Daklozen dreigen dupe te worden van privatisering opvang

26/5/2016
Antwerpen wil de daklozenopvang voortaan via een driejaarlijkse tendering uitbesteden aan private organisaties. De grootste slachtoffers van de ‘war on dakloosheid’ dreigen zo de daklozen zelf te worden. Als opvang winstgevend moet zijn, kan nooit de kwaliteit geboden worden die er nu wel is in initiatieven als De Vaart. Caw heeft daarin een jarenlange expertise opgebouwd. Is er nog ruimte voor verbetering? Ongetwijfeld, maar waarom wordt de doelgroep zelf niet geraadpleegd over hoe de opvang beter kan? Het Netwerk tegen Armoede en ‘STA-AN, het netwerk van 5 Antwerpse verenigingen waar armen het woord nemen, vrezen een verkapte besparingsoperatie.
 
Het stadsbestuur zegt een betere, residentiële opvang te willen. Waarom dan niet de bestaande initiatieven meer ondersteunen en verder uitbouwen, zelfs met een kritische evaluatie ? Inloopcentra bieden nu vaak hulp op maat en spelen op individuele noden van daklozen.
 
Tendering dreigt een uniforme aanpak tot grote prioriteit te maken. De vrees dat elke dakloze in eenzelfde traject gedwongen wordt is groot. Velen zullen daardoor net afhaken.  Bovendien is net als in eerdere tenderingverhalen de kans groot dat organisaties hun cijfers trachten te halen met die mensen waar positief resultaat mee te halen valt.  Cherry-picking van mensen die het makkelijkst naar huisvesting kunnen begeleid worden. De meest kwetsbaren, die een veel langer begeleidinstraject zullen nodig hebben dreigen daardoor andermaal uit de boot te vallen.
 
Het zal de daklozenopvang wellicht een stuk goedkoper maken, maar zeker niet beter en/of efficiënter. .
 
Dakloosheid duurzaam bestrijden doe je niet door de opvang te privatiseren, wel door te investeren in begeleiding op maat op lokaal niveau en in meer sociale huisvesting en ruimere huursubsidies op Vlaams niveau.