Vereniging in beeld: ’t Schoederkloptje
 
“Armoede op het platteland is minder zichtbaar, maar even reëel als in de stad. In Zarren kom je heel wat chique huizen tegen, waardoor je niet het idee krijgt dat ook hier mensen moeten vechten om te overleven. Toch is dat de realiteit. Gevels kunnen veel verbergen. Dat zien we elke dag bij ’t Schoederkloptje.”
 
’t Schoederkloptje ontstond in 2001 op vraag van mensen in armoede zelf. Ze hadden nood aan een plaats, een thuis om elkaar te ontmoeten, ervaringen uit te wisselen en ook om samen het beleid aan te spreken. “Die ontmoetingsfunctie is heel belangrijk”, zegt bezielster Yvette Nollet. “Want de drempel om naar buiten te komen en hulp te zoeken is op het platteland nog veel groter dan in de stad.”
 
De woningkwaliteit in Zarren, en in de andere deelgemeenten van Kortemark, is behoorlijk, al zijn die degelijke woningen vaak niet betaalbaar voor wie met een laag inkomen moet zien te overleven. “Veel mooie gevels, maar daarachter schuilt vaak een leven van uitsluiting, te laag inkomen en sociaal isolement. We hebben daarin als vereniging ook een groeiproces doorgemaakt. In de beginperiode voelden mensen er weinig voor om naar buiten te treden, ook niet als vereniging. Ze waren er simpelweg niet klaar voor. De jongste jaren is onze groep sterker geworden, mensen hebben meer zelfvertrouwen gekregen en willen hun stem laten horen. We zijn best wel trots op wat we met onze groep bereikt hebben. Nu zijn we een volgende fase in gegaan en zetten we meer in op bekendmaking. We willen onze vereniging op de kaart zetten. Jaarlijks houden we opendeurdagen, maar bij velen heerst toch nog veel onwetendheid over onze werking. Recent kregen we Vlaams minister voor openbare werken en mobiliteit Hilde Crevits over de vloer. We maakten van de gelegenheid gebruik om onze werking bekend te maken aan lokale diensten en organisaties.
 
Halve dag onderweg naar het ziekenhuis
 
Dat bezoek kwam er niet toevallig. “Een groot probleem is de mobiliteit”, zegt beroepskracht Evelyn Catteceur. “Of, beter gezegd, het gebrek eraan. Alle diensten liggen hier ver uit elkaar, terwijl het aanbod openbaar vervoer absoluut ontoereikend is. Mensen in armoede beschikken doorgaans niet over een wagen, dus beperkt dat hun mogelijkheden heel erg. Wie van hieruit met het openbaar vervoer naar het ziekenhuis in Roeselare wil, is een halve dag onderweg. Maar ook gemeentelijke en ocmw-diensten zijn zeer moeilijk bereikbaar, net als scholen. Voor onze eigen activiteiten gaan we vaak zelf mensen met de wagen ophalen. Anders geraken ze er gewoonweg niet.”
 
Daarom reageerde ’t Schoederkloptje op een projectoproep van minister van Mobiliteit Crevits en Mobiel 21. “Ons project werd geselecteerd. We krijgen steun om de knelpunten in het openbaar vervoersaanbod bloot te leggen en oplossingen voor te stellen. Uiteraard gaan we onze mensen daar maximaal bij betrekken. Die mobiliteit is heel belangrijk voor ons, want de gevolgen reiken zeer ver. Wie te weinig mobiel is, kan moeilijk naar de dokter of het ziekenhuis, vindt moeilijk werk en is ook beperkt in zijn mogelijkheden qua huisvesting.”
 
Lage drempel
 
Het mobiliteitsproject komt er nu bij, maar de voorbije jaren heeft ’t Schoederkloptje al een brede waaier aan initiatieven uitgebouwd. “Onze deur staat altijd open, of je nu arm bent of niet, vrijwilliger of bezoeker, en meestal gonst het hier van de activiteit”, zegt Yvette. “We proberen de drempel letterlijk en figuurlijk zo laag mogelijk te houden.”
 
De voedselbedeling is al jaren een vaste afspraak voor veel mensen. “Dat is voor ons geen doel op zich, maar we vinden het wel belangrijk als inrijpoort. Via die weg bereiken we veel mensen die we dan ook warm maken voor onze andere activiteiten. Voedselbedeling biedt geen oplossing op lange termijn, maar het is een uitgestoken hand aan mensen om zich verder bij ons te engageren of, simpelweg, eens bij ons over de vloer te komen voor een kop koffie. Misschien nog belangrijker zijn onze gespreksavonden, de maandelijkse maaltijd of de computerlessen. Het maakt dat mensen zich hier thuis voelen en zich kunnen ontplooien.”
 
Psychische thuiszorgdienst
 
De komende jaren werkt ’t Schoederkloptje rond mobiliteit, de voorbije jaren stond geestelijke gezondheid centraal. Maar ook hier komt mobiliteit om de hoek kijken. De dienstverlening staat fysiek en mentaal te ver van de mensen. Wij pleiten al langer voor een psychiatrische thuiszorgdienst. Wie in contact komt met geestelijke gezondheid, blijft vaak verstoken van de broodnodige nazorg.”