Inkomen is niet de enige factor die bepaalt of mensen in armoede leven of niet. Een inkomen boven de Europese armoedegrens zal ook niet volstaatn om het armoederisico uit te sluiten, maar het is wel een zeer noodzakelijke stap. Vandaag zien we dat 1 op 5 Belgen onvoldoende inkomen hebben om hun basisvoorzieningen (energie, voeding, medische kosten, schoolkosten, ...) te financieren. Onaanvaardbaar in een rijk land als België en een rijke regio als Vlaanderen.

Drie prioriteiten voor een waardig inkomen:

Alle inkomens en uitkeringen boven de armoedegrens.

Hoewel de huidige en vorige federale regering een prioriteit hadden gemaakt van het optrekken van de laagste inkomens in hun regeerakkoord, zien we dat daar in de praktijk bijzonder weinig van terecht is gekomen. Vele minimuminkomens liggen nog steeds ver onder de armoededrempel. Zo bedraagt het leefloon voor een alleenstaande bijvoorbeeld € 910,52 netto per maand en voor een persoon die samenwoont met een gezin ten laste € 1.254,82. De laagste uitkeringen bij de werkloosheid zitten daar maar enkele tientallen euro boven. Dit terwijl de Europese armoedegrens voor een alleenstaande en een gezin respectievelijk op € 1.139 en € 2.392 ligt. 

Het hoeft dan ook niet te verbazen dat de armoedecijfers voor een welvarend land als het onze onaanvaardbaar hoog liggen.  1 op 5 Belgen, 2.296.000 mensen in totaal, leven in armoede of kunnen het hoofd amper boven water houden. Bovendien toont recent onderzoek aan dat ook de lagere middenklasse het steeds moeilijker krijgt om de eindjes aan elkaar te knopen. Ondanks de belofte die België in het kader van de Europa2020-strategie gemaakt heeft om tegen 2020 380.000 mensen uit de armoede te halen, zien we dat het armoedecijfer verder is gestegen. In plaats van de armoede te doen dalen, zijn er zelfs 102.000 mensen in armoede in ons land bijgekomen.

Werk aan betere toekenning van rechten, ook rond inkomen

Vervangingsinkomens en uitkeringen worden aan steeds strengere voorwaarden gekoppeld. Gevolg is dat steeds meer mensen uit de sociale zekerheid geduwd worden en bij de Ocmw's komen aankloppen voor een leefloon, dat ver onder de armoedegrens ligt (zie boven). De strijd tegen sociale fraude wordt jaar na jaar opgevoerd, zonder grote bedragen op te leveren, terwijl de onderbescherming nauwelijks wordt aangepakt. Mensen blijven verstoken van hun rechten, omdat ze onvoldoende informatie hebben, omdat ze geen uitweg zien uit de administratieve mallemolen, of simpelweg uit schaamte om ze aan te vragen. Daarom is een betere, proactieve en liefst automatische toekenning van inkomensrechten absoluut noodzakelijk.

Werk aan een beter statuur samenwonende - Straf mensen niet financieel af die samen een leven willen opbouwen

Wie met een uitkering gaat samenwonen met een partner, een kind of iemand anders, dreigt daar een financiële kater aan over te houden. Je uitkering zakt dan immers vaak van een bedrag voor alleenstaande tot een bedrag voor samenwonende.

Vandaag wordt veel gesproken over co-housing, samenwonen, kangoeroewonen, ... Goed voor het milieu en goed voor je portemonnee als je werk hebt. Maar wie de pecht heeft om te moeten rondkomen met een ziekte-uitkering, een leefloon of een werkloosheidsuitkering, krijgt dan net de rekening gepresenteerd. Terwijl die uitkeringen zo al vaak onder de armoedegrens blijven. Mensen worden beperkt in hun keuzes om samen met anderen een toekomst uit te bouwen. Dat is onaanvaardbaar. Bovendien verplicht je mensen zo om apart te blijven wonen, wat de schaarste op de woningmarkt en de wachtlijsten voor een sociale woning nog doet toenemen.