naar ... gaan?').
De beperkte mogelijkheden om zich te verplaatsen, duwen mensen in armoede nog meer in de marge en dat heeft negatieve gevolgen voor hun welzijn en zelfbeeld. Mobikansen start dit voorjaar met 5 concrete demonstratieprojecten in Vlaanderen:
  1. 'Er op Uit' in Erpe-Mere en omstraken (Oost-Vlaanderen), in samenwerking met Ommekeer: verbetering van deelname aan vrijetijdsactiviteiten in het kader van de Uitpas door een beter vervoersaanbod.
  2. 'Beter Bereik' in Zarren (West-Vlaanderen), in samenwerking met 't Schoederkloptje: aanpakken van vervoersarmoede in de Westhoek met focus op de (bel)bus en de mindermobielencentrale (MMC).
  3. 'Meer OV en MMC' in Houthalen-Helchteren (Limburg) in samenwerking met Warm Hart: verbeteren en stimuleren van deelname aan het openbaar vervoer via vorming en informatie.
  4. 'Voluit voor fietsen' in Deurne-Noord (Antwerpen), in samenwerking met Recht-Op: uitbreiden en structureel verankeren van lopende en succesvolle fietsinitiatieven aangevuld met themawerking rond mobiliteit en gezondheid.
  5. 'De weg naar werk' in Brugge (West-Vlaanderen), in samenwerking met Wieder: verhoging van de kansen op de arbeidsmarkt voor mensen in armoede door een verbeterde mobiliteit van en naar het werk (alle vervoersmodi).
De demonstratieprojecten starten in het voorjaar van 2013 en zullen gemiddeld anderhalf jaar duren. In het voorjaar van 2014 zulen de eerste resultaten beschikbaar zijn.
Lees meer over "7 op 10 mensen in armoede vindt moeilijk werk door beperkte mobiliteit"
Netwerk tegen Armoede verzet zich tegen sluiting werkwinkels

Netwerk tegen Armoede verzet zich tegen sluiting werkwinkels

15/02/2013
De VDAB heeft plannen om tientallen werkwinkels te sluiten. Dat blijkt uit het antwoord van Vlaams minister van Werk Philippe Muyters op een parlementaire vraag van Lydia Peeters (Open VLD). Werkwinkels zijn laagdrempelige contactpunten waar net de meest kwetsbare groepen (mensen in armoede, kortgeschoolden, langdurig werkzoekenden, anderstaligen, ...), die heel moeilijk toegang vinden tot de arbeidsmarkt, vaak een beroep op doen. Het plan om daar zwaar in te snoeien, zal net die groep het zwaarst treffen. Het Netwerk tegen Armoede vindt dergelijke besparingsmaatregel onbegrijpelijk in een tijd waarin men het voortdurend heeft over activering. De sluiting van de werkwinkels zou gecompenseerd worden met nieuwe ondersteuningsvormen via sociale media, videogesprekken en skypesessies en door meer in te zetten op het elektronisch dossier 'Mijn Loopbaan'. Daarmee gaat men helemaal voorbij aan de digitale kloof die heel wat mensen in armoede nog ervaren. Ze hebben vaak geen internetaansluiting of deftige computer, en/of missen de vaardigheden om hier mee te werken.

De sluiting van werkwinkels zal de zoektocht naar werk nog meer bemoeilijken dan al het geval was, terwijl de activeringsdruk op langdurig werkzoekenden alsmaar toeneemt. Onbegrijpelijk dus. Het gaat nog maar om plannen. Er is nog niets beslist, stelt de VDAB uitdrukkelijk. Het Netwerk tegen Armoede vraagt dan ook dat deze zoveelste besparing op kap van de meest kwetsbaren ingetrokken wordt.

Lees hier het artikel in Het Belang van Limburg.
Lees meer over "Netwerk tegen Armoede verzet zich tegen sluiting werkwinkels"
Niet besparen maar investeren in degelijke ocmw-werking

Niet besparen maar investeren in degelijke ocmw-werking

24/01/2013
OCMW’s moeten hun taak -het recht op een menswaardig bestaan voor iedereen garanderen- ten volle kunnen uitoefenen. Het federaal jaarboek armoede, dat gisteren aan de media werd voorgesteld, spreekt over de beknotting van de werkingsmogelijkheden voor OCMW’s. Ook het Netwerk tegen Armoede vangt daarover verontrustende signalen op.

Zo zou in verschillende gemeenten een besparing zijn aangekondigd op de dotatie voor het OCMW, sommige OCMW's zou zelfs gevraagd worden uit eigen middelen een bijdrage te leveren aan de financiële put in de gemeentelijke begroting, dit ten gevolge van de financiële crisis. Tegelijk wordt verwacht dat, bovenop de gestegen vraag naar hulp ten gevolge van de economische crisis, ook beleidskeuzes van de hogere overheden voor meer druk op de OCMW's zullen zorgen, terwijl daarvoor geen extra middelen worden voorzien. Integendeel zelfs. Zo is bv. geenszins duidelijk wat er zal gebeuren om het wegvallen van de federale middelen die nu naar de usurperende bevoegdheden gaan (bv. Grootstedenfonds) te compenseren, komen niet alle middelen mee naar de regio's bij het overhevelen van de bevoegdheden rond werkgelegenheid (bv. Art 60).

Iedereen weet ook dat de onlangs ingevoerde degressiviteit van de werkloosheidsvergoedingen tot een toenemende vraag naar financieel aanvullende steun aan de OCMW's en meer schrappingen bij de RVA, en dus meer aanvragen voor het leefloon zullen leiden... Tegelijk weten we dat ook de Vlaamse overheid voor een volgende besparingsronde staat en tot nog toe zelfs binnen haar huidige bevoegdheden maar mondjesmaat of helemaal niet in ging op bijkomende vragen om ondersteuning vanuit de OCMW's (bv. voor het wegwerken van wachtlijsten in de schuldhulpverlening).

Degressiviteit
 
Alvast wat betreft de gevolgen van de degressiviteit van de werkloosheidsuitkeringen is het pijnlijk om vast te stellen dat staatssecretaris voor Maatschappelijke Integratie en Armoedebestrijding Maggie De Block zowel gisteren als vandaag nog enkel sprak over 'meer doen met minder middelen' (we parafraseren) en zoeken naar meer efficiëntie. Dit terwijl zij op 17 oktober in Halle nog ruiterlijk toegaf dat meer middelen zouden nodig zijn en er zich publiekelijk toe engageerde, bij tekorten voor de OCMW's door die nieuwe regeling, vanuit de federale overheid financieel bij te zullen springen.
 
Het Netwerk tegen Armoede is bijzonder bezorgd over de gevolgen voor de kwaliteit van de hulpverlening die de OCMW's in zo'n omstandigheden nog zullen kunnen leveren. Het roept alle overheden in dit land (federale, regionale en zeker ook lokale) op om niet te besparen, maar integendeel te investeren in een goede OCMW-werking. De noden zijn hoog en nemen dag na dag toe!
Lees meer over "Niet besparen maar investeren in degelijke ocmw-werking"
Strijd tegen afbouw werkloosheidsuitkeringen gaat door

Strijd tegen afbouw werkloosheidsuitkeringen gaat door

20/01/2013
De campagne van het Netwerk tegen Armoede tegen de versnelde afbouw van de werkloosheidsuitkeringen gaat onverminderd verder. De Raad van State heeft nog geen uitspraak gedaan over de grond van de zaak. Wel is de vraag afgewezen om de maatregel bij hoogdringendheid te schorsen. Om procedureredenen, niet om inhoudelijke redenen. Het Netwerk tegen Armoede moet omstandiger aantonen dat het als organisatie een belanghebbende partij is. Daarvoor moeten zoveel mogelijk inviduele voorbeelden gebundeld worden.
De klachten over dalende uitkeringen beginnen nu al binnen te lopen, terwijl de maatregel vanaf maart pas echt op kruissnelheid komt. Vanaf dan worden ook alleenstaanden en gezinshoofden getroffen. Nu worden enkel samenwonenden geviseerd. Het Netwerk tegen Armoede blijft de juridische procedure tegen de versnelde afbouw van de werkloosheidsuitkeringen dus onverminderd verderzetten.
Lees meer over "Strijd tegen afbouw werkloosheidsuitkeringen gaat door"
Europese bekroning voor WAW-traject

Europese bekroning voor WAW-traject

11/01/2013
Het WAW-traject, een activeringstraject van Vierdewereldgroep Mensen voor Mensen uit Aalst met oog voor Werk, Armoede en Welzijn, won de Good Practice Award 2012 van het Europees Sociaal Fonds (ESF). De WAW-methodiek is ontwikkeld samen met mensen in generatiearmoede en probeert mensen met een moeilijke toegang tot de arbeidsmarkt aan een geschikte en duurzame job of een opleiding te helpen. Daarbij wordt gericht naar werk gezocht, maar het traject heeft evenzeer oog voor de welzijnsproblemen en de armoedesituatie, die vaak grote drempels opwerpen om werk te vinden. Het principe van de WAW-methodiek is het 'recht op werk voor iedereen'.

Lees het artikel in Het Nieuwsblad.
Lees meer over "Europese bekroning voor WAW-traject"
Graag meer respect en inzicht in armoede

Graag meer respect en inzicht in armoede

10/01/2013
Alleenstaande ouders zien hun armoederisico zienderogen vergroten. Hun aandeel in het aantal mensen in armoede wordt met de huidige crisis steeds groter. Zeker wanneer ze hun job verliezen, steken ook tal van andere problemen de kop op. Minister van Werk Monica De Coninck haalt haar neus op en verwijst gemakshalve naar Europa. Bovendien gooit ze nog enkele uitspraken de wereld in die beledigend zijn voor mensen in armoede. Op het feit dat 36,9 % van de alleenstaande ouders met een armoederisico kampen, reageert ze als volgt: "Maar cijfers zijn relatief. Geef de één 5.000 euro en op het eind van de maand is alles op, terwijl een ander met 1.000 euro per maand toch rondkomt." Graag wat meer respect en inzicht in armoede.

Lees deze week het artikel in Humo met ook een bijdrage van het Netwerk tegen Armoede.
Lees meer over "Graag meer respect en inzicht in armoede"
Armoedebestrijding: het verhaal van de wortel en de stok

Armoedebestrijding: het verhaal van de wortel en de stok

9/01/2013
Armoede blijft toenemen in ons land. In België leeft 15 % van de inwoners op of onder de armoedegrens. In Vlaanderen is dat ruim 1 op 10. De kinderarmoede is de laatste tien jaar verdubbeld. Vandaag wordt 1 op 12 Vlaamse kinderen in armoede geboren. Hallucinante cijfers voor een regio die nog altijd tot de rijkste ter wereld behoort. Hoe komt het dat de armoedebestrijding in Vlaanderen en België geen kentering teweeg brengt? De crisis? Die speelt zeker een rol, maar ook voor 2008 (toen de financiële crisis nog moest uitbreken) daalde de armoede niet. Armoedebestrijding is duidelijk nog veel te weinig een prioriteit bij de verschillende overheden in dit land. En net in crisistijd zou je verwachten dat de inspanningen opgevoerd worden.

Netwerk tegen Armoede doet in De Geus, het tijdschrift van het Oost-Vlaamse Vrijzinnig Centrum - Geuzenhuis, een krachtige oproep voor een doorgedreven beleid inzake armoedebestrijding.
Lees meer over "Armoedebestrijding: het verhaal van de wortel en de stok"
Reactie Netwerk tegen Armoede op werkdocument W²

Reactie Netwerk tegen Armoede op werkdocument W²

17/12/2012
Het Netwerk tegen Armoede stelt vast dat er in dit dossier belangrijke stappen vooruit gezet zijn, zoals de gezamenlijke inzet op werk en welzijn en de bredere definiëring van de doelgroepen. Toch blijven we nog met heel wat vragen zitten.

Lees hier ons volledige standpunt.
Lees meer over "Reactie Netwerk tegen Armoede op werkdocument W²"
Maak kennis met Waw-traject op dvd

Maak kennis met Waw-traject op dvd

14/12/2012
Vierdewereldgroep Mensen voor Mensen, een vereniging waar armen het woord nemen uit Aalst, ging met mensen in generatiearmoede op weg naar duurzaam werk. Ze deden dit via een vernieuwende begeleidingsmethodiek, het WAW-traject. Dit is een geïntegreerde aanpak van werk, armoede en welzijn. Nu kan u ook kennismaken met het WAW-traject via een dvd waarbij je het leven kan volgen van 1 van de deelnemers tijdens het WAW-traject.

U ziet Vanessa thuis, op het werk, in de groep, in de werkwinkel, bij haar hulpverlener,… en zo krijgt u een goed beeld van hoe een WAW-traject er echt uit ziet.  Heidi Degerickx (projectverantwoordelijke) en Sonia Peelman (opgeleide ervaringsdeskundige in de armoede en sociale uitsluiting) werkten het project de voorbije 3 jaar uit en begeleidden de mensen van A tot Z. Zij geven meer uitleg over het traject. U kan de dvd bestellen bij Vierdewereldgroep Mensen voor Mensen voor 15 euro of 5 euro (voor mensen met een laag inkomen), via deze link.
Lees meer over "Maak kennis met Waw-traject op dvd"
Brede steun voor actie tegen daling werkloosheidsuitkeringen

Brede steun voor actie tegen daling werkloosheidsuitkeringen

4/11/2012
De campagne 'Lagere uitkeringen = stijgende armoede' van het Netwerk tegen Armoede vindt steeds meer steun, ook vanuit het onderzoeksveld. Het Netwerk voert campagne tegen de versnelde degressiviteit van de werkloosheidsuitkeringen, die sinds 1 november van kracht is voor samenwonenden. Vanaf 1 maart volgen alleenstaanden en gezinnen. Het Netwerk spande echter een procedure aan bij de Raad van State om de maatregel te schorsen en te vernietigen. Bea Cantillon, directeur van het Centrum voor Sociaal Beleid, deelt de kritiek op de verlaging van de uitkeringen. In Knack noemt ze de maatregel zelfs misdadig.

Lees hier het interview in Knack met Bea Cantillon en Frank Vandenbroucke.
Lees meer over "Brede steun voor actie tegen daling werkloosheidsuitkeringen"
Jongerenarmoede stijgt

Jongerenarmoede stijgt

3/11/2012
Armoede bij jongeren blijft stelselmatig toenemen, zo blijkt uit een onderzoek van Frank Vandenbroucke voor het Centrum voor Sociaal Beleid. Ze overstijgt zelfs de armoede bij senioren. Zeker het armoederisico bij jonge gezinnen waar niemand werkt, is in ons land bij de hoogste in Europa.

Lees het artikel in De Morgen.

Bekijk de reportage over Betonne Jeugd uit het VTM-nieuws van 2 november.
Lees meer over "Jongerenarmoede stijgt"
Activering op maat in strijd tegen generatiearmoede

Activering op maat in strijd tegen generatiearmoede

11/10/2012
Naar aanleiding van 17 oktober verscheen in Ons Recht een reportage over het WAW-traject dat Mensen voor Mensen in Aalst uitwerkte. Een succesvolle aanpak om mensen, met respect voor hun eigen leefsituatie, te begeleiden naar opleiding of werk.

Lees de reportage in Ons Recht (blz. 16-17)
Lees meer over "Activering op maat in strijd tegen generatiearmoede"

Uitzendarbeid, een opstap voor mensen in armoede?

27/04/2012
Uitzendwerk wordt vaak naar voren geschoven als een kans voor mensen in armoede om toegang te krijgen tot de arbeidsmarkt. Bovendien gaat men er prat op dat uitzendarbeid een opstap is naar duurzame tewerkste! lling. Toch leren we uit de ervaringen van mensen in armoede dat uitzendwerk geen antwoord biedt. Het Vlaams Netwerk vond een aantal centrale oorzaken die verklaren waarom uitzendarbeid voor hen vaak geen soelaas brengt.

Wij vragen dan ook dat de toeleiding naar uitzendwerk gebeurt met de nodige zorg en voorzichtigheid. Men moet erkennen dat niet iedereen terecht kan in uitzendarbeid en niet iedereen het meest gebaat is met uitzendarbeid. Voor die mensen moet gezocht worden naar alternatieven.

Bovendien moeten mensen die ver verwijderd zijn van de arbeidsmarkt kunnen rekenen op begeleiding, ondersteuning en vorming,  zodat zij op korte en lange termijn de vruchten van uitzendwerk kunnen plukken. Dit vraagt zowel van de arbeidsmarktbemiddelaar, de uitzendsector, de gebruikers en de overheid (op vlak van regulering) de bereidheid om extra inspanningen te doen. Het Vlaams Netwerk biedt alvast enkele adviezen tav de verschillende actoren en is steeds bereid om hierover in dialoog te gaan. Voor meer info: samira.castermans@netwerktegenarmoede.be

Lees hier onze beleidsnota.
Lees meer over "Uitzendarbeid, een opstap voor mensen in armoede?"

Gelijke kansen op werk, ook voor mensen in armoede?

23/04/2012
Gelijke kansen op werk, een principe waar niemand tegen is, maar in de realiteit blijven veel mensen met hun kop tegen de muur lopen in hun zoektocht naar werk. In september 2011 telde de VDAB 200.140 niet-werkende werkzoekenden, maar liefst drie vierde van hen behoort tot minstens één kansengroep, waaronder vijftigplussers, allochtonen, laaggeschoolden, personen met! een arbeidshandicap . Hoewel ‘leven in armoede’ geen criterium is bij de VDAB om tot een kansengroep te horen, kijken mensen in armoede even goed aan tegen hoge drempels op de arbeidsmarkt. Een job vinden en behouden blijkt een moeilijke opgave. Bovendien moeten heel wat mensen in armoede werken in precaire arbeidsomstandigheden. Die laatste groep wordt nog vaker vergeten dan de eerste, stelt het Vlaams Netwerk vast in een artikel in aanloop naar het Vlaamse ACV-congres van 2013.

Lees hier het volledige artikel.
Lees meer over "Gelijke kansen op werk, ook voor mensen in armoede?"

Vrijwilligerswerk en activering

9/03/2012
Tegenwoordig wordt het vrijwilligerswerk meer en meer maatschappelijk erkend en gewaardeerd. Het Vlaams Netwerk van verenigingen waar armen het woord nemen kan deze positieve evolutie alleen maar toejuichen. Vrijwilligerswerk biedt immers heel wat kansen, zowel voor de vrijwilliger als voor verenigingen, organisaties, diensten… die vrijwilligers inzetten. Uit de ervaringen van mensen in armoe! de blijkt we! l dat het vrijwilligerswerk aan enkele voorwaarden moet voldoen, opdat het een meerwaarde kan zijn voor mensen in armoede. Succesfactoren zijn: vrijwilligheid, op maat, waardering en erkenning, groeimogelijkheden, zorg en begeleiding en een menswaardig inkomen.

Naast een groeiende waardering voor vrijwilligerswerk, zien we ook een andere tendens. Vrijwilligerswerk wordt door allerlei diensten almaar vaker gebruikt als instrument voor ‘activering’. Vrijwilligerswerk wordt dan gebruikt met het oog op sociale of economische activering, als middel ter bevordering van maatschappelijke integratie of als een eerste voorbereidende stap richting tewerkstelling. Hoewel dit waarschijnlijk vanuit goede bedoelingen geïmplementeerd wordt, stellen we ons ernstige vragen bij zo’n benadering van vrijwilligerswerk. Die aanpak zet immers de deur open voor heel wat valkuilen. Daarom pleit het Vlaams Netwerk ervoor dat vrijwilligerswerk niet ingezet wordt als ‘activeringstool’, maar dat het op zichzelf erkend en in zijn waarde gelaten wordt.

Lees hier de volledige visietekst van het Netwerk tegen Armoede over ‘Vrijwilligerswerk & Activering’. die tot stand kwam in onze overleggroep werk & sociale economie. Voor meer info, kunt u terecht bij samira.castermans@netwerktegenarmoede.be.
Lees meer over "Vrijwilligerswerk en activering"

Netwerk tegen Armoede over besparingen bij NMBS

21/10/2011
Het Vlaams Netwerk vreest dat mensen in armoede nog maar eens geraakt worden in hun kansen op mobiliteit en werk door het besparingsplan van de NMBS. Vaak hebben ze geen wagen en zijn ze dus aangewezen op het openbaar vervoer om zich naar het werk (of naar een sollicitatie) te verplaatsen of om mensen te ontmoeten en aan activiteiten deel te nemen. Met de sluiting van loketten werpt de NMBS nog een bijkomende drempel op.

Lees hier de volledige tekst van het opiniestuk dat deze week in verkorte versie in De Morgen en De Standaard verscheen.
Lees meer over "Netwerk tegen Armoede over besparingen bij NMBS"

Nieuw beleidskader arbeidszorg roept meer vragen op dan het beantwoordt

13/10/2011
De Vlaamse regering keurde begin juli een nieuw beleidskader goed rond arbeidszorg, samengebracht in de conceptnota 'Van arbeidszorg naar een nieuw geïntegreerd beleidskader W². Dat nieuwe beleidskader was een belangrijk engagement in het Vlaams regeerakoord, zeker ook voor het Vlaams Netwerk. Een eenduidig kader ontbrak immers tot nu toe, met allerlei misvattingen, knelpunten, overlappingen, gebreken, ... tot gevolg. We lazen de conceptnota dus met veel belangstelling. Helaas roept die meer vragen op dan ze beantwoordt.

Het beleidskader reikt veel verder dan de huidige initiatieven binnen de arbeidszorg. Het moet ondersteuning op maat bieden aan personen die niet, nog niet of niet meer in staat zijn betaalde arbeid te verrichten. Einddoel is om die mensen optimaal te laten participeren in de maatschappij, indien mogelijk op de arbeidsmarkt. Daarvoor moeten werk en welzijn nauw samenwerken. Om te bepalen welke ondersteuning iemand nodig heeft, vertrekt men vanuit een participatieladder, met verschillende participatietreden, gaande van isolatie over deelname aan arbeidszorg (of w²-werkvloer) en vrijwilligerswerk, tot betaalde arbeid met en zonder ondersteuning.

Die verruiming van het kader heeft geleid tot nog meer vragen en onduidelijkheden. Onze volledig uitgeschreven reactie vindt als bijlage. Naast arbeidszorg duikt ook vrijwilligerswerk in de nota op als activeringsmiddel. Volgens ons is vrijwilligerswerk per definitie vrijwillig en is het ook veel meer dan 'onbetaalde arbeid'. Wij vrezen dat vrijwilligerswerk met dit kader net dreigt te verwateren tot pure onbetaalde arbeid. Dat kan, juist in het Europees Jaar van de Vrijwilliger, niet de bedoeling zijn. Daarom pleiten wij ervoor om vrijwilligerswerk uit de activering, en dus ook uit dit beleidskader te houden en zijn eigenheid te respecteren. Dit blijft onze bekommernis en we hopen dat we hiervoor voldoende steun vinden bij andere partners.

U vindt ons volledige standpunt hier.
Lees meer over "Nieuw beleidskader arbeidszorg roept meer vragen op dan het beantwoordt"

De keerzijde van het Duitse arbeidsmarktmodel

21/06/2011
Belgische politici hebben zich de voorbije week gebogen over de 17 miljard euro die tegen 2015 gezocht moet worden om een begroting in evenwicht te behalen. Eén van de hefbomen die door tal van politici naar voren wordt geschoven is meer mensen aan het werk krijgen. Op de vraag ‘hoe men dit wil realiseren’ verwijzen sommige politici vol enthousiasme naar het Duitse arbeidsmarktmodel, als het voorbeeld van jobcreatie en het verminderen van de werkloosheid. Het Duitse arbeidsmarktmodel bestaat uit 4 krachtlijnen:

• Beperk de werkloosheidsuitkering tot 1 jaar
• Beperk de loonstijgingen
• Installeer flexibile werkregimes
• Creëer meer laagbetaalde jobs

En het lijkt op het eerste zicht met succes, want in 5 jaar zijn er maar liefst 2,5 miljoen minder werklozen in Duitsland. Toch is er een serieuze keerzijde, en die vergeten de Belgische politici wel eens te vermelden: het stijgende aantal werkende armen. (zie o.a. "Een job zonder inhoud voor 8 euro bruto per uur", DS 28/05/2011)
In Duitsland zijn er maar liefst 6,5 miljoen werkende armen, werknemers die moeten overleven met een brutoloon onder de 1.500 euro. Een dramatisch gevolg van het arbeidsmarktmodel, zowel voor het individu, maar evenzeer voor de samenleving (want die 6,5 miljoen mensen betalen ook minder belastingen.) Bovendien vallen de langdurige werklozen (meer dan 1 jaar) terug op heel lage steunpremies, die hen dwingen tot een leven in armoede en die hun afstand tot de arbeidsmarkt zo vergroot, dat ze nog met moeite uit de werkloosheid geraken. Is dat waar onze Belgische politici naar streven?
Lees meer over "De keerzijde van het Duitse arbeidsmarktmodel"

Visie Netwerk tegen Armoede op arbeidszorg

8/04/2011
De Vlaamse overheid is bezig met de ontwikkeling van een geïntegreerd kader voor arbeidszorg. Het Vlaams Netw erk en de overleggroep werk en sociale economie heeft nu een voorzet gedaan voor dit kader. In bijlage vindt u onze visienota over arbeidszorg.
Lees meer over "Visie Netwerk tegen Armoede op arbeidszorg"
Integrale trajecten voor mensen in armoede binnen het WIP

Integrale trajecten voor mensen in armoede binnen het WIP

8/04/2011
In het kader van het Werkgelegenheids- en Investeringsplan kreeg de VDAB de opdracht 350-400 integrale trajecten voor mensen in armoede op te zetten. Armoedeverenigingen en andere organisaties die werken met mensen in armoede zijn jarenlang pleitbezorgers geweest van werk- en welzijnstrajecten. Armoede is immers een complexe problematiek waar mensen soms nog moeilijk uitgeraken. Mensen zijn dan zo bezig met overleven in het hier en nu, dat er geen energie over is om nog maar te denken aan werk. Mensen toeleiden naar werk vereist daarom een integrale aanpak, waar aandacht is voor werk en welzijn.

Lees hier het volledige standpunt.
Lees meer over "Integrale trajecten voor mensen in armoede binnen het WIP"

Vrijwilligerswerk is geen tool!

7/03/2011
In de week van de vrijwilliger werden vrijwilligers volop in de bloemetjes gezet. Verdiend! Heel wat organisaties, verenigingen, buurthuizen, diensten hangen in belangrijke mate af van de inzet van vrijwilligers. Ook de vele mensen in armoede die zich vrijwillig inzetten, ondermeer binnen verenigingen waar armen het woord nemen, willen we bij deze uitdrukkelijk danken voor hun inzet!
Het is een goede zaak dat het vrijwilligerswerk tegenwoordig in de kijker wordt geplaatst. Zo is 2011 uitgeroepen tot het Europees jaar van het Vrijwilligerswerk. We kunnen dit alleen maar toejuichen. Tegelijkertijd zien we dat vrijwilligerwerk niet alleen erkend wordt in zijn waarde maar als maar meer door allerlei diensten gebruikt wordt als instrument, ook in naam van armoedebestrijding. Het Vlaams Netwerk stelt zich hier vragen bij. Vrijwilligerswerk is immers geen tool maar waardevol op zichzelf. U vindt ons volledige standpunt in bijlage.
Lees meer over "Vrijwilligerswerk is geen tool! "

Een job, de beste bescherming tegen armoede?

6/12/2010
De nieuwsdienst van de VRT berichtte vorige week over het jaarlijkse armoederapport van de Universiteit Antwerpen. Dit rapport wordt morgen aan het brede publiek voorgesteld. Daaruit blijkt dat 10,1 procent van de Vlamingen arm is, en dat bij de Vlamingen met een baan dat maar 4,6 procent is, bij werklozen daarentegen 19,1 procent. Op basis hiervan besluit de berichtgever dat een baan het beste instrument is tegen armoede. Het Vlaams Netwerk van Verenigingen waar Armen het woord nemen vindt dat men met dit besluit toch wel kort door de bocht gaat.
Wie werk aanduidt als hét middel in de strijd tegen armoede, gaat er vanuit dat armoede louter een inkomensprobleem is. Voldoende inkomen is een noodzakelijke voorwaarde om uit armoede te geraken, maar het is niet voldoende. Armoede is namelijk meer dan een gebrek aan inkomen, het is uitsluiting op verschillende maatschappelijke domeinen, op vlak van gezondheid, huisvesting, onderwijs, vrijetijdsbesteding…. De verwevenheid van problemen op diverse levensdomeinen bepaalt dan ook in sterke mate het armoedebestrijdend potentieel van werk. Als je een alleenstaande werkloze moeder bent, die vanuit haar vorig huwelijk nog een schuldenberg met zich meedraagt, drie kinderen moet opvoeden, waarvan één met een slechte gezondheid, een ander die schoolmoe is, die van de ene dienst naar de andere moet hollen om diverse zaken te regelen en/of te bekomen (zoals het omniostatuut, voedselpakketten, budgetbeheer…) , dan is het meteen duidelijk dat enkel het h ebben van een job geen afdoend antwoord kan bieden. Tewerkstelling in sé is dus onvoldoende om mensen in armoede uit de nood te helpen. Een sterk armoedebestrijdend verhaal focust naast werk, ook op vooruitgang op andere domeinen en dient aandacht te hebben voor het versterken van mensen.

Ook gaat de berichtgeving nogal licht over de problematiek van werkende armen. Een job kan een degelijk inkomen, een sociaal netwerk, een zinvolle dagbesteding.. bieden. We zien echter in de praktijk dat mensen in armoede vaak toegang hebben tot jobs die kortstondig, ongezond, zwaar en/of slecht betaald betaald zijn. De instabiliteit en onzekerheid, dat hiermee gepaard gaat, verzwaren de armoedeproblematiek eerder, dan het op te lossen. Een job kan dus pas een hefboom zijn om uit de armoede te geraken, als het een kwaliteitsvolle, duurzame, goed betaalde job is, op maat van de werkende.
Uit het armoederapport van de Universiteit Antwerpen blijkt ook dat 4,6 van de Vlamingen die werken, in armoede leven. 4,6% lijkt qua percentage misschien niet veel, maar hoeveel werkende armen zijn dit in absolute cijfers? Bovendien komt men tot die 4,6 % werkende armen, door zich te baseren op het loon. Terwijl het loon niet de enige indicator is voor armoede. Tal van andere factoren bepalen de armoedeproblematiek: zoals schulden, een zwakke gezondheid en dus hoge ziektekosten, slechte huisvesting… Ook lijkt er een stijgende evolutie te zijn in het aandeel werkende armen. In het jaarboek Armoede en Sociale uitsluiting van 2009 was er immers nog maar sprake van 4,0 % werkende armen. We stellen ons ernstige vragen met deze problematische evolutie, dat zeker het verder onderzoeken waard is. We vragen ons ook af in welke mate het strenge activeringsdiscours een rol hierin speelt. Het dwingt mensen een job aan te nemen, die in sommige gevallen zelfs de leefsituatie versle chterd. Of het leidt tot schorsing van de werkloosheidsuitkering of leefloon, wat alleen maar leidt tot een versterking van de armoedeproblematiek en uitsluiting, en niet onbelangrijk, de schorsing vergroot ook de afstand (van geschorsten) tot de arbeidsmarkt. Mensen komen namelijk in zo'n complexe armoedeproblematiek terecht, dat er zelfs geen ruimte meer is om nog maar te denken aan een job.

We willen afsluiten met volgende conclusie. Een kwaliteitsvolle job kan mensen inderdaad beschermen tegen armoede. Echter bij mensen uit generatiearmoede of met een langdurige armoedeproblematiek zal een goede job onvoldoende zijn om uit de armoede te geraken. Om mensen in armoede, de meest kwetsbaren, uit armoede te helpen, dient er ingezet te worden op een integrale benadering, waarbij een kwaliteitsvolle, duurzame job slechts één van meerdere instrumenten zal zijn.
Lees meer over "Een job, de beste bescherming tegen armoede? "
Valkuilen, hefbomen en acties voor activering van mensen in armoede naar duurzame tewerkstelling

Valkuilen, hefbomen en acties voor activering van mensen in armoede naar duurzame tewerkstelling

1/08/2007
In dit project 'Activeren van mensen in armoede naar werk', gingen we op basis van zogenaamde 'good and bad practices' op zoek naar hefbomen en valkuilen, naar verklaringen waarom het soms zo moeilijk is voor mensen in armoede om aan het werk te geraken, en wat maakt dat het wel lukt. Vanuit die hefbomen en valkuilen en verklaringen geven we een insteek aan het beleid voor het succesvol activeren van mensen in armoede naar werk. Succesvol activeren, dat wil voor ons zeggen zinvol en duurzaam, namelijk een activering die gericht is op kwalitatieve tewerkstelling, die bijdraagt tot de levenskwaliteit van mensen in armoede, en ook een belangrijke hefboom is om uit de armoede te geraken.

Lees hier het volledige rapport.
Lees meer over "Valkuilen, hefbomen en acties voor activering van mensen in armoede naar duurzame tewerkstelling"