Vereniging in beeld

“Het is geen makkelijk leven zonder papieren,” zegt Brahim. “Maar toch zie ik mijn toekomst hier.” Brahim werkt als vrijwilliger bij Chez Nous.

Lees meer over onze verenigingen
Vereniging in beeld

Doe een gift

Actie

Steeds meer mensen met en zonder migratieachtergrond dreigen uit sociaal vangnet te vallen

Het Minderhedenforum, Brussels Platform Armoede en Netwerk tegen Armoede maken zich zorgen. Recent werd vastgesteld dat er een sterke aangroei van leefloners is, mede door de uitval in de sociale zekerheid. Nu wordt gefocust op het hoge aandeel mensen met migratieachtergrond onder de leefloners. Wij zien verschillende oorzaken.
 
Armoede bij mensen met migratieachtergrond hoog
Het verhoogde  armoederisico bij mensen met migratieachtergrond is een realiteit. De achterstelling waar ook andere mensen in armoede mee te maken krijgen, in het onderwijs, de arbeidsmarkt, huisvesting en andere levensdomeinen, wordt bij deze groep nog versterkt door discriminatie op basis van huidskleur en etnisch-culturele achtergrond. Als de armoede en het armoederisico onder personen met migratieachtergrond  groter is dan onder de totale bevolking, dan moet het ook  niet verwonderen dat zij in verhouding ook meer terug te vinden zijn in het laagste vangnet van de sociale bescherming.
 
Grote steden
Bovendien mogen we de demografische evoluties niet vergeten: Brussel –en ook de andere grote steden- zijn  superdivers en etnisch-culturele minderheden vormen er een zeer groot deel van de bevolking. Dat de armoede er gekleurd is, zou niet mogen verbazen.
 
Discriminatie
Evenzeer vormt discriminatie een hardnekkig probleem. De recente invoering van praktijktesten in Brussel kan een goed wapen zijn tegen discriminatie op de arbeidsmarkt. In de rest van het land weerklinkt de roep voor de invoering van praktijktesten als opsporingsinstrument om discriminatie te bestrijden steeds luider.
 
Nieuwkomers versus oudkomers?
 We stellen vast dat de toegang tot het leefloon stelselmatig bemoeilijkt wordt voor mensen die al langer in ons land verblijven, met en zonder migratieachtergrond. Er worden steeds meer bijkomende voorwaarden gesteld. Rechten worden steeds vaker niet toegekend, waardoor de onderbescherming toeneemt.
 
Enerzijds is het leefloon voor nieuwkomers heel vaak de enig mogelijke opstap, aangezien zij nog geen andere rechten konden opbouwen. Anderzijds zien we steeds meer mensen uit de sociale zekerheid vallen omdat ook daar de voorwaarden steeds strenger worden. Gevolg is dat veel mensen verarmen, maar niet eens bij het OCMW  terecht kunnen of durven. De onderbescherming blijft onder de oppervlakte, maar is een nog schrijnender problemen: mensen en gezinnen die zonder enige bron van inkomsten vallen
 
Geen losse maatregelen, maar een daadkrachtig beleid
Het Minderhedenforum, Brussels Platform Armoede en Netwerk tegen Armoede roepen àlle beleidsmakers op om werk te maken van een globaal, effectief en daadkrachtig armoedebestrijdingsbeleid waarin structurele maatregelen worden opgenomen om armoede bij alle kansengroepen te bestrijden en dit vanuit verschillende beleidsdomeinen. Armoede is een transversale problematiek en zou ook vanuit verschillende beleidsdomeinen bestreden moeten worden. Losse maatregelen die zonder enige afstemming of coördinatie worden geïmplementeerd, dreigen een maat voor niets te worden als het grotere plaatje buiten beschouwing wordt gelaten. Het hoge aantal leefloners met migratieachtergrond moet in dit licht gezien worden. 
Lees meer over onze acties

Nieuws

Steeds meer mensen met en zonder migratieachtergrond dreigen uit sociaal vangnet te vallen

Steeds meer mensen met en zonder migratieachtergrond dreigen uit sociaal vangnet te vallen

18/10/2017
Het Minderhedenforum, Brussels Platform Armoede en Netwerk tegen Armoede maken zich zorgen. Recent werd vastgesteld dat er een sterke aangroei van leefloners is, mede door de uitval in de sociale zekerheid. Nu wordt gefocust op het hoge aandeel mensen met migratieachtergrond onder de leefloners. Wij zien verschillende oorzaken.
 
Armoede bij mensen met migratieachtergrond hoog
Het verhoogde  armoederisico bij mensen met migratieachtergrond is een realiteit. De achterstelling waar ook andere mensen in armoede mee te maken krijgen, in het onderwijs, de arbeidsmarkt, huisvesting en andere levensdomeinen, wordt bij deze groep nog versterkt door discriminatie op basis van huidskleur en etnisch-culturele achtergrond. Als de armoede en het armoederisico onder personen met migratieachtergrond  groter is dan onder de totale bevolking, dan moet het ook  niet verwonderen dat zij in verhouding ook meer terug te vinden zijn in het laagste vangnet van de sociale bescherming.
 
Grote steden
Bovendien mogen we de demografische evoluties niet vergeten: Brussel –en ook de andere grote steden- zijn  superdivers en etnisch-culturele minderheden vormen er een zeer groot deel van de bevolking. Dat de armoede er gekleurd is, zou niet mogen verbazen.
 
Discriminatie
Evenzeer vormt discriminatie een hardnekkig probleem. De recente invoering van praktijktesten in Brussel kan een goed wapen zijn tegen discriminatie op de arbeidsmarkt. In de rest van het land weerklinkt de roep voor de invoering van praktijktesten als opsporingsinstrument om discriminatie te bestrijden steeds luider.
 
Nieuwkomers versus oudkomers?
 We stellen vast dat de toegang tot het leefloon stelselmatig bemoeilijkt wordt voor mensen die al langer in ons land verblijven, met en zonder migratieachtergrond. Er worden steeds meer bijkomende voorwaarden gesteld. Rechten worden steeds vaker niet toegekend, waardoor de onderbescherming toeneemt.
 
Enerzijds is het leefloon voor nieuwkomers heel vaak de enig mogelijke opstap, aangezien zij nog geen andere rechten konden opbouwen. Anderzijds zien we steeds meer mensen uit de sociale zekerheid vallen omdat ook daar de voorwaarden steeds strenger worden. Gevolg is dat veel mensen verarmen, maar niet eens bij het OCMW  terecht kunnen of durven. De onderbescherming blijft onder de oppervlakte, maar is een nog schrijnender problemen: mensen en gezinnen die zonder enige bron van inkomsten vallen
 
Geen losse maatregelen, maar een daadkrachtig beleid
Het Minderhedenforum, Brussels Platform Armoede en Netwerk tegen Armoede roepen àlle beleidsmakers op om werk te maken van een globaal, effectief en daadkrachtig armoedebestrijdingsbeleid waarin structurele maatregelen worden opgenomen om armoede bij alle kansengroepen te bestrijden en dit vanuit verschillende beleidsdomeinen. Armoede is een transversale problematiek en zou ook vanuit verschillende beleidsdomeinen bestreden moeten worden. Losse maatregelen die zonder enige afstemming of coördinatie worden geïmplementeerd, dreigen een maat voor niets te worden als het grotere plaatje buiten beschouwing wordt gelaten. Het hoge aantal leefloners met migratieachtergrond moet in dit licht gezien worden. 
Lees meer over "Steeds meer mensen met en zonder migratieachtergrond dreigen uit sociaal vangnet te vallen"

Gezondheid verdraagt geen uitstel

17/10/2017
Ga naar onze actiepagina.



1 op 8 mensen met een laag inkomen stelt gezondheidszorg uit om financiële redenen. Hoe lager op de sociale ladder, hoe lager je levensverwachting. Iemand in armoede heeft minder gezonde levensjaren voor de boeg dan een middenklasser van dezelfde leeftijd. Veel mensen in armoede hebben (veel) vaker dan gemiddeld gezondheidsproblemen, ook op vlak van geestelijke gezondheid. Gezondheid is zeer bepalend voor het welzijn van iemand. Net op dat punt gaapt de kloof tussen arm en rijk heel diep. In aanloop naar 17 oktober voert het Netwerk tegen Armoede campagne met een aantal heel concrete voorstellen om de gezondheidskloof te dichten.
 
  1. Werk de financiële drempel naar de huisarts weg via een algemene derdebetalersregeling of forfaitair systeem en breid dit uit naar andere disciplines (tandzorg, kine, …)
  2. Investeer in een sterke ziekteverzekering. Extra verzekeringsproducten zouden overbodig moeten zijn
  3. Stimuleer hulpverlening om meer en beter in te zetten op rechtentoekenning. Bekijk welke rechten meer automatisch toegekend kunnen worden
  4. Investeer in toegankelijke, kwaliteitsvolle eerstelijnsgezondheidszorg, waaronder wijkgezondheidscentra
  5. Bouw een eerstelijnspsychologische functie uit, die ook aansluit bij de noden van mensen in armoede
  6. Investeer in toegankelijke tandzorg door pre-financiering terug te dringen en de tussenkomst door de verplichte ziekteverzekering te versterken in plaats van hiervoor aanvullende verzekeringen aan te bieden
  7. Zorg dat dringende medische hulp een steviger vangnet wordt, waarbij patiënten, zorgverstrekkers en lokale besturen correct geïnformeerd zijn
  8. Geef mensen met een beperking een volwaardige plaats in de maatschappij door hen echte kansen en een menswaardig inkomen boven de armoedegrens te geven zonder hen van het kastje naar de muur te sturen
  9. Herwerk de regelgeving rond referentieadres zodat elke dakloze dit kan gebruiken om rechten te openen
  10. Ondersteun eerstelijnsgezondheidszorg – ook financieel -  om duidelijke en relevante taken rond gezondheidspromotie en ziektepreventie te kunnen opnemen
Alle info over de campagne.

Lees het opiniestuk van Prof. Lieven Annemans (gezondheidseconoom, UGent) en Frederic Vanhauwaert, coördinator van het Netwerk tegen Armoede.

Bekijk de reportage in het VRT-journaal (item 9) over de actie in Mechelen.

Lees het artikel in Het Laatste Nieuws over de actie in Mechelen.

Lees het artikel in Het Nieuwsblad over de actie in Antwerpen.

Bekijk de reportage op TV Oost over de actie in Aalst.

Bekijk de reportage in Via Via op WTV-Focus/AVS over de acties in Oostende en Gent.

Bekijk de reportage op ROB TV over de actie in Leuven.

Netwerk tegen Armoede met ATD naar Parijs in het spoor van Joseph Wresinski.




Lees meer over "Gezondheid verdraagt geen uitstel"
Netwerk tegen Armoede met ATD naar Parijs in de sporen van Joseph Wresinski

Netwerk tegen Armoede met ATD naar Parijs in de sporen van Joseph Wresinski

15/10/2017
30 jaar geleden, op 17 oktober 1987 werd onder impuls van de armoedebeweging ATD Vierde Wereld in aanwezigheid van 100.000 actievoerders de eerste gedenksteen tegen armoede ingehuldigd op het Trocadero-plein in Parijs. Enkele jaren later werd die datum door de VN uitgeroepen tot internationale actiedag tegen extreme armoede. Het is ook bij ons elk jaar opnieuw dat mensen in armoede en hun belangenorganisaties de strijd tegen armoede proberen onder de aandacht te brengen op en rond die dag.

30 jaar. Veel reden tot vieren is er niet. Maar voor het Netwerk tegen Armoede was het wel reden genoeg om, bovenop alle lokale acties van haar verenigingen waar armen het woord nemen, eens extra te onderstrepen hoe belangrijk wij de gezamenlijke strijd van de verschillende armoedebewegingen ook in Europa en wereldwijd blijven vinden. En dus stuurden we, samen met ATD Vlaanderen, midden alle 17-oktoberdrukte ook een kleine delegatie naar Parijs, waar ATD Vierde Wereld (dat als beweging zelf ook 60 kaarsjes uitblaast) het hele weekend van 14 en 15 oktober verzamelen had geblazen voor een net iets groter 17-oktoberevenement dan andere jaren. Met een pak debatten, interessante projecten die werden voorgesteld, zang en theater en vooral veel ontmoeting met andere strijdbare mensen. Tussendoor namen we ook een stukje geschiedenis mee, want overnachten deden we even buiten Parijs, in Méry-sur-Oise, waar Joseph Wresinski, die ATD oprichtte, ooit zijn bureau had en de beweging nog altijd een ontmoetingscentrum heeft. De mentor van de vierdewereldbeweging zou dit jaar trouwens 100 jaar geworden zijn, nog een reden om te herdenken.

Yvonne Hunaerts en Stefaan Elias waren erbij

Yvonne: ‘Wat ik belangrijk vind is dat we hier met andere mensen samen konden zijn. We hebben allemaal met íets te maken in ons leven, met armoede, met plaatsing van kinderen… Ge voelt hier heel sterk dat ge niet alleen zijt’.
Stefaan voegt toe: ‘Er waren hier mensen van andere culturen en van andere landen en dat vind ik belangrijk. Bij mij op het werk zijn er ook mensen van overal en we moeten elkaar steunen. Ik heb hier ook gezien dat er dingen mogelijk zijn. Zoals dat project met recyclage van banden, daar geven ze werk aan mensen die anders nooit werk zouden krijgen én er zaten zowel Fransen in als mensen van andere culturen’. 
 
Het werk is niet af, zoveel is zeker, maar Joseph Wresinski toonde ons en vele anderen dat mensen in armoede samenbrengen en hen een stem geven de enige manier is om sociale uitsluiting echt en duurzaam terug te dringen. De weg is lang en moeilijk, maar samen met mensen in armoede blijven we vechten voor een beleid dat zorgt voor meer sociale rechtvaardigheid.
Lees meer over "Netwerk tegen Armoede met ATD naar Parijs in de sporen van Joseph Wresinski"
4 intelligente stappen richting echte onderwijskansen

4 intelligente stappen richting echte onderwijskansen

13/10/2017
Het Vlaamse beleid voor gelijke onderwijskansen bestaat inmiddels 15 jaar. Uit onderzoek van het Rekenhof blijkt dat de kansen van kansarme leerlingen in die tijd nauwelijks verbeterd zijn in vergelijking met kansrijke leerlingen. Integendeel, de evolutie is eerder negatief. Hoe kan het beter? Het Minderhedenforum en Netwerk tegen Armoede geven alvast een schot voor de boeg met 4 intelligente stappen richting echte gelijke onderwijskansen. Een ding is duidelijk: een IQ-test hoort daar niet bij.

Lees het opiniestuk van Landry Mawungu (Minderhedenforum) en Frederic Vanhauwaert (Netwerk tegen Armoede) in Mo.
Lees meer over "4 intelligente stappen richting echte onderwijskansen"
Gezondheid verdraagt geen uitstel: Werelddag Geestelijke Gezondheid

Gezondheid verdraagt geen uitstel: Werelddag Geestelijke Gezondheid

10/10/2017
Vandaag is het Werelddag van de Geestelijke Gezondheid. Aan de vooravond van 17 oktober, Werelddag van Verzet tegen Armoede, stelt het Netwerk tegen Armoeden vast dat de toegang tot geestelijke gezondheidszorg voor mensen in armoede nog altijd allesbehalve vanzelfsprekend is. Zij kampen in verhouding vaker met psychische problemen, maar vinden tegelijk moeilijker de weg naar de juiste zorg. Niet alleen blijft de financiële drempel hoog. Het aanbod is vaak ook niet afgestemd op hun noden en leefomstandigheden.

In onze campagne Gezondheid verdraagt geen uitstel is de toegang tot geestelijke gezondheidszorg een belangrijk luik. Eerder werkten onze verenigingen al uitgebreid op dit thema. Dat mondde uit in de publicatie Oog voor elkaar, ook met elkaar, in samenwerking met Cera en met steun van de Vlaamse overheid. Daarin staan concrete beleidsaanbevelingen om de toegang tot geestelijke gezondheidszorg te verbeteren voor mensen in armoede.

Lees hier de publicatie Oog voor elkaar, ook met elkaar.
Lees meer over "Gezondheid verdraagt geen uitstel: Werelddag Geestelijke Gezondheid"
Libelle maakt (voor)lezen toegankelijk voor kwetsbare kinderen

Libelle maakt (voor)lezen toegankelijk voor kwetsbare kinderen

10/10/2017
Deze week brengt Libelle een stevig dossier rond kinderarmoede. Mensen in armoede, Peter Adriaenssens, Kind & Gezin, ... geven hun kijk op de zaak.  Naar aanleiding van de Boekenbeurs ontwikkelt Libelle, samen met  Kind & Gezin en Netwerk tegen Armoede een actie om de aandacht te vestigen op kinderarmoede en het belang van (voor)lezen voor kwetsbare kinderen. Voorlezen is niet alleen goed voor de ontwikkeling van de kinderen zelf, het stimuleert ook de band tussen ouder en kind. Helaas ontbreekt bij kwetsbare gezinnen vaak de financiële en emotionele ruimte om dat in de praktijk te brengen. Geldgebrek, de dagelijkse stress om brood op de plank te krijgen, onverwachte tegenslagen, het zorgt ervoor dat veel gezinnen er niet toe komen om een voorleesmoment met hun kinderen in te lassen

Lees meer.
Lees meer over "Libelle maakt (voor)lezen toegankelijk voor kwetsbare kinderen"
Expo: Nieuwe blik op armoede in Brugge

Expo: Nieuwe blik op armoede in Brugge

9/10/2017
Wieder, vereniging binnen het Netwerk tegen Armoede, opende in Brugge de fototentoonstelling 'Nieuwe blik op armoede'. In het voorjaar van 2017 leenden een hele resem bekende en minder bekende mensen hun blik aan deze fotoreeks. Bedoeling is om armoede letterlijk dichter bij het blikveld van het brede publiek te krijgen. We kijken allemaal anders naar armoede, maar zien vaak niet de mens achter de problematiek, met zijn of haar talenten, veerkracht, teleurstelling en uitsluiting.

De expo is nog te zien tot 17 oktober, Werelddag van Verzet tegen Armoede, in Mijn Brugge, Frank Van Ackerpromenade (Stationsplein) 2, Brugge. 
Lees meer over "Expo: Nieuwe blik op armoede in Brugge"
Armoede terugdringen kan niet zonder uitkeringen boven Europese armoedegrens

Armoede terugdringen kan niet zonder uitkeringen boven Europese armoedegrens

8/10/2017
Het Netwerk tegen Armoede reageert bijzonder ontgoocheld en verbaasd over de verklaringen van staatssecretaris Zuhal Demir. In De Zevende Dag op één gooide ze de belofte van de federale regering overboord om de uitkeringen op te trekken tot de Europese armoedegrens. Deze regering schoof armoedebestrijding naar voor als absolute topprioriteit. Een loze verklaring, zo blijkt. Want armoede terugdringen kan niet zonder ook die uitkeringen op te trekken. 

Gaat de strijd tegen armoede dan enkel over hogere uitkeringen? Wel integendeel. Mensen in armoede kampen met heel veel drempels, om betaalbare gezondheidszorg te krijgen, om een woning te vinden, om schoolkosten te betalen, om een duurzame job te vinden, ... Al die drempels moeten aangepakt worden, maar dat lukt nooit met uitkeringen en inkomens die mensen ternauwernood laten overleven. 

De armoedegrens, het inkomen dat iemand nodig heeft om waardig te kunnen leven, ligt momenteel op €1.115 per maand voor een alleenstaande en op €2.341 voor een gezin met twee kinderen. Ter vergelijking:  het leefloon, de minimumuitkering bij ziekte of invaliditeit en de bijstandsuitkering voor een persoon met een handicap liggen voor een alleenstaande op +- € 893, die van een gezinshoofd, ongeacht het aantal kinderen, op +- € 1.191. De laagste uitkeringen bij werkloosheid zitten daar maar enkele tientallen euro boven. Mijlenver onder de armoedegrens dus

De staatssecretaris stelt dat 'we niet alles moeten verwachten van uitkeringen' en wil inzetten op activering. Dat is een verhaal dat al langer verteld wordt. Mensen kunnen pas duurzaam geactiveerd worden als ze een menswaardig inkomen hebben. Wie nu onder de armoedegrens leeft, is vooral bezig met overleven en heeft geen ruimte, financieel of mentaal, om zijn leven terug in handen te nemen. Een laag zelfbeeld, geen budget voor basisbehoeften. Dat belet mensen net om bijvoorbeeld toegang te krijgen tot de arbeidsmarkt. Daarnaast zijn de jobs die momenteel gecreëerd worden zijn vooral tijdelijke of deeltijdse jobs. Ook daar bouwen mensen dus geen duurzaam inkomen op om hun situatie ten gronde te verbeteren.

Deze gebroken belofte komt bovenop de besparingen, onder andere in de gezondheidszorg, en prijsverhogingen (vooral van energie), waardoor mensen met een laag inkomen al elke maand zeker €50 inleveren (berekeningen Decenniumdoelen, afhankelijk van de gezinssituatie kan het inkomensverlies veel hoger oplopen).
 
We roepen de regering op om de belofte uit het regeerakkoord aangaande het optrekken van uitkeringen tot de armoedegrens waar te maken.
Lees meer over "Armoede terugdringen kan niet zonder uitkeringen boven Europese armoedegrens"
Anti-kraakwet straft de meest kwetsbaren

Anti-kraakwet straft de meest kwetsbaren

5/10/2017
De nieuwe anti-kraakwet, die vandaag goedgekeurd werd in De Kamer, heeft niet alleen weinig zin, hij treft ook mensen die al in een zeer precaire situatie zitten. Die boodschap bracht Chez Nous, de Brusselse daklozenvereniging binnen het Brussels Platform Armoede en het Netwerk tegen Armoede. Beide netwerken steunen het protest. Wat de anti-kraakwet wil bestraffen, kan nu ook al via het bestaande strafrecht. De nieuwe wet bestraft het kraken van bewoonde panden. Niemand die dat in twijfel trekt, maar daarvoor bestaan al juridische instrumenten. Probleem is dat de wet ook het kraken van onbewoonde panden strafbaar maakt. Voor de meest kwetsbaren is dat vaak de laatste kans om niet op straat te belanden. Bovendien kan het kraken van leegstaande woningen net voor een positieve dynamiek zorgen doordat ze onderhouden worden en er vaak ook sociale activiteiten in georganiseerd worden. Netwerk tegen Armoede en Brussels Platform Armoede pleiten voor het bestraffen van leegstand eerder dan van het kraken van leegstaande woningen.

Lees het artikel op Bruzz.
Lees meer over "Anti-kraakwet straft de meest kwetsbaren"
Anti-discriminatiewet helpt amper tegen discriminatie

Anti-discriminatiewet helpt amper tegen discriminatie

4/10/2017
De anti-discriminatiewet blies dit jaar tien kaarsjes uit. Maar geen reden tot juichen. Vandaag ligt na tien jaar eindelijk het evaluatieverslag in het parlement. çavaria, Minderhedenforum, GRIP, Vrouwenraad vzw, Netwerk tegen Armoede en Praktijktesten Nu rekenen op de politieke wil voor de noodzakelijke bijsturingen. Nu de evaluatie op tafel ligt, moeten ook de belangenbehartigers van de slachtoffers van discriminatie mee aan tafel kunnen schuiven en eindelijk gehoord worden.

Slachtoffers niet gehoord

De evaluatie gebeurde door een commissie van experts, bestaande uit magistraten, advocaten en andere actoren met een specifieke kennis en ervaring in de strijd tegen discriminatie. Maar in tegenstelling tot de sociale partners werden de belangenbehartigers van kansengroepen tot nu toe niet gehoord. Nochtans hangt het huidige non-discriminatiebeleid nog steeds volledig af van slachtoffers die de moed en energie vinden om een melding te doen. Maar vreemd genoeg kwam de ervaring van de slachtoffers van discriminatie in het evaluatieproces nooit aan bod. En het zijn nét zij die jarenlang vastlopen op de gebrekkige toepasbaarheid en doeltreffendheid van de wet.

En hoe effectief is onze wet?

Tien jaar anti-discriminatiewetten leverde slechts 197 dossiers op die tot in de rechtbank geraakten. Dat is minder dan 1% van alle meldingen bij Unia in die periode. En het aantal veroordelingen ligt nog veel lager. Bovendien zijn ook de officiële meldingen maar het topje van de ijsberg. 37% van alle slachtoffers kent zijn rechten niet. Wie ze wel kent, doet vaak geen melding.  Omdat ze ervan overtuigd zijn dat er toch niets van in huis komt. En geef hen eens ongelijk.  

Discriminatie blijft moeilijk te bewijzen

Naar de rechtbank stappen is een kostelijke en risicovolle gok, omdat discriminatie erg moeilijk valt te bewijzen. Hoe maak je hard dat je nooit wordt uitgenodigd voor een sollicitatiegesprek omwille van je niet-Europees klinkende achternaam of leeftijd? Dat je niet wordt aangeworven omdat je zwanger bent? Hoe toon je aan dat je niet wordt bediend op een terrasje omwille van je hoofddoek?   Dat je de woning niet mag huren omdat ze een alleenstaande moeder of iemand met een leefloon niet zien zitten? Hoe staaf je dat je geen schuldsaldo- of reisverzekering krijgt omwille van je gezondheidstoestand? Of dat je geen krediet krijgt voor de opstart van je onderneming omwille van je fysieke beperking? Hoe laat je zien dat de sportclub niet volzet is maar geen transgenders wil onder haar leden? De ware reden waarom de gediscrimineerde een job, woning of dienst wordt geweigerd, blijft in de regel onuitgesproken en komt het slachtoffer zelden ter ore. Discriminatie blijft zo de dagelijkse realiteit waar velen dag in dag uit in leven.

Inspecties moeten praktijktesten kunnen handhaven

De wet blijft dode letter, daders gaan vrijuit en de slachtoffers blijven in de kou staan. Verkeersveiligheid verbeter je niet als je enkel in actie schiet bij oproepen van slachtoffers of getuigen van ongevallen. Om gedragswijzigingen af te dwingen in het verkeer waren alcoholcampagnes en flitspalen nodig. En afschrikwekkende sancties voor wie zich niet aan de regels houdt. Tegen discriminatie komt men nog steeds pas in actie nadat er slachtoffers vallen die de moed en energie kunnen opbrengen om klacht in te dienen. Met een reactief beleid alleen dwing je geen nultolerantie af. In een democratische rechtstaat moet de overheid proactief controleren of haar wetten worden nageleefd. Vandaag zijn veel inspectiediensten zelfs niet bevoegd om discriminatie te handhaven. Zijn ze het wel, dan ontberen ze de nodige onderzoeksinstrumenten om preventief te controleren of de antidiscriminatiewetten worden nageleefd. Alle inspectiediensten moeten daarom de bevoegdheid krijgen om ambtshalve via proactieve praktijktesten en mystery shopping discriminatie vast te stellen en te bestrijden.

Kafkaiaanse taferelen

De wet van 2007 heeft discriminatie grotendeels gedepenaliseerd.  Maar niet alles. Voor raciale en gendercriteria, kreeg je in arbeidszaken of bij goederen en diensten de keuze tussen een straf- dan wel burgerrechtelijke aanpak. Voor alle andere criteria heb je enkel die laatste. De burgerrechtelijke piste zou een snellere rechtstoegang en effectievere veroordelingen mogelijk maken. De evaluatie leert dat dit een loze belofte was. Bovendien lopen vandaag veel slachtoffers verloren in de kafkaiaans versplinterde aanpak.  Voor genderklachten kan je terecht bij het Instituut voor Gelijkheid van Mannen en Vrouwen. Voor alle andere criteria bij Unia, behalve voor taal - daar is geen instelling voor aangeduid.  Bij raciale criteria worden haatmisdrijven correctioneel behandeld, voor andere discriminatiegronden moet een assisenjury worden samengesteld (maar dat gebeurt nooit).

Meervoudige identiteit, meervoudige discriminaties

Helaas zijn mensen zelden in één hokje te vangen. Racisten kunnen tegelijk ook aanzetten tot islamofoob en homofoob geweld. Vrouwelijke slachtoffers van discriminatie kunnen van Turkse of Syrische origine zijn,  een hoofddoek dragen, anderstalig zijn of weleens zwanger… Al naargelang waar je aanklopt, helpen ze je verder voor het ene dan wel het andere criterium maar nooit voor de totaliteit. En bovendien met een verschillend gevolg: burgerrechtelijk dan wel strafrechtelijk. Ook de dader kan op die manier minstens gedeeltelijk aan een deel van zijn verantwoording en straf ontsnappen. En de straffen zijn al zo ondermaats.
Identiteiten zijn meervoudig. Discriminaties helaas ook. Maar de wet heeft daar geen oren naar. Een vereenvoudiging dringt zich op. Alle slachtoffers moeten terecht kunnen bij één laagdrempelige maar interfederale instantie.  Alle discriminatieslachtoffers, maakt niet uit op basis van welke criteria, moeten opnieuw de keuze krijgen tussen een strafrechtelijke en een burgerrechtelijke aanpak en dat in alle domeinen. Alle haatmisdrijven moeten correctioneel kunnen worden aangepakt, maakt niet uit tot welke beschermde groep(en) de haat zich richt. En op alle discriminaties moeten gepaste sancties volgen. Ook op de meervoudige. 

We rekenen op politieke moed

Nu de evaluatie op tafel ligt, moeten ook de belangenbehartigers van de slachtoffers van discriminatie mee aan tafel kunnen schuiven en eindelijk gehoord worden. We rekenen op de politieke moed om eindelijk de noodzakelijke bijsturingen te doen zodat de wet uitvoerbaar en afdwingbaar wordt. En eindelijk de langverwachte positieve impact krijgt op de levens van vele inwoners van dit land, onze achterban, die vandaag getekend worden door de dagdagelijkse discriminaties.

Ondertekenaars
- çavaria: Yves Aerts
- Minderhedenforum: Landry Mawungu
- Netwerk tegen Armoede: Frederic Vanhauwaert
- GRIP: Patrick Vandelanotte
- Vrouwenraad: Magda De Meyer
- Praktijktesten Nu
Lees meer over "Anti-discriminatiewet helpt amper tegen discriminatie"
Neem Netwerk tegen Armoede op als goed doel in uw testament

Neem Netwerk tegen Armoede op als goed doel in uw testament

15/08/2017
U kunt de strijd tegen armoede en sociale uitsluiting altijd verder helpen, ook als u er niet meer bent. Door het Netwerk tegen Armoede als goed doel in uw testament op te nemen, bijvoorbeeld. U kunt daarmee een belangrijke bijdrage leveren om kwetsbare mensen vooruit te helpen. Waarom een armoedeorganisatie zoals het Netwerk tegen Armoede? Omdat bij ons armoedebestrijding vertrekt vanuit de kennis en ervaring van mensen in armoede zelf. Het maakt dat onze werking, onze beleidsvoorstellen en onze standpunten consequent de stem van mensen in armoede vertolken. Dat leidt tot armoedebestrijding die op lange termijn echt het verschil maakt. 

Zo ijveren wij bijvoorbeeld al langer voor een veralgemeende derdebetalersregeling in de eerstelijnszorg, zodat minder mensen doktersbezoek uitstellen. Of zetten wij de kwetsbare situatie van veel sociale en private huurders op de agenda. Wij staan mensen juridisch bij en werken samen met bedrijven om producten én arbeidsplaatsen toegankelijker te maken voor mensen met een laag inkomen. Bovendien vormen onze 59 verenigingen waar armen het woord nemen een tweede thuis voor duizenden mensen in armoede. Ze kunnen er terecht zonder drempels, treden uit hun isolement, nemen hun leven weer in handen en denken actief na over hoe armoede kan teruggedrongen worden.

Meer info vindt u hier.

Bekijk de video.
Lees meer over "Neem Netwerk tegen Armoede op als goed doel in uw testament"
3-daagse vorming over armoede

3-daagse vorming over armoede

14/08/2017
Naar jaarlijkse gewoonte organiseert het Netwerk tegen Armoede een driedaagse armoedevorming. De vorming is bedoeld voor iedereen die rechtstreeks of onrechtstreeks met armoede(problematiek) te maken heeft en zich hierin wil verdiepen.  Dit jaar gaat de vorming door bij de begeleidende vereniging De Lage Drempel in Mechelen, telkens op dinsdag (16 en 30 januari en dinsdag 13 februari 2018) van 9u30 tot 16u.

Meer info vindt u hier.
Lees meer over "3-daagse vorming over armoede"

Blijf op de
hoogte

Via onze nieuwsbrief

Indien u via e-mail op de hoogte wenst te blijven, kan u zich hier inschrijven voor onze nieuwsbrief.

Via Facebook

Via Twitter