Keuzevrijheid van sociale huurders moet gewaarborgd zijn

17/5/2018
Vlaams minister van wonen Homans stelt voor om de keuzevrijheid van sociale huurders nog verder in te perken. Momenteel kunnen mensen die op de wachtlijst voor een sociale woning staan twee keer ‘ongegrond’ weigeren vooraleer ze hun plaats op de wachtlijst verliezen. Minister Homans wil nu dat sociale huurders al geschrapt worden uit het inschrijvingsregister na een keer weigeren.
 
Het is onaanvaardbaar dat huurders na één weigering worden geschrapt uit het inschrijvingsregister. Deze sanctie is totaal buiten proportie. Kandidaat-huurders worden zo immers onder druk gezet om bijvoorbeeld te dure of ongezonde woningen toch te aanvaarden, met alle gevolgen vandien.  Minister Homans stelt dat ze zal definieren wat gegrond of ongegrond is. Er zijn echter tal van redenen waarom kandidaat-huurders genoodzaakt zijn een sociale woning te weigeren. Wat indien mensen bijvoorbeeld vast zitten aan een tijdelijk huurcontract op de private markt? Wat indien mensen de verhuiskosten niet kunnen dragen?  We kennen tal van situaties waarbij kandidaat-huurders indien ze verhuizen, vaak gedurende een maand dubbele huur moeten betalen. Daar komen dan nog eens de verhuiskosten bij. Voor mensen in armoede is dit een financiele aderlating die ze zich niet kunnen veroorloven.
 
Een getuigenis van een huurder: “Je zegt een woning pas op als je er zeker van bent dat je een andere woning hebt. Zo zat ik eens met een opzeg van 3 maanden. Dat verhuizen kwam neer op een huurwaarborg plus de huishuur en dan nog eens 3 maanden dubbel huur.”
 
Wanneer mensen een gegronde reden moeten geven voor hun weigering, wordt ook verondersteld dat ze op de hoogte zijn van het aanbod. Wat indien mensen simpelweg niet reageren op het gedane aanbod? Wij kregen velerlei redenen vanuit mensen in armoede waarom ze bijvoorbeeld niet op brieven antwoorden: men is verhuisd (maar woont wel nog in het werkingsgebied van de huisvestingsmaatschappij), de brief komt niet aan (blijft bij een kennis liggen, een familielid na scheiding…), men verstaat de brief niet of schat de consequenties niet in wanneer men niet antwoordt, mensen hebben angst voor officiële briefwisseling en doen hun brief soms zelfs niet open. Betekent het weigeren van een woning zonder motivering dan ook dat het aanbod te nemen of te laten is?  Wij stellen vast dat opnieuw vooral de kwetsbaarste mensen op die manier uitvallen. 

We herinneren er bovendien aan dat de Raad van State eerder al in een arrest besliste om een artikel uit een besluit van de Vlaamse regering, dat een aanzienlijke beperking van de keuzevrijheid voor kandidaat-huurders beoogde, te vernietigen[1].
 


[1] Het Netwerk tegen Armoede en het Vlaams Huurdersplatform zetten de procedure bij de Raad van State in gang. Volgens de Raad van State was het regeringsbesluit in strijd met het woondecreet zelf dat de individuele vrijheid van de kandidaat-huurder garandeert. Meer info: http://netwerktegenarmoede.be/nieuws/netwerk-tegen-armoede-en-vlaams-huurdersplatform-vrijwaren-keuzevrijheid-sociale-huurders