Vereniging in beeld: Open Armen Halle

Een gezellige drukte waait ons toe als we het lokaal van Open Armen in Halle binnen wandelen. Jos, Rik, Francine, Sara, Marie-Paul, Nadine, Mia en Jean-Luc zijn present. Zij en nog een hele groep anderen komen gereld samen om activiteiten op te zetten, acties te bedenken of dialoog met gemeente en Ocmw of andere lokale organisaties voor te bereiden. “Dat we dat samen kunnen doen, is voor ons heel belangrijk”, vindt Jos. “Alleen is maar alleen. Wie in armoede leeft, heeft de neiging om zich weg te steken achter zijn vier muren. Dankzij Open Armen komen we buiten, hebben we nieuwe mensen leren kennen en voelen we ons gewoon weer mens. We hebben opnieuw iets te betekenen.”
 
Die mondelinge reclame zorgt ervoor dat nieuwe mensen de weg vinden naar Open Armen. Rik: “Allemaal zijn we hier terecht gekomen via iemand anders binnen de vereniging. Dat schept vertrouwen. Wie in armoede leeft, heeft al zoveel teleurstellingen meegemaakt dat dat vertrouwen vaak weg is. Je eigenwaarde terugvinden, dat kan alleen maar met de hulp van andere mensen.”
 
De mensen van Open Armen zitten niet zomaar samen. Ze willen hun kennis en ervaring gebruiken om tot echte antwoorden te komen in de strijd tegen armoede. Het voorbije jaar waren ze actief rond het thema gezondheid. “Op 17 oktober, Werelddag van Verzet tegen Armoede, hebben we mensen daarop aangesproken tijdens de wekelijkse markt, met een stand vol animatie, een inleefspel en lekkere soep”, vertelt Francine. “We zijn ook in gesprek gegaan met de lokale huisartsen. Vaak loopt de communicatie tussen dokter en patiënt niet zo vlot. Ze komen allebei uit een andere leefwereld. Daarom was het goed om elkaar beter te leren kennen en meer wederzijds begrip te creëren. Zij kunnen onze problemen en onze zorgen beter inschatten en wij hebben meer inzicht in  hoe we hen het best hun werk kunnen laten doen. Dat is uiteraard ook in ons belang.
 
Een ander groot probleem, maar Open Armen in het verleden al rond gewerkt heeft, is wonen. Huurwoningen in Halle, in de rand rond Brussel, zijn zeer duur. “Zo duur dat we er zelfs niet meer aan moeten denken om nog iets te kunnen huren op de privé-markt”, stelt Sara vast. “Het heeft bijna geen zin om nog op zoek te gaan. Huurprijzen van 800 à 900 euro zijn geen uitzondering, en dan heb je je vaste kosten nog niet betaald. Samenwonen zou huren iets betaalbaarder kunnen maken, maar ook dat is geen optie, want dan verlagen ze je inkomen meteen. Wie werkt, kan dat zonder problemen, maar met een uitkering ga je er dan financieel zwaar op achteruit.
 
Sociaal wonen dan maar? “Ook dat is niet zo vanzelfsprekend”, vult Marie-Paul aan. “Er is een groot tekort, met lange wachttijden, en als je dan een sociale woning te pakken krijgt, zit je vaak met veel vocht en schimmel en slechte isolatie. Zo betaal je je blauw aan verwarming. Veel van onze mensen wonen in een sociale woning in slechte staat. Dat heeft ook een grote impact op je gezondheid én je eigenwaarde. Nodig maar eens iemand uit in een huis vol schimmel. Dat doe je gewoon niet.
 
Vaak wordt gezegd dat armoede je eigen schuld is. “Dat kwetst ons”, zegt Nadine/ “We zien meer en meer werkende mensen die even goed in armoede leven. Ga als alleenstaande ouder maar eens full time aan het werk.
 
Mia: “Mensen die niet lang naar school geweest zijn, vinden vaak alleen nog tijdelijke of deeltijdse jobs, waarmee je absoluut niet uit de armoede geraakt. Dat heeft ook later gevolgen, als met pensioen gaat. Wie jarenlang deeltijds gewerkt heeft of voortdurend moeten hoppen van de ene naar de andere interim, die heeft op het einde van zijn loopbaan ook nog eens een lager pensioen.
 
Bij Open Armen blijven ze alvast niet bij de pakken zitten. Na wonen en gezondheid gaan ze dit jaar dieper in op gezond wonen. “Je kunt de twee immers niet los zien van elkaar”, vindt Jean-Luc. “Je woonsituatie heeft nu eenmaal een grote invloed op je gezondheid. Mijn huis, mijn thuis, dat wordt het nieuwe thema waarmee Open Armen aan de slag gaat.