Vereniging in beeld: Bij Ons/Chez Nous

“Het is geen makkelijk leven zonder papieren,” zegt Brahim. “Maar toch zie ik mijn toekomst hier.” Hij kwam in 2013 als vluchteling vanuit Mauretanië aan in België. Leven zonder papieren is leven zonder rechten. “Ik maak geen kans op betaald werk, dus zet ik mij in bij Chez Nous als vrijwilliger. Ik ondersteun mensen die hier op bezoek komen en werk hier als afwasser, ook op vrijwillige basis. Ik ben ook actief in de voetbalploeg van Jes en volg les in een houtatelier. Het houdt mij gaande. Ondertussen probeer ik ook Nederlands te leren via Globe Aroma hier in Brussel. Daar speel ik ook theater.”
 
Brahim zit niet bepaald stil. “Ik heb dat ook echt nodig. Ik wil echt iets maken van mijn leven, mijn leven in handen proberen nemen. Ik merk soms veel wantrouwen bij Belgen, al heb ik hier ook al heel veel gastvrije mensen ontmoet. Dat wantrouwen komt vooral doordat er zo weinig contact is tussen mensen. Ik ben hier niet om te profiteren of om mensen geweld aan te doen. Vaak schijnt men dat hier te denken, of die indruk krijg ik soms toch. Ondanks mijn problemen, ben ik blij dat ik hier naartoe kon. Dit is mijn enige kans op een waardig leven. Het is zelfs geen kwestie van geluk zoeken of een beter leven, ik had gewoon geen andere optie dan hier naartoe te komen.”
 
Chez Nous is een plek waar hij graag vertoeft. “Mensen hebben mij hier letterlijk en figuurlijk omarmd. Ik heb hier weer zin in het leven gekregen. Dit is een vereniging waarin mensen niet alleen geholpen, maar ook gehoord worden. Ze proberen onze bekommernissen mee te nemen, dat vind ik heel belangrijk. Veel mensen hebben er geen idee van hoe wij moeten zien te overleven. Ik heb geen vaste woning. Gelukkig heb ik nog geen enkele nacht op straat moeten slapen. Ik verblijf bij kennissen en af en toe bij de opvang van Samusocial, maar dat probeer ik echt te vermijden. Ik voel me er niet op mijn gemak. Dat ik geen vaste verblijfplaats heb, weegt heel zwaar. Ik heb geen plek om thuis te komen, elke dag moet ik op zoek naar overnachting, dat maakt je heel kwetsbaar.

Bijdragen aan de samenleving
 
Brahim hoopt ooit een regularisatie te kunnen krijgen. Mensen zonder papieren zouden veel kunnen bijdragen aan de Belgische samenleving, maar spijtig genoeg krijgen we de kans niet. Wij zouden kunnen werken, mensen helpen en belastingen betalen. Dat is wat we het liefst van al zouden willen. In Mauretanië deed ik aan atletiek en behoorde ik tot de top in mijn land. Een carrière als coach hier in België, professioneel of als vrijwilliger, dat zou een mooie droom zijn die uitkomt.”

Meer info vindt u hier.