Vereniging in beeld

“Het is geen makkelijk leven zonder papieren,” zegt Brahim. “Maar toch zie ik mijn toekomst hier.” Brahim werkt als vrijwilliger bij Chez Nous.

Lees meer over onze verenigingen
Vereniging in beeld

Doe een gift

Nieuws

Kerstactie Buy-Aid levert 4.600 euro op voor Netwerk tegen Armoede

Kerstactie Buy-Aid levert 4.600 euro op voor Netwerk tegen Armoede

27/04/2017
Eind 2016 organiseerde Buy-Aid een actie waarbij kerstpaketten verkocht werden en een deel van de opbrengst naar het Netwerk tegen Armoede. Dat leverde in totaal 4.620,81 euro op voor onze organisatie. Netwerk tegen Armoede zal dit bedrag investeren in verdere ondersteuning van zijn 59 verenigingen, waarin mensen in armoede zelf de strijd aanbinden tegen sociale uitsluiting. Een belangrijke steun in de rug voor armoedebestrijding in Vlaanderen.

De actie heeft niet alleen financieel een grote meerwaarde, maar ook sociaal. De paketten worden namelijk samengesteld in een sociale werkplaats zodat dit initiatief ook duurzame tewerkstelling creëert voor kwetsbare groepen. Daardoor steunt Buy-Aid heel uitdrukkelijk structurele armoedebestrijding en kijkt de onderneming verder dan pure liefdadigheid. Een belangrijke boodschap die het Netwerk tegen Armoede volmondig mee uitdraagt. Netwerk tegen Armoede dankt Buy-Aid en haar medewerkers van harte voor de steun en hoopt op een verdere, vruchtbare samenwerking.
Lees meer over "Kerstactie Buy-Aid levert 4.600 euro op voor Netwerk tegen Armoede"
100.000 mensen op wachtlijst vragen meer budget en ambitie in sociale woningbouw

100.000 mensen op wachtlijst vragen meer budget en ambitie in sociale woningbouw

26/04/2017
Vlaams minister van Wonen Liesbeth Homans pakt uit met 4.000  sociale woningen die er het afgelopen jaar bijgekomen zijn. Dat is op zich goed nieuws, maar het neemt niet weg dat nog steeds 100.000 mensen wachten op een sociale woning. 100.000 mensen die ondertussen moeten overleven in vaak slechte, dure huurwoningen op de private markt. Die wooncrisis woedt al jaren zonder dat we een echte kentering zien.

Vorig jaar nog voerde het Netwerk tegen Armoede in aanloop naar 17 oktober, Werelddag van Verzet tegen Armoede, campagne rond het thema Investeren in wonen. Helaas zijn onze aanbevelingen van toen nog altijd brandend actueel. 100.000 wachtenden vragen meer budget en ambitie dan het huidige bouwritme, dat al vertraagd werd door de vorige én de huidige Vlaamse regering. Dat kan door de woonbonus deels te heroriënteren naar de sociale en private huurmarkt.

Lees het artikel op deredactie.be.
Lees meer over "100.000 mensen op wachtlijst vragen meer budget en ambitie in sociale woningbouw"
Kempense gemeenten engageren zich voor armoedebestrijding

Kempense gemeenten engageren zich voor armoedebestrijding

24/04/2017
Acht Kempense gemeenten engageren zich om de komende jaren nog sterker in te zetten op armoedebestrijding. Ze doen dat onder impuls van Spaak, het samenwerkingsverband tussen de 4 Kempense verenigingen waar armen het woord nemen: Al-arm in Geel, Ons Huis in Mol, De Fakkel in Herentals en T'ANtWOORD in Turnhout. Die hadden de gemeenten in novenber tijdens een debat opgeroepen om hierrond een gemeenschappelijke intentieverklaring te tekenen.

Vandaag gebeurde dat formeel. In de verklaring engageren de gemeenten zich onder meer om werk te maken van meer en betere sociale en betaalbare huisvesting, toegankelijke en betaalbare gezondheidszorg en loketfuncties die mensen stimuleren om hulp te zoeken en hun rechten waar te maken. De burgemeesters en/of Ocmw-voorzitters van Herentals, Mol, Turnhout en Geel kwamen hun engagement toelichten. Ondertussen hebben ook Dessel,Vorselaar, Olen en Hoogstraten zich hierbij aangesloten. De vier verenigingen binnen Spaak rekenen erop dat dit inspirerend werkt voor nog meer Kempense gemeenten en zullen dit op de voet volgen.

"Bij alle besturen zijn er acties die betrekking hebben op de bestrijding van kinderarmoede", stelt Marthe Rombouts van T'ANtWOORD vast. "We blijven hierbij echter benadrukken dat kinderarmoede op zich niet bestaat. Kinderen groeien op in een gezin. Een integrale aanpak hierbij is belangrijk en daarom vragen wij aan de verschillende lokale besturen om kinderarmoede vanuit dit perpectief te bestrijden."

"Ziek maakt arm en arm maakt ziek, het is een realiteit die we binnen de verenigingen maar al te goed vanuit de praktijk kennen.", zegt Petra Beyens van Ons Huis. "3 van de 4 gemeenten hebben ook op vlak van gezondheid acties uitgewerkt. Dat stemt ons positief, zeker omdat gezondheid het centrale thema is van het Netwerk tegen Armoede in het kader van 17 oktober, Werelddag van Verzet tegen Armoede."

"De lokale besturen willen de moeilijkheden die mensen in armoede ervaren op vlak van wonen aanpakken", stelt Patricia Janssen van Al-arm vast. "Wonen is een basisbehoefte en een betaalbare, kwaliteitsvolle woning maakt een groot verschil in het leven van mensen in armoede."

"Armoede in de Kempen stijgt", benadrukt Denise Verhaert van De Fakkel. "Ondanks de geleverde inspanningen wordt de groep van mensen die het moeilijk hebben steeds groter. We hopen dat deze acties een verschil zullen maken. Wij blijven het van dichtbij opvolgen, want armoede is en blijft een schande in onze maatschappij."
Lees meer over "Kempense gemeenten engageren zich voor armoedebestrijding"
Startschot voor project 'Samen tegen onbetaalde schoolfacturen'

Startschot voor project 'Samen tegen onbetaalde schoolfacturen'

21/04/2017
Minister van Onderwijs Hilde Crevits lanceerde vrijdag het project ‘Samen tegen onbetaalde schoolfacturen’. 30 secundaire scholen kunnen volgend schooljaar ondersteuning krijgen om een traject rond de aanpak van onbetaalde schoolfacturen te doorlopen, met vormingswerkers en ervaringsdeskundigen, gratis én op maat van de school.
 
Onze vereniging uit Aalst, Mensen voor Mensen, zat naast de minister op de persconferentie  om het belang te benadrukken van een doordacht kostenbeleid op school, en van de samenwerking en dialoog met mensen in armoede hierbij. Het Netwerk tegen Armoede was van in het begin betrokken partij en zal er ook over waken dat het vormingstraject zo efficiënt mogelijk ingevuld wordt, met zoveel mogelijk aandacht voor mensen in armoede.
 
Scholen kunnen zich aanmelden via www.aanpakschoolfacturen.be. Daar vindt u ook meer info.
Lees meer over "Startschot voor project 'Samen tegen onbetaalde schoolfacturen'"
Cultureel Onmoetingscentrum Nova viert 10de verjaardag op 12 juni in Antwerpen

Cultureel Onmoetingscentrum Nova viert 10de verjaardag op 12 juni in Antwerpen

20/04/2017
Cultureel Ontmoetingscentrum Nova viert in 2017 zijn tiende verjaardag. Op maandag 12 juni wil het centrum iedereen inspireren die geïntereseerd is in de netwerkorganisatie als model. Recht-Op, vereniging binnen het Netwerk tegen Armoede, is een van de trekkende partners. Centraal staat een laagdrempelige buurtwerking, waar ontmoeting, participatie en ontplooiing centraal staan. Tijdens de inspiratiedag peilen deelnemers naar de effecten van lokale netwerken en hoe verschillende organisaties elkaar hierin versterken.

Afspraak op 12 juni van 9 tot 16 uur in Cultureel Ontmoetingscentrum Nova, Schijfstraat 105, 2020 Antwerpen. Voor meer info en inschrijvingen kunt u hier terecht.
Lees meer over "Cultureel Onmoetingscentrum Nova viert 10de verjaardag op 12 juni in Antwerpen"
Veel werk aan de winkel voor staatssecretaris voor Armoedebestrijding Demir

Veel werk aan de winkel voor staatssecretaris voor Armoedebestrijding Demir

15/04/2017
Het Netwerk tegen Armoede ziet positieve punten in de beleidsbrief van staatssecretaris voor Armoedebestrijding Zuhal Demir, maar ook grote lacunes. Ze profileert zich als 'advocaat van de armen' binnen de federale regering en zo hoort het ook voor iemand in haar functie. Mensen in armoede hopen dat die rol snel en daadkrachtig opneemt, want het is meer dan nodig om haar collega's aan te sporen tot investeringen in mensen in armoede. Wij hopen ook dat de staatssecretaris enkele zeer pijnlijke besparingsmaatregelen kan tegenhouden en/of ongedaan maken. Zo mag ze meteen aan de slag om de blokkering van wijkgezondheidscentra van minister De Block te helpen terugdraaien. Als zij een volwaardige 'advocaat van de armen' wil zijn, is een intensieve dialoog op het terrein met mensen in armoede een absolute noodzaak. De 59 verenigingen waar armen het woord nemen binnen het Netwerk tegen Armoede staan klaar om het gesprek aan te gaan.

De staatssecretaris focust in haar beleidsbrief heel erg op de wil van mensen in armoede om kansen te grijpen, met de nodige ondersteuning en motivering. Daarbij gaat ze jammer genoeg voorbij aan het fait dat de laagste inkomensgroepen sinds de start van de Vlaamse en federale regering zich veel kansen zagen ontglippen. Gemiddeld leveren zij €50 per maand in, veel kwetsbare groepen worden zelfs nog zwaarder getroffen.

Mensen die voltijds aan het werk zijn, gaan erop vooruit. Helaas komen mensen in armoede heel vaak terecht in tijdelijke of deeltijdse jobs, die hen niet of nauwelijks uit de armoede halen. Zij krijgen het nog moeilijker, net als mensen die moeten overleven met een uitkering. Zij gaan erop achteruit. Dat vertaalt zich in de recordcijfers van het aantal mensen dat een beroep moet doen op de Voedselbanken. Dat is een goede graadmeter voor het falende armoedebeleid in Vlaanderen en België. Wie moet aanschuiven bij de Voedselbank, doet dat als ultieme redmiddel, omdat hij anders niet meer kan overleven. Het is jammer dat de staatssecretaris aan die realiteit voorbijgaat  en zegt dat de regering op de goede weg is. Er is nood aan veel meer duurzame en kwaliteitsvolle jobs voor kortgeschoolden, aan uitkeringen boven de Europese armoedegrens, aan meer in plaats van minder wijkgezondheidscentra, ...

Positief is dat mevrouw Demir een aantal projecten, die goed werk leveren in de praktijk, herkent en erkent, zoals de burgfiguren in Kortrijk. Hopelijk blijft het daar niet bij onderzoek alleen en kunnen dergelijk goed werkende initiatieven snel structureel ondersteund worden.
Lees meer over "Veel werk aan de winkel voor staatssecretaris voor Armoedebestrijding Demir"
Praten met bedelaars is veel duurzamere oplossing dan hun geld afnemen

Praten met bedelaars is veel duurzamere oplossing dan hun geld afnemen

12/04/2017
In Antwerpen gaat men volop voor de repressieve aanpak van bedelaars. De burgemeester maakt zich sterk dat ze enkel de 'georganiseerde bedelbendes' zullen aanpakken en niet de eenzame bedelaar die enkele euro per dag opstrijkt. In de praktijk zal dat heel moeilijk te realiseren zijn. Hoe maakt men het onderscheid tussen 'georganiseerd bedelen' en individueel bedelen? Volgens wetenschappelijk onderzoek blijkt het georganiseerd bedelen nog altijd de uitzondering. Bovendien maakt men bedelaars op deze manier een tweede keer slachtoffer. Waarom zou men niet in dialoog met bedelaars in plaats van hun geld af te pakken.

Ex-dakloze André doorprikt in De Standaard alvast de mythe van de repressieve aanpak.
Lees meer over "Praten met bedelaars is veel duurzamere oplossing dan hun geld afnemen"
Klop mee op tafel bij de Grote Parade van Hart boven Hard op 7 mei in Brussel

Klop mee op tafel bij de Grote Parade van Hart boven Hard op 7 mei in Brussel

10/04/2017
Armoedebestrijding wordt opnieuw een van de centrale thema's tijdens de derde Grote Parade op 7 mei van Hart boven Hard, een brede sociale beweging waaraan het Netwerk tegen Armoede actief deelneemt. Blikvanger wordt een reusachtige tafel waarop we symbolisch willen kloppen om onze bezorgdheid te uiten over het asociale beleid van zowel de Vlaamse als de federale regering.

Reden genoeg om ook dit jaar weer mee te stappen, want het gaat de verkeerde kant op met het armoedebeleid in ons land. De armoedecijfers blijven stijgen, maar structurele maatregelen blijven uit. Daarom komen de armoedeverenigingen meestappen in Brussel. Het is hoog tijd om een versnelling hoger te schakelen en de armoede echt terug te dringen. Nog altijd leeft meer dan 1 op 10 Vlamingen in armoede.

Afspraak op 7 mei om 14 uur aan Brussel-Noord. Meer info vindt u hier.
Lees meer over "Klop mee op tafel bij de Grote Parade van Hart boven Hard op 7 mei in Brussel"
Sanctionering langdurig zieken is een brug te ver

Sanctionering langdurig zieken is een brug te ver

7/04/2017
Vorige week kwam de federale regering er dan toch mee: ‘langdurig’ zieken die ‘onvoldoende meewerken’ aan hun ‘re-integratie’ kunnen een deel van hun ziekte- of invaliditeitsuitkering verliezen. Ondanks fel protest, onder meer van alle grote mutualiteiten en vakbonden. Ook het Netwerk tegen Armoede protesteert met klem.

Kampen met gezondheidsproblemen komt voor steeds meer mensen neer op (over)leven in armoede. Dat komt door de veel te hoge persoonlijke bijdragen voor zorg en medicatie, en de veel te lage minimumuitkeringen in sociale zekerheid en bijstand. Het blijft overigens al lange tijd stil rond het engagement van de federale regering om die op te trekken tot de armoedegrens. Bovendien wordt deze kwetsbare groep nog eens bijkomend getroffen door het besparingsbeleid van verschillende overheden en de stijgende factuur van allerlei basisbehoeften.

Deze groep van mensen met een chronische ziekte en mensen met een beperking voelen, net als andere mensen met een uitkering, al jaren toenemende druk druk vanuit de overheid om minstens gedeeltelijk terug aan het werk te gaan. We hebben het hier ook over de steeds groter wordende groep met gezondheidsproblemen die ‘niet voldoende arbeidsongeschikt’ (66%) wordt bevonden om in aanmerking te komen voor een ziekte- of invaliditeitsuitkering (RIZIV) of een inkomensvervangende tegemoetkoming (FOD Sociale Zekerheid). De vele ervaringen die we daarover binnen krijgen bij het Netwerk tegen Armoede leren ons dat het oordeel van de ‘controlearts’ over de ‘arbeidsgeschiktheid’ van mensen wel érg streng (en onvoldoende kwalitatief) is geworden en dat ook bij ernstige gezondheidsproblemen steeds vaker toch de uitkering geweigerd of geschrapt wordt.

Als gevolg daarvan valt deze groep terug op de –door de vorige én huidige regering sterk degressief gemaakte- werkloosheidsuitkering of zelfs het leefloon, gekoppeld aan een steeds strengere controle door VDAB of OCMW (denk aan de nieuwe procedure voor controle op beschikbaarheid bij VDAB, aan de verstrengde eisen rond het sociaal onderzoek bij OCMW, het verplichte GPMI…) Zij kunnen veel minder rekenen op verhoogde aandacht of specifieke begeleiding. Mensen komen terecht in onaangepaste jobs die ze niet volhouden, krijgen te maken met een vorm van ‘vrijwilligerswerk onder zachte dwang’, moeten het doen met wat zij vaak als bezigheidstherapie of ‘gratis arbeid’ ervaren (arbeidszorg…), verliezen zelfs regelmatig simpelweg hun uitkering.

Maar ook voor wie ‘het geluk heeft’ te kunnen terugvallen op een ziekte- of invaliditeitsuitkering blijven er veel problemen. Ook zij zijn steeds vaker het slachtoffer van de rigide aanpak van adviserend geneesheren om mensen (al dan niet deeltijds) terug aan de slag te laten gaan. Mensen worden maar al te vaak aan hun lot overgelaten en moeten het zelf maar uitzoeken: zonder noemenswaardige ondersteuning toch werk zoeken of terugvallen op werkloosheid. Maar ook als de adviserend geneesheer mee zoekt naar een aangepaste oplossing, staan patënten er vaak alleen voor. Want hoe schat je in of je een job wel zal aankunnen? Wat als je hervalt? Wat met een tijdelijke job? Wat betekent de combinatie van je uitkering met je loon fiscaal, zal je nog je tussenkomst hebben voor openbaar vervoer, je verhoogde tegemoetkoming… Zal je uitkering niet dalen als je volledig moet terugkeren naar de ziekte- of invaliditeitsuitkering (iets wat met de recente hervorming van de berekening van de uitkering steeds vaker speelt, gezien hertewerkstelling niet zelden gebeurt in een job met een minder interessant loon als dat wat je had vóór je ziek werd)…?

Laat er geen twijfel over bestaan: de overgrote meerderheid van de mensen die op ‘non actief’ staat wegens gezondheidsproblemen wíl niets liever dan terug aan de slag kunnen. Werken betekent –los van de kans op iets meer financiële ademruimte- ook dat mensen zich nuttig voelen, dat ze ‘erbij horen’, iets om handen hebben –zoals een van onze mensen het ooit treffend verwoordde ‘thuis komen de muren op mij af’… Alleen moeten ook zij de eindjes aan elkaar zien te knopen, als verder inkomensverlies dreigt en je moet in een onzeker verhaal stappen…

Hét struikelblok blijkt echter telkens opnieuw bij de werkgevers te liggen. Hoeveel van hen zitten op deze groep te wachten en zijn bereid om aangepast werk te voorzien? Zelfs in de sociale economie wordt steeds vaker gekozen voor ‘sterkere profielen’, want ook daar is de druk om te presteren niet voor iedereen haalbaar .

Het Netwerk tegen Armoede benadrukt dat tewerkstelling op het ritme van de betrokkene moet gebeuren. Wie ziek is of een beperking heeft en niet kán werken, moet met rust gelaten worden. Wie wel nog kan, mag niet de arm worden omgewrongen, moet zélf en los van elke druk de juiste keuzes kunnen maken.

Het in december goedgekeurde  ‘re-integratieplan’ voor ‘langdurig’ zieken roept op al die punten nog veel vragen op. Waar zijn de jobs? Wordt de betrokkene gehoord, bekijkt men de situatie vanuit zijn mogelijkheden? Niets garandeert dat de adviserend geneesheer zijn werk nu plots beter zal gaan doen, namelijk een realistisch re-integratieplan opstellen als iemand werkloos was en nu ziek is. Zullen mensen niet  nodeloos naar de arbeidsgeneesheer gestuurd worden als ze voordien werkten en hoe zit het dan met die arbeidsgeneesheer? Hoe zal die zich gedragen? Hoe zal de behandelende arts hierbij betrokken worden? Net die behandelende arts kent de patiënt het best.

Ook werkgevers zullen gaandeweg de mogelijkheid krijgen om hun zieke werknemers naar de arbeidsgeneesheer te sturen. Wie zorgt ervoor dat zij niet opzettelijk en massaal zullen aansturen op ontslag wegens medische overmacht en hun zieke werknemers –zonder opzegperiode en eventuele andere rechten die zij nog hebben- van de ene dag op de andere naar een ziekte-uitkering zullen verwijzen?

De nieuwe wetgeving is nog maar enkele maanden van kracht, is voorlopig ook enkel van toepassing op werknemers en uitkeringsgerechtigde werklozen die na 1 januari 2016 op ziekte of invaliditeit terecht kwamen en zou nog worden geëvalueerd vooraleer hij in 2018 ook op alle andere mensen met een ziekte- of invaliditeitsuitkering van toepassing wordt. En dan zijn daar nu al de financiële sancties.

Wie het hem na 2 maanden ziekte toegestuurde formulier om de procedure in gang te zetten niet invult, verliest eenmalig 5% op zijn uitkering. Wie niet komt opdagen wanneer hij wordt opgeroepen voor controle eenmalig 10%. De regering kondigt nu al aan dat dat na evaluatie meer kan worden…

5% op een minimumuitkering is voor een alleenstaande al gauw 40 euro, 10%… dat zijn stevige bedragen voor wie met nog geen 900 euro het eind van de maand moet halen. En we weten uit ervaring hoe snel het fout loopt als mensen hun rechten niet kennen, verloren lopen in het administratieve doolhof… En ja, er zijn ook boetes voorzien voor werkgevers die niet meewerken, maar wat zal dat concreet inhouden, dat ‘meewerken’? De procedure voor boetes aan werkgevers is meteen zó ingewikkeld gemaakt dat alles nu al laat uitschijnen dat zij nauwelijks zullen betalen en dus ook nauwelijks onder druk komen om mee te werken aan de re-integratie van langdurig zieke (kandidaat)werknemers.

Conclusie: deze hele hervorming legt de druk opnieuw eenzijdig bij een zeer kwetsbare groep in onze samenleving en dreigt verder bij te dragen tot uitsluiting en armoede. Het Netwerk tegen Armoede vraagt daarom een grondige bijsturing: het is tijd voor échte kansen op re-integratie - waardige en aangepaste jobs voor al wie dat aan kan, een menselijke behandeling en de garantie op een waardig inkomen voor iedereen. Wat de financiële en andere sancties betreft: hoe sneller die weer verdwijnen hoe liever wij het zien.
 
Lees meer over "Sanctionering langdurig zieken is een brug te ver"

Blijf op de
hoogte

Via onze nieuwsbrief

Indien u via e-mail op de hoogte wenst te blijven, kan u zich hier inschrijven voor onze nieuwsbrief.

Via Facebook

Via Twitter